بهترین جایگزینهای خود-میزبانی Calendly برای VPS
مقایسه Cal.com، Easy!Appointments، Rallly و DayOtter برای میزبانی شخصی. بررسی دقیق همگامسازی دوطرفه تقویم و چالشهای ارسال ایمیل در سرورهای شخصی برای انتخاب ابزار مناسب.
پاسخ کوتاه
یک جایگزین خود-میزبانی (self-hosted) برای Calendly باید کاری را انجام دهد که ابزارهای داخلی روی VPS شما هرگز انجام نمیدهند: پاسخگویی به عموم. صفحهٔ رزرو، خودِ محصول است. این صفحه از همان روز اول به یک نام دامنهٔ واقعی و TLS (امنیت لایه انتقال) نیاز دارد و باید بتواند برای افرادی که هرگز نام سرور شما را نشنیدهاند، ایمیل ارسال کند.
چهار پروژه، محدودهٔ واقعبینانهٔ این حوزه را پوشش میدهند. Cal.com که کد قابل خود-میزبانی آن اکنون با مجوز MIT تحت عنوان Cal.diy عرضه میشود، نزدیکترین گزینه به Calendly است، اما فایل README در Cal.diy استفادهٔ شخصی و غیرعملیاتی را توصیه میکند. Easy!Appointments گزینهٔ سبکوزنی است که با PHP و MySQL کار میکند و روی یک VPS با 1 GB رم بهخوبی اجرا میشود. Rallly ابزاری برای نظرسنجی گروهی است و اصلاً صفحهٔ رزرو ندارد. DayOtter جدیدترین ورودی این حوزه است؛ یک پلتفرم زمانبندی با مجوز AGPLv3 که یک دستیار با قابلیت تأیید اولیه در مقابل آن قرار دارد.
دو پرسش تعیین میکند که کدامیک را واقعاً میتوانید اجرا کنید. آیا این ابزار با تقویمی که هماکنون از آن استفاده میکنید، همگامسازی دوطرفه دارد؟ و آیا میتواند ایمیل ارسال کند؟ پرسش دوم جایی است که اکثر تنظیمات رزرو خود-میزبانی در سکوت شکست میخورند، بنابراین اولویت با آن است.
ارسال ایمیل خروجی بخشی است که با شکست مواجه میشود
تأییدیه رزرو به صندوق ورودی یک فرد ناشناس ارسال میشود. این یک ایمیل تراکنشی است که به Gmail یا Microsoft 365 میرسد و این گیرندگان شما را بر اساس آدرس IP فرستنده و رکوردهای DNS قضاوت میکنند.
ارسال مستقیم از یک VPS با محدودیتهای ارائهدهنده مواجه میشود. ارائهدهندگانی از جمله Hetzner و DigitalOcean پورت TCP 25 خروجی را بهصورت پیشفرض مسدود میکنند. حتی در مواردی که پورت 25 باز است، یک آدرس VPS تازه هیچ سابقه ارسالی ندارد و گیرندگان بزرگ، آدرسهای متعلق به دامنههای میزبانی ناشناس را مشکوک تلقی میکنند. رزرو در پایگاه داده ثبت میشود، صفحه پیام تأیید را نمایش میدهد، اما هیچکس ایمیلی دریافت نمیکند. از سمت سرور همهچیز سالم به نظر میرسد و به همین دلیل است که این مشکل معمولاً هفتهها بعد توسط مشتری که هرگز مراجعه نکرده، کشف میشود.
از یک relay استفاده کنید. یک ارائهدهنده ایمیل تراکنشی با پشتیبانی از SMTP انتخاب کنید؛ برنامه شما به نام میزبان، پورت و تنظیمات احراز هویت آن نیاز دارد. پیش از آنکه تنظیمات برنامه را تغییر دهید، بررسی کنید که آیا پورت در دسترس است یا خیر:
nc -vz -w 5 "$SMTP_HOST" 587یک خط succeeded به این معنی است که مسیر باز است. توقف (hang) یا Connection refused به این معنی است که پورت در سطح شبکه مسدود شده است و هیچ مقدار ویرایشی در .env آن را اصلاح نخواهد کرد. رلهها روی پورت 587 یا 465 گوش میدهند، اما این پورتها نیز همیشه باز نیستند: DigitalOcean هر دو را بهصورت پیشفرض مسدود میکند و Hetzner پورت 465 را مسدود کرده اما اجازه استفاده از 587 را میدهد. اگر SMTP مسدود است، در صورت پشتیبانی برنامه، از HTTP API ارائهدهنده استفاده کنید یا یک مسیر SMTP مجاز هماهنگ کنید.
هر پروژه رله را به روش خاص خود دریافت میکند. Cal.com مقادیر EMAIL_FROM، EMAIL_SERVER_HOST، EMAIL_SERVER_PORT، EMAIL_SERVER_USER و EMAIL_SERVER_PASSWORD را میخواند و همچنین یک RESEND_API_KEY را نیز میپذیرد. مراقب این مورد باشید: فایل .env.example پیشفرض، EMAIL_SERVER_HOST را به localhost روی پورت 1025 اشاره میدهد که یک صندوق پستی توسعه محلی است. اگر مقدار پیشفرض را تغییر ندهید، گیرندگان واقعی ایمیل را دریافت نخواهند کرد. Rallly مقادیر SMTP_HOST، SMTP_PORT، SMTP_USER و SMTP_PWD را میگیرد. DayOtter تنظیمات SMTP یا یک کلید Resend را میپذیرد. Easy!Appointments اعلانهای خود را از داخل برنامه ارسال میکند و ایمیج Docker آن مقادیر MAIL_SMTP_HOST، MAIL_SMTP_PORT، MAIL_SMTP_USER و MAIL_SMTP_PASS را دریافت میکند؛ بنابراین پیش از پذیرش رزرو واقعی، آنها را به همان رله اشاره دهید. مقدار MAIL_PROTOCOL=smtp را تنظیم کنید، MAIL_SMTP_AUTH=1 را برای یک رله احراز هویتشده فعال کنید و MAIL_SMTP_CRYPTO را مطابق با تنظیمات TLS رله قرار دهید.
سپس رکوردهای DNS که ارائهدهنده رله به شما میدهد را منتشر کنید. یک رکورد SPF (چارچوب سیاست فرستنده) مشخص میکند که کدام سرورها مجاز به ارسال ایمیل از طرف دامنه شما هستند و یک کلید DKIM (ایمیل شناساییشده با کلید دامنه) هر پیام را امضا میکند تا گیرنده بتواند اثبات کند که پیام تغییر نکرده است. پس از تأیید هر دو، یک سیاست DMARC (احراز هویت، گزارشدهی و انطباق پیام مبتنی بر دامنه) اضافه کنید. یک رزرو آزمایشی به یک آدرس واقعی در یک ارائهدهنده بزرگ ارسال کنید، هدرهای پیام را باز کنید و تأیید کنید که خطوط احراز هویت عبارت pass را نشان میدهند. یک صفحه رزرو که نمیتواند ایمیل ارسال کند، از نداشتن صفحه رزرو بدتر است، زیرا بهصورت خاموش شکست میخورد.
کدام بکاندهای تقویم واقعاً همگامسازی دوطرفه دارند
همگامسازی دو جهت دارد و هر کدام ممکن است جداگانه با شکست مواجه شوند. جهت خواندن، همان در دسترس بودن (availability) است: برنامه باید بلوکهای زمانی مشغول شما را ببیند، در غیر این صورت زمانی را به دیگران پیشنهاد میدهد که خودتان در آن مشغول هستید. جهت نوشتن، همان ثبت رزرو است: رویداد تأییدشده باید در تقویمی که واقعاً از آن استفاده میکنید ظاهر شود، نه فقط در داخل ابزار رزرو.
Google Calendar و Microsoft 365 هر دو جهت را پشتیبانی میکنند، البته با یک شرط در نصبهای self-hosted. شما باید کلاینت OAuth (مجوزدهی باز) را خودتان بسازید، زیرا Client ID محصول میزبانیشده در سورسکد موجود نیست. برای Cal.com، گوگل از GOOGLE_API_CREDENTIALS در .env و .env.appStore استفاده میکند که شامل فایل JSON دانلودی از Google Cloud console است؛ مایکروسافت از MS_GRAPH_CLIENT_ID و MS_GRAPH_CLIENT_SECRET در .env استفاده میکند. DayOtter از GOOGLE_CLIENT_ID و GOOGLE_CLIENT_SECRET برای گوگل، و MICROSOFT_CLIENT_ID و MICROSOFT_CLIENT_SECRET برای مایکروسافت استفاده میکند.
دو مورد در اینجا باعث بروز مشکل میشود که دانستن هر دو پیش از شروع کار مفید است. نخست، Redirect URI که ثبت میکنید باید دقیقاً با URL عمومی شما مطابقت داشته باشد، از جمله طرح (scheme) و هر مسیر انتهایی؛ در غیر این صورت گوگل اتصال را با خطای redirect_uri_mismatch در صفحه رضایت (consent screen) متوقف میکند. دوم، پروژهای در گوگل که در وضعیت انتشار Testing باقی بماند، توکنهای تازهسازی (refresh tokens) صادر میکند که پس از هفت روز منقضی میشوند. همگامسازی در طول هفته کار میکند و سپس متوقف میشود، و لاگهای برنامه در زمان تازهسازی بعدی خطای invalid_grant را نشان میدهند. صفحه رضایت را به In production تغییر دهید، یا بپذیرید که هر دوشنبه باید دوباره بهصورت دستی متصل شوید.
CalDAV (افزونههای تقویم برای WebDAV) گزینه متنباز است، اما پشتیبانی از آن محدودتر است. Cal.com یک برنامه CalDAV ارائه میدهد که هنوز در وضعیت بتا است و با سرورهایی از جمله Baikal، Radicale، Nextcloud و Kerio Connect تست شده است. Apple iCloud برنامه Apple Calendar مخصوص خود را دارد که از طریق CalDAV با iCloud صحبت میکند و به جای رمز عبور Apple ID، به یک رمز عبور مخصوص برنامه (app-specific password) نیاز دارد. DayOtter اپل را از طریق CalDAV در کنار گوگل و Microsoft 365 فهرست کرده است.
فید ICS یک همگامسازی نیست. یک URL اشتراکی .ics ذاتاً فقطخواندنی (read-only) است، بنابراین میتواند زمانهای شما را در صفحه رزرو مسدود کند اما هرگز نمیتواند رزرو جدیدی دریافت کند. اگر ابزاری فقط ICS را برای تقویم شما ارائه میدهد، شما نیمی از زیرساخت را دارید و همچنان مجبور خواهید بود رویدادها را بهصورت دستی کپی کنید.
Easy!Appointments تقویم گوگل و از نسخه 1.5 به بعد، هر سرور CalDAV را بهصورت دوطرفه همگامسازی میکند. Rallly اصلاً در دسترس بودن را نمیخواند: این ابزار فقط رأیها را برای مجموعهای از تاریخهای پیشنهادی جمعآوری میکند. این ابزار برای سناریوی «چه زمانی هر شش نفر ما میتوانیم همدیگر را ببینیم» مناسب است و برای «رزرو 30 دقیقه وقت با من» ابزار اشتباهی است.
صفحهٔ رزرو عمومی است، بنابراین TLS در اولویت قرار دارد
بیشتر سرویسهایی که افراد بهصورت self-host اجرا میکنند، خصوصی هستند. یک ویکی، یک تابلوی اعلانات یا یک داشبورد، همگی میتوانند پشت یک VPN یا ورود SSO قرار بگیرند و هرگز در معرض اینترنت آزاد نباشند. اما لینک رزرو نمیتواند اینگونه باشد. هر کسی که لینک را برایش میفرستید باید بتواند آن را بارگذاری کند، که این موضوع تنظیمات را از سه جهت مشخص تغییر میدهد.
شما برای تنظیمات مبتنی بر دامنه در ادامه و همچنین برای redirectهای OAuth گوگل، به یک نام دامنه با رکورد A که به VPS اشاره میکند نیاز دارید. شما باید از همان روز اول گواهی داشته باشید، زیرا مرورگرها فرمهای HTTP ساده را بهعنوان ناامن علامتگذاری میکنند و مشتری شما در حال وارد کردن نام و ایمیل خود در آن است. همچنین باید URL عمومی برنامه را بهدرستی در تنظیمات آن وارد کنید، زیرا این مقدار در لینکهای موجود در ایمیلهای ارسالی و در URIهای بازگشت (redirect) OAuth قرار میگیرد. مقدار NEXT_PUBLIC_WEBAPP_URL را در Cal.com، مقدار DOMAIN را در Rallly، مقدار BASE_URL را در Easy!Appointments یا مقدار DAYOTTER_DOMAIN را در زمان نصب تنظیم کنید و آن را روی آدرس https:// که واقعاً استفاده خواهید کرد، قرار دهید.
برنامههای Rallly و DayOtter مشکل TLS را برای شما حل میکنند. پشتهٔ بستهبندیشدهٔ Rallly شامل Traefik است و با استفاده از آدرس موجود در ACME_EMAIL، گواهیهای Let's Encrypt صادر میکند. نصبکنندهٔ DayOtter نیز Caddy را با HTTPS خودکار بالا میآورد. برنامههای Cal.com و Easy!Appointments این کار را انجام نمیدهند، بنابراین باید nginx را در مقابل آنها قرار دهید و خودتان گواهی را صادر کنید؛ دقیقاً به همان روشی که برای دریافت گواهی Let's Encrypt روی nginx با استفاده از Certbot انجام میدهید. کانتینر برنامه را به 127.0.0.1 متصل کنید تا تنها راه دسترسی، از طریق پروکسی تحت کنترل شما باشد. اگر همان سرور در حال حاضر یک جایگزین Trello برای بردهای داخلی شما را اجرا میکند، آن را پشت احراز هویت فعلی خود نگه دارید و فقط برای میزبان رزرو، یک server block عمومی تعریف کنید.
نصب Cal.com روی VPS
پیکربندی Docker در مخزن Cal.diy عرضه شده است، اما مخزن رسمی calcom/cal.diy در Docker Hub تا تاریخ 8 نوامبر 2026 هیچ image تگشدهای منتشر نکرده است. پیش از شروع، image برنامه را از مخزن build کنید:
git clone --recursive https://github.com/calcom/cal.diy.git
cd cal.diy
cp .env.example .env
openssl rand -base64 32
openssl rand -base64 24
docker compose build calcom
docker compose up -d database calcomاولین مقدار تصادفی در NEXTAUTH_SECRET و دومی در CALENDSO_ENCRYPTION_KEY قرار میگیرد. هر دو الزامی هستند. پیش از build، مقدار DATABASE_URL را تنظیم کرده و NEXT_PUBLIC_WEBAPP_URL را به آدرس عمومی خود اشاره دهید. مقادیر POSTGRES_USER، POSTGRES_PASSWORD، POSTGRES_DB و DATABASE_HOST را مطابق با سرویس دیتابیس تنظیم کنید، زیرا فایل compose از آنها برای ساخت URL دیتابیس برنامه استفاده میکند. مستندات، پشتهٔ بستهبندیشده را شامل وباپلیکیشن، PostgreSQL و Prisma Studio معرفی میکنند، اما فایل docker-compose.yml فعلی شامل دیتابیس، Redis، calcom و calcom-api است و سرویس Prisma Studio در آن وجود ندارد. دستور بالا فقط دیتابیس و برنامه را اجرا میکند. مستندات برای اجرای برنامه بهتنهایی در مقابل دیتابیسی که در جای دیگری میزبانی میکنید، docker compose up -d calcom را پیشنهاد میدهند، اما فایل compose فعلی برای حذف وابستگی به دیتابیس داخلی و ارائه URL دیتابیس خارجی، به یک override نیاز دارد.
مثال NODE_OPTIONS="--max-old-space-size=16384" در فایل README یک نکتهٔ قابلتنظیم برای توسعه است، نه یک الزام 16 گیگابایتی برای build. فایل Dockerfile فعلی بهطور پیشفرض آرگومان build مربوط به MAX_OLD_SPACE_SIZE را روی 6144 مگابایت تنظیم میکند؛ این یک محدودیت heap برای Node است، نه حداقل مشخصات RAM. اگر VPS شما توانایی انجام build را ندارد، آن را روی ماشین دیگری انجام دهید. توصیهٔ مستندات دربارهٔ -arm برای image-tag، تا زمانی که Docker Hub هیچ image تگشدهای ندارد، منجر به pull موفق نمیشود. مستندات نصب، حداقل حافظهٔ مورد نیاز برای اجرا را ذکر نکردهاند، بنابراین 2 گیگابایت برای برنامه بهعلاوهٔ PostgreSQL را به عنوان رقم کاری خود در نظر بگیرید (نه یک رقم مستند) و در هفتهٔ اول میزان مصرف حافظه را پایش کنید.
بالا آمدن سرویس را بررسی کنید:
docker compose ps
docker compose logs -f calcom
curl -sI https://cal.example.com | head -n 1دستور curl باید برای یک درخواست بدون احراز هویت، کد 307 Temporary Redirect تا /auth/login را برگرداند؛ این دستور فقط خط وضعیت را چاپ میکند و redirect را دنبال نمیکند. دریافت کد 502 Bad Gateway از nginx در حالی که container در حال اجراست، معمولاً به این معنی است که در اولین بوت، اعمال migrationهای دیتابیس هنوز در جریان است. پیش از آنکه نتیجه بگیرید برنامه خراب است، چند دقیقه صبر کنید و لاگها را بخوانید. Webhookهای Cal.com با هر رزرو تأییدشده فعال میشوند، بنابراین یک رزرو میتواند هر اتوماسیونی که از قبل اجرا میکنید را به کار بیندازد، برای مثال یک نمونه n8n که از طریق HTTPS روی VPS شما در دسترس است.
مجوز (licence) در تاریخ 15 آوریل 2026 تغییر کرد. Cal.com کد رایگان و متنباز خود را تحت عنوان Cal.diy با مجوز MIT بازنشر کرد و کد نسخهٔ تجاری آن دیگر بهصورت عمومی در دسترس نیست. دیگر هستهٔ AGPLv3 یا دایرکتوری سازمانی عمومی وجود ندارد. فایل README در Cal.diy بیان میکند که قابلیتهای مختص نسخهٔ سازمانی شامل Teams، Organizations، Insights، Workflows، SSO/SAML و سایر موارد حذف شدهاند، بنابراین event typeهای round-robin و collective که متعلق به تیمها هستند، در نسخهای که میتوانید خودتان میزبانی کنید وجود ندارند. برای یک ابزار رزرو تکنفره برنامهریزی کنید.
نصب Easy!Appointments روی سرور 1 GB
پیشنیازها شامل Apache یا Nginx، نسخه PHP 8.2 یا جدیدتر، و MySQL هستند. یک ایمیج رسمی در alextselegidis/easyappointments موجود است.
ابتدا یک هشدار: docker-compose.yml موجود در مخزن، یک محیط توسعه (development) است. این محیط انتظار دارد که شما یک shell در container باز کنید و npm install && composer install && npm start را اجرا کنید. این یک محیط deployment نیست. بهجای آن از ایمیج منتشرشده استفاده کنید:
services:
easyappointments:
image: alextselegidis/easyappointments # pin the current tag from Docker Hub
environment:
- BASE_URL=https://book.example.com
- DB_HOST=mysql
- DB_NAME=easyappointments
- DB_USERNAME=easyapp
- DB_PASSWORD=change-me
ports:
- '127.0.0.1:8080:80'
depends_on:
- mysql
mysql:
image: mysql:8.0
environment:
- MYSQL_ROOT_PASSWORD=change-me-too
- MYSQL_DATABASE=easyappointments
- MYSQL_USER=easyapp
- MYSQL_PASSWORD=change-me
volumes:
- ./mysql:/var/lib/mysqlBASE_URL باید آدرس عمومی HTTPS باشد. اگر آن را اشتباه وارد کنید، لینکهای رزرو در ایمیلهای تأیید به میزبانی اشاره میکنند که کلاینت شما به آن دسترسی ندارد. این ایمیج از پروتکل HTTP ساده روی پورت 80 استفاده میکند و گواهی اختصاصی ندارد؛ به همین دلیل پورت به 127.0.0.1 متصل شده و Nginx وظیفه TLS termination را در مقابل آن بر عهده میگیرد. اگر با سینتکس compose آشنا نیستید، ابتدا مبانی Docker Compose روی VPS را مطالعه کنید و سپس بازگردید.
این گزینه با اختلاف زیاد، سبکترین گزینه در این لیست است. دو container، یکی برای برنامه PHP و دیگری برای MySQL، بهراحتی روی یک VPS با 1 GB رم اجرا میشوند. هزینه این سبکی، محدودیت در دسترسی است: Google Calendar و CalDAV تنها backendهای تقویم هستند و رابط کاربری آن یک پنل مدیریت سنتی است، نه یک جریان رزرو مدرن. هم Nextcloud و هم Fastmail از پروتکل CalDAV پشتیبانی میکنند، بنابراین هر دو کار میکنند. اگر تقویم شما Microsoft 365 است، Easy!Appointments هیچ connector بومی مستندی برای آن ندارد. از نسخه 1.6.0 به بعد، یک بررسی امنیتی CalDAV بهصورت پیشفرض فعال است که از اتصال به سرویسهای داخلی در شبکه سرور جلوگیری میکند. از نسخه 1.6.1 به بعد، مدیران میتوانند از طریق مسیر Settings → Integrations → CalDAV → Allowed Connection URLs یا دکمه Allow and connect در دیالوگ اتصال، یک سرور تقویم خصوصی را مجاز کنند.
Rallly برای نظرسنجیهای گروهی
Rallly به پرسش متفاوتی پاسخ میدهد. این ابزار در دسترس بودن شما را منتشر نمیکند، بلکه مجموعهای از زمانهای پیشنهادی را در اختیار یک گروه قرار میدهد و رأیگیری میکند؛ این دقیقاً همان چیزی است که برای جلسات هیئتمدیره نیاز دارید، اما برای لینک رزرو وقت با مشتری کاربردی ندارد.
curl -fsSL https://get.rallly.co | bashپیش از آنکه هر اسکریپتی را به shell بفرستید (pipe)، آن را بخوانید. bash را با less جایگزین کنید، عملکرد آن را بررسی کنید و سپس اجرا نمایید. مسیر دستی، همان کار را در مراحلی انجام میدهد که میتوانید مشاهده کنید:
git clone https://github.com/lukevella/rallly-selfhosted.git
cd rallly-selfhosted
./rallly.sh setup
./rallly.sh startنیازمندیهای مستندشده شامل حداقل 2 GB رم، Docker نسخه 19.03 یا جدیدتر به همراه Compose v2، پورتهای 80 و 443 آزاد و یک دامنه متصل به سرور است. پشته (stack) بستهبندیشده شامل Traefik برای HTTPS، اپلیکیشن وب، PostgreSQL و Garage برای ذخیرهسازی اشیاء (object storage) سازگار با S3 است. مقادیر DOMAIN، یک SECRET_PASSWORD با حداقل 32 کاراکتر، SUPPORT_EMAIL و INITIAL_ADMIN_EMAIL را تنظیم کنید. اگر از قبل یک reverse proxy دارید، PROXY_MODE=external و WEB_PORT را تنظیم کنید تا Traefik دخالتی نداشته باشد. اگر از قبل یک سرویس ذخیرهسازی اشیاء سازگار با S3 مانند MinIO را میزبانی میکنید، متغیرهای S3_* را به آن اشاره دهید و container مربوط به Garage را حذف کنید.
SMTP ایمیلهای کد ورود پیشفرض و اعلانها را ارسال میکند. بدون یک relay فعال، این ایمیلهای ورود، از جمله برای حساب کاربری مدیری که تازه ایجاد کردهاید، به دست شما نمیرسند. Rallly از SSO نیز پشتیبانی میکند و EMAIL_LOGIN_ENABLED=false در صورت پیکربندی یک ارائهدهنده SSO، ورود با ایمیل را غیرفعال میکند.
صفحه مجوز میزبانی شخصی (self-hosting) در Rallly، یک سطح رایگان Personal برای یک کاربر ثبتشده ارائه میدهد و از نصبهای چندکاربره میخواهد که مجوز خریداری کنند. رأیدهندگان مهمان در این محدودیت کاربر لحاظ نمیشوند.
DayOtter، جدیدترین ورودی
DayOtter یک پلتفرم زمانبندی با مجوز AGPLv3 است که یک دستیار هوشمند به آن متصل شده است. نصب نسخه production تنها با یک دستور انجام میشود:
curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Dayotter/dayotter/main/deploy/install.sh \
| sudo DAYOTTER_DOMAIN=cal.example.com bashپیش از اجرای دستور، آن را مطالعه کنید. این نصبکننده Docker را راهاندازی میکند، کلیدهای امنیتی (secrets) را تولید کرده و کل stack را بالا میآورد: اپلیکیشن وب Next.js، یک worker پسزمینه که وظیفه مدیریت یادآورها، همگامسازی تقویم و webhooks را بر عهده دارد، PostgreSQL، Redis و Caddy با قابلیت HTTPS خودکار. یک سرویس migration یکمرحلهای، پیش از شروع به کار اپلیکیشن وب و worker، دیتابیس را بهروزرسانی میکند.
پشتیبانی از تقویم شامل Google، Microsoft 365، Apple از طریق CalDAV و فیدهای ICS است (با در نظر گرفتن محدودیتهای ICS که پیشتر ذکر شد). یکپارچهسازیهای اختیاری از متغیرهای محیطی (environment variables) استفاده میکنند، از جمله SMTP یا Resend برای ایمیل، ANTHROPIC_API_KEY برای دستیار هوشمند، Twilio برای پیامک و Stripe برای پرداختها. دستیار هوشمند از مدل «تایید پیشفرض» استفاده میکند: پیشنهاد میدهد، شما تایید میکنید و هیچ موردی بدون تایید صریح شما وارد تقویمتان نمیشود. اگر ارائهدهنده هوش مصنوعی انتخابشده را پیکربندی نکنید، آن بخش از محصول بهسادگی اجرا نخواهد شد. ارائهدهنده پیشفرض Anthropic است؛ AI_PROVIDER=openai امکان انتخاب OpenAI یا یک endpoint سازگار با OpenAI را فراهم میکند.
وضعیت مجوز برای کسانی که سرویس را روی سرور شخصی میزبانی میکنند شفاف است. هسته اصلی تحت مجوز AGPLv3 است و یک دایرکتوری ee/ شامل مجوز تجاری مخصوص سرویسهای ابری است که تا زمانی که DAYOTTER_CLOUD=1 تنظیم نشود، غیرفعال باقی میماند. این بدان معناست که قابلیتهای تیمی که در طرح میزبانیشده (hosted plan) با هزینه 9 دلار برای هر کاربر در ماه (تا اکتبر 2026) ارائه میشوند، روی سرور شخصی شما نیز در دسترس هستند.
این سنگینترین stack در این لیست و جوانترین پروژه است. آن را به مدت دو هفته در کنار لینک رزرو فعلی خود اجرا کنید، رزروهای واقعی را از هر دو مسیر دریافت کنید و پیش از انتقال کامل مشتریان، لاگهای worker را بررسی نمایید.
هزینه واقعی هر استک برای شما
تعداد کانتینرها معیار صادقانهای برای سنجش میزان فشار یک استک بر یک VPS کوچک است، زیرا هر سرویس حداقل حافظه (memory floor) خاص خود را اشغال میکند. این ارقام مربوط به تعداد سرویسهای در حال اجرا از استک Docker منتشرشده توسط هر پروژه است که در تاریخ 8 November 2026 بررسی شدهاند. DayOtter همچنین یک سرویس مهاجرت یکباره (one-shot) دارد که از شمارش سرویسهای در حال اجرا مستثنی شده است.
دادههای پشت این نمودار
[
{
"tool": "Easy!Appointments",
"containers": 2,
"database": "MySQL"
},
{
"tool": "Cal.com",
"containers": 4,
"database": "PostgreSQL and Redis"
},
{
"tool": "Rallly",
"containers": 4,
"database": "PostgreSQL"
},
{
"tool": "DayOtter",
"containers": 5,
"database": "PostgreSQL and Redis"
}
]نصب Easy!Appointments به 2 کانتینر نیاز دارد و روی 1 GB رم اجرا میشود. استک بستهبندیشده Rallly شامل 4 کانتینر است و مستندات آن 2 GB رم درخواست میکند. نصبکننده DayOtter تعداد 5 سرویس در حال اجرا را بالا میآورد، به همین دلیل است که این پروژه به بزرگترین سرور در میان 4 گزینه موجود نیاز دارد. مستندات نصب Cal.com و DayOtter هیچ حداقل حافظهای را ذکر نکردهاند، بنابراین 2 GB نقطه شروع پیشنهادی من برای هر دو است و نه یک عدد رسمی پشتیبانیشده.
اگر از قبل زیرساختی دارید، دو مورد از این تعداد کانتینرها کاهش مییابد. کانتینرهای Traefik و Garage در Rallly زمانی که آن را به پروکسی و فضای ذخیرهسازی شیء (object storage) خود متصل کنید، حذف میشوند. فایل compose فعلی Cal.com فاقد سرویس Prisma Studio است و سرویسهای Redis و calcom-api آن نیز تا زمانی که فقط database و calcom را اجرا کنید، غیرفعال میمانند.
کدام جایگزین self-hosted برای Calendly را انتخاب کنید
یک مشاور مستقل باید Cal.diy را با دقت ارزیابی کند. این ابزار ترکیبی از یک صفحه رزرو آشنا برای کاربران و یک مسیر CalDAV برای کسانی است که از تقویمهای Google یا Microsoft استفاده نمیکنند. با این حال، فایل README آن استفاده شخصی و غیرعملیاتی را توصیه میکند و مخزن رسمی Docker Hub نیز هیچ image تگشدهای برای pull کردن ندارد. نگهداری یک دیتابیس PostgreSQL و یک کانتینر اپلیکیشن، باری است که میتوانید سالها آن را مدیریت کنید. برای build کردن image، تنظیم OAuth client و mail relay زمان در نظر بگیرید و توجه داشته باشید که اپلیکیشن CalDAV هنوز در مرحله بتا است؛ بنابراین پیش از انتشار لینک، یک رزرو واقعی را بهطور کامل تست کنید.
یک تیم کوچک باید DayOtter را بررسی کند. قابلیتهای Weighted round robin و رزرو گروهی در هسته AGPLv3 این ابزار گنجانده شدهاند؛ بنابراین با self-hosting، ویژگیهایی را در اختیار خواهید داشت که در سرویسهای میزبانیشده بابت آنها هزینه دریافت میشود، در حالی که نسخه self-hostable از Cal.com یعنی Cal.diy، قابلیت زمانبندی تیمی را بهطور کامل حذف کرده است. پردازشگر worker برای یادآورها و webhookهایی طراحی شده که یک تیم واقعاً به آنها وابسته است. هزینه این انتخاب، بلوغ پروژه است: این ابزار جدیدترین پروژه در این لیست است، بنابراین ابتدا آن را بهصورت موازی اجرا کنید و لینک قدیمی را تا زمانی که یک ماه کامل از رزروها را زیر نظر نگرفتهاید، فعال نگه دارید.
دو مورد محدودتر نیز وجود دارد. اگر تنها به یک نظرسنجی برای یافتن زمان مناسب جهت ملاقات گروهی نیاز دارید، Rallly را نصب کنید و به همین بسنده کنید. اگر یک VPS با 1 GB رم دارید، از Google Calendar یا یک سرور CalDAV مانند Nextcloud استفاده میکنید و به دنبال کوچکترین ابزاری هستید که رزرو انجام دهد، Easy!Appointments از تمام گزینههای پرزرقوبرقتری که میتوانید روی آن سرور قرار دهید، ماندگارتر خواهد بود. برای پاسخ به این پرسش کلی که چه چیزهای دیگری ارزش میزبانی روی همان سرور را دارند، به چه چیزی در سال 2026 ارزش self-hosting دارد مراجعه کنید.
FAQ
آیا میتوانم یک صفحه رزرو self-hosted را بدون نام دامنه اجرا کنم؟
بله، اما یکپارچهسازیهای تقویم الزامات خاص خود را دارند. نصبکننده DayOtter در صورتی که DAYOTTER_DOMAIN تنظیم نشده باشد، از طریق IP عمومی سرور، HTTP ساده ارائه میدهد. Let’s Encrypt اکنون گواهیهای IP صادر میکند که برای 160 ساعت معتبر هستند، بنابراین خودِ HTTPS دیگر نیازی به دامنه ندارد. با این حال، قوانین redirect در OAuth وب گوگل همچنان آدرسهای IP عمومی را رد میکنند. اگر میخواهید تنظیمات Google Calendar که در اینجا توضیح داده شده را داشته باشید، ابتدا دامنه را بخرید، یک رکورد A به سمت VPS تنظیم کنید و سپس نصب را انجام دهید.
چرا ایمیلهای تأیید رزرو من هرگز نمیرسند؟
ابتدا پیکربندی ایمیل برنامه و سیاست ارسال ایمیل خروجی سرور را بررسی کنید. ارائهدهندگانی مانند Hetzner و DigitalOcean بهطور پیشفرض پورت 25 خروجی را مسدود میکنند و حتی در مواردی که باز باشد، یک آدرس جدید فاقد اعتبار ارسال (reputation) است. برنامه را به یک رله ایمیل تراکنشی (transactional mail relay) روی یک پورت مجاز متصل کنید، با استفاده از nc -vz -w 5 "$SMTP_HOST" 587 مطمئن شوید که پورت در دسترس است، سپس رکوردهای SPF و DKIM ارائهشده توسط رله را منتشر کنید. DigitalOcean همچنین پورتهای 587 و 465 را بهطور پیشفرض مسدود میکند، بنابراین در صورت پشتیبانی، از یک API ایمیل HTTP استفاده کنید یا یک مسیر SMTP مجاز فراهم نمایید. اگر Cal.com را اجرا میکنید، بررسی کنید که مقادیر پیشفرض EMAIL_SERVER_HOST=localhost و EMAIL_SERVER_PORT=1025 که به یک صندوق پستی توسعه محلی اشاره دارند را جایگزین کرده باشید.
آیا Cal.com نسخه self-hosted با CalDAV همگامسازی میشود یا فقط با گوگل؟
هر دو، اما با سطوح بلوغ متفاوت. برنامه CalDAV با برچسب بتا مشخص شده و با سرورهایی از جمله Baikal، Radicale، Nextcloud و Kerio Connect تست شده است؛ Apple iCloud نیز از طریق یک برنامه Apple Calendar جداگانه و با استفاده از رمز عبور مخصوص برنامه (app-specific password) متصل میشود. Google Calendar و Microsoft 365 هر دو در هر دو جهت همگامسازی میشوند، اما در یک نصب self-hosted باید کلاینتهای OAuth خود را بسازید: گوگل از GOOGLE_API_CREDENTIALS در .env و .env.appStore استفاده میکند، در حالی که مایکروسافت از MS_GRAPH_CLIENT_ID و MS_GRAPH_CLIENT_SECRET در .env استفاده میکند.
چرا همگامسازی Google Calendar من پس از یک هفته از کار میافتد؟
زیرا پروژه Google Cloud شما همچنان در وضعیت انتشار Testing قرار دارد. گوگل برای برنامههایی در این وضعیت، توکنهای رفرش (refresh tokens) صادر میکند که پس از هفت روز منقضی میشوند؛ بنابراین اتصال کار میکند، اما در رفرش بعدی توکن از کار میافتد و لاگ برنامه خطای invalid_grant را نشان میدهد. صفحه رضایت OAuth را به وضعیت In production تغییر دهید و تقویم را یک بار دوباره متصل کنید. اتصال مجدد بدون تغییر وضعیت، تنها هفت روز دیگر به شما مهلت میدهد و نه بیشتر.
کدامیک از اینها روی یک VPS با 1 گیگابایت رم اجرا میشود؟
Easy!Appointments اجرا میشود، زیرا یک برنامه PHP به همراه MySQL است. Rallly حداقل 2 گیگابایت رم را مستند کرده و stack بستهبندیشده آن چهار سرویس را اجرا میکند. مستندات نصب Cal.com و DayOtter حداقل حافظه مشخصی را ذکر نکردهاند، اما یک برنامه Next.js به همراه PostgreSQL، و در مورد DayOtter به همراه Redis و یک worker process، به این معنی است که باید برای 2 گیگابایت یا بیشتر برنامهریزی کنید. فایل README مربوط به Cal.diy تنظیمات 16 گیگابایتی heap در Node را بهعنوان یک نکته برای توسعه مطرح میکند، نه یک الزام برای build. فایل Dockerfile آن بهطور پیشفرض محدودیت heap برای build را روی 6144 MiB قرار میدهد و مخزن رسمی Docker Hub هیچ image تگشدهای برای pull کردن ندارد. اگر VPS توانایی انجام آن را ندارد، build را روی دستگاه دیگری انجام دهید.