SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor

آموزش نصب Nod ایجنت هوش مصنوعی n8n روی VPS

با استفاده از Docker Compose ایجنت Nod را روی سرور شخصی خود راه اندازی کنید. این راهنما نحوه ایمن سازی پورت 4310 و پشتیبان گیری از Vault key را برای حفظ امنیت داده ها آموزش می دهد.

Nod چیست و شما چه چیزی می‌سازید

Nod یک ایجنت هوش مصنوعی شخصی از تیم سازنده n8n است. شما می‌توانید آن را روی یک VPS با استفاده از Docker Compose kit موجود در مخزن اختصاصی‌اش اجرا کنید. این راهنما، کیت را روی تگ nod-v0.8.1 ثابت نگه می‌دارد و برنامه را روی یک پورت خصوصی اجرا می‌کند. شما از طریق یک تونل SSH یا پروتکل HTTPS به آن دسترسی پیدا می‌کنید. مرحله پشتیبان‌گیری بخشی از فرآیند نصب است، زیرا اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده بدون یک کلید خاص قابل بازیابی نیستند.

فایل README، برنامه Nod را به عنوان یک ایجنت با کامپیوتر و مرورگر اختصاصی توصیف می‌کند: «این برنامه فاکتورها را پیگیری می‌کند، تماس‌های شما را آماده کرده و اشتراک‌های آزمایشی را در وب‌سایت‌های واقعی لغو می‌کند. این برنامه روی ماشین شما با مدلی که انتخاب می‌کنید اجرا می‌شود و پیش از انجام هر کاری از طرف شما، از شما اجازه می‌گیرد.» شما در یک محیط چت با آن صحبت می‌کنید. این برنامه دارای فضای کاری لینوکس و مرورگر اختصاصی خود است و به Gmail، Calendar، Slack، Notion و وب متصل می‌شود.

دو واقعیت وجود دارد که پیش از نصب هر چیزی باید انتظارات شما را تعیین کند. نخست، فایل README برنامه Nod را یک «پیش‌نمایش تحقیقاتی» (research preview) می‌نامد. سایت مستندات نیز دارای بنر «پیش‌نمایش اولیه» (Early preview) است که می‌گوید: «منتظر نقص‌های احتمالی و تغییرات ساختارشکن باشید.» دوم، فایل README می‌گوید که بررسی ایمنی Nod «قضاوت یک مدل» است. با آن به عنوان یک ابزار پیش‌نمایش برخورد کنید. فقط به حساب‌هایی دسترسی بدهید که مایل هستید با آن‌ها تست انجام دهید.

یک VPS به یک دلیل ساده برای Nod مناسب است. مستندات می‌گویند زمان‌بندی‌ها فقط زمانی اجرا می‌شوند که ماشینی که Nod روی آن در حال اجراست، روشن باشد. لپ‌تاپ به حالت خواب (sleep) می‌رود، اما سرور خیر.

تفاوت Nod با گردش‌کار AI Agent در n8n

نرم‌افزار Nod همان n8n AI Assistant نیست و برای اجرای آن نیازی به n8n ندارید. در فایل README به این پرسش که «آیا به n8n نیاز دارم؟» چنین پاسخ داده شده است: «خیر. Nod یک برنامه مستقل است که توسط تیم سازنده n8n توسعه یافته و n8n AI Assistant نیست.»

مستندات n8n، نود AI Agent را این‌گونه توصیف می‌کنند: «یک مدل چت و یک یا چند ابزار را متصل کنید تا ایجنت تصمیم بگیرد برای تکمیل یک وظیفه، کدام ابزارها را فراخوانی کند.» شما این ایجنت را در محیط ویرایشگر n8n می‌سازید و باید حداقل یک زیر-نود (sub-node) ابزار به آن متصل کنید. اگر وظیفه شما این است، ساخت گردش‌کار نود AI Agent در n8n این موضوع را پوشش می‌دهد. میزبانی n8n روی VPS با استفاده از Docker و HTTPS سرور n8n لازم برای ساخت آن را در اختیار شما می‌گذارد.

برداشت ما از این دو مجموعه مستندات به این شرح است: نود AI Agent یک ایجنت واحد است که شما آن را نود به نود در n8n طراحی می‌کنید. اما Nod یک برنامه چت آماده با فضای کاری و مرورگر اختصاصی خود است که در آن وظایف را با زبان ساده به برنامه محول می‌کنید. هیچ صفحه رسمی از سوی سازنده این دو را با هم مقایسه نکرده است، بنابراین این متن را به عنوان یک خلاصه در نظر بگیرید، نه یک موضع رسمی.

این دو می‌توانند با هم کار کنند. در صفحه n8n مربوط به Nod آمده است: «n8n خود را یک‌بار متصل کنید و سپس در چت، آن را با نام صدا بزنید.» Nod می‌تواند سپس «یک ایجنت n8n با ابزارها و کانالی که نام می‌برید» بسازد. اگر در درخواست خود نامی از n8n نبرید، Nod از وظایف و زمان‌بندی‌های داخلی خود استفاده می‌کند.

مجوز: Nod تحت Apache-2.0 است، اما n8n خیر

مخزن Nod، یعنی github.com/n8n-io/nod، تحت مجوز Apache License 2.0 قرار دارد و دارنده حق تکثیر (copyright) آن شرکت n8n GmbH است. در پاورقی فایل README عبارت "Copyright 2026 n8n GmbH · Apache License 2.0" درج شده است. دارایی‌های شخص ثالث که همراه این نرم‌افزار ارائه می‌شوند، مانند فونت Geist، لوگوی ارائه‌دهندگان و اجزای runtime دسکتاپ، تابع شرایط خاص خود هستند.

خودِ n8n از مجوز متفاوتی استفاده می‌کند. کدهای آن در خارج از فایل‌هایی که با .ee. مشخص شده‌اند، تحت مجوز Sustainable Use License قرار دارند. محدودیت اصلی این مجوز در این جمله نهفته است: "شما تنها برای مقاصد تجاری داخلی خود یا برای استفاده غیرتجاری و شخصی، مجاز به استفاده یا تغییر نرم‌افزار هستید." مجوز Apache-2.0 هیچ محدودیتی برای نحوه استفاده شما از Nod اعمال نمی‌کند. اگر در حال تصمیم‌گیری برای ساخت محصولی بر پایه n8n هستید، پیش از برنامه‌ریزی، توضیحات مجوز Sustainable Use License در n8n را مطالعه کنید.

نیازمندی‌های VPS برای اجرای Nod

مستندات self-host، نسخه 25 یا جدیدتر Docker Engine به همراه Compose v2، ابزار OpenSSL و sha256sum یا shasum را الزامی می‌دانند. برای بیلد از سورس، به Git نیز نیاز دارید. سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده شامل Linux روی معماری AMD64 یا ARM64، یا سیستم‌های Mac با Docker Desktop هستند.

در مورد منابع سخت‌افزاری، مستندات می‌گویند: «با دو هسته CPU، 8 گیگابایت رم و 50 گیگابایت فضای دیسک شروع کنید.» این یک نقطه شروع پیشنهادی است، نه حداقلِ اندازه‌گیری‌شده. مستندات اضافه می‌کنند که اجرای همزمان تسک‌های مرورگر و مدل‌های محلی به ظرفیت بیشتری نیاز دارد. بخش compose.yaml از کیت، بخش عمده‌ای از این مقدار حافظه را توجیه می‌کند. این بخش محدودیت 2 گیگابایتی برای کانتینر سرور، 3 گیگابایتی برای مرورگر و 2 گیگابایتی برای فضای کاری (workspace) در نظر می‌گیرد. شما می‌توانید این محدودیت‌ها را با استفاده از NOD_SERVER_MEMORY، NOD_BROWSER_MEMORY و NOD_WORKSPACE_MEMORY در فایل .env تغییر دهید. سرویس‌های Postgres و Caddy محدودیتی ندارند.

برای نصب، نیازی به API key مدل ندارید. پس از شروع به کار برنامه، می‌توانید مدل را در داخل آن متصل کنید.

اگر سرور Docker ندارد، ابتدا آن را نصب کنید. راهنمای اصول Docker Compose روی VPS این مراحل را توضیح می‌دهد. سپس نسخه‌ها را بررسی کرده و سایر ابزارها را اضافه کنید:

docker version
docker compose version
sudo apt update && sudo apt install -y git openssl

بخش Server: از docker version باید نسخه 25 یا جدیدتر را نشان دهد و دستور docker compose version باید با موفقیت اجرا شود. دستورات زیر فرض می‌کنند که کاربر شما می‌تواند docker را بدون sudo اجرا کند. اگر این‌طور نیست، پیش از هر دستور docker و sh، عبارت sudo را اضافه کنید.

کلون کردن مخزن Nod روی یک تگ مشخص

این کیت در deployment/self-host/ قرار دارد و ایمیج‌های Nod را از روی checkout شما می‌سازد. هیچ مورد خاصی از Nod از رجیستری دریافت نمی‌شود، بنابراین تگی که checkout می‌کنید، همان نسخه‌ای است که اجرا خواهید کرد.

git clone https://github.com/n8n-io/nod.git
cd nod
git checkout nod-v0.8.1
cd deployment/self-host
ls

ls باید شامل setup.sh، compose.yaml، Caddyfile، backup.sh و restore.sh در میان سایر فایل‌ها باشد. تگ‌های nod-v0.8.0 و nod-v0.8.1 هر دو در تاریخ 16 November 2026 ایجاد شده‌اند. این‌ها جدیدترین نسخه‌ها نیستند. تا تاریخ 21 November 2026، نسخه nod-v0.9.1 (مورخ 20 November) به عنوان Latest علامت‌گذاری شده است. این راهنما با کیت nod-v0.8.1 بررسی شده است، بنابراین همان تگ را پین می‌کند. بخش به‌روزرسانی در ادامه، نحوه ارتقا به نسخه‌های جدیدتر را نشان می‌دهد.

ایمیج‌های شخص ثالث در compose.yaml بر اساس digest پین شده‌اند، نه بر اساس :latest: postgres:17-alpine، node:24.21.0-bookworm-slim و caddy:2.11.7-alpine. ایمیج‌های Nod به‌طور پیش‌فرض از طریق NOD_IMAGE_TAG با تگ local مشخص می‌شوند. تنظیم این متغیر باعث دانلود یک نسخه منتشر شده (release) نمی‌شود.

تولید اسرار با setup.sh

sh setup.sh

setup.sh هیچ فلگی دریافت نمی‌کند. این اسکریپت .env.example را در یک .env خصوصی کپی کرده و چهار مقدار تولیدشده را در آن جای‌گذاری می‌کند: یک نام پروژه Compose، NOD_AUTH_TOKEN (برگرفته از openssl rand -hex 32)، NOD_VAULT_KEY (برگرفته از openssl rand -base64 32) و NOD_POSTGRES_PASSWORD. سپس دستور chmod 600 .env را اجرا می‌کند تا فقط کاربر شما امکان خواندن فایل را داشته باشد.

این اسکریپت در پایان Ready. Run: docker compose --file compose.yaml --env-file .env up -d --build --wait را چاپ می‌کند. اگر .env از قبل وجود داشته باشد، آن را حفظ کرده و Using the existing .env. Its keys and data are unchanged. را چاپ می‌کند. اگر NOD_AUTH_TOKEN، NOD_VAULT_KEY یا NOD_POSTGRES_PASSWORD از قبل در shell شما تنظیم شده باشند، از اجرا خودداری می‌کند. اگر هر یک از آن‌ها را export کرده‌اید، ابتدا آن‌ها را unset کنید. در نسخه‌های قدیمی‌تر Docker، این اسکریپت با خطای Use Docker Engine 25 or newer. متوقف می‌شود.

ساخت و راه‌اندازی پشته (Stack)

docker compose up -d --build --wait
docker compose ps

اولین فرآیند ساخت به دلیل کامپایل شدن ایمیج‌های Nod از روی سورس‌کد، زمان‌بر است. ترمینال را تا زمانی که دستور به پایان برسد باز نگه دارید. --wait تا زمانی که سرویس‌های دارای health check وضعیت سالم (healthy) را گزارش نکنند، منتظر می‌ماند؛ بنابراین بازگشت دستور بدون خطا به معنای بالا آمدن پشته است. docker compose ps باید وضعیت اجرای server، postgres، browser و سایر سرویس‌ها را نشان دهد، در حالی که server باید به عنوان healthy علامت‌گذاری شده باشد.

اگر docker compose up را پیش از setup.sh اجرا کنید، Compose از شروع کار خودداری کرده و Run sh setup.sh first را چاپ می‌کند. این اتفاق به این دلیل رخ می‌دهد که compose.yaml فایل NOD_AUTH_TOKEN را به عنوان یک پیش‌نیاز تعیین کرده است و فقط setup.sh آن را ایجاد می‌کند.

برای خواندن لاگ سرور:

docker compose logs --tail 100 server

مستندات ذکر می‌کنند که توکن هرگز در لاگ‌های راه‌اندازی چاپ نمی‌شود.

پورت 4310 روی loopback باقی می‌ماند و ufw آن را محافظت نمی‌کند

سرور پورت میزبان خود را به این شکل در compose.yaml منتشر می‌کند:

'${NOD_BIND_ADDRESS:-127.0.0.1}:${PORT:-4310}:${PORT:-4310}'

بنابراین Nod روی پورت 4310 گوش می‌دهد و سمت میزبان به 127.0.0.1 متصل شده است. فقط پردازش‌های روی خود سرور می‌توانند به آن متصل شوند. این وضعیت را حفظ کنید.

این موضوع اهمیت بیشتری از آنچه به نظر می‌رسد دارد، زیرا پورت‌های منتشرشده توسط Docker از ufw عبور می‌کنند. مستندات Docker می‌گوید ترافیک به سمت پورت کانتینر منتشرشده «پیش از عبور از تنظیمات فایروال ufw منحرف می‌شود» و «عملاً پیکربندی فایروال شما را نادیده می‌گیرد.» یک قانون ufw deny 4310 از پورتی که روی تمام اینترفیس‌ها منتشر شده است، محافظت نمی‌کند. اتصال به loopback همان چیزی است که 4310 را خصوصی نگه می‌دارد. چرا پورت‌های Docker از ufw عبور می‌کنند مکانیزم این اتفاق و نحوه بررسی سرور خودتان را نشان می‌دهد.

Docker یک هشدار در مورد نسخه‌ها دارد. در نسخه‌های قدیمی‌تر از 28.0.0، میزبان‌های موجود در همان بخش شبکه لایه 2 می‌توانند به پورت‌های منتشرشده روی localhost دسترسی پیدا کنند. در یک VPS، آن بخش همان شبکه ارائه‌دهنده خدمات شماست، بنابراین اگر می‌توانید از Docker نسخه 28 یا جدیدتر استفاده کنید.

برای دسترسی از راه دور به برنامه، NOD_BIND_ADDRESS را به 0.0.0.0 تغییر ندهید. مستندات می‌گوید: «هرگز PostgreSQL، مرورگر، فضای کاری یا اتصال Docker را در معرض دید قرار ندهید.» از یکی از دو مسیر دسترسی زیر استفاده کنید.

باز کردن Nod از طریق تونل SSH

این تونل به هیچ دامنه‌ای نیاز ندارد و به جز SSH، هیچ پورت دیگری را باز نمی‌کند. این دستور را روی کامپیوتر شخصی خود اجرا کنید، نه روی سرور:

ssh -L 4310:127.0.0.1:4310 user@203.0.113.10

آن نشست (session) را باز نگه دارید و در مرورگر محلی خود به http://localhost:4310 بروید. برای این تنظیمات، NOD_PUBLIC_URL را روی مقدار پیش‌فرض محلی آن، یعنی http://localhost:4310، باقی بگذارید. اگر PORT را تغییر داده‌اید، هر دو سمت تونل و آدرس مرورگر را نیز مطابق با آن تغییر دهید.

برنامه از شما توکن دسترسی می‌خواهد. آن را روی سرور چاپ کنید:

grep NOD_AUTH_TOKEN .env

مقدار بعد از = را در فرم دسترسی وارد کنید، سپس مراحل راه‌اندازی (onboarding) را به پایان برسانید و یک مدل را متصل کنید. این توکن حتی در صورت استفاده از تونل نیز الزامی است.

اگر به جای این روش، از طریق Tailscale به سرورهای خود دسترسی دارید، پیش از قرار دادن هر چیزی در مقابل Nod، مطلب Tailscale Serve vs Funnel را مطالعه کنید، زیرا Funnel یک سرویس را در اینترنت عمومی منتشر می‌کند.

ارائه Nod روی HTTPS با استفاده از پروفایل Caddy

برای یک آدرس عمومی، این کیت دارای یک پروفایل https است. این پروفایل یک کانتینر Caddy اضافه می‌کند که گواهی TLS (امنیت لایه انتقال) را دریافت و تمدید کرده و ترافیک را به سرور هدایت می‌کند. شما به دامنه‌ای نیاز دارید که رکورد DNS آن به VPS اشاره کند. همچنین باید پورت‌های TCP 80 و 443 را در فایروال شبکه ارائه‌دهندهٔ خود (در صورت وجود) باز کنید.

فایل .env را ویرایش کرده و مبدأ (origin) دقیق را تنظیم کنید:

NOD_PUBLIC_URL=https://nod.example.com

NOD_PUBLIC_URL همان «مبدأ دقیقی است که Nod را در آن باز می‌کنید.» فقط طرح (scheme) و میزبان (host) را بنویسید. مسیرها، رشته‌های پرس‌وجو (query strings) و قطعات (fragments) پذیرفته نمی‌شوند. این پروفایل به یک مبدأ https:// روی پورت 443 با نام DNS یا میزبان IPv4 نیاز دارد. سپس stack را با این پروفایل اجرا کنید:

docker compose --profile https up -d --build --wait

در دستورات بعدی برای start، stop و status، همچنان --profile https را اضافه کنید، در غیر این صورت Compose کانتینر Caddy را نادیده می‌گیرد. فایل https://nod.example.com را باز کرده و توکن را همان‌طور که در بالا گفته شد، جای‌گذاری کنید.

بدانید که این کار چه پورت‌هایی را باز می‌کند. سرویس Caddy پورت‌های 80:80، 443:443 و 443:443/udp را بدون bind address منتشر می‌کند، بنابراین این پورت‌ها روی تمام رابط‌ها (interfaces) گوش می‌دهند. آن‌ها همیشه از پورت‌های میزبان 80 و 443 استفاده می‌کنند، فارغ از اینکه PORT چه چیزی را نشان می‌دهد. به دلیل دور زدن Docker که در بالا ذکر شد، ufw نمی‌تواند آن‌ها را ببندد. اگر در حال حاضر از یک reverse proxy استفاده می‌کنید، از این پروفایل صرف‌نظر کنید. پروکسی را به 127.0.0.1:4310 هدایت کرده و NOD_PUBLIC_URL را روی مبدأ HTTPS پروکسی تنظیم کنید.

داده‌های استفاده و بازخورد: بررسی وضعیت فعال بودن

مستندات بیان می‌کنند که «اشتراک‌گذاری داده‌های استفاده برای مالکان جدید فعال است.» این داده‌ها، حتی از نصب‌های مستقل، به پروژه PostHog تیم Nod که در اتحادیه اروپا میزبانی می‌شود، ارسال می‌گردد. استقرار (deployment) نیز باید اجازه این کار را بدهد و NOD_ANALYTICS_ENABLED=false همیشه آن را غیرفعال می‌کند.

کیت موجود در nod-v0.8.1 شامل NOD_ANALYTICS_ENABLED=false در .env.example است و setup.sh آن خط را در .env شما کپی می‌کند. بنابراین، یک نصب تازه از روی این راهنما با تحلیل‌های سطح سرورِ غیرفعال شروع می‌شود. آن را بررسی کنید:

grep -n NOD_ANALYTICS_ENABLED .env

اگر این خط وجود ندارد یا خالی است، سرور هر زمان که در حالت production اجرا شود، تحلیل‌ها را مجاز تلقی می‌کند. این اتفاق ممکن است با یک .env قدیمی یا دست‌نویس رخ دهد. در این صورت، خودتان آن خط را روی false تنظیم کنید.

جمع‌آوری‌کننده بازخورد جداگانه است. NOD_FEEDBACK_ENABLED در .env.example وجود ندارد و مستندات آن را به‌صورت پیش‌فرض فعال ذکر کرده‌اند. مستندات یک روش کامل برای انصراف (opt-out) ارائه می‌دهند: تحلیل‌ها و بازخورد را روی false تنظیم کنید و NOD_ONBOARDING_EMAIL_URL را خالی بگذارید.

echo 'NOD_FEEDBACK_ENABLED=false' >> .env
grep -n -e NOD_ANALYTICS_ENABLED -e NOD_FEEDBACK_ENABLED -e NOD_ONBOARDING_EMAIL_URL .env
docker compose up -d --wait server

دستور آخر، سرور را با مقادیر جدید بازسازی می‌کند. اگر از --profile https استفاده می‌کنید، آن را اضافه کنید. مالکان همچنین می‌توانند اشتراک‌گذاری را در برنامه از مسیر Settings, Privacy & data, Share usage data تغییر دهند. متوقف کردن اشتراک‌گذاری، داده‌هایی را که قبلاً ارسال شده‌اند، حذف نمی‌کند.

پشتیبان‌گیری از کلید Vault و داده‌ها: این مرحله اختیاری نیست

NOD_VAULT_KEY یک "کلید 32 بایتی base64 است که اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده را رمزنگاری می‌کند". این کلید در .env، خارج از پایگاه داده قرار دارد. مستندات Vault می‌گویند "اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده بدون آن قابل خواندن نیستند". Nod پس از ایجاد داده‌های رمزنگاری‌شده، هرگز جایگزینی برای آن تولید نمی‌کند. صفحه self-host بیان می‌کند که "پایگاه داده به‌تنهایی نمی‌تواند اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده را بازیابی کند". اگر کلید را گم کنید، تمام اطلاعات ورود که به Nod داده‌اید از بین می‌رود، حتی اگر یک dump کامل از پایگاه داده داشته باشید.

بنابراین ابتدا کلید را به‌صورت جداگانه در یک مدیریت‌کننده رمز عبور یا مکان امن دیگری خارج از سرور ذخیره کنید:

grep NOD_VAULT_KEY .env

سپس با استفاده از اسکریپت موجود در کیت، یک نسخه پشتیبان کامل تهیه کنید. مقصد باید یک مسیر مطلق باشد که هنوز وجود ندارد:

mkdir -p "$HOME/nod-backups"
chmod 700 "$HOME/nod-backups"
sh backup.sh "$HOME/nod-backups/nod-2026-11-21"

این اسکریپت هنگام کپی کردن، سرور، مرورگر و فضای کاری (workspace) را متوقف کرده و پس از اتمام، دوباره آن‌ها را راه‌اندازی می‌کند. اسکریپت عبارت Backup saved: و مسیر مربوطه را چاپ می‌کند. این دایرکتوری شامل .env، source-commit، یک postgres.dump، آرشیوهایی از سرور، فضای کاری، ابزارها و داده‌های مرورگر، و یک فایل نشانگر complete است. پیش از آنکه به نسخه پشتیبان اعتماد کنید، بررسی کنید که فایل نشانگر در آنجا وجود داشته باشد.

مستندات می‌گویند "نسخه پشتیبان حاوی اسرار (secrets) است". این نسخه شامل تمام اسرار تولیدشده، از جمله کلید Vault است. آن را به‌صورت رمزنگاری‌شده ذخیره کنید و دسترسی خواندن آن را محدود نمایید. نسخه پشتیبان را از سرور خارج کنید، زیرا پشتیبانی که روی همان دیسک قرار دارد، با خرابی دیسک از بین می‌رود. گواهی‌های TLS در این نسخه پشتیبان گنجانده نشده‌اند.

بازیابی Nod در یک checkout جدید

عملیات بازیابی باید در یک پوشه جدید و یک پروژه Compose جدید انجام شود. ابتدا commitای که نسخه پشتیبان از آن تهیه شده است را بخوانید و سپس دقیقاً همان commit را checkout کنید:

commit="$(cat "$HOME/nod-backups/nod-2026-11-21/source-commit")"
git clone https://github.com/n8n-io/nod.git nod-restored
cd nod-restored
git checkout "$commit"
cd deployment/self-host
sh restore.sh "$HOME/nod-backups/nod-2026-11-21" nod-restored

ابتدا setup.sh را اجرا نکنید. restore.sh به یک checkout بدون .env و یک source-commit که با نسخه checkout شده مطابقت داشته باشد، نیاز دارد. این دستور حجم‌های (volumes) جدید ایجاد می‌کند، پایگاه داده را بازیابی می‌کند و برنامه را اجرا نمی‌کند. این عملیات با Restored into a new project. Review .env before starting Nod. به پایان می‌رسد.

پیش از راه‌اندازی سرور بازیابی‌شده، سرور اصلی را متوقف کنید. سپس docker compose up -d --build --wait را با استفاده از --profile https برای آدرس عمومی اجرا کنید. هرگز docker compose down --volumes را روی سروری که قصد حفظ آن را دارید اجرا نکنید؛ چرا که این دستور حجم‌های داده را حذف می‌کند.

به‌روزرسانی Nod به تگ جدیدتر

ابتدا نسخه پشتیبان تهیه کنید. سپس، از nod/deployment/self-host:

docker compose stop
git fetch origin --tags
git checkout nod-v0.9.1
docker compose up -d --build --wait

مهاجرت‌های دیتابیس هنگام شروع به کار Nod اجرا می‌شوند، بنابراین نمی‌توانید با checkout کردن تگ قدیمی، به‌روزرسانی را لغو کنید. مستندات تأکید می‌کنند: «نسخه قدیمی برنامه را به دیتابیسی که قبلاً ارتقا یافته است، متصل نکنید.» بازگشت به نسخه قبل (Rollback) به معنای بازیابی نسخه پشتیبان پیش از به‌روزرسانی در یک checkout جدید است. پیش از هر جهش، یادداشت‌های انتشار (release notes) را مطالعه کنید، زیرا برچسب preview به معنای احتمال وجود تغییرات ناسازگار (breaking changes) است. در حین به‌روزرسانی، COMPOSE_PROJECT_NAME را تغییر ندهید.

برای چرخش (rotate) توکن دسترسی، دستور openssl rand -hex 32 را اجرا کنید، مقدار NOD_AUTH_TOKEN را در .env جایگزین نمایید و سپس docker compose up -d --wait server را اجرا کنید. توکن قدیمی از کار می‌افتد. برای چرخش دسترسی، هرگز NOD_VAULT_KEY را جایگزین نکنید.

FAQ

آیا برای اجرای Nod به n8n نیاز دارم؟

خیر. در فایل README ذکر شده است که Nod یک برنامه مستقل است که توسط تیم سازنده n8n توسعه یافته و همان دستیار هوش مصنوعی n8n نیست. این برنامه روی Docker Compose stack اختصاصی خود اجرا می‌شود. شما می‌توانید بعداً یک نمونه n8n را متصل کرده و از Nod بخواهید که از آن با نام مشخص استفاده کند، اما هیچ بخشی از مراحل نصب به n8n وابسته نیست.

آیا Nod تحت همان لایسنس n8n متن‌باز است؟

خیر. Nod تحت لایسنس Apache License 2.0 و با حق نشر n8n GmbH ارائه می‌شود و دارایی‌های شخص ثالثِ همراه آن، تابع شرایط خاص خود هستند. کدهای n8n در خارج از فایل‌های .ee. تحت لایسنس Sustainable Use License قرار دارند که استفاده از آن را به مقاصد تجاری داخلی، غیرتجاری یا شخصی محدود می‌کند. لایسنس Apache-2.0 چنین محدودیتی برای استفاده ندارد.

چگونه Nod را روی یک VPS بدون دامنه باز کنم؟

از یک SSH tunnel از کامپیوتر شخصی خود استفاده کنید: ssh -L 4310:127.0.0.1:4310 user@203.0.113.10. آن را باز نگه دارید، به http://localhost:4310 بروید و NOD_AUTH_TOKEN را از .env سرور کپی کنید. مقدار NOD_PUBLIC_URL را روی پیش‌فرض محلی خود باقی بگذارید. پورت 4310 همچنان روی loopback سرور متصل باقی می‌ماند، بنابراین هیچ پورت جدیدی در معرض اینترنت قرار نمی‌گیرد.

اگر NOD_VAULT_KEY را گم کنم چه می‌شود؟

اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده دیگر قابل خواندن نخواهند بود. این کلید آن‌ها را رمزنگاری می‌کند و در .env، خارج از دیتابیس ذخیره می‌شود. پس از اینکه داده‌های رمزنگاری‌شده ایجاد شدند، Nod کلید جایگزین تولید نمی‌کند، بنابراین تهیه نسخه پشتیبان از دیتابیس به تنهایی کمکی نخواهد کرد. یک نسخه از کلید را خارج از سرور نگهداری کنید. دستور sh backup.sh را نیز با یک مسیر مطلق (absolute path) اجرا کنید، زیرا نسخه پشتیبان شامل .env به همراه کلید است.

آیا ufw از پورت‌های Nod محافظت می‌کند؟

خیر، نه پورت‌هایی که Docker منتشر (publish) می‌کند. Docker ترافیک را به پورت‌های منتشرشده کانتینر، بدون در نظر گرفتن قوانین ufw هدایت می‌کند. پورت 4310 تنها به این دلیل خصوصی است که compose.yaml آن را به 127.0.0.1 متصل می‌کند. پروفایل https پورت‌های 80، 443 و 443/udp را روی تمام اینترفیس‌ها منتشر می‌کند، بنابراین ufw نمی‌تواند آن‌ها را ببندد. در نسخه‌های Docker قدیمی‌تر از 28.0.0، میزبان‌های موجود در همان لایه 2 شبکه (layer 2 segment) نیز می‌توانند به پورت‌هایی که روی localhost منتشر شده‌اند، دسترسی داشته باشند.

آیا این مقاله مفید بود؟