วิธีติดตั้ง NetBird VPN server บน VPS ด้วยตนเอง
คู่มือติดตั้ง NetBird บน VPS ตั้งแต่การตั้งค่า DNS และ TLS ไปจนถึงการใช้งาน setup keys สำหรับ unattended peers พร้อมเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง NetBird กับ Headscale อย่างละเอียด
ประโยชน์ของการโฮสต์ NetBird VPN server ด้วยตนเอง
การโฮสต์ NetBird VPN server ด้วยตนเองจะทำให้ control plane อยู่บน VPS ของคุณ ซึ่งเป็นส่วนที่เก็บรายการ peer, ตัดสินใจว่าเครื่องใดสามารถเข้าถึงเครื่องใดได้บ้าง และช่วยให้ peer สองเครื่องค้นหากันและกันได้เมื่ออยู่หลัง NAT (network address translation) สำหรับตัว tunnel นั้นยังคงเป็น WireGuard ซึ่งมีการเข้ารหัสโดยตรงระหว่างเครื่องของคุณ สิ่งที่เปลี่ยนไปคือไม่มีบริษัทภายนอกถือครองรายการอุปกรณ์หรือขั้นตอนการเข้าสู่ระบบของคุณ คุณควรทำความเข้าใจให้ชัดเจนว่าสิ่งนี้ให้ประโยชน์อย่างไร เพราะ control plane แบบโฮสต์ก็ไม่ได้ถือครองกุญแจที่ใช้เข้ารหัส traffic ของคุณเช่นกัน และ สิ่งที่ coordination server สามารถทำได้จริงหากถูกบุกรุก นั้นมีขอบเขตจำกัดกว่าที่คนส่วนใหญ่เข้าใจก่อนที่จะได้อ่านรายละเอียด
NetBird อยู่กึ่งกลางระหว่างสิ่งที่คุณอาจรู้จักอยู่แล้ว มันเป็น mesh overlay ดังนั้น peer จึงเชื่อมต่อถึงกันโดยตรงแทนที่จะส่งทุกอย่างผ่าน gateway เดียว นอกจากนี้ยังสามารถโฮสต์เองได้ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ ซึ่งทำให้มันถูกนำไปเปรียบเทียบกับ Headscale ซึ่งเป็น control server สำหรับ Tailscale ที่โฮสต์เองได้ หากคุณเคยใช้งานเพียง tunnel แบบ gateway เดียว ให้ลองอ่าน ความแตกต่างระหว่าง WireGuard แบบปกติกับ mesh overlay ก่อน เพราะแนวคิดนั้นคือสิ่งที่ทำให้เนื้อหาในส่วนที่เหลือของหน้านี้มีประโยชน์
หากสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ คือเซิร์ฟเวอร์เพียงเครื่องเดียวที่ traffic ทั้งหมดของคุณวิ่งผ่าน mesh อาจเป็นระบบที่ซับซ้อนเกินความจำเป็น WireGuard VPN แบบปกติบน VPS เครื่องเดียว หรือ Tailscale exit node สามารถทำงานนั้นได้โดยใช้การตั้งค่าที่น้อยกว่ามาก และหากเป้าหมายคือการเข้าถึงเครือข่ายส่วนตัวเครือข่ายหนึ่ง แทนที่จะเป็นการเชื่อมต่อเครื่องเข้าหากัน Tailscale subnet router บน VPS จะทำหน้าที่ประกาศช่วงเครือข่ายนั้นไปยัง tailnet ที่คุณมีอยู่แล้ว โดยไม่ต้องใช้ stack ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น
สิ่งที่ stack ทำงานอยู่จริง
โครงสร้างมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเร็วๆ นี้ และเอกสารเก่าส่วนใหญ่ยังคงอธิบายโครงสร้างแบบเดิม จากการตรวจสอบในเดือนตุลาคม 2026 เทียบกับ v0.80.0 และ v0.76.2 ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่คู่มือนี้กำหนดไว้ สคริปต์ quickstart จะเขียนไฟล์ Compose ที่มี 3 บริการโดยค่าเริ่มต้น
netbird-serverทำหน้าที่จัดการ API, บริการ signal, relay พร้อมตัวรับฟัง STUN ในตัว และผู้ให้บริการระบุตัวตน (identity provider) แบบฝังตัว ในเวอร์ชันเก่าบริการเหล่านี้เป็นคอนเทนเนอร์แยกกัน และผู้ให้บริการระบุตัวตนคือการติดตั้ง Zitadel แยกต่างหากที่คุณต้องสร้างขึ้นก่อนdashboardคือคอนโซลเว็บสำหรับผู้ดูแลระบบtraefikทำหน้าที่จัดการ TLS (transport layer security) และร้องขอใบรับรองจาก Let's Encrypt ในการเริ่มทำงานครั้งแรก
ยังมีอีก 2 บริการที่มีอยู่แต่จะปิดไว้จนกว่าคุณจะตอบตกลงที่ข้อความแจ้งเตือน บริการ NetBird Proxy จะเผยแพร่บริการภายในผ่านชื่อโฮสต์สาธารณะ ส่วน CrowdSec จะกรองทราฟฟิกที่เป็นอันตราย ทั้งสองบริการไม่จำเป็นสำหรับการสร้าง mesh ที่ใช้งานได้ และทั้งคู่ใช้หน่วยความจำบนเซิร์ฟเวอร์ขนาดเล็ก
หากคุณย้ายมาจาก wg-easy ในคอนเทนเนอร์ Docker เดียว นี่ถือเป็นการเพิ่มจำนวนส่วนประกอบขึ้นพอสมควร สิ่งที่คุณได้รับคือการควบคุมนโยบายการเข้าถึง (access policies), บัญชีผู้ใช้รายบุคคล และ peer ที่เชื่อมต่อถึงกันโดยตรงแทนที่จะผ่านเกตเวย์เพียงจุดเดียว
สิ่งที่ต้องเตรียมก่อนเริ่ม
ชื่อโดเมนสาธารณะเป็นสิ่งที่จำเป็น คุณต้องมีชื่อโดเมนเพราะ dashboard, API และ relay ทั้งหมดทำงานผ่าน HTTPS บนพอร์ต 443 โดย Traefik จะขอ certificate จาก Let's Encrypt ผ่านการตรวจสอบแบบ TLS-ALPN-01 ซึ่งต้องทำบนพอร์ต 443 และต้องใช้ชื่อโดเมนที่ชี้มายัง VPS ของคุณจากอินเทอร์เน็ตสาธารณะ การใช้เพียง IP address จะไม่สามารถใช้งานในกระบวนการนี้ได้
ให้สร้าง A record หนึ่งรายการ netbird.example.com โดยชี้ไปยัง public IPv4 address ของ VPS และรอให้ DNS อัปเดตก่อนที่จะเริ่มดำเนินการใดๆ
dig +short netbird.example.comคำสั่งดังกล่าวต้องแสดงผลเป็นที่อยู่ IP ของเซิร์ฟเวอร์คุณ การรันตัวติดตั้งก่อนที่ DNS จะอัปเดตจะทำให้การขอ certificate ล้มเหลวตั้งแต่ครั้งแรก และหากมีการตรวจสอบซ้ำๆ จนเกินขีดจำกัดของ Let's Encrypt คุณจะต้องรอจนกว่าจะพ้นช่วงเวลาจำกัดจึงจะสามารถลองใหม่ได้
สำหรับการตั้งค่าเริ่มต้น มีเพียงสองพอร์ตเท่านั้นที่ต้องเปิดให้เข้าถึงได้จากอินเทอร์เน็ต: TCP 443 สำหรับ dashboard, API, การรับส่งข้อมูล signal และ relay รวมถึงการตรวจสอบ certificate และ UDP 3478 สำหรับ STUN ส่วนพอร์ต TCP 80 จะต้องว่างอยู่บนเครื่องเพราะ Traefik จะเข้ามาใช้งาน แต่ไม่จำเป็นต้องเปิดให้เข้าถึงได้จากสาธารณะ การบล็อกการเข้าถึงพอร์ต 80 จากภายนอกจะส่งผลเพียงแค่ทำให้การเปลี่ยนเส้นทางจาก HTTP ไปเป็น HTTPS ไม่ทำงานเท่านั้น
sudo ufw allow 443/tcp
sudo ufw allow 3478/udp
sudo ufw reload
sudo ufw statusอย่าลืมเปิดพอร์ตเหล่านี้ใน network firewall ของผู้ให้บริการ VPS ด้วย ซึ่งมักจะเป็นการตั้งค่าแยกต่างหากในแผงควบคุมของ VPS และเป็นสาเหตุที่ทำให้เครื่องที่ตั้งค่า ufw status ถูกต้องแล้วยังคงปฏิเสธการเชื่อมต่อ
STUN (session traversal utilities for NAT) คือวิธีที่ peer จะเรียนรู้ public address และพอร์ตที่ NAT ของตนเองกำหนดให้ เพื่อให้ peer สองเครื่องสามารถพยายามสร้าง tunnel เชื่อมต่อกันโดยตรงได้ หากบล็อก UDP 3478 ไว้ peer ก็ยังคงเชื่อมต่อกันได้ผ่าน relay บน TCP 443 ทำให้ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ peer ที่ไม่สามารถหาเส้นทางเชื่อมต่อโดยตรงได้จะแสดงสถานะ Connection type: Relayed และข้อมูลของพวกเขาจะวิ่งผ่าน VPS ของคุณแทนที่จะเชื่อมต่อกันโดยตรง ส่วน peer ที่อยู่ใน LAN เดียวกันจะยังคงเชื่อมต่อกันโดยตรงผ่าน local address ได้ตามปกติ
ในส่วนของซอฟต์แวร์ คุณต้องติดตั้ง Docker พร้อมกับ Compose v2 plugin รวมถึง jq และ curl สคริปต์จะตรวจสอบการมีอยู่ของ Docker, Compose และ jq หากขาดรายการใดไปสคริปต์จะหยุดทำงาน นอกจากนี้สคริปต์ยังใช้ curl โดยไม่มีการตรวจสอบ ดังนั้นควรติดตั้งไว้ก่อน หาก Docker เป็นของใหม่บนเครื่องนี้ ให้เริ่มจาก การตั้งค่า Docker Compose บน VPS ก่อน
พอร์ตที่ต้องใช้หากไม่ใช้ reverse proxy ที่มาพร้อมกับระบบ
หากไม่มี Traefik เซิร์ฟเวอร์แบบรวมยังคงจัดการการบริหารจัดการ, signal และ relay ไว้บน HTTP backend เดียวกัน ดังนั้นรายการพอร์ตจึงแทบไม่เปลี่ยนแปลง ไฟล์ Compose ที่สร้างขึ้นจะเปิดพอร์ตดังนี้:
- TCP 8080 สำหรับ dashboard ซึ่งผูกไว้กับ 127.0.0.1 โดยค่าเริ่มต้น
- TCP 8081 สำหรับ
netbird-serverซึ่งผูกไว้กับ 127.0.0.1 โดยค่าเริ่มต้น - UDP 3478 สำหรับ STUN ซึ่งเปิดใช้งานโดยตรง
Proxy ของคุณเองจะทำหน้าที่จัดการ TLS บน TCP 443 และส่งต่อคำขอไปยังพอร์ตภายในทั้งสองพอร์ตนั้น ส่วน STUN จะไม่ผ่าน proxy ดังนั้น UDP 3478 จึงต้องเปิดไว้บน firewall ไม่ว่าจะกรณีใดก็ตาม คู่มือที่ระบุพอร์ตแยกสำหรับ management gRPC, signal gRPC และ relay นั้นเป็นคำอธิบายของโครงสร้างแบบหลายคอนเทนเนอร์รุ่นเก่า
ควรเลือกวิธีนี้ก็ต่อเมื่อเครื่องของคุณมีการจัดการ TLS สำหรับบริการอื่นอยู่แล้วเท่านั้น มิฉะนั้นการใช้ Traefik ที่มาพร้อมกับระบบจะช่วยลดกฎการตั้งค่าและลดโอกาสเกิดข้อผิดพลาดได้มากกว่า
ติดตั้ง NetBird server ด้วยสคริปต์ quickstart
คำสั่งบรรทัดเดียวตามเอกสารจะดึง release ล่าสุดมาประมวลผลผ่าน shell โดยตรง:
curl -fsSL https://github.com/netbirdio/netbird/releases/latest/download/getting-started.sh | bashควรระบุเวอร์ชันให้ชัดเจน (pin) แทน เพราะ latest มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ การรันคำสั่งเดิมในเวลาที่ห่างกันสองสัปดาห์อาจทำให้ได้การติดตั้งที่ต่างกัน และไม่มีบันทึกในดิสก์ว่าไฟล์ config ถูกสร้างขึ้นด้วยเวอร์ชันใด ให้ดาวน์โหลด release ที่ระบุเวอร์ชันไว้ ตรวจสอบเนื้อหา แล้วจึงค่อยรัน
mkdir -p ~/netbird
cd ~/netbird
curl -fsSL -o getting-started.sh \
https://github.com/netbirdio/netbird/releases/download/v0.76.2/getting-started.sh
less getting-started.sh
bash getting-started.shสคริปต์จะถามหาโดเมนก่อน:
Enter the domain you want to use for NetBird (e.g. netbird.my-domain.com):จากนั้นจะถามถึงวิธีการจัดการ TLS:
Which reverse proxy will you use?
[0] Traefik (recommended - automatic TLS, included in Docker Compose)
[1] Existing Traefik (labels for external Traefik instance)
[2] Nginx (generates config template)
[3] Nginx Proxy Manager (generates config + instructions)
[4] External Caddy (generates Caddyfile snippet)
[5] Other/Manual (displays setup documentation)
Enter choice [0-5] (default: 0):ให้เลือก [0] ตัวเลือกที่ 2 ถึง 4 จะเขียนไฟล์ config snippet ไว้ให้และให้คุณจัดการการเชื่อมต่อเอง ส่วนตัวเลือกที่ 5 จะเขียนไฟล์ Compose, dashboard.env และ config.yaml พร้อมแสดงเอกสารการตั้งค่าใน terminal ซึ่งเป็นวิธีที่ถูกต้องสำหรับเซิร์ฟเวอร์ที่มี proxy รันอยู่แล้ว แต่ไม่เหมาะสมสำหรับเซิร์ฟเวอร์ใหม่ ตัวเลือกที่ 0 จะถามหาที่อยู่อีเมลซึ่ง Traefik จะนำไปลงทะเบียนกับบัญชี Let's Encrypt ของคุณ แม้ prompt จะระบุว่าเป็นอีเมลสำหรับแจ้งเตือนใบรับรอง แต่ตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน 2025 เป็นต้นมา Let's Encrypt ได้หยุดส่งอีเมลแจ้งเตือนหมดอายุแล้ว ดังนั้นปัญหาการต่ออายุจะปรากฏใน log ของ Traefik แทนที่จะอยู่ในกล่องจดหมายของคุณ
ให้ปฏิเสธการติดตั้ง NetBird Proxy service ในการติดตั้งครั้งแรก เนื่องจากบริการนี้ต้องการ DNS record เพิ่มเติม คือ wildcard *.netbird.example.com CNAME ที่ชี้ไปยัง netbird.example.com และไม่มีผลใดๆ กับการเชื่อมต่อแบบ mesh ปกติ ส่วน prompt ของ CrowdSec จะปรากฏขึ้นก็ต่อเมื่อเปิดใช้งาน proxy แล้วเท่านั้น ดังนั้นการปฏิเสธ proxy จะเป็นการข้ามส่วนนี้ไปด้วย ทั้งสองอย่างสามารถเพิ่มภายหลังได้
สคริปต์จะเขียนไฟล์ลงในไดเรกทอรีปัจจุบัน ได้แก่ docker-compose.yml, config.yaml (ด้วยโหมด 600) และ dashboard.env หากใช้ Traefik ที่มาพร้อมกัน ระบบจะเพิ่ม traefik-dynamic.yaml และ proxy.env เฉพาะเมื่อคุณเปิดใช้งาน NetBird Proxy เท่านั้น ให้ถือว่าไดเรกทอรีนี้เป็นสถานะของระบบที่ต้องเก็บรักษาไว้ เพราะ config.yaml เก็บกุญแจที่ใช้เข้ารหัสข้อมูลใน store การทำไฟล์นี้หายไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการติดตั้งใหม่
docker compose ps
docker compose logs -f netbird-serverทุก service ควรสามารถอ่าน running ได้ และ log ของ server ควรจะนิ่ง ไม่ใช่การรีสตาร์ทวนไปเรื่อยๆ ให้ตรวจสอบใบรับรองแยกต่างหาก:
docker compose logs traefik | grep -i acmeACME (automatic certificate management environment) คือโปรโตคอลที่ Traefik ใช้เพื่อขอใบรับรอง ข้อผิดพลาดในส่วนนี้มักเกิดจากปัญหา DNS หรือการไม่ได้เปิดพอร์ต 443
สร้างบัญชีผู้ดูแลระบบบัญชีแรก
เปิด https://netbird.example.com ในการติดตั้งใหม่ หน้าเว็บจะแสดงหน้าตั้งค่าแทนที่จะเป็นแบบฟอร์มเข้าสู่ระบบ ให้กรอกที่อยู่อีเมล ชื่อ และรหัสผ่าน จากนั้นคลิก Create Account บัญชีนี้จะกลายเป็นผู้ดูแลระบบคนแรก และหน้าเว็บจะเปลี่ยนเส้นทางไปยังแบบฟอร์มเข้าสู่ระบบ
บัญชีดังกล่าวจะถูกเก็บไว้ในที่เก็บข้อมูลผู้ใช้ของ NetBird เอง ซึ่งขับเคลื่อนโดย identity provider ที่ฝังอยู่ในคอนเทนเนอร์ netbird-server โดยไม่ต้องพึ่งพาระบบภายนอก นี่คือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดจาก NetBird เวอร์ชัน self-hosted เมื่อปีก่อน ซึ่งการติดตั้งให้ใช้งานได้จำเป็นต้องตั้งค่า Zitadel หรือ Keycloak ก่อน และต้องคัดลอกค่า OIDC (OpenID Connect) จำนวน 4 ค่าลงใน setup.env ก่อนที่ระบบจะเริ่มทำงานได้
หากคุณพบคำเตือนเรื่องใบรับรองความปลอดภัยของเบราว์เซอร์แทนที่จะเป็นหน้าตั้งค่า แสดงว่าใบรับรองไม่ได้ถูกออกให้สำเร็จ ให้แก้ไขปัญหานี้ก่อนดำเนินการต่อ เนื่องจากแดชบอร์ดต้องสื่อสารกับ API ผ่านชื่อโฮสต์เดียวกัน และจะเกิดข้อผิดพลาดที่ตรวจสอบได้ยากหากใบรับรองไม่ถูกต้อง
เชื่อมต่อ peer เครื่องแรกของคุณ
ติดตั้ง client บนเครื่อง Linux ใดก็ได้ รวมถึงตัว VPS เองหากคุณต้องการให้มันอยู่ใน mesh:
curl -fsSL https://pkgs.netbird.io/install.sh | shบน Debian และ Ubuntu สคริปต์ดังกล่าวจะตั้งค่า package repository ของ NetBird จากนั้นจึงติดตั้ง client ผ่าน apt ทำให้ package manager เป็นผู้ดูแลแพ็กเกจนั้นโดยสมบูรณ์ หากคุณไม่ต้องการรันสคริปต์ผ่าน pipe ให้บันทึกไฟล์ไว้ก่อนด้วย curl -fsSL -o install.sh https://pkgs.netbird.io/install.sh และตรวจสอบเนื้อหาก่อนรันด้วย sh install.sh ไม่ว่าจะใช้วิธีใด ให้ตรวจสอบสิ่งที่ติดตั้งลงไป:
apt-cache policy netbirdnetbird คือ command line client และ daemon ส่วน netbird-ui คือแอปพลิเคชันบน desktop tray ซึ่งเซิร์ฟเวอร์แบบ headless ไม่จำเป็นต้องใช้งาน
จากนั้นระบุตำแหน่งเซิร์ฟเวอร์ให้ client ทราบ:
sudo netbird up --management-url https://netbird.example.comหากละเว้น --management-url ไว้ client จะลงทะเบียนกับบริการ hosted ของ NetBird เนื่องจากเป็นค่าเริ่มต้นที่ถูกคอมไพล์มาในตัว คำสั่งจะยังคงทำงานสำเร็จ เครื่องจะได้รับ IP address แต่ dashboard ที่คุณโฮสต์เองจะยังคงว่างเปล่า นี่เป็นจุดที่ผู้ใช้งานส่วนใหญ่พลาดเป็นครั้งแรก
คำสั่งจะแสดง URL เพื่อให้คุณเปิดในเบราว์เซอร์เพื่อดำเนินการล็อกอินให้เสร็จสิ้น หลังจากนั้น:
netbird status
ip addr show wt0อ่านข้อมูลสี่บรรทัดจาก netbird status: Management: Connected, Signal: Connected, บรรทัด Relays: ที่รายงาน relay ทั้งหมดที่มี และ NetBird IP: ในช่วง overlay range ส่วน wt0 คืออินเทอร์เฟซ WireGuard ที่ NetBird สร้างขึ้น ซึ่งควรจะมี IP address เดียวกันนี้ปรากฏอยู่
การเชื่อมต่อเครื่องที่สองแบบไม่ต้องเฝ้าหน้าจอด้วย setup key
การล็อกอินผ่านเบราว์เซอร์ไม่สามารถทำได้กับเครื่องที่ไม่มีเบราว์เซอร์และไม่มีผู้ใช้งานอยู่หน้าเครื่อง setup key คือโทเค็นสำหรับการยืนยันตัวตนล่วงหน้าซึ่งใช้ลงทะเบียนเครื่องโดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนโต้ตอบ คุณสามารถสร้างคีย์ได้ในแดชบอร์ดภายใต้เมนู Settings → Setup Keys
คีย์มีอยู่สองประเภท ประเภทใช้ครั้งเดียว (one-off key) จะยืนยันตัวตนได้เพียงหนึ่งเครื่องแล้วจะถูกยกเลิกไป ส่วนประเภทใช้ซ้ำได้ (reusable key) สามารถลงทะเบียนได้หลายเครื่อง โดยสามารถกำหนดจำนวนสูงสุดได้ ทั้งสองประเภทสามารถกำหนดวันหมดอายุได้ และสามารถกำหนดให้ peer ใหม่เข้ากลุ่มโดยอัตโนมัติ เพื่อให้กฎการเข้าถึงของกลุ่มนั้นมีผลทันทีที่เครื่องปรากฏในระบบ
sudo netbird up --setup-key <SETUP-KEY> \
--management-url https://netbird.example.com \
--hostname build-runner-01--hostname ใช้สำหรับกำหนดชื่อที่จะแสดงในแดชบอร์ด หากไม่ระบุชื่อ peer จะใช้ชื่อตามที่เครื่องนั้นเรียกตัวเอง ซึ่งการมีรายการจำนวนมากที่ชื่อ ubuntu จะไม่เป็นประโยชน์ต่อการจัดการ
สำหรับคอนเทนเนอร์และ build agent ที่มีอายุการใช้งานสั้น ให้ทำเครื่องหมายคีย์ว่าเป็น ephemeral ในขณะที่สร้าง peer ที่ลงทะเบียนด้วย ephemeral key จะถูกลบออกจากระบบโดยอัตโนมัติเมื่อออฟไลน์นานเกิน 10 นาที ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้มีรายการที่ไม่ได้ใช้งานค้างอยู่ในรายการ peer
ข้อจำกัดประการหนึ่งที่ควรทราบก่อนวางแผนใช้งาน setup key คือ การหมดอายุหรือการเพิกถอนคีย์จะหยุดการลงทะเบียนใหม่เท่านั้น แต่จะไม่ตัดการเชื่อมต่อเครื่องที่ลงทะเบียนไปก่อนหน้านี้แล้ว การยกเลิกสิทธิ์การเข้าถึงของเครื่องต้องทำโดยการลบ peer นั้นออก
คุณยังจำเป็นต้องมี identity provider แยกต่างหากหรือไม่?
สำหรับการติดตั้งขนาดเล็ก คำตอบคือไม่จำเป็น ระบบจัดเก็บผู้ใช้ในตัวสามารถจัดการบัญชีที่สร้างจากแดชบอร์ดได้ ซึ่งเพียงพอสำหรับผู้ใช้จำนวนไม่กี่คน
คุณจะต้องการ identity provider ภายนอกก็ต่อเมื่อคุณมีระบบดังกล่าวอยู่แล้วและไม่ต้องการจัดการรายชื่อผู้ใช้ซ้ำซ้อน NetBird รองรับทุก provider ที่สื่อสารผ่านโปรโตคอล OIDC ให้คุณลงทะเบียน confidential OIDC client ใน provider ของคุณ จากนั้นเพิ่มข้อมูลลงในแดชบอร์ดของ NetBird โดยระบุชื่อ, client ID, client secret และ issuer ในกรณีที่จำเป็น NetBird จะให้ redirect URL เพื่อนำไปวางกลับใน provider ของคุณ โดยมีระบบเชื่อมต่อสำเร็จรูปสำหรับ Google, Microsoft Entra ID, Okta, Zitadel, Keycloak, Authentik และ Pocket ID ส่วนบริการอื่นๆ สามารถเพิ่มผ่าน generic OIDC ได้ หากคุณใช้งาน Authentik เป็นระบบ single sign-on แบบ self-hosted อยู่แล้ว นี่คือแนวทางที่จะช่วยให้คุณคงรายชื่อผู้ใช้ไว้เพียงชุดเดียวแทนที่จะเป็นสองชุด
การล็อกอินแบบ local จะยังคงใช้งานได้หลังจากที่คุณเพิ่ม provider เข้าไป และทุก provider ที่ตั้งค่าไว้จะปรากฏบนหน้าล็อกอิน โปรดรักษาบัญชีผู้ดูแลระบบแบบ local ไว้หนึ่งบัญชีด้วยรหัสผ่านที่รัดกุม เพื่อให้คุณยังมีช่องทางเข้าถึงระบบได้ในกรณีที่การตั้งค่า OIDC เกิดข้อผิดพลาด
NetBird หรือ Headscale: คุณควรเลือกใช้ control plane ตัวไหน?
ทั้งสองตัวช่วยลดการพึ่งพาบริการภายนอกเหมือนกัน นั่นคือ control server แบบ hosted ที่ไคลเอนต์ของคุณต้องเชื่อมต่อไปหา แต่ทั้งสองโครงการมีลักษณะการทำงานที่แตกต่างกัน
Headscale เป็นการสร้าง control server ของ Tailscale ขึ้นมาใหม่ โดยที่คุณยังคงใช้ไคลเอนต์อย่างเป็นทางการของ Tailscale ต่อไป โครงการนี้ไม่มี web console อย่างเป็นทางการ คุณต้องจัดการผู้ใช้และ pre-authentication keys ผ่านคำสั่ง headscale โดยอ้างอิงกับไฟล์คอนฟิก แม้จะมี web interface ที่พัฒนาโดยชุมชนให้เลือกใช้ แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตัวโครงการหลัก วิธีนี้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเก็บสถานะไว้ในไฟล์และจัดการการเปลี่ยนแปลงผ่านระบบ version control
NetBird ปล่อยผลิตภัณฑ์ครบทั้งชุด ได้แก่ client ของตนเอง dashboard ของตนเอง identity provider ที่ฝังอยู่ภายใน และ access policy ที่แก้ไขผ่าน browser ได้ ซึ่งทำให้มีส่วนประกอบที่ต้องดูแลบน VPS มากขึ้น แต่ช่วยลดงานได้มากเมื่อต้องมอบหมายให้เพื่อนร่วมงานที่ไม่เคยเปิด terminal หากคุณกำลังพิจารณา NetBird เทียบกับ Tailscale ที่ให้บริการแบบ hosted แทนที่จะเทียบกับ Headscale ทั้งคู่ใช้ WireGuard อยู่เบื้องหลัง ดังนั้น บทเปรียบเทียบ NetBird กับ Tailscale จะอธิบายจุดที่แตกต่างกันจริง ได้แก่ ใครเป็นผู้ดูแล control plane วิธีเขียน access rule และ relay ใช้ส่ง network traffic อย่างไร
เลือกใช้ Headscale หากคุณใช้งานไคลเอนต์ของ Tailscale อยู่แล้ว หรือต้องการ control plane ที่มีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เลือกใช้ NetBird หากมีหลายคนจำเป็นต้องจัดการ peer และคุณต้องการคอนโซลรวมถึงระบบ SSO โดยไม่ต้องประกอบระบบขึ้นมาเอง ก่อนที่คุณจะตัดสินใจเลือกตัวใดตัวหนึ่ง โปรดตรวจสอบ สิ่งที่แผนบริการฟรีของ Tailscale ครอบคลุมจริง เพราะกลุ่มที่ไม่แสวงหาผลกำไรที่มีผู้ใช้ไม่เกินหกคนสามารถใช้ hosted control plane ได้ฟรี โดยเริ่มต้นที่อุปกรณ์ของผู้ใช้ไม่จำกัดจำนวนและทรัพยากรที่ติดแท็กได้ 50 รายการ ซึ่งอาจทำให้คุณไม่มีความจำเป็นต้องติดตั้งระบบเองเลย แต่หากเกินขีดจำกัดดังกล่าว ค่าใช้จ่ายจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนคนมากกว่าจำนวนเครื่อง ดังนั้นการ คำนวณค่าใช้จ่ายที่ Tailscale จะเรียกเก็บจากกลุ่มของคุณ จะช่วยให้คุณได้ตัวเลขเพื่อนำไปเปรียบเทียบกับค่า VPS และเวลาที่คุณต้องเสียไปกับการดูแล stack นี้ด้วยตัวเอง
VPS ขนาดเล็กที่สุดที่สามารถรันระบบนี้ได้คือเท่าใด
ข้อกำหนดขั้นต่ำที่ระบุไว้คือ CPU 1 คอร์ และหน่วยความจำ 2 GB แนะนำให้เลือกใช้ขนาด 2 GB
มี 3 สิ่งที่คุณสามารถละเว้นได้หากใช้เครื่องขนาดเล็ก ประการแรกคือบริการ NetBird Proxy ซึ่งมีไว้สำหรับเผยแพร่บริการภายในผ่านชื่อโฮสต์สาธารณะ โดยไม่มีผลต่อการเชื่อมต่อระหว่าง peer ประการที่สองคือ CrowdSec ซึ่งสคริปต์จะเสนอให้ติดตั้งควบคู่ไปกับ proxy เท่านั้น คุณสามารถเพิ่มในภายหลังได้เมื่อเครื่องเปิดรับการเชื่อมต่อจากภายนอก แทนที่จะติดตั้งตั้งแต่วันแรก ประการที่สามคือการใช้ SQLite ตามค่าเริ่มต้นใน volume netbird_data โดยให้ย้ายไปใช้ PostgreSQL เฉพาะเมื่อคุณแยกการติดตั้งออกเป็นหลายเครื่องหรือเมื่อมีปริมาณการใช้งานพร้อมกันสูงจริง ซึ่งมีเอกสารระบุขั้นตอนการย้ายข้อมูลไว้ให้ทำในภายหลังได้
ส่วนประกอบที่คุณไม่สามารถตัดออกได้คือ relay เนื่องจาก peer สองเครื่องที่ NAT กำหนดพอร์ตต่างกันสำหรับทุกปลายทางจะไม่สามารถสร้าง tunnel โดยตรงได้ relay จึงเป็นเส้นทางเดียวที่ทำให้การเชื่อมต่อทำงานได้ การปิดใช้งาน relay ช่วยประหยัดหน่วยความจำได้เพียงเล็กน้อย แต่จะทำให้การเชื่อมต่อล้มเหลวในรูปแบบที่ตรวจสอบหาสาเหตุได้ยาก
เมื่อเครื่องเดียวไม่เพียงพอต่อการใช้งาน relay คือสิ่งแรกที่ควรย้ายออกไปรันแยกต่างหาก relay แบบ standalone สามารถรันได้ด้วย NB_LISTEN_ADDRESS, NB_EXPOSED_ADDRESS, NB_AUTH_SECRET และ NB_ENABLE_STUN โดย shared secret จะต้องตรงกันทั้งบน relay และบนเซิร์ฟเวอร์หลัก มิฉะนั้นไคลเอนต์จะไม่สามารถยืนยันตัวตนกับ relay ได้
รูปแบบความล้มเหลวและสิ่งที่คุณจะพบ
แดชบอร์ดแสดงคำเตือนเกี่ยวกับใบรับรอง Traefik ไม่สามารถออกใบรับรองได้ ให้รัน docker compose logs traefik | grep -i acme สาเหตุมีอยู่สองประการ ประการแรกคือ dig +short netbird.example.com ยังไม่ชี้มาที่ VPS นี้ หรือประการที่สองคือพอร์ต TCP 443 ถูกปิดกั้นไว้ที่จุดใดจุดหนึ่งระหว่าง Let's Encrypt กับคอนเทนเนอร์ ซึ่งมักเกิดจากไฟร์วอลล์เครือข่ายของผู้ให้บริการมากกว่าที่จะเป็นที่ ufw การตรวจสอบสิทธิ์ (challenge) จะดำเนินการผ่านพอร์ต 443 ดังนั้นการเปิดพอร์ต 80 จึงไม่ช่วยในกรณีนี้ ให้แก้ไขสาเหตุให้เรียบร้อยก่อนลองใหม่ซ้ำๆ เพราะ Let's Encrypt อนุญาตให้ตรวจสอบสิทธิ์ล้มเหลวได้เพียง 5 ครั้งต่อชื่อโฮสต์ต่อบัญชีต่อชั่วโมง หากคุณลองซ้ำจนเกินกำหนด ระบบจะล็อกไม่ให้คุณทำรายการต่อจนกว่าโควตาจะรีเซ็ต
ไคลเอนต์แจ้งว่าเชื่อมต่อแล้วแต่แดชบอร์ดว่างเปล่า ไคลเอนต์ได้ลงทะเบียนกับบริการโฮสต์ของ NetBird เนื่องจาก --management-url หายไป ให้รัน netbird status --detail และอ่านบรรทัด Management: ซึ่งจะระบุชื่อเซิร์ฟเวอร์ที่ไคลเอนต์กำลังติดต่ออยู่จริง หากเห็น Management: Connected to https://api.netbird.io:443 หมายความว่าไคลเอนต์เชื่อมต่อไปยังระบบคลาวด์ ให้รัน sudo netbird down แล้วตามด้วย sudo netbird up --management-url https://netbird.example.com อีกครั้ง
เพียร์ทุกตัวแสดงสถานะ Connection type: Relayed ไม่มีการสร้างอุโมงค์เชื่อมต่อโดยตรง ทำให้ทราฟฟิกทั้งหมดต้องวิ่งผ่าน VPS ของคุณและเพิ่มความหน่วง (latency) ให้ตรวจสอบพอร์ต UDP 3478 บนไฟร์วอลล์ของ VPS และไฟร์วอลล์ของผู้ให้บริการ เนื่องจาก STUN คือสิ่งที่ช่วยให้เพียร์ทราบที่อยู่ IP สาธารณะและพอร์ตของตนเอง นอกจากนี้ netbird status --detail ยังแสดงผล Direct: false และประเภทของ ICE (interactive connectivity establishment) candidate สำหรับเพียร์แต่ละตัว ซึ่งจะแสดงให้เห็นว่ากระบวนการเชื่อมต่อดำเนินไปถึงขั้นตอนใด ในบางเครือข่าย การเชื่อมต่อแบบ relayed อาจเป็นผลลัพธ์เดียวที่ทำได้และไม่ได้หมายความว่ามีสิ่งใดผิดปกติ
เพียร์เข้าร่วมเครือข่ายแล้วแต่ไม่สามารถเข้าถึงสิ่งใดได้ การอยู่ใน mesh ไม่ได้หมายความว่าเพียร์สองตัวจะคุยกันได้เสมอไป นโยบายการเข้าถึง (access policies) เป็นตัวกำหนดสิทธิ์ และกลุ่มที่ไม่มีนโยบายแนบอยู่จะไม่สามารถเข้าถึงสิ่งใดได้เลย ให้ตรวจสอบนโยบายในแดชบอร์ดก่อนที่คุณจะเริ่มตรวจสอบเส้นทาง (routes) และไฟร์วอลล์
netbird status รายงานปัญหาเกี่ยวกับ daemon บริการไม่ได้ทำงานอยู่ ให้ใช้ sudo netbird service status และ sudo netbird service start เพื่อตรวจสอบ บันทึกการทำงานของไคลเอนต์อยู่ที่ /var/log/netbird/client.log สำหรับปัญหาใดๆ ที่คุณระบุสาเหตุไม่ได้ netbird debug bundle --anonymize --system-info จะรวบรวมบันทึก สถานะ เส้นทาง การตั้งค่า DNS และสถานะไฟร์วอลล์ไว้ในไฟล์เก็บถาวรไฟล์เดียว
การสำรองข้อมูลและการอัปเกรด
มีสองส่วนประกอบหลักที่ครอบคลุมการติดตั้งทั้งหมด ได้แก่ ไดเรกทอรีที่เก็บ docker-compose.yml และ config.yaml รวมถึง Docker volume ที่เก็บฐานข้อมูลและคีย์เข้ารหัสลับ ให้สำรองข้อมูลทั้งสองส่วนนี้ไปพร้อมกัน config.yaml จะเก็บคีย์ที่ใช้เข้ารหัสข้อมูลสำคัญในคลังข้อมูล ดังนั้นการคัดลอกฐานข้อมูลโดยไม่มีไฟล์นี้จะไม่สามารถกู้คืนคีย์การตั้งค่าที่เข้ารหัสและ API token ได้
docker volume ls
docker compose down
sudo tar czf netbird-config.tgz -C ~ netbird
docker run --rm -v netbird_netbird_data:/data -v "$PWD":/backup \
alpine tar czf /backup/netbird-data.tgz -C /data .
docker compose up -dCompose จะเติมชื่อโปรเจกต์นำหน้าชื่อ volume ดังนั้น volume ที่ระบุไว้ใน netbird_data มักจะปรากฏในชื่อ netbird_netbird_data ให้รันคำสั่ง docker volume ls ก่อนแล้วใช้ชื่อที่แสดงผลออกมา มิฉะนั้นคำสั่ง docker run ด้านบนจะล้มเหลวโดยการสร้าง volume เปล่าขึ้นมาใหม่โดยไม่มีการแจ้งเตือนและไม่ได้สำรองข้อมูลใดๆ ให้เก็บไฟล์สำรองไว้ภายนอก VPS หากคุณมีเครื่องมือสำรองข้อมูลอยู่แล้ว restic หรือ BorgBackup สามารถจัดการการสำรองข้อมูลไปยังปลายทางอื่นได้
การอัปเกรดเซิร์ฟเวอร์ทำได้โดยการดึงอิมเมจใหม่และสร้างคอนเทนเนอร์ขึ้นมาใหม่:
docker compose pull
docker compose up -d
docker compose psก่อนที่คุณจะดำเนินการดังกล่าว ให้รันคำสั่ง docker compose config | grep image: เสียก่อน แท็กใดก็ตามที่ระบุว่าเป็น latest ควรถูกกำหนดเวอร์ชันให้ชัดเจน (pin) ด้วยเหตุผลเดียวกับที่คุณกำหนดเวอร์ชันของสคริปต์ติดตั้ง นั่นคือเพื่อให้คุณทราบว่าซอฟต์แวร์เวอร์ชันใดกำลังทำงานอยู่ และเพื่อให้มีเวอร์ชันที่สามารถย้อนกลับไปได้หากการอัปเกรดเกิดปัญหา ส่วนไคลเอนต์จะอัปเกรดผ่านตัวจัดการแพ็กเกจที่ใช้ติดตั้งในตอนแรก
FAQ
ฉันจำเป็นต้องมี identity provider ของตัวเองเพื่อ self-host NetBird หรือไม่?
ไม่จำเป็น รุ่นปัจจุบันมีระบบจัดเก็บผู้ใช้ในตัว คุณจึงสามารถสร้างบัญชีผู้ดูแลระบบบัญชีแรกผ่านเบราว์เซอร์ที่ https://netbird.example.com และเพิ่มผู้ใช้จากแดชบอร์ดได้ในภายหลัง การใช้ OIDC provider ภายนอกเป็นทางเลือกเสริม ซึ่งสามารถเพิ่มในภายหลังได้โดยระบุชื่อ, client ID, client secret และ issuer (หากจำเป็น) คู่มือที่แนะนำให้ติดตั้ง Zitadel หรือ Keycloak ก่อน NetBird เป็นการตั้งค่าที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป และการทำตามคู่มือเหล่านั้นจะทำให้คุณต้องดูแลบริการเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งรายการโดยไม่จำเป็น
ทำไม peer ทั้งหมดของฉันถึงแสดงสถานะเป็น Connection type: Relayed?
เนื่องจากไม่สามารถสร้างการเชื่อมต่อโดยตรงได้ ทราฟฟิกจึงต้องวิ่งผ่าน relay บน VPS ของคุณ สาเหตุทั่วไปคือพอร์ต UDP 3478 ถูกบล็อก ซึ่งเป็นพอร์ต STUN ที่ peer ใช้สำหรับค้นหา public address และพอร์ตของตนเอง ให้เปิดพอร์ตนี้บนไฟร์วอลล์ของ VPS และบน network firewall ของผู้ให้บริการ จากนั้นรันคำสั่ง netbird status --detail อีกครั้งแล้วอ่านบรรทัด Direct: หาก peer ทั้งสองอยู่หลัง NAT ที่กำหนดพอร์ตแยกตามปลายทาง การเชื่อมต่อผ่าน relay ถือเป็นผลลัพธ์ปกติและไม่ได้มีการตั้งค่าผิดพลาดแต่อย่างใด
ไคลเอนต์เชื่อมต่อแล้วแต่แดชบอร์ดไม่แสดง peer เกิดอะไรขึ้น?
ไคลเอนต์ลงทะเบียนกับบริการ hosted ของ NetBird แทนที่จะเป็นเซิร์ฟเวอร์ของคุณ ซึ่งเป็นผลมาจากการไม่ได้ระบุค่า --management-url คำสั่ง netbird status --detail จะแสดงเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังติดต่ออยู่บนบรรทัด Management: ดังนั้นค่าอย่างเช่น https://api.netbird.io:443 จึงเป็นการยืนยันว่าเชื่อมต่อผิดที่ ให้รันคำสั่ง sudo netbird down ตามด้วย sudo netbird up --management-url https://netbird.example.com แล้ว peer จะปรากฏในแดชบอร์ดของคุณ
NetBird แบบ self-hosted แตกต่างจาก Headscale อย่างไร?
ทั้งสองอย่างทำหน้าที่แทน control server แบบ hosted ด้วยเซิร์ฟเวอร์ที่คุณดูแลเอง Headscale เป็นเพียง control plane เท่านั้น คุณต้องจัดการผ่านคำสั่ง headscale และไฟล์คอนฟิก ไม่มีเว็บคอนโซลอย่างเป็นทางการ และใช้ไคลเอนต์ของ Tailscale โดยตรง ส่วน NetBird มาพร้อมกับไคลเอนต์ของตัวเอง, แดชบอร์ดผู้ดูแลระบบ และการรวมระบบ identity provider ไว้ใน stack เดียวกัน Headscale ใช้ทรัพยากรน้อยกว่าและเก็บสถานะไว้ในไฟล์ ส่วน NetBird ใช้งานง่ายกว่าสำหรับผู้ที่ไม่ต้องการใช้ terminal
เซิร์ฟเวอร์ VPS ขนาดเท่าใดที่จำเป็นสำหรับ NetBird แบบ self-hosted?
ข้อกำหนดขั้นต่ำที่ระบุไว้คือ CPU 1 คอร์ และหน่วยความจำ 2 GB ซึ่ง 2 GB คือขนาดที่ควรเลือกใช้ ให้ปฏิเสธการติดตั้งบริการ proxy เสริมระหว่างการติดตั้ง ซึ่งจะข้ามขั้นตอนของ CrowdSec ไปด้วย และให้ใช้ SQLite store ตามค่าเริ่มต้นไปก่อนจนกว่าคุณจะมีความจำเป็นต้องใช้ PostgreSQL จริงๆ