SSD Nodes Learn Hosting plans →
Przewodniki Matt ConnorAutor: Matt Connor · Zaktualizowano 2026-10-20

Jak uruchomić stronę .onion na VPS z Ubuntu

Instrukcja konfiguracji usługi v3 onion przy użyciu Tor oraz Nginx na loopback. Dowiedz się, jak poprawnie zabezpieczyć serwer przed wyciekiem adresu IP i utratą anonimowości.

Co budujesz

Strona typu onion to standardowy serwer WWW, który odpowiada wyłącznie w sieci Tor. Zainstaluj tor, dodaj dwie linie do /etc/tor/torrc, odczytaj adres wygenerowany przez tor, a następnie powiąż nginx z 127.0.0.1, aby serwer nie odpowiadał na publicznym adresie IP. Instalacja zajmuje dziesięć minut. Reszta tego przewodnika to lista potencjalnych wycieków danych, ponieważ najczęstszą przyczyną awarii strony onion jest konfiguracja, która wskazuje bezpośrednio na operatora.

Tor powstał jako "the onion router", a usługa onion to usługa dostępna wyłącznie za jego pośrednictwem. Adres w wersji 3 składa się z 56 znaków oraz .onion; znaki te stanowią klucz publiczny ed25519 usługi wraz z sumą kontrolną i bajtem wersji, zakodowane w base32. Adresy w wersji 2 (16 znaków) zostały usunięte z sieci w 2021 roku, więc każdy obecnie generowany adres to v3. Adres jest kluczem, co niesie ze sobą dwa skutki. Połączenie jest szyfrowane i uwierzytelniane end-to-end bez udziału urzędu certyfikacji, a utrata pliku klucza oznacza bezpowrotną utratę adresu.

Twój serwer nigdy nie akceptuje połączeń przychodzących. Tor wybiera kilka przekaźników jako punkty wprowadzenia (introduction points), przesyła podpisany deskryptor do serwerów katalogowych i spotyka się z każdym odwiedzającym na przekaźniku rendezvous wybranym przez użytkownika. Każde z tych połączeń jest wychodzące z Twojej maszyny. Nie ma portów do otwarcia ani rekordów DNS do opublikowania. Jeśli chcesz, aby ten sam VPS udostępniał zasoby sieci, jest to inne zadanie o odwrotnej charakterystyce, ponieważ most obfs4 przyjmuje połączenia przychodzące od ocenzurowanych klientów i wymaga otwartego portu.

Instalacja tor z repozytorium Tor Project

Ubuntu dostarcza pakiet tor w repozytorium universe i aktualizuje go po wydaniu za pośrednictwem kanału updates, jednak wersja ta pozostaje w tyle za wydaniem głównym. W dniu 2026-10-11, noble-updates zawierało wersję 0.4.9.11, podczas gdy Tor Project udostępnił już wersję 0.4.9.14 i oferował ją z własnego repozytorium. Repozytorium to śledzi bieżące stabilne wydanie w momencie jego publikacji, co jest pożądane w przypadku oprogramowania decydującego o tym, czy Twój adres onion pozostanie Twój. Obecność pakietu w dystrybucji nie informuje o tym, czy ktokolwiek nadal nad nim pracuje, co warto weryfikować w przypadku każdego samodzielnie hostowanego oprogramowania, ponieważ Searx nie otrzymał żadnego commita kodu od 2023 roku, podczas gdy SearXNG kontynuuje rozwój tego projektu.

sudo apt update
sudo apt install -y apt-transport-https gnupg wget
KEYURL=https://deb.torproject.org/torproject.org/A3C4F0F979CAA22CDBA8F512EE8CBC9E886DDD89.asc
wget -qO- "$KEYURL" | gpg --dearmor | sudo tee /usr/share/keyrings/deb.torproject.org-keyring.gpg >/dev/null

Wpis w repozytorium wykorzystuje format deb822, a Suites musi odpowiadać nazwie kodowej Twojego systemu Ubuntu. Odczytaj ją z /etc/os-release zamiast wpisywać ręcznie, ponieważ błędna nazwa kodowa spowoduje dodanie repozytorium, które poprawnie się rozwiązuje, ale nie zawiera pakietów dla Twojego wydania.

. /etc/os-release
sudo tee /etc/apt/sources.list.d/tor.sources >/dev/null <<EOF
Types: deb deb-src
URIs: https://deb.torproject.org/torproject.org/
Suites: $VERSION_CODENAME
Components: main
Signed-By: /usr/share/keyrings/deb.torproject.org-keyring.gpg
EOF
sudo apt update
sudo apt install -y tor deb.torproject.org-keyring

Pakiet deb.torproject.org-keyring utrzymuje klucz podpisywania w aktualnym stanie, dzięki czemu rotacja klucza nie spowoduje błędu apt update w przyszłości. Sprawdź, czy tor uruchomił się i uzyskał dostęp do sieci:

tor --version
sudo journalctl -u tor@default -n 20

Dziennik powinien kończyć się wpisem Bootstrapped 100% (done): Done. Proces tor zatrzymany na Bootstrapped 10% nie posiada ścieżki wyjściowej, dlatego sprawdź zaporę sieciową dostawcy oraz własne reguły ruchu wychodzącego: sudo ufw status verbose powinno wskazywać allow (outgoing) jako politykę domyślną.

Od tego momentu istotne są dwie nazwy. Pakiet uruchamia tor jako użytkownik debian-tor, a działająca jednostka to tor@default.service, ponieważ tor.service w systemach Debian i Ubuntu jest jedynie wrapperem dla instancji. Sprawdzaj status i dzienniki używając nazwy instancji, aby zawsze otrzymywać informacje dotyczące rzeczywistego procesu.

Konfiguracja usługi onion w torrc

Dopisz dwie linie do /etc/tor/torrc:

HiddenServiceDir /var/lib/tor/onion_site/
HiddenServicePort 80 127.0.0.1:8080

HiddenServiceDir to lokalizacja, w której tor przechowuje klucze oraz adres dla tej usługi. Nie należy tworzyć tego katalogu samodzielnie. Tor tworzy go przy starcie z odpowiednim właścicielem i uprawnieniami; katalog utworzony przez użytkownika root spowoduje pierwszy błąd z poniższej listy.

HiddenServicePort składa się z dwóch części, a ich pomylenie jest najczęstszym błędem początkujących. Pierwsza liczba to port, z którym łączy się użytkownik wewnątrz tunelu, dlatego 80 jest wartością oczekiwaną i nie ma powodu, aby ją zmieniać. Druga część to adres lokalny, na który tor przekazuje ruch. Zapis HiddenServicePort 80 przekazuje ruch na 127.0.0.1:80, dlatego jawne podanie adresu i użycie wysokiego portu pozwala odizolować vhost onion od usług nasłuchujących na porcie 80.

sudo systemctl restart tor@default
sudo ls -l /var/lib/tor/onion_site/

Wylistowanie powinno zawierać hostname, hs_ed25519_public_key, hs_ed25519_secret_key oraz pusty katalog authorized_clients.

Odczyt adresu .onion

sudo cat /var/lib/tor/onion_site/hostname

Zwrócony zostanie jeden wiersz: 56 znaków w formacie base32 oraz .onion. Ten ciąg znaków stanowi pełną tożsamość witryny. Nikt go nie przydziela, nikt nie może go przenieść i nikt nie może go odebrać, dopóki użytkownik posiada plik klucza. Należy go teraz skopiować, ponieważ każda poniższa konfiguracja wymaga jego użycia. W dalszej części tego przewodnika ciąg ten oznaczono jako <your-address>.onion.

Udostępnianie witryny przez nginx powiązany z 127.0.0.1

sudo apt install -y nginx
sudo install -d -m 755 /srv/onion

Wpisz /etc/nginx/sites-available/onion:

server {
    listen 127.0.0.1:8080;
    server_name <your-address>.onion;

    root /srv/onion;
    index index.html;

    server_tokens off;
    etag off;
    access_log off;
    error_log /var/log/nginx/onion.error.log error;
}
echo '<h1>hello from the onion</h1>' | sudo tee /srv/onion/index.html
sudo ln -s /etc/nginx/sites-available/onion /etc/nginx/sites-enabled/onion
sudo nginx -t
sudo systemctl reload nginx

Teraz należy zweryfikować dwie kwestie z poziomu serwera. Pierwszą jest to, czy nginx odpowiada na nazwę onion, która jest dokładnym nagłówkiem Host wysyłanym przez tor:

curl -s -H 'Host: <your-address>.onion' http://127.0.0.1:8080/

Drugą jest to, czy odpowiada on tylko w tym miejscu i nigdzie indziej:

sudo ss -tlnp | grep 8080

Kolumna adresu musi wskazywać 127.0.0.1:8080. Jeśli wskazuje 0.0.0.0:8080 lub *:8080, witryna onion jest również dostępna w publicznym Internecie, co stanowi pierwszy punkt na liście wycieków. Linia listen 8080; bez adresu oznacza powiązanie ze wszystkimi interfejsami, co jest ustawieniem domyślnym.

Otwórz adres w Tor Browser. Pierwsze ładowanie zajmuje kilka sekund, podczas których klient pobiera deskryptor i buduje obwód rendezvous.

Dokumentacja The Tor Project preferuje gniazdo unix zamiast portu loopback: HiddenServicePort 80 unix:/var/run/tor/onion_site.sock, przy czym nginx nasłuchuje na tej ścieżce. Gniazda nie można osiągnąć z innego hosta, nawet jeśli serwer zyska w przyszłości drugi interfejs. Kosztem są uprawnienia do plików, ponieważ nginx tworzy gniazdo, a tor łączy się z nim jako debian-tor, więc obaj użytkownicy muszą mieć dostęp do tego samego katalogu. Loopback ze zweryfikowanym wyjściem ss jest łatwiejszy w poprawnej konfiguracji i to rozwiązanie jest zakładane w dalszej części tego przewodnika.

Przy witrynie działającej na loopback, serwer nie wymaga żadnych reguł przychodzących dla tej usługi. Pozostaw otwarty port 22 dla siebie i zablokuj resztę (domyślne ustawienia ufw warte zastosowania na VPS). Pamiętaj, że zapora sieciowa nie unieważnia usługi powiązanej z 0.0.0.0, a jedynie filtruje pakiety docierające do zapory. Kontenery zaostrzają ten problem, ponieważ publikowanie portu Docker zapisuje reguły iptables przed ufw, więc -p 8080:80 wystawia backend onion na publiczny adres IP, podczas gdy ufw nadal raportuje port jako zablokowany. Publikuj porty kontenerów jako -p 127.0.0.1:8080:80.

Wycieki deanonimizujące witrynę onion

Tor ukrywa lokalizację serwera. Tor nie ukrywa treści przesyłanych przez serwer. Każdy z poniższych elementów jest publikowany przez Twój stos technologiczny. Analiza narzędzi ochrony prywatności pod kątem ich rzeczywistych granic, a nie reputacji, to ten sam nawyk, który pozwala zrozumieć co ukrywa samodzielnie hostowany SearXNG — czyli jedynie Twój adres IP przed wyszukiwarkami i nic więcej.

Ta sama witryna odpowiadająca na publicznym adresie IP

To najczęstszy błąd. Skanery nieustannie indeksują odpowiedzi HTTP każdego routowalnego adresu, a wyniki te są publiczne i przeszukiwalne. Serwowanie tej samej strony pod publicznym adresem IP oraz pod adresem onion sprawia, że powiązanie ich to jedno zapytanie: ten sam tytuł, ten sam skrót favicon, ten sam ETag, ta sama kolejność nagłówków. Rozwiązaniem jest linia listen 127.0.0.1:8080; powyżej. Zweryfikuj to z innej maszyny, nie z serwera:

curl -sv --max-time 5 http://<your-public-ip>:8080/

Connection refused lub przekroczenie czasu oczekiwania to prawidłowy wynik. Jakikolwiek kod HTML oznacza, że witryna jest publiczna. Jeśli na serwerze działa również witryna w sieci publicznej, przypisz temu vhostowi osobny katalog główny i zachowaj jawny blok default_server w publicznym listenerze, aby niedopasowany nagłówek Host nigdy nie trafił do vhosta onion.

Banery wersji

curl -sI http://127.0.0.1:8080/ | grep -i '^server'

Domyślny nginx odpowiada Server: nginx/1.24.0. Ten ciąg wersji, wraz z dokładną kolejnością pozostałych nagłówków, stanowi odcisk palca, który łączy Twój serwis onion z hostem w sieci publicznej. server_tokens off; redukuje go do Server: nginx. Nie usuwa to nagłówka, a nginx nie posiada wbudowanej dyrektywy do tego celu, więc moduł headers-more jest standardowym rozwiązaniem, jeśli chcesz się go pozbyć. PHP dodaje X-Powered-By, dopóki nie ustawisz expose_php = Off. etag off; należy do tej samej listy, ponieważ nginx tworzy ETag na podstawie czasu modyfikacji i rozmiaru pliku, więc te same pliki skopiowane na dwa serwery generują ten sam ETag na obu.

Bezwzględne adresy URL wskazujące na domenę publiczną

Znacznik rel="canonical", Open Graph og:url, kanał RSS, mapa witryny, e-mail z resetem hasła, zakodowany na sztywno adres URL logo. Każdy z nich wymienia domenę publiczną wewnątrz strony serwowanej przez onion. Używaj ścieżek relatywnych względem katalogu głównego, takich jak /static/logo.svg, i pozwól aplikacji odczytywać bazowy adres URL z hosta żądania zamiast ze stałej. Przekierowania to ten sam błąd w innym miejscu: return 301 https://example.com$request_uri; w bloku catch-all wysyła odwiedzającego onion do Twojej prawdziwej domeny, a nagłówek Location dostarcza im odpowiedź bezpośrednio.

Certyfikat TLS współdzielony z witryną publiczną

Adres onion uwierzytelnia się sam, ponieważ adres jest kluczem publicznym, więc http:// przez połączenie onion jest już szyfrowane end-to-end, a Tor Browser traktuje to jako bezpieczny kontekst. Instalacja istniejącego certyfikatu na vhoście onion publikuje powiązanie między nimi, ponieważ każdy publicznie zaufany certyfikat jest rejestrowany w logach Certificate Transparency, a logi te są publiczne, trwałe i przeszukiwalne po nazwie. Zachowaj certyfikaty Let's Encrypt na vhoście publicznym, a vhost onion pozostaw na zwykłym HTTP.

Czcionki i analityka stron trzecich

Czcionka z CDN (content delivery network) lub skrypt analityczny. Przeglądarka odwiedzającego pobiera każdy z nich bezpośrednio, więc strona trzecia dowiaduje się, że ktoś załadował Twoją stronę i zazwyczaj którą dokładnie, a surowsze poziomy bezpieczeństwa Tor Browser i tak blokują takie żądania, co prowadzi do błędnego wyświetlania układu strony. Hostuj samodzielnie każdy zasób potrzebny stronie.

Niedopasowanie nagłówka Host

Jeśli server_name nie pasuje do nagłówka Host wysyłanego przez tor, nginx wraca do domyślnego serwera dla tego adresu nasłuchiwania. Na maszynie z jednym vhostem jest to niewidoczne, ponieważ jedyny blok serwera jest jednocześnie domyślnym. Dodaj vhost publiczny później, a żądania onion mogą zacząć trafiać na niego, wraz z jego tagami kanonicznymi i przekierowaniami. Uruchamiaj ponownie test curl -H 'Host: ...' po każdej zmianie w nginx i przeszukuj wynik pod kątem swojej prawdziwej domeny:

curl -s -H 'Host: <your-address>.onion' http://127.0.0.1:8080/ | grep -o 'https\?://[^"]*' | sort -u

Wiedza o tym, który proces posiada które gniazdo, to większa część tego zadania (jak działają porty i gniazda nasłuchujące w systemie Linux).

Co pozostaje w logach

Każde żądanie przychodzi z 127.0.0.1, więc nginx nie ma adresu odwiedzającego do zapisania, a access_log off; nic Cię nie kosztuje. Aplikacja działająca powyżej to inna kwestia, ponieważ zamówienie, adres e-mail czy metadane przesłanego pliku należą do Twojej obsługi. Twoje własne nawyki również mają znaczenie: administrowanie maszyną przez niezabezpieczony login wykracza poza ochronę zapewnianą przez Tor, więc traktuj utwardzanie SSH na tym samym VPS jako część tej konfiguracji.

Utwórz kopię zapasową klucza prywatnego, ponieważ stanowi on adres

/var/lib/tor/onion_site/hs_ed25519_secret_key jest usługą. Nie istnieje żaden rejestrator ani mechanizm odzyskiwania. Utrata klucza oznacza utratę adresu. Kopia klucza pozwala każdej osobie posiadającej ten plik na serwowanie własnych treści pod Twoim adresem, bez możliwości unieważnienia dostępu.

sudo systemctl stop tor@default
sudo tar -C /var/lib/tor -czf onion-keys.tgz onion_site
sudo chmod 600 onion-keys.tgz
sudo systemctl start tor@default

Zaszyfruj to archiwum (gpg -c onion-keys.tgz) i przenieś je poza serwer. Przywrócenie usługi na nowym VPS wymaga archiwum oraz nadania uprawnień, których oczekuje tor:

sudo systemctl stop tor@default
sudo tar -C /var/lib/tor -xzf onion-keys.tgz
sudo chown -R debian-tor:debian-tor /var/lib/tor/onion_site
sudo chmod 700 /var/lib/tor/onion_site
sudo systemctl start tor@default
sudo cat /var/lib/tor/onion_site/hostname

Ten sam adres powróci na nowym sprzęcie w ciągu minuty lub dwóch, gdy tor ponownie opublikuje deskryptor. To cała procedura migracji: bez zmian w DNS i bez konieczności ponownego wydawania certyfikatów.

Onion-Location, gdy witryna działa również w sieci publicznej

Jeśli usługa onion stanowi udogodnienie, a nie sposób na zachowanie poufności, należy ją reklamować z poziomu vhosta w sieci publicznej:

add_header Onion-Location http://<your-address>.onion$request_uri;

Tor Browser wyświetla wówczas przycisk .onion available na pasku adresu i oferuje przełączenie. Nagłówek jest uwzględniany tylko wtedy, gdy strona w sieci publicznej jest serwowana przez HTTPS, a wartość stanowi poprawny adres URL onion.

Występuje tu problem z jedną regułą nginx. Dyrektywy add_header są dziedziczone przez blok location tylko wtedy, gdy blok ten nie deklaruje własnych dyrektyw tego typu. W rezultacie blok location posiadający własne add_header powoduje ciche pominięcie Onion-Location. Należy powtórzyć dyrektywę w tym bloku lub przechowywać wszystkie nagłówki odpowiedzi w jednym miejscu. Publikacja tego nagłówka celowo łączy obie witryny, co jest poprawne w przypadku lustrzanej kopii, lecz niewłaściwe dla usług, które mają pozostać niepowiązane.

Adresy typu vanity

mkp224o generuje pary kluczy do momentu uzyskania adresu rozpoczynającego się od wskazanego prefiksu. Jest to wyszukiwanie metodą brute force, więc poza określeniem prefiksu i czasem oczekiwania nie ma żadnych dodatkowych opcji konfiguracji.

sudo apt install -y git gcc libc6-dev libsodium-dev make autoconf
git clone https://github.com/cathugger/mkp224o
cd mkp224o
./autogen.sh
./configure --enable-amd64-51-30k
make
./mkp224o -d onionkeys blog

Każde trafienie zapisywane jest w onionkeys/<address>.onion/, zawierającym hostname oraz hs_ed25519_secret_key. Aby zainstalować taki adres, należy zatrzymać tor, skopiować ten katalog w miejsce swojego HiddenServiceDir, a następnie nadać takie same chown i chmod 700, jak w przypadku przywracania opisanego powyżej.

Długość prefiksu determinuje koszt operacji. Adres jest zapisany w formacie base32, więc każdy kolejny wymagany znak zwiększa oczekiwaną liczbę generowanych kluczy 32-krotnie. Krótki prefiks można wygenerować na laptopie. Długi prefiks jest niemożliwy do uzyskania na posiadanym sprzęcie. Używanie prefiksów typu vanity uczy również użytkowników rozpoznawania tylko pierwszych kilku znaków zamiast całego adresu, co jest nawykiem wykorzystywanym przez phishingowe kopie stron onion.

Tryby awaryjne i towarzyszące im komunikaty

Brak pliku hostname po restarcie. Tor nie uruchomił się lub odmówił dostępu do katalogu. sudo journalctl -u tor@default -n 50 wskazuje przyczynę:

/var/lib/tor/onion_site/ is not owned by this user (debian-tor, 108) but by root (0). Perhaps you are running Tor as the wrong user?

Tak wygląda katalog utworzony ręcznie. Należy poprawić właściciela i uprawnienia lub usunąć katalog i pozwolić, aby tor utworzył go samodzielnie.

Tor Browser wyświetla Onionsite Not Found (0xF0). Klient nie mógł pobrać deskryptora, więc z punktu widzenia sieci pod tym adresem nic nie jest opublikowane. Należy potwierdzić, że tor działa i zakończył proces bootstrap, a następnie sprawdzić zegar systemowy. Tor wymaga dokładnego czasu do publikacji i walidacji deskryptorów, a timedatectl powinno zgłaszać System clock synchronized: yes. Literówka w adresie rzadko jest przyczyną tego błędu. Adres v3 zawiera dwubajtową sumę kontrolną, więc błędnie wpisany adres niemal zawsze nie przechodzi tej weryfikacji, a Tor Browser wyświetla wtedy Invalid Onionsite Address (0xF6). W takim przypadku należy ponownie skopiować adres z sudo cat /var/lib/tor/onion_site/hostname.

Adres rozwiązuje się, ale strona nie ładuje się. Tor zakończył proces rendezvous, ale zawiódł na ostatnim przeskoku, od tor do nginx. Ten przeskok jest lokalny, więc log tor pozostaje bez wpisów. Należy uruchomić curl -sI http://127.0.0.1:8080/ na serwerze. Connection refused oznacza, że nginx nie działa lub nasłuchuje na innym adresie, niż wskazuje HiddenServicePort.

Strona ładuje się, ale każdy link prowadzi do właściwej domeny. Przyczyną są bezwzględne adresy URL w szablonach. Należy wykonać sprawdzenie grep -o 'https\?://[^"]*' opisane powyżej i poprawić to, co zostanie wyświetlone, zanim adres zostanie udostępniony.

Działa, ale przestaje po restarcie. Przed rozpoczęciem korzystania z witryny należy celowo zrestartować maszynę, a następnie uruchomić sudo systemctl status tor@default oraz sudo systemctl status nginx. Usługa uruchomiona ręcznie wygląda identycznie jak ta włączona w systemie, dopóki maszyna nie zostanie zrestartowana.

FAQ

Czy muszę otwierać port w zaporze sieciowej dla usługi Tor onion?

Nie. Demon tor nawiązuje wyłącznie połączenia wychodzące do serwerów katalogowych, punktów wprowadzenia oraz przekaźników rendezvous, dlatego reguły przychodzące nie są wymagane, a serwer WWW nasłuchuje na 127.0.0.1. Utrzymuj ufw w domyślnym stanie odrzucania ruchu przychodzącego, zezwalając jedynie na SSH. Ta sama właściwość sprawia, że usługa onion działa na maszynie za NAT (network address translation), nawet bez publicznego adresu IP.

Dlaczego nie mogę uzyskać dostępu do mojego adresu .onion w Tor Browser?

Rozpocznij diagnostykę od serwera. sudo journalctl -u tor@default -n 50 powinno wskazywać Bootstrapped 100% (done): Done, a następnie curl -sI http://127.0.0.1:8080/ na serwerze powinno zwrócić linię statusu. Błędnie wpisany adres niemal nigdy nie prowadzi do innej usługi, ponieważ adres v3 zawiera sumę kontrolną, więc Tor Browser odrzuci go jako Invalid Onionsite Address (0xF6) – należy skopiować go ponownie z pliku hostname. Onionsite Not Found (0xF0) oznacza, że nie znaleziono deskryptora dla danego adresu, co zazwyczaj świadczy o tym, że tor nie działa lub zegar systemowy jest nieprawidłowy.

Czy mogę przenieść stronę onion na nowy serwer, zachowując ten sam adres?

Tak. Adres jest wywodzony z hs_ed25519_secret_key, więc należy skopiować cały katalog HiddenServiceDir na nową maszynę, ustawić właściciela na debian-tor oraz uprawnienia 700, a następnie uruchomić tor. Adres stanie się aktywny, gdy deskryptor zostanie ponownie opublikowany; nie ma potrzeby aktualizacji żadnych rekordów DNS. Utrata tego pliku oznacza nieodwracalną utratę adresu, dlatego należy wykonać jego zaszyfrowaną kopię zapasową poza serwerem w dniu utworzenia.

Czy strona onion wymaga certyfikatu HTTPS?

Nie. 56-znakowy adres jest kluczem publicznym usługi, więc połączenie jest już szyfrowane i uwierzytelniane typu end-to-end, a Tor Browser traktuje http:// na nazwie .onion jako bezpieczny kontekst. Ponowne wykorzystanie certyfikatu z sieci jawnej (clearnet) dla vhosta onion jest niezalecane, ponieważ logi Certificate Transparency są publiczne i trwale rejestrują, które nazwy współdzielą certyfikat. Jedynym powodem zakupu certyfikatu dla nazwy .onion jest chęć uzyskania potwierdzenia tożsamości od urzędu certyfikacji (CA), jednak ten powiązanie jest z założenia publiczne.

Czy ten artykuł był przydatny?