DeepSeek Harness: dlaczego 127.0.0.1:3080 nie działa?
Komunikat http://127.0.0.1:3080 oznacza, że interfejs WWW nasłuchuje tylko na lokalnym hoście. Dowiedz się, jak bezpiecznie połączyć się przez tunel SSH zamiast otwierać port.
Co oznacza dsh web: http://127.0.0.1:3080
Podczas uruchamiania profilu webowego DeepSeek Harness na serwerze VPS, wyświetlany jest komunikat podobny do poniższego, po czym proces oczekuje na działanie:
dsh web: http://127.0.0.1:3080/?token=...127.0.0.1 to adres pętli zwrotnej (loopback). Jest to adres, którego maszyna używa do komunikacji z samą sobą. Gniazdo powiązane z 127.0.0.1 akceptuje połączenia wyłącznie od procesów działających na tej samej maszynie. Wskazana linia informuje o dwóch kwestiach: gdzie nasłuchuje interfejs Web UI oraz kto ma uprawnienia do nawiązania połączenia. Dostęp jest ograniczony wyłącznie do maszyny, na której uruchomiono dsh. Część ?token= na końcu to unikalne, losowe poświadczenie generowane przez proces przy każdym starcie. Szczegóły znajdują się poniżej.
Dlatego wklejenie tego adresu URL do przeglądarki na laptopie nie przynosi rezultatu. Adres 127.0.0.1 laptopa odnosi się do niego samego. Harness nasłuchuje na adresie 127.0.0.1 serwera VPS, który jest odrębną maszyną z własnym stosem sieciowym loopback. Nie wystąpiła awaria. Należy przekierować połączenie.
Oficjalny plik README jasno określa ustawienie domyślne: "Polecenie uruchamia Web UI pod adresem http://127.0.0.1:3080 i otwiera je w domyślnej przeglądarce w przypadku uruchomienia lokalnego". Przez SSH nie ma możliwości otwarcia przeglądarki, więc adres URL należy wykorzystać ręcznie. Adres powiązania pochodzi z wtyczki hosta serwera WWW, @deepseek-ai/dsh-host-webserver. W wersji 0.2.0-rc.2, której dotyczy ten poradnik, klucz host jest opisany jako "Host nasłuchujący; obsługiwane są dwie wartości: loopback oraz all-interfaces". Wartość loopback jest ustawiona domyślnie, dopóki nie zostanie zmieniona. Jeśli zagadnienie portów jest nowe, artykuł jak działają porty w systemie Linux wyjaśnia model adres-plus-port, na którym opiera się to rozwiązanie.
Dlaczego interfejs Web UI jest powiązany tylko z localhost
dsh to środowisko uruchomieniowe agenta, czyli program otaczający model: zarządza on pętlą zdarzeń, wywołaniami narzędzi oraz uprawnieniami, z jakimi te wywołania są wykonywane. Karta przeglądarki stanowi panel sterowania dla procesu, który wykonuje polecenia powłoki, odczytuje i zapisuje pliki w wybranym katalogu roboczym oraz wykorzystuje klucz API modelu. Każdy, kto może załadować tę stronę, uzyskuje te same możliwości co użytkownik uruchamiający dsh. Sieć nie jest jedynym sposobem na uzyskanie takiego dostępu: zainstalowana wtyczka działa w tym samym procesie i z tymi samymi uprawnieniami, dlatego weryfikacja wtyczki dsh przed instalacją wymaga takiej samej staranności, jak decyzja o tym, na jakim interfejsie nasłuchuje serwer.
Port 3080 nie jest zatem panelem tylko do odczytu. Załadowanie tej strony umożliwia wykonywanie poleceń na serwerze.
Po otwarciu wyświetlonego adresu URL użytkownik trafia bezpośrednio na listę sesji. Brak jest ekranu logowania oraz kont użytkowników. Stronę zabezpiecza token znajdujący się na końcu adresu URL: strona główna zamienia go na podpisane ciasteczko sesyjne i przekierowuje pod czysty adres. Od tego momentu każde wywołanie RPC oraz strumień WebSocket, które interfejs UI wykonuje bez poprawnego ciasteczka, otrzymuje 401 Unauthorized. Nie wszystko na tym porcie jest jednak zabezpieczone. Dokumentacja wtyczki Connection podaje, że zasoby statyczne pozostają publiczne, a sam serwer WWW nie posiada uwierzytelniania obejmującego cały serwer ani polityki pochodzenia (origin policy), więc każda wtyczka zarządzająca daną ścieżką egzekwuje własne reguły. W przypadku tych chronionych ścieżek wtyczka Connection odpowiada również 403, gdy nagłówek Host nie wskazuje na adres zwrotny (loopback) ani na hosta, któremu jawnie zaufano. W przypadku adresu loopback jest to rozsądna druga warstwa zabezpieczeń za właściwą kontrolą dostępu, którą zapewnia system operacyjny, przepuszczając tylko procesy lokalne. Nie jest to powód, aby udostępniać port publicznie. Token pozostaje w historii terminala oraz w każdym dzienniku, który zarejestrował dane wyjściowe podczas uruchamiania. Przewodnik projektu dotyczący reverse proxy wskazuje, że ani sprawdzanie nagłówka Host, ani podany adres URL nie chronią samego portu nasłuchującego. Dokumentacja serwera WWW ostrzega, że powiązanie z adresem innym niż loopback „nadal wystawia niezabezpieczone ścieżki i zasoby statyczne na działanie tej sieci”. W wersji 0.2.0-rc.2 wtyczka serwera WWW nie posiada własnej obsługi TLS. Zautomatyzowane skanery nieustannie przeszukują nietypowe porty, więc należy założyć, że opublikowany port 3080 zostanie wykryty.
Nie otwieraj portu 3080 w zaporze sieciowej i nie ustawiaj parametruhostserwera WWW na0.0.0.0ani na publiczny adres IP na publicznym serwerze VPS. Takie połączenie sprawia, że możliwość wykonywania poleceń na serwerze jest dostępna dla każdego, kto uzyska wyciekły adres URL.
Obecne wydania wymuszają już takie podejście: własna flaga --host aplikacji internetowej odmawia powiązania ze wszystkimi interfejsami. Jednak w wersji 0.2.0-rc.2 klucz konfiguracyjny host wtyczki serwera WWW nadal akceptuje 0.0.0.0, więc edycja konfiguracji wciąż może doprowadzić do wystawienia usługi. Dokumentacja serwera WWW w głównej gałęzi projektu oraz w wydaniu 0.2.1-rc.5, na które wskazuje tag latest w npm, idzie o krok dalej: odrzuca niesprecyzowany adres podczas ładowania i dodaje opcjonalne ustawienie tls. Nadal jednak akceptuje dowolny konkretny adres interfejsu lokalnego, więc ustawienie host na publiczny adres IP serwera VPS wystawia interfejs UI w ten sam sposób.
To samo rozumowanie dotyczy każdego środowiska uruchomieniowego agenta zainstalowanego na serwerze, dlatego bezpieczne uruchamianie agenta programistycznego na VPS zaczyna się od tej samej zasady: port sterujący agenta pozostaje prywatny, a dostęp do niego zapewnia zaufane rozwiązanie pośredniczące.
Jak otworzyć interfejs WWW dsh z poziomu laptopa?
Istnieją trzy rzetelne metody, z których każda pozostawia usługę powiązaną z interfejsem loopback.
- Tunel SSH. Żaden nowy proces nie nasłuchuje na publicznym interfejsie, a wymagane poświadczenia już istnieją. Jest to zalecana metoda.
- Prywatna sieć nakładkowa (overlay network), dzięki której interfejs jest dostępny z własnych urządzeń i niewidoczny dla osób trzecich.
- Reverse proxy, które dokonuje terminacji TLS (transport layer security) i wymaga podania hasła przed przekazaniem jakiegokolwiek żądania.
Różnica między nimi polega na sposobie przekierowania ruchu z przeglądarki do interfejsu loopback. Żadna z tych metod nie powinna wymagać zmiany konfiguracji nasłuchiwania usługi poza interfejs loopback.
Dostęp przez tunel SSH
Uruchom to polecenie na swoim laptopie, a nie na VPS:
ssh -N -L 3080:127.0.0.1:3080 you@your-vpsPozostaw proces uruchomiony, a następnie otwórz w lokalnej przeglądarce pełny adres URL dsh, który został wyświetlony, wraz z zawartym w nim tokenem http://127.0.0.1:3080/?token=.... Interfejs WWW załaduje się, wymieni token na ciasteczko sesyjne i usunie token z paska adresu. Przeglądarka wyśle 127.0.0.1:3080 jako nagłówek Host, co odpowiada adresowi zwrotnemu (loopback), więc tunel przejdzie weryfikację hosta bez dodatkowej konfiguracji.
Argument -L zawiera trzy pola rozdzielone dwukropkami. Pierwsze to port, który ma zostać otwarty na laptopie. Drugie i trzecie to adres oraz port, na który mają być przekazywane połączenia. Kluczowy szczegół: 127.0.0.1 w środkowym polu jest rozwiązywane przez serwer SSH na VPS, już po dotarciu tam ruchu. Oznacza to adres loopback serwera VPS, a nie Twojego komputera. Jest to dokładnie ten adres, który wyświetla dsh, dlatego tunel działa, podczas gdy bezpośrednie połączenie z przeglądarki nie.
-N informuje SSH, aby nie uruchamiało zdalnego polecenia, dzięki czemu otrzymasz tylko przekierowanie bez powłoki. Aby uruchomić tunel w tle, który zgłosi błąd w przypadku niepowodzenia zamiast działać w ciszy:
ssh -N -f -o ExitOnForwardFailure=yes -o ServerAliveInterval=30 -L 3080:127.0.0.1:3080 you@your-vps-f przenosi proces do tła po uwierzytelnieniu. ExitOnForwardFailure=yes jest ważniejsze, niż się wydaje: bez tego parametru SSH łączy się pomyślnie nawet wtedy, gdy przekierowanie nie mogło zostać ustanowione, co skutkuje działającą sesją i niedziałającym tunelem bez żadnego ostrzeżenia. ServerAliveInterval=30 wysyła sygnał keepalive co 30 sekund, dzięki czemu bezczynny tunel przetrwa limity czasu NAT (network address translation) na routerach w kawiarniach czy hotelach.
Co powinieneś zobaczyć
Na serwerze VPS sprawdź, co faktycznie nasłuchuje:
ss -ltnp | grep 3080Poprawny wynik wskazuje adres loopback:
LISTEN 0 511 127.0.0.1:3080 0.0.0.0:* users:(("node",pid=1042,fd=21))Jeśli w kolumnie adresu lokalnego widnieje 0.0.0.0:3080, interfejs WWW nasłuchuje na wszystkich interfejsach, w tym na publicznym. Publiczny adres IP Twojego VPS w tej kolumnie oznacza takie samo narażenie na dostęp z zewnątrz. Zatrzymaj proces i napraw powiązanie (bind), zanim zrobisz cokolwiek innego. Jeśli ss wyświetla gniazdo, ale pole users: pozostaje puste, uruchom polecenie z sudo, ponieważ w przeciwnym razie nazwa procesu dla gniazda należącego do innego użytkownika jest ukryta.
Gdy tunel odmawia uruchomienia
SSH wyświetla poniższy komunikat i kończy działanie:
bind [127.0.0.1]:3080: Address already in use
channel_setup_fwd_listener_tcpip: cannot listen to port: 3080Problem dotyczy Twojego laptopa, a nie serwera. Coś lokalnie zajmuje już port 3080, często jest to wcześniejszy tunel, o którym zapomniałeś. Wybierz inny wolny port lokalny:
ssh -N -L 3081:127.0.0.1:3080 you@your-vpsZmieniono tylko pierwsze pole, więc teraz łączysz się z adresem http://127.0.0.1:3081/?token=..., używając tego samego tokena, podczas gdy usługa nadal nasłuchuje na porcie 3080. Te dwie liczby nie muszą być takie same. Ciasteczko sesyjne jest powiązane z hostem i portem w pasku adresu, więc nowy port lokalny wymaga ponownego użycia adresu URL z tokenem.
Jeśli tunel się uruchamia, ale przeglądarka zgłasza odmowę połączenia lub pustą odpowiedź, ruch dotarł do VPS, ale nie znalazł nic po drugiej stronie. Albo dsh zakończyło działanie, albo powiązało się z innym portem. Sprawdź to za pomocą ss -ltnp | grep 3080 na serwerze. Jeśli strona odpowiada 401 Unauthorized, tunel działa poprawnie, a przeglądarka nie posiada ważnego ciasteczka dla tego adresu: otwórz ponownie wyświetlony adres URL wraz z tokenem. Po restarcie pobierz adres URL z nowego wyjścia, ponieważ każdy proces generuje nowy token.
Jeszcze jedna kwestia sprawia użytkownikom trudności. Proces npx @deepseek-ai/dsh web uruchomiony na pierwszym planie kończy działanie po zamknięciu powłoki, więc tunel wyłącza się w momencie wylogowania. Uruchom go wewnątrz tmux lub jako usługę systemd użytkownika, co jest tym samym problemem rozwiązanym w utrzymywaniu agenta programistycznego na VPS. W systemd linia dsh web: wraz z tokenem trafia do dziennika usługi, więc odczytaj ją stamtąd. Podczas pracy nad konfiguracją SSH warto najpierw wykonać zabezpieczenie SSH na VPS, ponieważ tunel sprawia, że logowanie SSH staje się jedyną drogą dostępu do agenta.
Dostęp przez prywatną sieć nakładkową
Sieć nakładkowa (overlay network) nadaje serwerowi VPS oraz laptopowi adresy w prywatnej sieci, do której należą wyłącznie Twoje urządzenia. Tailscale jest powszechnym wyborem, a polecenie serve idealnie pasuje do tego przypadku: tailscaled uruchamia się na serwerze VPS i łączy z samym localhost:3080, dzięki czemu mechanizm działa na interfejsie loopback.
tailscale serve --bg localhost:3080
tailscale serve statusInterfejs użytkownika jest wtedy dostępny pod nazwą Twojego urządzenia wewnątrz sieci tailnet, przez HTTPS, bez otwierania portów na publicznym interfejsie. Wymaga to włączenia certyfikatów HTTPS dla Twojej sieci tailnet, w przeciwnym razie serve nie będzie miał certyfikatu do przedstawienia. Ponieważ przeglądarka wysyła teraz tę nazwę tailnet jako nagłówek Host, uruchom mechanizm z zaufaną nazwą, w przeciwnym razie wywołania API otrzymają 403. Wpis bez portu pasuje do każdego portu:
npx @deepseek-ai/dsh@0.2.0-rc.2 web --trusted-host your-vps.your-tailnet.ts.netNastępnie otwórz https://your-vps.your-tailnet.ts.net/?token=..., przenosząc token z wyświetlonej linii. Aby wyłączyć usługę, powtórz polecenie z off:
tailscale serve --https=443 offUżywaj serve, nigdy funnel. Funkcja Funnel publikuje ten sam cel w publicznym Internecie, co wystawia środowisko uruchomieniowe agenta na otwartym porcie, zabezpieczone jedynie tokenem URL. Oba polecenia wyglądają niemal identycznie, a wykonują przeciwne operacje, dlatego przed wpisaniem któregokolwiek z nich przeczytaj różnicę między Tailscale Serve a Funnel. Tailscale jako sieć prywatna opisuje sam proces konfiguracji.
Dostęp przez reverse proxy z weryfikacją hasła
Jest to opcja, która faktycznie wystawia port do Internetu, więc uwierzytelnianie stanowi jedyną barierę między osobą niepowołaną a wykonaniem poleceń na serwerze. Wybierz to rozwiązanie, gdy z interfejsu musi korzystać kilka osób, a tworzenie osobnego tunelu dla każdej z nich jest niepraktyczne.
Harness działa na 127.0.0.1:3080. nginx pracuje na tej samej maszynie, dzięki czemu może połączyć się z interfejsem loopback, nasłuchując na porcie 443 z aktywnym certyfikatem i plikiem haseł.
server {
listen 443 ssl;
server_name dsh.example.com;
ssl_certificate /etc/letsencrypt/live/dsh.example.com/fullchain.pem;
ssl_certificate_key /etc/letsencrypt/live/dsh.example.com/privkey.pem;
auth_basic "dsh";
auth_basic_user_file /etc/nginx/dsh.htpasswd;
location / {
proxy_pass http://127.0.0.1:3080;
proxy_http_version 1.1;
proxy_set_header Upgrade $http_upgrade;
proxy_set_header Connection "upgrade";
proxy_set_header Host $host;
proxy_read_timeout 3600s;
proxy_buffering off;
}
}Utwórz plik haseł i przeładuj konfigurację:
sudo apt install -y apache2-utils
sudo htpasswd -c /etc/nginx/dsh.htpasswd you
sudo nginx -t && sudo systemctl reload nginxnginx -t powinno zwrócić syntax is ok, a następnie test is successful. Przeładowanie z błędnym plikiem kończy się niepowodzeniem i pozostawia działającą konfigurację bez zmian, dlatego należy odczytać komunikat o błędzie zamiast wykonywać restart w ciemno.
Trzy z poniższych linii proxy nie są dekoracją. Nagłówki Upgrade oraz Connection umożliwiają poprawne przeprowadzenie handshake'u WebSocket; bez nich strona załaduje się, ale nie będzie aktualizować danych. proxy_read_timeout 3600s zwiększa limit czasu bezczynności nginx z 60 sekund do godziny; nie ogranicza to całkowitego czasu działania agenta. Przypięta wersja 0.2.0-rc.2 domyślnie wysyła pakiety ping WebSocket co dwie sekundy, utrzymując połączenie aktywnym podczas długich zadań agenta. proxy_buffering off wyłącza buforowanie dla odpowiedzi HTTP przekazywanych przez proxy; nie wpływa na ramki WebSocket. Konfiguracja nginx jako reverse proxy, linia po linii wyjaśnia pozostałe elementy, a wybór między nginx, Caddy i Traefik opisuje realizację tego samego zadania z automatycznymi certyfikatami.
Harness również musi zostać poinformowany o proxy. proxy_set_header Host $host przekazuje nazwę widoczną w przeglądarce bez zmian, zgodnie z zaleceniami przewodnika po proxy dla tego projektu, dlatego należy uruchomić dsh z zaufaną nazwą, w przeciwnym razie zwróci błąd 403:
npx @deepseek-ai/dsh@0.2.0-rc.2 web --trusted-host dsh.example.comKażdy użytkownik otwiera https://dsh.example.com/?token=... jeden raz, używając tokena z linii dsh web:, a przeglądarka zapamiętuje ciasteczko sesji. Backend ustawia to ciasteczko bez flagi Secure, a przewodnik po proxy zaleca dodanie jej na poziomie proxy przy połączeniach HTTPS. W nginx w wersji 1.19.3 lub nowszej służy do tego dyrektywa proxy_cookie_flags ~ secure; w bloku location.
Niezależnie od wybranego proxy, port 3080 musi pozostać zamknięty na firewallu, aby jedyna droga dostępu prowadziła przez uwierzytelniony punkt wejścia. Podstawy firewalla ufw opisują odpowiednie reguły. Uwierzytelnianie podstawowe (Basic Auth) przez TLS to absolutne minimum, a nie kompletny model bezpieczeństwa: każdy, kto posiada hasło oraz adres URL z tokenem, uzyskuje dostęp do powłoki na serwerze. Jeśli to możliwe, preferuj użycie tunelu.
Jak zmienić port, na którym nasłuchuje dsh web?
--port należy do aplikacji webowej, a nie do launchera. Dokumentacja CLI podaje bezpośredni przykład:
dsh --profile web --port 8080dsh web jest aliasem --profile web, więc dsh web --port 8080 to to samo polecenie. Launcher analizuje tylko własne flagi, a wszystko, co po nich następuje, przekazuje do uruchamianego profilu. Flagi launchera muszą zatem znajdować się na początku, a pierwszy token, którego launcher nie rozpoznaje, rozpoczyna argumenty aplikacji. Umieść --port po profilu, nigdy przed nim.
Odczytaj adres URL wyświetlony przez polecenie zamiast zakładać go z góry, ponieważ ta linia informuje o adresie, do którego serwer faktycznie się przypisał, wraz z wymaganym tokenem. Następnie zaktualizuj ostatnie pole tunelu, aby było zgodne:
ssh -N -L 3080:127.0.0.1:8080 you@your-vpsW celu trwałej zmiany, port definiuje się w konfiguracji profilu, a nie w wierszu poleceń. Profile web oraz headless inicjują się automatycznie przy pierwszym użyciu na podstawie dostarczonych szablonów w ~/.dsh. W tym samym katalogu znajdują się klucze API oraz ustawienia endpointów modeli, więc konfiguracja kluczy, modeli i endpointów dsh jest lekturą uzupełniającą, jeśli i tak edytujesz te pliki. Aby sprawdzić, jakie ustawienia obowiązują po połączeniu wszystkich warstw:
dsh --dump-configAdres nasłuchiwania pochodzi z dwóch kluczy wtyczki serwera WWW: host oraz port. W wersji 0.2.0-rc.2 pozostałe klucze służą jedynie do optymalizacji kompresji odpowiedzi, natomiast wersja 0.2.1-rc.2 oraz gałąź domyślna dodają opcjonalny klucz tls. Ustawienie port na 0 powoduje żądanie wolnego portu od systemu operacyjnego, co w dokumentacji opisano jako "zero żąda portu przydzielonego przez system operacyjny". Gwarantuje to brak konfliktów, jednak jest nieodpowiednie dla tunelu, ponieważ numer portu zmienia się przy każdym restarcie.
Dlaczego dsh kończy się błędem "address already in use"?
Ponieważ inny proces już zajmuje dany adres i port, więc jądro odmawia wykonania drugiego powiązania (bind). Węzeł zgłasza to w następujący sposób:
Error: listen EADDRINUSE: address already in use 127.0.0.1:3080Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian należy zidentyfikować proces zajmujący zasób:
sudo ss -ltnp | grep 3080Pole users:(("node",pid=1042,fd=21)) wskazuje nazwę procesu oraz jego PID. Najczęstszą przyczyną jest wcześniejsza instancja dsh, która według założeń powinna być zatrzymana, a w rzeczywistości nadal działa w odłączonym oknie tmux. Należy ją zatrzymać za pomocą kill 1042 lub uruchomić nową instancję na innym porcie. Należy pamiętać, że 127.0.0.1:3080 oraz 0.0.0.0:3080 również wchodzą ze sobą w konflikt, ponieważ powiązanie ze wszystkimi interfejsami automatycznie obejmuje również interfejs zwrotny (loopback).
Przypnij wersję, ponieważ jest to wersja deweloperska (developer preview)
Plik README jasno to określa: DeepSeek Harness znajduje się w fazie deweloperskiej i szybko ewoluuje, co wiąże się z wprowadzaniem zmian niekompatybilnych wstecz. Jeśli to tempo jest powodem wahania, porównanie dsh z Claude Code i Omnigent zestawia to narzędzie z dwoma innymi rozwiązaniami znajdującymi się na różnych etapach rozwoju.
Nieprzypięte npx @deepseek-ai/dsh web nie wskazuje konkretnej wersji, więc użytkownik nie kontroluje, która kompilacja zostanie uruchomiona. Dokumentacja npm podaje, że nazwa pakietu bez specyfikatora „zostanie dopasowana do wersji istniejącej w projekcie lokalnym”, a pakiet brakujący w projekcie jest instalowany w folderze pamięci podręcznej npm. To, która kompilacja zostanie uruchomiona, zależy od stanu danej maszyny, więc restart może spowodować uruchomienie innego CLI niż to, które było testowane, z innymi flagami. Przypnij wersję, aby restart nie oznaczał aktualizacji:
npx @deepseek-ai/dsh@0.2.0-rc.2 webWedług stanu na listopad 2026 (sprawdzono 2026-11-01), tag npm latest wskazuje na 0.2.1-rc.5, wydane w serwisie GitHub 2026-10-30. GitHub odnotowuje 0.2.1-rc.4 jako wydane 2026-10-28 o 02:49 UTC, około cztery dni i jedenaście godzin po 0.2.1-rc.3 z 2026-10-23 o 15:26 UTC. Zatem na maszynie bez lokalnej kopii, samo npx @deepseek-ai/dsh pobiera teraz wersję 0.2.1-rc, a nie kompilację przypiętą w tym przewodniku. Przypięte 0.2.0-rc.2 zostało wydane w serwisie GitHub 2026-09-29. Kompilacja 0.1.0-rc.7, którą ten przewodnik przypiął w sierpniu, jest teraz o wiele wersji deweloperskich do tyłu, biorąc pod uwagę resztę linii 0.1 oraz wejście w 0.2. Sprawdź, co pobrałoby samo npx, zanim je zaakceptujesz:
npm view @deepseek-ai/dsh versionnpm view @deepseek-ai/dsh dist-tags wyświetla wszystkie tagi jednocześnie; w ten sposób można odróżnić wersję kandydującą (release candidate) od wersji alfa przed przypięciem.
Jeśli przypięcie nie chce się zainstalować lub npx nadal uruchamia starą kompilację po przypięciu nowej, błędy instalacji i wersji opisują sposób czyszczenia pamięci podręcznej npx oraz weryfikację wersji npm powiązanej z Node.
W wersjach deweloperskich flagi zmieniają miejsce między programem uruchamiającym a aplikacją internetową. Jeśli --port przestanie działać zgodnie z opisem w tym przewodniku, poproś aplikację o własną listę flag zamiast zgadywać:
dsh --profile web --helpInformacje dotyczące samej instalacji, konfiguracji obszaru roboczego oraz klucza modelu znajdują się w sekcji instalacja DeepSeek Harness na VPS. Krótszy przewodnik dotyczący samego etapu dostępu znajduje się w uzyskiwanie dostępu do interfejsu WWW dsh na VPS, gdzie opisano tunelowanie bez analizy procesu wnioskowania.
FAQ
Dlaczego nie mogę otworzyć http://127.0.0.1:3080 w przeglądarce na laptopie?
Ponieważ 127.0.0.1 oznacza maszynę, na której aktualnie pracujesz. Interfejs WWW DeepSeek Harness jest powiązany z adresem zwrotnym (loopback) serwera VPS, więc tylko procesy działające na tym serwerze mogą się z nim połączyć. Twój laptop posiada własny, odrębny adres zwrotny, na którym żaden proces nie nasłuchuje na porcie 3080. Przekieruj port przez SSH za pomocą ssh -N -L 3080:127.0.0.1:3080 you@your-vps, a następnie wczytaj lokalnie pełny wyświetlony adres URL, http://127.0.0.1:3080/?token=.... Środkowe pole argumentu -L jest rozwiązywane po stronie serwera, co sprawia, że wskazuje ono na harness. Jeśli pominiesz token, otrzymasz 401 Unauthorized, dopóki przeglądarka nie zapisze pliku cookie sesji.
Czy bezpieczne jest powiązanie interfejsu WWW dsh z adresem 0.0.0.0 na publicznym serwerze VPS?
Nie. Interfejs WWW stanowi panel sterowania dla agenta, który wykonuje polecenia powłoki i edytuje pliki z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego dsh. Nie posiada on kont użytkowników ani ekranu logowania: jedynym poświadczeniem jest token w wyświetlonym adresie URL, zasoby statyczne są serwowane bez niego, a dokumentacja projektu wprost wskazuje, że sam port nasłuchujący jest niezabezpieczony. Powiązanie ze wszystkimi interfejsami na publicznym adresie IP sprawia, że możliwość wykonywania poleceń na serwerze jest dostępna dla każdego, kto uzyska dostęp do portu 3080, po wycieku adresu URL. Powiązanie bezpośrednio z publicznym adresem IP niesie to samo ryzyko. Pozostaw powiązanie na 127.0.0.1, utrzymuj port 3080 zamknięty na firewallu i korzystaj z tunelu SSH, prywatnej sieci nakładkowej lub reverse proxy wymagającego hasła.
Jak utrzymać działanie interfejsu WWW dsh po zamknięciu sesji SSH?
Proces npx @deepseek-ai/dsh web uruchomiony na pierwszym planie jest procesem potomnym powłoki logowania, więc zostaje zakończony w momencie jej zamknięcia. Uruchom go wewnątrz sesji tmux i odłącz się za pomocą Ctrl-b d lub uruchom go jako usługę systemd użytkownika z włączoną opcją lingering. Tunel i harness są od siebie niezależne: możesz zrywać i zestawiać tunel SSH dowolną liczbę razy bez wpływu na działający harness, o ile sam harness posiada proces nadrzędny, który działa dłużej niż sesja logowania.
Dlaczego interfejs WWW dsh zawiesza się w trakcie długiego działania agenta za nginx?
Sprawdź połączenie WebSocket oraz dziennik błędów nginx. Domyślna wartość proxy_read_timeout w nginx wynosi 60 sekund między odczytami, jednak wersja 0.2.0-rc.2 wysyła pingi WebSocket domyślnie co dwie sekundy, więc długi krok agenta sam w sobie nie wywołuje tego przekroczenia czasu. proxy_read_timeout 3600s; zwiększa dopuszczalny czas bezczynności do godziny. proxy_buffering off; wyłącza buforowanie dla odpowiedzi HTTP, a nie dla ramek WebSocket. Przekaż nagłówki Upgrade oraz Connection za pomocą proxy_http_version 1.1;, aby uzgadnianie (handshake) WebSocket zakończyło się powodzeniem. Bez tych nagłówków strona wczytuje się, ale nigdy nie otrzymuje aktualizacji.