Proxmox helper-scripts: wat er op je host draait
Plak je een curl-oneliner als root op je Proxmox-host? Zo zie je welke drie onderdelen er echt draaien, wat de diagnostiek verstuurt en hoe je die uitzet.
Wat de Proxmox helper-scripts zijn
De Proxmox helper-scripts zijn bash-scripts die met één commando een app in een nieuwe LXC-container op je Proxmox-host installeren. Je plakt een regel als bash -c "$(curl -fsSL ...)" in de shell van de host, en die regel draait als root. Er draait dan meer dan het script dat je op de website ziet. Eén run bestaat uit drie onderdelen, en het belangrijkste onderdeel komt bij elke run opnieuw van internet.
LXC (Linux Containers) is de containertechniek in Proxmox VE. Een container deelt de kernel van de host, maar heeft een eigen bestandssysteem en eigen processen. Een VM (virtuele machine) heeft wel een eigen kernel. Wil je eerst weten waarom je Proxmox thuis draait en niet gewoon een server huurt? Lees dan het verschil tussen Proxmox en een VPS.
Op GitHub heet het project "Proxmox VE Helper-Scripts (Community Edition)". De README noemt het "A community project", gebouwd op het oorspronkelijke werk van tteck. Onderaan de website staat "in memory of tteck". Het is dus de voortzetting van de bekende tteck-collectie, nu onder de GitHub-organisatie community-scripts. De code valt onder de MIT-licentie. De README spreekt van "More than 700" scripts. Als ondersteunde versies van Proxmox VE noemt hij 8.0 tot en met 8.4, of 9.0 tot en met 9.2 (gelezen op 20 november 2026). Welke versie jij draait, zie je met pveversion. Volgens de website draaien dezelfde scripts nu ook ongewijzigd op een Incus-host. Deze gids gaat uit van Proxmox.
De README is zelf duidelijk over het risico: "These commands run as root on your host." De GitHub-pagina vraagt je daarom om elk script te lezen voordat je het plakt. Hieronder zie je wat lezen in de praktijk betekent.
Wat er gebeurt als je de oneliner plakt
Neem Zabbix als voorbeeld. De scriptpagina op community-scripts.org geeft deze regel:
bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/community-scripts/ProxmoxVE/main/ct/zabbix.sh)"Die ene regel zet drie stukken code in gang:
ct/zabbix.shdraait op de host. Het zet de standaardwaarden voor deze app, zoalsvar_cpu,var_ramenvar_disk, en laadt daarna de engine.- De engine komt uit een aparte repository:
github.com/community-scripts/core. Volgens de README van ProxmoxVE is dit de engine "which every script loads at start-up". De engine toont de menu's en bouwt de container. install/zabbix-install.shdraait daarna in de nieuwe container. Dit script voegt de apt-repository van Zabbix toe en zoekt de Zabbix-versie op viarepo.zabbix.com. Daarna installeert het onder meerzabbix-server-pgsqlenzabbix-frontend-php. Ook hier draait code van de engine mee, vialxc/install.func.
Stap 3 haalt dus software van een derde partij binnen. Bij Zabbix is dat de pakketbron van Zabbix. Bij Forgejo is dat een release van Codeberg, die in /opt/forgejo terechtkomt. Het helper-script bezorgt de software. De software zelf komt van de maker van de app.
Waarom alleen het app-script lezen niet genoeg is
Het script dat je op de site ziet, is maar een deel van de run. De meeste logica zit in de engine. Het bestand docs/loading.md in core beschrijft hoe een script die engine vindt. Staat er een lokale checkout van core klaar, dan gebruikt het script die. Anders downloadt het core/build.func van raw.githubusercontent.com/community-scripts/core, branch main. De documentatie zegt het letterlijk: de standaard is community-scripts/core@main voor de engine en community-scripts/ProxmoxVE@main voor de scripts.
De branch main verandert steeds. Core heeft geen tags en geen releases: de GitHub-API gaf op 20 november 2026 voor allebei een lege lijst. Op diezelfde dag kwamen er drie commits bij: 2c22d2e, 36dbf4b en fc84342. Plak je dezelfde regel vandaag en volgende week, dan kan er dus andere engine-code draaien. Dat geldt ook als het app-script zelf niet veranderde.
ProxmoxVE heeft wel tags. Dat zijn dagelijkse datums, zoals 2026-11-19, met releases die github-actions publiceert. Zo'n tag is een momentopname van de scripts. Hij zet de engine niet vast. De documentatie waarschuwt ook voor forks: "Fetching the ct script from a fork does not tell the engine where that fork is."
Kun je een vaste versie van de scripts draaien?
Gedeeltelijk. Je kunt het app-script downloaden, lezen en lokaal starten. Maar een lokale kopie van ct/zabbix.sh haalt de engine nog steeds van core@main, tenzij je zelf een andere bron aanwijst. docs/loading.md noemt daarvoor twee manieren. De eerste is een lokale checkout van core. De tweede is de variabele COMMUNITY_SCRIPTS_CORE_URL, de "Raw base for the engine". Een tag of commit om op te pinnen noemt dat document niet.
Volgens de documentatie clone je core naast de scripts-repository: "clone core next to the script repo and run a script. No configuration, no network". Ontbreekt git op je host, installeer het dan eerst met apt install git.
cd /root
git clone https://github.com/community-scripts/ProxmoxVE.git
git clone https://github.com/community-scripts/core.git
git -C core log -1 --format='%h %cs %s'
less ProxmoxVE/ct/zabbix.sh
less ProxmoxVE/install/zabbix-install.shDe git log-regel toont de commit die je nu hebt, bijvoorbeeld 36dbf4b 2026-11-20 core: Keep the root filesystem lookup a soft failure (#280). Noteer die regel. Dat is de versie die je gelezen hebt. Zolang je geen git pull draait, verandert die checkout niet. Wil je later zien of een los gedownload bestand nog hetzelfde is? Noteer dan ook de hash met sha256sum. Hoe je zo'n hash vergelijkt, lees je in downloads controleren met checksums.
Dit zet niet alles vast. Het installscript in de container haalt nog steeds pakketten van Zabbix of een release van Codeberg. De update-opdracht in elke container haalt later ook weer verse scripts op (zie verderop). De volgorde waarin de engine zijn bron kiest, komt uit docs/loading.md. Lees dat bestand zelf voordat je erop vertrouwt, want het gedrag kan met elke commit op main veranderen.
Diagnostiek: wat de helper-scripts versturen
Bij de eerste run stelt de engine een vraag in een whiptail-venster met de titel "DIAGNOSTICS": "Send Diagnostics of LXC Installation?" Daaronder staat: "(This only transmits data without user data, just RAM, CPU, LXC name, ...)". Je antwoord komt in het bestand /usr/local/community-scripts/diagnostics, als DIAGNOSTICS=yes of als DIAGNOSTICS=no. De vraag verschijnt alleen als dat bestand nog niet bestaat. Bestaat het wel, dan leest de engine je eerdere keuze uit het bestand en vraagt hij niets meer.
Wat is de standaard? Wij lazen de code op 20 november 2026, bij core-commit 36dbf4b. Dit staat er:
- In
ui/build-ui.funczet de functievariables()de waardeDIAGNOSTICS="yes". Het commentaar erachter luidt:# sets the DIAGNOSTICS variable to "yes", used for the API call.Een toestemmingsvenster staat niet in dat bestand. - In
ui/menu.funcis de vraag eenwhiptail --yesnozonder de optie--defaultno. De SSH-vraag in hetzelfde bestand heeft die optie wel. - In de code telt een lege of ontbrekende waarde bij het verzenden als nee (
${DIAGNOSTICS:-no}). docs/api.mdnoemt het mechanisme zelf opt-out: "Telemetry is opt-out through/usr/local/community-scripts/diagnostics."
Dat is de stand bij die commit, en niet meer dan dat. De laatste commit aan ui/build-ui.func was 3c1ef2a van 29 oktober 2026, de laatste aan ui/menu.func was 2c3410f van 16 november 2026. Wil je weten hoe het vandaag zit, kijk dan zelf in die twee bestanden.
De data gaat als JSON met een POST naar https://telemetry.community-scripts.org/telemetry. De vraag noemt alleen "RAM, CPU, LXC name". De payload in api/telemetry.func bevat meer, onder meer: random_id, nsapp (de app), ct_type, disk_size, core_count, ram_size, os_type, os_version, pve_version, cpu_vendor, cpu_model, gpu_vendor, gpu_model, gpu_passthrough, ram_speed, arch, kernel_version, app_version, exit_code, error_message, failed_command, failed_line en failed_function. Een update in een container verstuurt volgens docs/api.md niets: "Update runs inside a container send nothing."
Het commentaar in menu.func verwijst voor de data naar het openbare dashboard op community-scripts.org/analytics. Dat heeft tabbladen als Installations, Scripts en Errors.
In een commentaarregel in menu.func noemt het project de data "anonymous". In de bestanden die wij lazen, vonden we geen privacyverklaring en geen uitspraak over de AVG. Zoek je dat, kijk dan in de FAQ op community-scripts.org/faq. Beoordeel het zelf aan de hand van de velden hierboven: een willekeurige ID, plus je CPU-model, je GPU-model, je kernelversie en de tekst van een commando dat mislukte. Dezelfde vraag, welke velden er precies meegaan, speelt ook bij de telemetrie die coding agents versturen.
Er is één uitzondering. Bij de DevScripts, de testbuilds die eerder ProxmoxVED heetten, staat telemetrie altijd aan. Dat geldt sinds core-commit 330ec1b van 13 november 2026. Je krijgt dan een eenmalige melding in plaats van de vraag. Voor de gewone ProxmoxVE-scripts geldt dit niet.
Diagnostiek van de helper-scripts uitzetten
Wil je niets versturen, maak het bestand dan aan vóór je eerste run. Dan verschijnt de vraag niet, en de engine leest je keuze uit het bestand. Je bent root op de host, dus sudo is niet nodig:
mkdir -p /usr/local/community-scripts
echo 'DIAGNOSTICS=no' > /usr/local/community-scripts/diagnostics
cat /usr/local/community-scripts/diagnosticsDe laatste opdracht moet DIAGNOSTICS=no tonen. Staat er in een bestaand bestand nog yes? Pas het dan aan zoals het menu van het project dat zelf doet:
sed -i 's/^DIAGNOSTICS=.*/DIAGNOSTICS=no/' /usr/local/community-scripts/diagnosticsHet kan ook via het menu. Kies in "Community-Scripts Options" voor Settings en daarna voor "Manage API-Diagnostic Setting". Elke nieuwe container krijgt bovendien een eigen kopie van dit bestand, met de waarde die de engine op dat moment heeft. Het eindpunt kun je overschrijven met de variabele TELEMETRY_URL. Om telemetrie uit te zetten heb je die variabele niet nodig.
Default Install of Advanced Install?
In het menu "Community-Scripts Options" kies je onder meer tussen "Default Install", "Advanced Install", "User Defaults" en "Settings". Default Install meldt "Using Default Settings on node" met de naam van je node, en gebruikt de waarden uit het app-script. Op 20 november 2026 waren dat voor Zabbix 2 CPU-cores, 4096 MB RAM en 6 GB schijf, op Debian 13, als unprivileged container. Forgejo op Debian 13 kreeg 2 cores, 2048 MB RAM en 10 GB schijf. Forgejo op Alpine 3.24 kreeg 1 core, 256 MB RAM en 1 GB schijf. Die waarden kunnen met elke commit veranderen. Default Install toont ze in de uitvoer, dus lees mee.
Unprivileged betekent volgens de Proxmox-documentatie: "The root UID 0 inside the container is mapped to an unprivileged user outside the container." Root in de container is dus geen root op de host. Proxmox kiest dit type ook zelf als standaard wanneer je een nieuwe container maakt. Advanced Install is volgens docs/ui.md "the full interactive configuration path": daar stel je de waarden zelf in, ook het containertype. Kies daar alleen privileged als een app het echt nodig heeft. Dezelfde documentatie zegt namelijk: "The LXC team considers this kind of container as unsafe".
Valt de nieuwe container onder je back-upjob?
Ga daar niet van uit. Volgens de handleiding van Proxmox VE maakt een back-upjob een back-up van "all, or a selection of virtual guest". Of een container die je later aanmaakt vanzelf meedoet, staat niet in de documentatie die wij lazen. Of de helper-scripts zelf iets aan je back-upjobs veranderen, hebben we niet gecontroleerd. Kijk dus na elke installatie in de webinterface onder Datacenter en dan Backup. Open je job en controleer of het nieuwe container-ID in de selectie staat. Wil je je back-ups buiten huis bewaren, dan kan dat met Proxmox Backup Server op een VPS. Een back-upjob die de nieuwe container mist, geeft geen foutmelding. Je merkt het pas als je een restore nodig hebt.
Hoe een geïnstalleerde app updates krijgt
Elke container die de engine bouwt, krijgt een bestand /usr/bin/update. Je draait het in de container:
pct enter 105
updateVervang 105 door het ID van je container. docs/updates.md beschrijft wat er dan gebeurt. Het hulpscript vraagt eerst aan de website van het project wat de status van de app is. Is de app actief, uitgeschakeld of onbekend, dan downloadt het ct/<naam>.sh opnieuw en draait het dat script. Is de app verwijderd, dan toont het de reden en haalt het niets op. Is de website niet bereikbaar, dan draait de normale update toch. Het bestand zelf aanpassen heeft geen zin, want "the next update overwrites it."
Denk hierbij terug aan de vorige secties. Een update is een nieuwe download van het script en van de engine. Een checkout die je ooit las, speelt hier geen rol. Wat de update doet, verschilt per app. De update van Zabbix bewaart eerst een kopie van de configuratie in /opt/zabbix-backup/ en werkt daarna de pakketten bij. Die kopie is geen back-up van de container. Maak die back-up dus zelf, voordat je update draait.
Waar het Zabbix-wachtwoord terechtkomt
Elke app regelt inloggegevens anders, dus kijk per app. Voor Zabbix lazen wij het installscript en de engine-functie die het aanroept. install/zabbix-install.sh maakt een PostgreSQL-database aan met setup_postgresql_db. Die functie in lib/db.func maakt een willekeurig wachtwoord. Ze schrijft het naar het bestand zabbix.creds in de thuismap en zet daarna de rechten op 600. Het installscript zet hetzelfde wachtwoord als DBPassword in /etc/zabbix/zabbix_server.conf.
pct enter 105
cat ~/zabbix.credsDit is het wachtwoord van de database, niet je login voor de webinterface. Voor de webinterface noemt de scriptpagina gebruiker Admin met wachtwoord zabbix. Het installscript zet die login niet zelf. De combinatie staat openbaar op de pagina, dus verander het wachtwoord bij je eerste login. Bewaar het databasewachtwoord daarna op een betere plek dan een tekstbestand, bijvoorbeeld in een self-hosted secrets manager. Mode 600 betekent dat alleen de eigenaar het bestand mag lezen en schrijven. Hoe die cijfers werken, staat in chmod met cijfers en met letters.
Forgejo werkt anders. Het installscript maakt geen beheerder en geen wachtwoord aan. Het toont alleen het adres http://<IP>:3000. Volgens de scriptpagina kies je het databasetype als je dat adres voor het eerst opent. SQLite3 is daar de standaard.
De echte community-scripts.org herkennen
De website toont zelf een waarschuwing: "Copycat or lookalike websites may exist. Always verify you are on the official site". De FAQ stelt de vraag "How can I tell the official website and scripts from copies?" Het antwoord konden wij niet ophalen, dus lees het op de site zelf. Dit kun je zelf controleren:
- De GitHub-organisatie heet
community-scriptsen de repositoryProxmoxVE. De About-tekst van die repository linkt naarcommunity-scripts.org. - De regel die je plakt, haalt het script op van
https://raw.githubusercontent.com/community-scripts/ProxmoxVE/main/ct/. Staat er een ander domein of een andere organisatie in die URL, stop dan. - Oude commando's van
tteck/Proxmoxof van de oude Gitea-mirror opgit.community-scripts.orggebruik je niet meer. De FAQ heeft daar een aparte vraag over. - Download het script eerst en lees het, zoals hierboven. Dan zie je ook welke andere URL's het aanroept.
Proxmox op een gehuurde server
De helper-scripts zijn gemaakt voor een Proxmox-host. Bij de meeste homelabbers staat die thuis, op een mini-pc of een oude desktop. Een gehuurde VPS is zelf al een VM. Proxmox draait daar dus in een VM, en dat heet nested virtualization: virtualisatie binnen een VM. De Proxmox-wiki zegt dat een VM de virtualisatie-extensies van de processor standaard niet doorgeeft aan zijn gasten, tenzij het CPU-type van de VM host is. Wil je dit eerst testen met een geneste Proxmox-VM op je eigen host, dan controleer en zet je het zo:
cat /sys/module/kvm_intel/parameters/nested
qm set 200 --cpu hostVervang 200 door het ID van de VM. Op Intel heeft de kernelmodule de optie options kvm-intel nested=Y nodig, op AMD options kvm-amd nested=1. Volgens de wiki kan een VM met nesting niet live gemigreerd worden. Bij een gehuurde server beslist de provider of nesting aan staat. Vraag dat na voordat je bestelt.
FAQ
Is het veilig om de Proxmox helper-scripts als root te draaien?
De scripts draaien als root op je host, en dat zegt de README zelf ook. Je kunt het risico pas inschatten als je weet wat er draait. Dat is meer dan het app-script: de engine uit community-scripts/core draait mee, en die komt standaard van de branch main. Download de scripts, lees ze en gebruik een lokale checkout van core die je gelezen hebt. Kies een unprivileged container. Zabbix en Forgejo krijgen die al met Default Install.
Hoe zet ik de diagnostiek van de helper-scripts uit?
Zet DIAGNOSTICS=no in /usr/local/community-scripts/diagnostics op de host. Maak het bestand aan vóór je eerste run, dan verschijnt de vraag niet. Bestaat het bestand al, kies dan in het menu Settings en daarna "Manage API-Diagnostic Setting", of pas de regel aan met sed. Controleer met cat dat er DIAGNOSTICS=no staat. Voor de DevScripts-testbuilds staat telemetrie sinds 13 november 2026 altijd aan.
Kan ik een vaste versie van de helper-scripts gebruiken?
Alleen gedeeltelijk. ProxmoxVE heeft dagelijkse datumtags, maar die zetten de engine niet vast. Core zelf heeft geen tags en geen releases. Wat je wel kunt doen: clone ProxmoxVE en core naast elkaar, lees ze, noteer de commit en draai daarna zonder git pull. Volgens docs/loading.md gebruikt het script dan de lokale engine. De opdracht update in een container haalt later wel weer nieuwe code op.
Waar vind ik het wachtwoord na een installatie met een helper-script?
Dat verschilt per app, dus lees het installscript van jouw app. Bij Zabbix staat het gegenereerde PostgreSQL-wachtwoord in ~/zabbix.creds in de container. Voor de webinterface noemt de scriptpagina de login Admin met wachtwoord zabbix. Verander dat wachtwoord meteen. Forgejo maakt geen wachtwoord aan: je kiest de database als je poort 3000 voor het eerst opent.