Proxmox در خانه یا VPS؛ کدام به‌صرفه‌تر است؟

Proxmox در خانه یا VPS: پاسخ کوتاه

Proxmox VE یک hypervisor رایگان است که آن را روی سخت‌افزاری که مالک آن هستید نصب می‌کنید؛ بنابراین یک‌بار هزینه خرید دستگاه را می‌پردازید و پس از آن هر ماه هزینه برق را پرداخت می‌کنید. یک VPS (virtual private server) ماشین مجازی‌ای است که شخص دیگری آن را روی سخت‌افزار یک مرکز داده اجرا می‌کند؛ بنابراین شما اجاره پرداخت می‌کنید و آن‌ها مسئول پرداخت هزینه برق، شبکه و دیسک خراب هستند. این انتخاب در اصل درباره پول نیست، زیرا هزینه دو گزینه طی 3 سال تقریباً به هم نزدیک می‌شود. موضوع این است که داده‌های شما باید کجا قرار داشته باشند، هنگام توقف دستگاه چه کسی پاسخ‌گو است، و آیا به یک IP عمومی نیاز دارید یا نه.

بیشتر افراد در نهایت از هر دو استفاده می‌کنند. Proxmox در خانه فضای ذخیره‌سازی اصلی و محیط‌های آزمایشی را نگه می‌دارد. یک VPS کوچک بخش‌هایی را میزبانی می‌کند که کاربران ناشناس اینترنت باید بتوانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند. ادامه این راهنما اعداد، مزیت‌های واقعی هر گزینه، و نقطه‌ای را توضیح می‌دهد که الگوی ترکیبی منطقی می‌شود.

هزینه واقعی سه سال

هزینه سخت‌افزار به‌راحتی قابل مشاهده است و به‌راحتی کمتر از مقدار واقعی برآورد می‌شود، زیرا قبض برق جداگانه صادر می‌شود و هرگز نام سرور را ذکر نمی‌کند. در اینجا، هزینه همان بازه سه‌ساله با سه روش محاسبه شده است. ارقام تقریبی هستند و قیمت برق را 0.17 دلار به‌ازای هر kWh در نظر می‌گیرند؛ این مقدار به میانگین مسکونی ایالات متحده در July 2026 نزدیک است.

[
  {
    "label": "Mini PC, 15W idle",
    "upfront_usd": 450,
    "running_3yr_usd": 67,
    "total_3yr_usd": 517
  },
  {
    "label": "Used tower, 60W idle",
    "upfront_usd": 200,
    "running_3yr_usd": 268,
    "total_3yr_usd": 468
  },
  {
    "label": "Small VPS at 10 a month",
    "upfront_usd": 0,
    "running_3yr_usd": 360,
    "total_3yr_usd": 360
  }
]

در روز اول، tower دست‌دوم با قیمت 200 دلار گزینه ارزان‌تری به نظر می‌رسد. اما چنین نیست، زیرا یک desktop قدیمی در حالت idle حدود چهار برابر یک دستگاه کم‌مصرف مدرن برق مصرف می‌کند و این اختلاف طی همان سه سال 268 دلار هزینه برق ایجاد می‌کند. یک rack server دست‌دوم با دو socket و دیسک‌های چرخان حتی پرهزینه‌تر است. هنگام خرید سخت‌افزار برای homelab، توان مصرفی در حالت idle از قیمت درج‌شده مهم‌تر است، زیرا دستگاه تقریباً تمام عمر خود را در حالت idle سپری می‌کند.

این جدول عمداً برخی موارد را در نظر نمی‌گیرد. سیستم خانگی، در صورت اهمیت‌دادن به خاموش‌شدن‌های غیربهداشتی، به یک UPS (منبع تغذیه بدون وقفه) نیاز دارد و باید رسانه پشتیبان آن در مکان دیگری نگهداری شود. دستگاه اجاره‌ای به هیچ سرمایه اولیه‌ای نیاز ندارد؛ بنابراین پروژه‌ای که پس از دو ماه رها می‌کنید، به‌جای چهارصد و پنجاه دلار، بیست دلار هزینه دارد. برای بررسی کامل‌تر عواملی که هزینه اجاره را تعیین می‌کنند، مقاله هزینه واقعی ماهانه یک VPS را بخوانید.

تفاوت واقعی، زمان شماست. یک hypervisor در خانه شما را به data centre تبدیل می‌کند: درایو را تعویض می‌کنید، قطعی برق را پیگیری می‌کنید و برای اعضای خانواده توضیح می‌دهید که چرا امشب اینترنت کند است.

Proxmox در خانه در چه مواردی واقعاً بهتر است

چگالی داده. اگر از قبل چهار ترابایت عکس و ویدئو دارید، انتقال آن‌ها به cloud زمان‌بر است و اجاره ماهانه این مقدار storage سریع هزینه زیادی دارد. پس از خرید disk، storage متصل به دستگاهی در خانه تقریباً رایگان است. Media libraryها، تصاویر دوربین و مقصدهای backup دقیقاً به همین دلیل باید در خانه باشند.

منابع خام به‌ازای هر دلار. خرید دستگاهی با 64 GB RAM یک‌باره چند صد دلار هزینه دارد. اجاره همین مقدار memory به‌صورت ماهانه هزینه قابل‌توجهی ایجاد می‌کند. اگر workload شما تعداد زیادی virtual machine کم‌کار یا یک virtual machine پرمصرف است، دستگاه خانگی از نظر ظرفیت برتری دارد.

یادگیری از طریق خراب‌کردن سیستم‌ها. Proxmox در اختیار شما snapshot، cloning و console روی سخت‌افزاری قرار می‌دهد که بابت آن هزینه‌ای از شما دریافت نمی‌شود. می‌توانید یک virtual machine را ساعت 2 بامداد کاملاً خراب کنید و طی بیست ثانیه آن را به وضعیت قبلی برگردانید. این آزادی دلیل واقعی مالکیت سخت‌افزار است و به همین دلیل nested virtualisation اغلب مطرح می‌شود. اگر همین آزادی را روی سخت‌افزار اجاره‌ای می‌خواهید، ابتدا اجرای virtual machineها درون یک VPS را بخوانید، زیرا همه providerها این قابلیت را مجاز نمی‌دانند.

حریم خصوصی و کنترل. diskها در خانه شما هستند. هیچ policyای از سوی provider، هیچ shared tenancy و هیچ تعلیق حسابی وجود ندارد. برای برخی افراد، همین موضوع بحث را پایان می‌دهد.

VPS واقعاً در چه مواردی بهتر عمل می‌کند

یک آدرس IP عمومی پایدار و یک uplink واقعی. این مهم‌ترین مزیت است. اتصال‌های خانگی معمولاً یک آدرس پویا اختصاص می‌دهند و بسیاری از آن‌ها پشت CGNAT (carrier grade network address translation) قرار دارند. در این حالت، اتصال‌های ورودی اصلاً نمی‌توانند به شما برسند؛ صرف‌نظر از اینکه در router چه چیزی را port forward کنید. سرعت upload در خانه نیز معمولاً کسری از سرعت download است. یک VPS به شما یک آدرس عمومی ثابت، پهنای‌باند متقارن و امکان مدیریت reverse DNS می‌دهد؛ این موارد برای یک سرویس عمومی ضروری هستند.

دسترس‌پذیری‌ای که لازم نبوده خودتان ایجاد کنید. برق مرکز داده با generator پشتیبانی می‌شود و شبکه بیش از یک مسیر خروجی دارد. خانه شما یک مسیر برق و یک خط اینترنت دارد. قطع برق 10 دقیقه‌ای آزمایشگاه خانگی را از کار می‌اندازد. همین رویداد برای یک ماشین اجاره‌ای هیچ اثری ندارد.

هیچ‌کس در اتاق صدای آن را نمی‌شنود. یک server گرم و پرسروصدا است. یک server اجاره‌ای در اتاق‌خواب شما نیست.

با جابه‌جایی خانه همچنان به کار ادامه می‌دهد. سخت‌افزار باید از برق جدا، بسته‌بندی و دوباره کابل‌کشی شود. یک VPS به محل حضور شما وابسته نیست.

محدوده اثر خرابی. انتشار یک سرویس از خانه، مسیری به شبکه‌ای باز می‌کند که laptopها و phoneهای شما در آن قرار دارند. یک ماشین اجاره‌ای از ابتدا خارج از آن شبکه است. برای آشنایی با نوع این workloadها، به آنچه افراد واقعاً روی یک VPS اجرا می‌کنند مراجعه کنید.

الگویی ترکیبی که بیشتر افراد در نهایت انتخاب می‌کنند

راه‌اندازی‌ای که در عمل پایدار می‌ماند، به این شکل است. Proxmox در خانه، سرویس‌های خصوصی و پرمصرف از نظر فضای ذخیره‌سازی را اجرا می‌کند: کتابخانه رسانه، بایگانی اسناد، ماشین‌های مجازی آزمایشی و مقصد پشتیبان‌گیری. یک VPS کوچک نمای عمومی را اجرا می‌کند: reverse proxy که TLS (امنیت لایه انتقال) را خاتمه می‌دهد، صفحه وضعیت، mail relay و هر سرویسی که باید در یک نشانی ثابت پاسخ دهد.

این دو بخش از طریق یک VPN (شبکه خصوصی مجازی) به هم متصل می‌شوند؛ بنابراین بخش عمومی می‌تواند بدون در معرض اینترنت قرار دادن شبکه خانگی به بخش خصوصی دسترسی پیدا کند. یک تونل WireGuard از VPS به سیستم خانگی، راهکار استاندارد است و پیکربندی آن حدود چهل خط دارد. برای مشاهده کل مراحل، به راه‌اندازی یک VPN از نوع WireGuard روی VPS مراجعه کنید. ترافیک به نشانی عمومی وارد می‌شود، از تونل عبور می‌کند و توسط سیستمی ارائه می‌شود که هیچ پورتی را مستقیماً به اینترنت باز نکرده است.

این الگو مشکل پشتیبان‌گیری را نیز هم‌زمان برطرف می‌کند. داده‌های خانه از طریق ماشین اجاره‌ای به خارج از محل منتقل می‌شوند؛ بنابراین آتش‌سوزی یا سرقت، هر دو نسخه را از بین نمی‌برد. پشتیبان‌گیری‌های رمزنگاری‌شده با restic ابزار معمول برای این بخش است.

نصب Proxmox روی سخت‌افزاری که از قبل دارید

روش معمول، استفاده از ISO نصب Proxmox VE است که Debian و hypervisor را هم‌زمان نصب می‌کند. اگر دستگاه از قبل Debian 13 را اجرا می‌کند، می‌توانید Proxmox را به همان سیستم اضافه کنید. این‌ها دستورهای ویکی رسمی Proxmox هستند و باید با کاربر root اجرا شوند.

wget https://enterprise.proxmox.com/debian/proxmox-archive-keyring-trixie.gpg \
  -O /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg

سپس فایل repository را در /etc/apt/sources.list.d/pve-install-repo.sources ایجاد کنید:

Types: deb
URIs: http://download.proxmox.com/debian/pve
Suites: trixie
Components: pve-no-subscription
Signed-By: /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg

apt update && apt full-upgrade
apt install proxmox-default-kernel
systemctl reboot

راه‌اندازی مجدد اختیاری نیست، چون پیش از نصب صحیح بسته اصلی، kernel مربوط به Proxmox باید kernel در حال اجرا باشد. پس از بازگشت دستگاه:

apt install proxmox-ve postfix open-iscsi chrony

postfix در زمان نصب می‌پرسد که چگونه باید mail را ارسال کند. برای یک محیط آزمایشگاهی، انتخاب گزینه "Local only" مناسب است. این انتخاب مهم است، چون Proxmox درباره backupهای ناموفق و diskهای خراب برای شما mail ارسال می‌کند. سپس kernel پیش‌فرض Debian را حذف کنید تا دستگاه نتواند دوباره با kernel فاقد stack مربوط به Proxmox راه‌اندازی شود:

apt remove linux-image-amd64 'linux-image-6.12*'
update-grub

رابط وب از طریق HTTPS روی port 8006 پاسخ می‌دهد. این رابط از self-signed certificate استفاده می‌کند؛ بنابراین مرورگر در اولین اتصال هشدار می‌دهد.

port 8006 را در معرض اینترنت قرار ندهید. این صفحه امکان ورود به hypervisor با حساب root را فراهم می‌کند؛ بنابراین یک password ضعیف می‌تواند همه virtual machineها را هم‌زمان در معرض خطر قرار دهد. از طریق VPN یا یک SSH tunnel به آن متصل شوید.

کلاسترها، quorum و میزان uptime که می‌توانید صادقانه وعده دهید

افراد معمولاً با انتظار دسترس‌پذیری بالا یک ماشین دوم می‌خرند و سپس از الزامات آن شگفت‌زده می‌شوند. کلاسترهای Proxmox از pvecm create CLUSTERNAME در گره اول و از pvecm add IP-ADDRESS-CLUSTER در هر گره‌ای که به کلاستر می‌پیوندد استفاده می‌کنند. سپس pvecm status تعداد رأی‌ها را نمایش می‌دهد و pvecm nodes اعضا را فهرست می‌کند.

نکته مهم quorum است. مستندات Proxmox صراحتاً اعلام می‌کنند که پیش از آن‌که دسترس‌پذیری بالا معنایی داشته باشد، برای quorum قابل‌اعتماد حداقل به 3 گره نیاز دارید. دو گره، هنگام قطع شدن ارتباط بین آن‌ها، نمی‌توانند تعیین کنند کدام‌یک باید به کار ادامه دهد. بنابراین، در یک شبکه جداشده، هر دو گره از ادامه فعالیت خودداری می‌کنند. یک کلاستر دوگره‌ای می‌تواند سومین رأی را از یک QDevice دریافت کند. QDevice یک ماشین کوچک و همیشه‌روشن است که daemon مربوط به corosync QDevice را اجرا می‌کند. یک VPS ارزان معمولاً محل مناسبی برای این رأی است.

بنابراین، موضع صادقانه این است: یک Proxmox box برای شما virtualization و snapshot فراهم می‌کند، نه availability. 3 box با storage اشتراکی یا replicated، availability فراهم می‌کنند؛ اما مصرف برق آن‌ها 3 برابر است و توجه بسیار بیشتری از شما می‌طلبند. یک VPS به‌صورت پیش‌فرض نه clustering دارد و نه snapshot، اما سخت‌افزار زیربنایی آن از قبل redundant است و شخص دیگری برای پایش آن دستمزد می‌گیرد.

چگونه انتخاب کنیم

اگر داده‌های حجیم دارید، می‌خواهید مجازی‌سازی را یاد بگیرید، یا حفظ حریم خصوصی هدف اصلی است، سخت‌افزار بخرید و Proxmox را اجرا کنید. اگر چیزی که می‌سازید باید از اینترنت و در یک نشانی ثابت قابل دسترسی باشد، یا باید قطعی برقی را که شما ایجاد نکرده‌اید پشت سر بگذارد، یک VPS اجاره کنید. اگر نمی‌توانید تصمیم بگیرید، ابتدا ماشین کوچک را اجاره کنید. ده دلار برای یک ماه کافی است تا مشخص شود پروژه دوام می‌آورد یا نه؛ سخت‌افزار نیز بعداً همچنان برای فروش موجود خواهد بود.

FAQ

آیا Proxmox در خانه از VPS ارزان‌تر است؟

در یک دوره 3 ساله، هزینه‌های نهایی نزدیک به هم هستند و نتیجه به میزان مصرف برق بستگی دارد. یک mini PC کم‌مصرف، با احتساب هزینه برق، طی 3 سال حدود 517 دلار هزینه دارد، درحالی‌که یک VPS کوچک با هزینه ماهانه 10 دلار، 360 هزینه خواهد داشت. یک رایانه رومیزی دست‌دوم در روز اول ارزان‌تر به نظر می‌رسد، اما توان مصرفی آن در حالت idle این اختلاف را از بین می‌برد. سخت‌افزار خانگی زمانی برتری آشکاری دارد که به فضای ذخیره‌سازی یا RAM زیادی نیاز داشته باشید، زیرا اجاره این منابع گران و خرید آن‌ها ارزان است.

آیا می‌توانم یک وب‌سایت عمومی را از Proxmox در خانه میزبانی کنم؟

اغلب نه، دست‌کم نه به‌صورت مستقیم. بیشتر اتصال‌های خانگی یک آدرس IP پویا اختصاص می‌دهند و بسیاری از آن‌ها پشت carrier-grade NAT قرار دارند؛ بنابراین، صرف‌نظر از تنظیم port forwarding در router، هیچ اتصال ورودی نمی‌تواند به شما برسد. پهنای باند upload نیز بسیار کمتر از پهنای باند download است. راهکار معمول، استفاده از یک VPS کوچک با یک آدرس عمومی ثابت است که ترافیک را از طریق یک تونل VPN به ماشین خانگی هدایت می‌کند و شبکه خانگی شما را بسته نگه می‌دارد.

آیا برای اجرای Proxmox به 3 ماشین نیاز دارم؟

خیر. یک ماشین می‌تواند virtual machineها، containerها و snapshotها را به‌خوبی اجرا کند. 3 ماشین فقط برای high availability حداقل لازم است، زیرا مستندات Proxmox برای quorum قابل‌اعتماد حداقل 3 node را الزامی می‌داند. استفاده از 2 node به‌همراه یک QDevice روی یک ماشین کوچک همیشه‌روشن، زمانی که می‌خواهید بدون خرید یک server سوم قابلیت failover داشته باشید، راهکار متداولی است.

آیا آموزش‌های VPS روی یک guest در Proxmox کار می‌کنند؟

بله، زیرا یک guest در Proxmox که Ubuntu یا Debian را اجرا می‌کند، همان Linuxی است که یک provider در اختیار شما می‌گذارد. تفاوت‌ها همان مواردی هستند که در بالا توضیح داده شدند: شبکه پیشِ روی ماشین، عمومی‌بودن یا نبودن آدرس آن، و این‌که چه کسی disk را تعویض می‌کند. commandها، Docker، ruleهای firewall و fileهای service در هر دو محیط یکسان عمل می‌کنند.

چه چیزهایی را در خانه اجرا کنم و چه چیزهایی را اجاره کنم؟

Workloadهای خصوصی و نیازمند فضای ذخیره‌سازی زیاد را در خانه قرار دهید: رسانه، عکس‌ها، بایگانی اسناد، مقصدهای backup و virtual machineهای آزمایشی. بخش‌هایی را اجاره کنید که افراد خارج از شبکه باید به آن‌ها دسترسی داشته باشند: reverse proxy، صفحه وضعیت، mail relay و هر چیزی که باید در یک آدرس ثابت پاسخ دهد. این دو بخش را با VPN به هم متصل کنید تا بخش عمومی بتواند بدون بازکردن شبکه خانگی، به بخش خصوصی دسترسی پیدا کند.