SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor

آموزش ارتقای Ubuntu 24.04 به 26.04 در سرور مجازی

از 29 سپتامبر 2026 ارتقا به Ubuntu 26.04.1 برای سرورهای 24.04 فعال شد. در این راهنما مراحل ایمن اجرای دستور do-release-upgrade و سرویس‌هایی که دچار اختلال می‌شوند را بررسی می‌کنیم.

چه زمانی می‌توانید Ubuntu 24.04 را به 26.04 ارتقا دهید؟

شما می‌توانید همین حالا Ubuntu 24.04 را روی یک VPS به 26.04 ارتقا دهید. از تاریخ 29 سپتامبر 2026، زمانی که Canonical ارتقا از 24.04 LTS را فعال کرد، do-release-upgrade روی یک سرور 24.04 نسخه 26.04.1 را پیشنهاد می‌دهد. نسخه Ubuntu 26.04 LTS (با نام Resolute Raccoon) در 23 آوریل 2026 منتشر شد، اما Canonical مسیر ارتقای LTS به LTS را تنها پس از انتشار اولین نسخه نقطه‌ای (point release) باز می‌کند، زیرا آن نسخه شامل رفع باگ‌های نصب و ارتقایی است که در ماه‌های نخست شناسایی شده‌اند. این بار، زمان انتظار از خودِ نسخه نقطه‌ای فراتر رفت: 26.04.1 در 27 اوت 2026 منتشر شد و Canonical ارتقا را برای چند هفتهٔ دیگر به تعویق انداخت تا backportهای برنامه‌ریزی‌شده برای رفع رگرسیون‌های موجود در نسخه اخیر rust-coreutils اعمال شوند. اگر این شماره‌گذاری برای شما جدید است، نسخه 26.04.1 یک Ubuntu متفاوت نیست، بلکه همان 26.04 است که چهار ماه اصلاحات در آن ادغام شده است؛ دقیقاً به همین دلیل است که این اولین نسخه‌ای است که Canonical به یک سرور موجود ارائه می‌دهد.

تا تاریخ 29 سپتامبر، اجرای بررسی روی یک سیستم 24.04 نتیجه زیر را به شما می‌داد:

sudo do-release-upgrade
Checking for a new Ubuntu release
No new release found.

این یک خطا در سرور نبود و اگر هنوز هم آن را مشاهده می‌کنید، تنظیمی که به آن وابسته است را بررسی کنید. فایل /etc/update-manager/release-upgrades حاوی Prompt=lts در Ubuntu Server است، به این معنی که این ابزار فقط نسخه پشتیبانی بلندمدت بعدی را پیشنهاد می‌دهد و آن هم تنها زمانی که Canonical مسیر آن را باز کرده باشد. به هر حال آن را روی lts رها کنید، زیرا در یک نسخه بعدی، normal نسخه‌های میان‌مدت با عمر کوتاه را نیز پیشنهاد خواهد داد. در طول دوره انتظار، Canonical برای کسانی که نمی‌خواستند صبر کنند، do-release-upgrade -d را پیشنهاد می‌داد؛ اکنون که مسیر باز شده است، دستور ساده همان چیزی است که در اطلاعیه برای سرورها ذکر شده است. پیش از شروع، تغییرات 26.04.1 و زمان باز شدن مسیر ارتقا را مطالعه کنید. سروری که هنوز روی 22.04 است نمی‌تواند مستقیماً این جهش را انجام دهد، زیرا ابزار ارتقا همیشه فقط نسخه LTS بعدی را پیشنهاد می‌دهد، بنابراین ارتقای 22.04 به 26.04 از طریق 24.04 گام اول و snapshot مورد نیاز پیش از گام دوم را پوشش می‌دهد.

هر دستوری که در ادامه می‌آید، دستوری است که شما خودتان، روی سرور خودتان و به ترتیبی که داده شده اجرا می‌کنید. ارتقای نسخه را نمی‌توان روی ماشینی که در حال ارتقای آن هستید، تمرین کرد. این عملیات هسته (kernel) و کتابخانه C را جایگزین می‌کند و برای تکمیل به یک reboot نیاز دارد.

آیا اصلاً باید ارتقا دهید؟

Ubuntu 24.04 تا سال 2029 به‌روزرسانی‌های امنیتی استاندارد دریافت می‌کند؛ بنابراین برای یک سرور production فعال، ضرب‌الاجلی وجود ندارد. زمانی ارتقا دهید که به قابلیت‌هایی نیاز دارید که 26.04 ارائه می‌کند: PHP 8.5، PostgreSQL 18، MySQL 8.4 LTS، OpenSSH 10.2 یا kernel نسخه 7.0. «عدد نسخه بیشتر شده است» دلیل کافی برای دست‌زدن به ماشینی نیست که به مشتریان سرویس می‌دهد.

اگر هرکدام از شرایط زیر برقرار است، ارتقای in-place انجام ندهید:

  • هرگز کنسول provider خود (VNC یا serial) را باز نکرده‌اید و از طریق آن وارد نشده‌اید. اگر SSH از کار بیفتد، آن کنسول تنها راه دسترسی دوباره به سرور است. این‌که هنگام قفل‌شدن بیرون از سرور متوجه شوید کنسول کار نمی‌کند، دیگر دیر است.
  • نمی‌توانید یک ساعت downtime را تحمل کنید و rollback ندارید.
  • پشته نرم‌افزاری شما به repository شخص ثالثی وابسته است که هنوز برای resolute انتشار نداده است.
  • سرور بیش از دو سال پیش به‌صورت دستی ساخته شده است و هیچ‌کس نمی‌داند چه چیزهایی روی آن نصب یا پیکربندی شده‌اند.

اغلب، گزینه بهتر ساختن یک VPS تازه با 26.04، نصب پشته نرم‌افزاری و restore کردن داده‌ها، و سپس تغییر DNS پس از پاسخ‌گویی صحیح سرور جدید است. سرور قدیمی را تا زمانی که سرور جدید عملکرد خود را ثابت کند فعال نگه می‌دارید؛ در این حالت rollback به‌جای restore فقط به تغییر DNS نیاز دارد. اگر این روش را انتخاب می‌کنید، کار را با ده دقیقه اول در یک VPS جدید شروع کنید و سرور جدید را به‌درستی بسازید.

گام 1: تهیه نسخه‌ای از پشتیبان که قابل بازیابی باشد

از دو لایه استفاده کنید، زیرا روش‌های خرابی آن‌ها متفاوت است. اسنپ‌شات ارائه‌دهنده، کل دیسک را پوشش می‌دهد و در عرض چند دقیقه بازیابی می‌شود، اما چون در حین نوشتن دیتابیس‌ها گرفته می‌شود، از نظر وضعیت سیستم (crash consistent) است و نه از نظر وضعیت برنامه (application consistent). یک پشتیبان در سطح فایل با استفاده از restic که خارج از سرور ذخیره شده است، امکان دسترسی به تک‌فایل‌ها را فراهم می‌کند و نسخه‌ای را در اختیار شما می‌گذارد که در صورت مسدود شدن حساب کاربری‌تان، همچنان در دسترس باقی می‌ماند.

ابتدا دیتابیس‌ها را به‌صورت دستی Dump کنید. Dump کردن یکی از روش‌های پشتیبان‌گیری از دیتابیس در حال اجرا است.

sudo -u postgres pg_dumpall | sudo tee /var/backups/pg-all.sql > /dev/null
sudo mysqldump --all-databases --single-transaction --routines | sudo tee /var/backups/mysql-all.sql > /dev/null
sudo tar czf /var/backups/etc-before-upgrade.tgz -C / etc
sudo chmod 600 /var/backups/pg-all.sql /var/backups/mysql-all.sql

دستور --single-transaction فقط برای جداول InnoDB یک Dump منسجم ارائه می‌دهد. جداول MyISAM برای داشتن یک Dump منسجم نیاز به قفل‌گذاری دارند. فایل tarball حاصل از /etc همان فایلی است که در نهایت به آن نیاز پیدا خواهید کرد، زیرا شامل تمام فایل‌های پیکربندی است که در طول ارتقا، درباره آن‌ها از شما سوال پرسیده خواهد شد.

پشتیبانی که هرگز بازیابی نشده است، صرفاً یک حدس است. همین حالا یک فایل از آن استخراج کنید، پیش از آنکه تحت فشار مجبور به انجام این کار شوید.

گام 2: ابتدا نسخه 24.04 را به‌طور کامل وصله‌گذاری کنید

do-release-upgrade روی سیستمی که وضعیت بسته‌های آن دچار مشکل است اجرا نمی‌شود و یک نسخه 24.04 که به‌طور ناقص وصله‌گذاری شده، عیب‌یابی هرگونه خطای بعدی را دشوارتر می‌کند.

sudo apt update
sudo apt full-upgrade
sudo apt --purge autoremove
sudo dpkg --audit
apt-mark showhold

اگر dpkg --audit هیچ خروجی‌ای ندارد، یعنی هیچ بسته‌ای در وضعیت نیمه‌پیکربندی‌شده نیست. اگر apt-mark showhold هیچ خروجی‌ای ندارد، یعنی هیچ بسته‌ای در وضعیت dpkg hold قرار ندارد. این دستور پین‌های اولویت APT را نشان نمی‌دهد؛ این پین‌ها مکانیزم جداگانه‌ای هستند و می‌توانند مانع ارتقای یک بسته شوند؛ گام 3 این موارد را بررسی می‌کند. هر بسته‌ای که در showhold لیست شده است را با دستور sudo apt-mark unhold و نام بسته آزاد کنید، یا بپذیرید که این محدودیت (hold) دلیلی دارد و در همین‌جا متوقف شوید.

اگر هسته (kernel) تغییر کرده است، سیستم را reboot کنید تا ارتقا را از ماشینی انجام دهید که در حال اجرای کدی است که سیستم‌عامل تصور می‌کند در حال اجراست.

[ -f /var/run/reboot-required ] && sudo reboot

سپس فضای دیسک را بررسی کنید. ارتقادهنده پیش از نصب هر چیزی، کل مجموعه بسته‌های جدید را دانلود می‌کند و اگر فضای کافی وجود نداشته باشد، با پیامی که نام فایل‌سیستم را ذکر می‌کند، متوقف می‌شود.

df -h / /boot

هسته‌های قدیمی معمولاً عامل این مشکل هستند و sudo apt --purge autoremove آن‌ها را پاکسازی می‌کند.

یک نکته دیگر برای متوقف کردن پیش از شروع: اگر به‌روزرسانی‌های امنیتی خودکار در میانه عملیات اجرا شوند، قفل dpkg را در اختیار می‌گیرند و ارتقادهنده نسخه با خطای Could not get lock /var/lib/dpkg/lock-frontend متوقف می‌شود. ابتدا sudo systemctl stop unattended-upgrades را اجرا کنید و پس از پایان کار، دوباره آن را شروع کنید.

گام 3: بررسی مخازن شخص ثالث و بسته‌های پین‌شده

به‌صورت پیش‌فرض، do-release-upgrade تمام منابع apt که متعلق به Ubuntu نیستند را کامنت می‌کند، زیرا بسته‌ای که برای noble ساخته شده است می‌تواند یک سیستم resolute را دچار اختلال کند. گزینه --allow-third-party در این ابزار، آن‌ها را فعال نگه می‌دارد که دقیقاً همان ریسک را به همراه دارد. پیش از آنکه ابزار برای شما تصمیم بگیرد، بدانید چه چیزی را در سیستم خود دارید.

ls /etc/apt/sources.list.d/
grep -rhE '^(deb |Types:|URIs:|Suites:)' /etc/apt/sources.list.d/
ubuntu-security-status --thirdparty
ls /etc/apt/preferences.d/

Ubuntu 24.04 از دو فرمت در آن دایرکتوری استفاده می‌کند: فایل‌های قدیمی تک‌خطی .list و فایل‌های deb822 .sources با فیلدهای Types: و Suites:. هر دو نوع در یک ارتقای پیش‌فرض غیرفعال می‌شوند. ubuntu-security-status --thirdparty بسته‌های نصب‌شده‌ای را فهرست می‌کند که توسط هیچ مخزن Ubuntu ارائه نمی‌شوند؛ این شمارش دقیقی از چیزهایی است که به سیستم اضافه کرده‌اید. یک فایل در /etc/apt/preferences.d/ تنها در صورتی به‌عنوان یک pin خوانده می‌شود که نام آن فاقد پسوند باشد یا به .pref ختم شود و فقط شامل حروف، اعداد، خط تیره، زیرخط و نقطه باشد؛ APT هر فایل دیگری را نادیده می‌گیرد و معمولاً یک اعلان نمایش می‌دهد. یک pin که به noble اشاره دارد، بسته به نسخه‌های موجود و اولویتی که pin تعیین می‌کند، می‌تواند یک بسته را پس از ارتقا در نسخه قدیمی نگه دارد؛ بنابراین هر فایل را بخوانید و تصمیم بگیرید که آیا هنوز به آن نیاز دارید یا خیر.

برای هر مخزن شخص ثالث، پیش از شروع کار تأیید کنید که فروشنده بسته‌ها را برای کدنام جدید منتشر کرده است. مجموعه‌های Docker در https://download.docker.com/linux/ubuntu/dists/ فهرست شده‌اند و سایر فروشندگان نیز دایرکتوری مشابهی را ارائه می‌دهند. منبعی که به مجموعه‌ای اشاره کند که وجود ندارد، در اولین apt update پس از ارتقا، این خطا را می‌دهد:

E: The repository 'https://download.docker.com/linux/ubuntu resolute Release' does not have a Release file.

Docker اکنون یک مجموعه resolute منتشر می‌کند. هر منبعی که مجموعه آن موجود نیست را تا زمانی که فروشنده آن را منتشر کند، غیرفعال بگذارید. تغییر دستی کدنام به نسخه‌ای که فروشنده برای آن بسته‌ای ساخته است، روشی است که باعث نصب بسته‌هایی می‌شود که با کتابخانه‌های سیستم فعلی شما ناسازگار هستند.

گام 4: ارتقا را در tmux اجرا کنید، نه در یک shell معمولی SSH

برنامه ارتقای سرور معمولاً درون GNU screen اجرا می‌شود و از اتصال مجدد پس از قطع ارتباط پشتیبانی می‌کند، بنابراین قطع شدن SSH به‌تنهایی باعث توقف ارتقا نمی‌شود. آن را درون session اختصاصی tmux خود نیز اجرا کنید تا یک session با نام مشخص برای اتصال مجدد داشته باشید.

sudo apt install -y tmux
tmux new -s upgrade

درون آن session:

sudo ufw allow 1022/tcp
sudo do-release-upgrade

برنامه ارتقا پیش از ایجاد هرگونه تغییر، یک daemon دوم SSH روی پورت 1022 راه‌اندازی می‌کند و این موضوع را اعلام می‌نماید:

To make recovery in case of failure easier, an additional sshd will be started on port '1022'. If anything goes wrong with the running ssh you can still connect to the additional one.

این برنامه پورت مذکور را در فایروال شما باز نمی‌کند، زیرا ایجاد حفره در فایروال بدون اجازه کاربر، اقدام نامناسبی است. پیش از شروع، پورت 1022 را شخصاً باز کنید و پس از اتمام کار با sudo ufw delete allow 1022/tcp آن را ببندید. به یاد داشته باشید که ممکن است ارائه‌دهنده خدمات شما، یک فایروال دوم در پنل مدیریتی خود خارج از محیط سرور داشته باشد.

اگر به هر دلیلی اتصال قطع شد، دوباره وارد شوید و tmux attach -t upgrade را اجرا کنید. ارتقا در زمانی که شما حضور نداشتید به کار خود ادامه داده است. اگر این‌طور نبود و با وضعیت dpkg یا منابع apt مواجه شدید که بخشی از آن noble و بخشی دیگر resolute است، بخش بازیابی ارتقای ناموفق توزیع نحوه تعمیر وضعیت بسته‌ها و تشخیص زمان مناسب برای توقف تعمیر و بازگردانی snapshot را توضیح می‌دهد.

گام 5: به پرسش‌های فایل پیکربندی با دقت پاسخ دهید

ابزار dpkg فقط برای فایل‌هایی که شما یا یک اسکریپت تغییر داده‌اید، پرسش مطرح می‌کند. بنابراین هر پرسش نشان‌دهنده فایلی است که تغییر یافته و فشردن کلید Enter به‌صورت پیش‌فرض نسخه فعلی را حفظ می‌کند.

Configuration file '/etc/ssh/sshd_config'
 ==> Modified (by you or by a script) since installation.
 ==> Package distributor has shipped an updated version.
   What would you like to do about it ?  Your options are:
    Y or I  : install the package maintainer's version
    N or O  : keep your currently-installed version
      D     : show the differences between the versions
      Z     : start a shell to examine the situation
 The default action is to keep your current version.
*** sshd_config (Y/I/N/O/D/Z) [default=N] ?

هر بار، ابتدا کلید D را فشار دهید. تغییرات را بخوانید و سپس تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید نسخه خود را با N حفظ کنید یا نسخه ارائه‌شده توسط نگهدارنده بسته را نصب نمایید. گزینه پیش‌فرض همان N است، اما حفظ فایل قدیمی برای همه بسته‌ها ایمن نیست: برخی تغییرات پیکربندی برای عملکرد صحیح سیستم ارتقایافته ضروری هستند.

حفظ فایل شخصی هزینه‌ای دارد: شما تنظیمات پیش‌فرض جدید را دریافت نمی‌کنید. پس از بالا آمدن سیستم و زمانی که تحت فشار زمانی نیستید، این تفاوت‌ها را تطبیق دهید.

sudo find /etc -name '*.dpkg-dist' -o -name '*.dpkg-new'

هر فایلی که فهرست می‌شود، نسخه نگهدارنده بسته است که در کنار فایل شما ذخیره شده است. آن‌ها را یکی‌یکی با هم مقایسه (diff) کنید و تنظیمات مهم را منتقل نمایید. دو مورد نیاز به دقت بیشتری دارند: /etc/ssh/sshd_config، زیرا پاسخ اشتباه به آن باعث قطع نشست (session) شما می‌شود، و پیکربندی وب‌سرور، زیرا پاسخ اشتباه باعث از دسترس خارج شدن سایت‌ها می‌گردد.

از نسخه Ubuntu 24.04 به بعد، needrestart به‌طور پیش‌فرض سرویس‌های تحت‌تأثیر را به‌صورت خودکار راه‌اندازی مجدد می‌کند. اگر حالت تعاملی آن را بازیابی کرده‌اید، کل فهرست را بپذیرید. دیمونی (daemon) که همچنان از یک کتابخانه اشتراکی قدیمی استفاده می‌کند، تا زمانی که راه‌اندازی مجدد نشود، در برابر باگ‌هایی که با این به‌روزرسانی رفع شده‌اند، آسیب‌پذیر باقی می‌ماند.

گام 6: راه‌اندازی مجدد و بررسی سیستم

sudo reboot

پس از بالا آمدن مجدد سیستم:

lsb_release -a
uname -r
systemctl --failed
journalctl -p err -b --no-pager | head -50
sudo apt update && sudo apt full-upgrade
sudo apt --purge autoremove

دستور lsb_release -a باید وضعیت Release: 26.04 و Codename: resolute را گزارش دهد. دستور uname -r باید هسته 7.0 را نمایش دهد. دستور systemctl --failed نباید هیچ unitای را فهرست کند؛ هر موردی که در این لیست ظاهر شود، اولویت بعدی شما برای رفع مشکل است. دستور نهایی apt update فهرست بسته‌ها را به‌روزرسانی می‌کند و apt full-upgrade سپس تمامی به‌روزرسانی‌هایی را که پس از دریافت بسته‌ها در طول ارتقا منتشر شده‌اند، نصب می‌کند.

ارتقای PostgreSQL 16 به 18: کلاستری که بی‌سروصدا باقی می‌ماند

اوبونتو 24.04 به همراه PostgreSQL 16 و نسخه 26.04 به همراه PostgreSQL 18 عرضه می‌شود. عملیات ارتقا، نسخه 18 را در کنار نسخه 16 نصب می‌کند و داده‌های شما را جابه‌جا نمی‌کند. لایه postgresql-common در دبیان، تنها زمانی که هیچ کلاستری وجود نداشته باشد، یک کلاستر main هنگام نصب بسته سرور ایجاد می‌کند؛ بنابراین، یک کلاستر PostgreSQL 16 موجود، به‌طور خودکار یک کلاستر خالی 18 روی پورت 5433 دریافت نمی‌کند. برنامه شما همچنان به پورت 5432 متصل می‌ماند و همه‌چیز عادی به نظر می‌رسد، به همین دلیل است که کاربران ماه‌ها بعد متوجه این موضوع می‌شوند.

pg_lsclusters

وجود یک ورودی برای نسخه 16 به این معنی است که آن کلاستر همچنان روی نسخه 16 باقی مانده است. اگر pg_lsclusters یک کلاستر 18 main را نیز فهرست می‌کند، پیش از حذف آن با دستور sudo pg_dropcluster --stop 18 main، مطمئن شوید که خالی است؛ زیرا pg_upgradecluster در کلاستری که از قبل وجود دارد، داده‌ای نمی‌نویسد. مهاجرت را زمانی انجام دهید که بتوانید برنامه را متوقف کنید:

sudo pg_upgradecluster 16 main
pg_lsclusters
sudo -u postgres vacuumdb --all --analyze-only

روش پیش‌فرض، از نسخه 16 خروجی (dump) می‌گیرد و آن را در نسخه 18 بارگذاری می‌کند، بنابراین به فضای دیسکی تقریباً معادل حجم پایگاه داده نیاز دارید. دستور -m upgrade به‌جای آن از pg_upgrade استفاده می‌کند و در پایگاه‌های داده بزرگ بسیار سریع‌تر است. پس از پایان عملیات، ستون Port را بررسی کنید: کلاستر جدید پورت 5432 را در اختیار می‌گیرد و کلاستر قدیمی متوقف باقی می‌ماند. هوک ارتقای بسته‌بندی‌شده، به‌طور خودکار یک مرحله analyze را اجرا می‌کند؛ دستور بالا آن را به‌صورت صریح تکرار می‌کند.

برنامه را برای چند روز با کلاستر جدید تست کنید. تنها پس از آن، کلاستر قدیمی را حذف کنید:

sudo pg_dropcluster 16 main
sudo apt purge postgresql-16

دایرکتوری داده‌های کلاستر قدیمی، سریع‌ترین راه برای بازگشت به وضعیت قبل (rollback) است. در روز ارتقا آن را حذف نکنید.

مهاجرت از MySQL 8.0 به 8.4: گزینه حذف‌شده‌ای که سرور را متوقف می‌کند

نسخه 26.04، دیتابیس MySQL را از 8.0 به 8.4 LTS ارتقا می‌دهد و دو تغییر در این نسخه باعث بروز مشکل در سرورها می‌شود.

نخست، mysqld در صورتی که فایل پیکربندی حاوی گزینه‌ای باشد که در نسخه جدید حذف شده است، از اجرا خودداری می‌کند. default_authentication_plugin گزینه رایجی است که باعث این مشکل می‌شود، زیرا بسیاری از راهنماهای قدیمی استفاده از آن را توصیه کرده‌اند. سرویس با خطا مواجه می‌شود و journalctl -u mysql -n 50 مستقیماً نام متغیر ناشناخته را اعلام می‌کند. آن خط را از فایل موجود در مسیر /etc/mysql/mysql.conf.d/ حذف کنید و سپس sudo systemctl start mysql را اجرا نمایید.

دوم، پلاگین mysql_native_password دیگر به‌صورت پیش‌فرض در نسخه 8.4 فعال نیست، بنابراین حساب کاربری که همچنان از آن استفاده می‌کند، قادر به ورود نخواهد بود. پیش از ارتقا و در حالی که هنوز روی نسخه 8.0 هستید، این مورد را بررسی کنید:

sudo mysql -e "SELECT user, host, plugin FROM mysql.user;"

پیش از انجام ارتقا، تمام حساب‌هایی که mysql_native_password را نشان می‌دهند منتقل کنید و سپس رمز عبور را در فایل پیکربندی اپلیکیشن خود به‌روزرسانی نمایید:

ALTER USER 'appuser'@'localhost' IDENTIFIED WITH caching_sha2_password BY 'a new password';

اگر کتابخانه کلاینت شما برای پشتیبانی از caching_sha2_password بیش از حد قدیمی است، می‌توانید با افزودن mysql_native_password=ON در زیر بخش [mysqld]، پلاگین قدیمی را در نسخه 8.4 دوباره فعال کنید. این راهکار را تنها به عنوان یک پل موقت با تاریخ انقضا در نظر بگیرید، زیرا MySQL این پلاگین را در نسخه 9.0 به‌طور کامل حذف کرده است.

ارتقای PHP از 8.3 به 8.5: vhostهای شما به سوکتی اشاره می‌کنند که دیگر وجود ندارد

نسخه 24.04 همراه با PHP 8.3 و نسخه 26.04 همراه با PHP 8.5 عرضه می‌شود. بسته‌ها در مسیرهای نسخه‌بندی‌شده نصب می‌شوند و هیچ فرآیندی پیکربندی وب‌سرور شما را بازنویسی نمی‌کند. یک vhost در nginx که حاوی fastcgi_pass unix:/run/php/php8.3-fpm.sock; است، اکنون به سوکتی اشاره می‌کند که هیچ فرآیندی آن را ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین هر درخواست PHP با خطای 502 مواجه می‌شود و لاگ خطای nginx این مورد را گزارش می‌کند:

connect() to unix:/run/php/php8.3-fpm.sock failed (2: No such file or directory)

آن را به سوکت جدید هدایت کنید، پیکربندی را تست کرده و reload کنید:

sudo sed -i 's/php8.3-fpm.sock/php8.5-fpm.sock/' /etc/nginx/sites-available/example.com
sudo nginx -t
sudo systemctl reload nginx

در Apache با استفاده از mod_php، نشانه متفاوت است: Apache اصلاً بالا نمی‌آید و sudo apache2ctl -t گزارش می‌دهد که نمی‌تواند libphp8.3.so را بارگذاری کند زیرا فایل وجود ندارد. ماژول فعال‌شده، یک symlink به بسته‌ای است که دیگر وجود ندارد.

sudo a2dismod php8.3
sudo a2enmod php8.5
sudo systemctl restart apache2

اگر سرور را بر اساس یک LAMP stack روی Ubuntu 24.04 راه‌اندازی کرده‌اید، هر دو مسیر ارزش بررسی دارند، زیرا آن راهنما شما را با یک نام ماژول نسخه‌بندی‌شده و یک سوکت نسخه‌بندی‌شده رها می‌کند.

تنظیمات php.ini شما نیز منتقل نمی‌شوند. memory_limit، upload_max_filesize و هر مورد دیگری که تنظیم کرده‌اید در /etc/php/8.3/ قرار دارند و درخت جدید با مقادیر پیش‌فرض شروع می‌شود. تفاوت بین دو فایل را با diff بررسی کنید و مقادیر را به‌صورت دستی منتقل کنید. کپی کردن کل فایل قدیمی روی فایل جدید، مقادیر پیش‌فرض 8.3 را به نصب 8.5 وارد می‌کند. سپس php -m را اجرا کرده و مقایسه کنید: یک افزونه که به‌عنوان php8.3-redis نصب شده، به بسته php8.5- خود نیاز دارد و اگر از یک PPA آمده باشد، ارتقادهنده آن منبع را غیرفعال کرده و افزونه به‌سادگی گم می‌شود.

گواهی‌ها نیاز به یک بررسی جداگانه دارند. پس از ارتقا، sudo certbot renew --dry-run --run-deploy-hooks را اجرا کنید. این دستور کل مسیر تمدید، از جمله hook مربوط به reload وب‌سرور را بدون دست زدن به گواهی فعال، آزمایش می‌کند. یک hook که یک نام سرویس یا باینری تغییریافته را فراخوانی می‌کند، در اینجا و در مقابل چشمان شما شکست می‌خورد، نه به‌صورت بی‌صدا در زمان تمدید بعدی. Certbot با Let's Encrypt روی nginx توضیح می‌دهد که این hookها باید چگونه باشند.

SSH: خطایی که نشست کاری شما را قطع می‌کند

پرامپت sshd_config جایی است که کاربران دسترسی خود را مسدود می‌کنند. پاسخ دادن به Y باعث نصب فایل نگهدارنده (maintainer) می‌شود که تنظیمات PermitRootLogin، PasswordAuthentication، AllowUsers، Port و هر خط دیگری که اضافه کرده‌اید را حذف می‌کند. اگر فایروال شما فقط اجازه اتصال از طریق یک پورت سفارشی را می‌دهد و تنظیمات پیش‌فرض روی پورت 22 گوش می‌دهد، اتصال بعدی رد خواهد شد و نشستی که در آن هستید، آخرین دسترسی شما خواهد بود.

پیش از ارتقا، از این اتفاق جلوگیری کنید. /etc/ssh/sshd_config در نسخه 24.04 با Include /etc/ssh/sshd_config.d/*.conf شروع می‌شود و برای اکثر تنظیمات، OpenSSH اولین مقداری را که می‌خواند در نظر می‌گیرد؛ بنابراین یک فایل drop-in که در ابتدای مسیر قرار دارد، بر تنظیمات مشابه در پایین فایل اصلی اولویت دارد. چند کلمه کلیدی استثنا هستند: Port و ListenAddress مقادیر چندگانه را می‌پذیرند، بنابراین یک خط Port در فایل drop-in، یک پورت جدید اضافه می‌کند و جایگزین پورت تنظیم‌شده در پایین نمی‌شود. تنظیمات خود را به فایلی منتقل کنید که تحت مالکیت dpkg نیست:

sudo tee /etc/ssh/sshd_config.d/99-local.conf > /dev/null <<'EOF'
PermitRootLogin no
PasswordAuthentication no
AllowUsers deploy
EOF
sudo chmod 644 /etc/ssh/sshd_config.d/99-local.conf
sudo sshd -t && sudo systemctl restart ssh

هنگامی که دیگر هیچ‌چیز در /etc/ssh/sshd_config متعلق به شما نباشد، آن پرامپت دیگر اهمیتی نخواهد داشت: هر پاسخی که بدهید تنظیمات شما حفظ می‌شود، زیرا آن‌ها در فایل متفاوتی قرار دارند.

یک پورت سفارشی نیاز به یک بررسی دیگر دارد، زیرا ممکن است در جایی که فکر می‌کنید نباشد:

systemctl is-enabled ssh.socket

اگر این دستور enabled را چاپ کند، systemd پورت شنود را باز می‌کند، نه sshd. اوبونتو از نسخه 22.10 از قابلیت socket activation برای sshd استفاده می‌کند. در نسخه 24.04، یک generator در systemd تنظیمات Port و ListenAddress را از پیکربندی sshd می‌خواند و آن‌ها را به آدرس‌های شنود socket تبدیل می‌کند، اما تنها زمانی که systemd واحدهای خود را بازنشانی (reload) کند. به همین دلیل است که ویرایش Port 2222 بی‌اثر به نظر می‌رسد: این تغییر پس از sudo systemctl daemon-reload && sudo systemctl restart ssh.socket اعمال می‌شود و فایل بسته‌بندی‌شده sshd_config اکنون یادداشتی در این مورد دارد. برای تنظیم مستقیم پورت روی واحد socket، از sudo systemctl edit ssh.socket استفاده کنید:

[Socket]
ListenStream=
ListenStream=2222

مقدار خالی ListenStream= الزامی است. این کار مقدار به ارث رسیده را پاک می‌کند و بدون آن، socket علاوه بر پورت 2222، روی پورت 22 نیز گوش می‌دهد. آن را با sudo systemctl daemon-reload && sudo systemctl restart ssh.socket اعمال کنید.

پس از ارتقا، پیش از بستن نشستی که در آن هستید:

sudo sshd -t
sudo systemctl status ssh.socket --no-pager
sudo ss -lntp | grep -E ':(22|2222)'

سپس یک ترمینال دوم روی دستگاه خود باز کنید و دوباره وارد شوید. یک shell فعال در آن ترمینال دوم، تنها مدرک معتبر است. تا زمانی که آن را ندارید، نشست اول را باز نگه دارید. ایمن‌سازی SSH روی یک VPS تنظیماتی که ارزش نگهداری در آن فایل drop-in را دارند، بررسی می‌کند.

اگر کار از کار گذشته است، کنسول وب ارائه‌دهنده سرویس شما، دسترسی ورود بدون استفاده از SSH را فراهم می‌کند. از آن طریق وارد شوید، پیکربندی را اصلاح کنید، sudo sshd -t را اجرا کنید و سرویس را دوباره راه‌اندازی نمایید. آن کنسول دقیقاً به همین دلیل است که باید دسترسی کنسول را پیش از ارتقا تست کنید، نه در حین آن.

FAQ

چرا دستور do-release-upgrade در Ubuntu 24.04 پیام "No new release found" را نمایش می‌دهد؟

از تاریخ 29 سپتامبر 2026 نباید چنین باشد، زیرا این روزی است که Canonical ارتقا از 24.04 LTS به 26.04.1 را فعال کرد. پیش از آن، این پیام مورد انتظار بود: Ubuntu 26.04 LTS در 23 آوریل 2026 منتشر شد، نسخه 26.04.1 در 27 آگوست به دنبال آن آمد و مسیر ارتقا برای چند هفته دیگر بسته ماند تا Canonical اصلاحات مربوط به رگرسیون‌های rust-coreutils را backport کند. اگر همچنان این پیام را می‌بینید، بررسی کنید که /etc/update-manager/release-upgrades شامل Prompt=lts باشد که پیش‌فرض Ubuntu Server است و فقط نسخه بعدی پشتیبانی بلندمدت (LTS) را ارائه می‌دهد. آن را روی lts بگذارید.

آیا برای تکمیل ارتقا باید سرور را reboot کنم؟

بله. ارتقا یک هسته جدید، یک کتابخانه C جدید و یک سیستم init جدید نصب می‌کند و سیستم در حال اجرا تا زمان راه‌اندازی مجدد به استفاده از نسخه‌های قدیمی ادامه می‌دهد. do-release-upgrade در پایان درخواست reboot می‌کند و ماشینی که تا "بعداً" روشن بماند، ماشینی است که ترکیبی از دو نسخه را اجرا می‌کند. پس از بالا آمدن مجدد، uname -r را برای هسته جدید و systemctl --failed را برای سرویس‌هایی که به‌درستی اجرا نشده‌اند، بررسی کنید.

آیا باید ارتقا را در محل (in-place) انجام دهم یا یک سرور 26.04 جدید بسازم؟

هر زمان که می‌توانید، سرور جدید بسازید. یک VPS جدید به شما اجازه می‌دهد stack را نصب کنید، داده‌ها را بازیابی کنید و همه چیز را تست کنید در حالی که سرور قدیمی همچنان ترافیک را مدیریت می‌کند؛ بنابراین rollback به جای بازیابی از نسخه پشتیبان، تنها یک تغییر DNS خواهد بود. ارتقا در محل را زمانی انجام دهید که سرور دارای وضعیتی است که انتقال آن دشوار است، یا ارائه‌دهنده هزینه را بر اساس هر ماشین محاسبه می‌کند، یا زمانی که snapshot دارید و دسترسی کنسول مطمئن در اختیار شماست. مسیر ارتقا در محل کاملاً شناخته‌شده است، اما در ساعتی که اجرا می‌شود، یک مسیر یک‌طرفه است.

اگر اتصال SSH من در حین ارتقا قطع شود چه اتفاقی می‌افتد؟

ارتقادهنده سرور معمولاً از GNU screen استفاده می‌کند، بنابراین قطع شدن اتصال SSH به‌تنهایی باعث توقف ارتقا نمی‌شود. اگر آن را در session نام‌گذاری‌شده tmux در بالا شروع کرده‌اید، دوباره متصل شوید و tmux attach -t upgrade را اجرا کنید تا ادامه یابد. ارتقادهنده همچنین یک SSH daemon یدکی روی پورت 1022 به عنوان راه دوم ورود شروع می‌کند، اما فایروال را برای آن پورت باز نمی‌کند؛ بنابراین ابتدا خودتان پورت 1022 را باز کنید و پس از پایان کار آن را ببندید.

سایت PHP من پس از ارتقا خطای 502 می‌دهد. چه چیزی خراب شده است؟

مسیر socket مربوط به PHP FPM با تغییر نسخه، تغییر کرده است. Ubuntu 24.04 از PHP 8.3 و 26.04 از PHP 8.5 استفاده می‌کند، بنابراین /run/php/php8.3-fpm.sock دیگر وجود ندارد در حالی که vhost مربوط به nginx شما همچنان به آن اشاره دارد. لاگ خطای nginx این مورد را در connect() to unix:/run/php/php8.3-fpm.sock failed (2: No such file or directory) نشان می‌دهد. دستورالعمل fastcgi_pass را به socket نسخه 8.5 به‌روزرسانی کنید، sudo nginx -t را اجرا کنید و سپس nginx را reload کنید. در Apache با mod_php، اصلاح معادل آن sudo a2dismod php8.3 است که به دنبال آن sudo a2enmod php8.5 و یک restart انجام می‌شود.

آیا این مقاله مفید بود؟