SSD Nodes Learn Hosting plans →
Przewodniki Matt ConnorAutor: Matt Connor · Zaktualizowano 2026-10-20

Jak działa znak wodny w tekstach Claude

Analiza mechanizmu znaku wodnego w modelu Claude wprowadzonego w sierpniu 2026 roku. Wyjaśniamy, dlaczego statystyczne wykrywanie tokenów jest zawodne przy krótkich tekstach.

Czym jest znak wodny w tekście Claude

Znak wodny w tekście generowanym przez Claude to odchylenie statystyczne stosowane podczas wyboru słów przez model. Nie jest to znacznik dołączony do pliku ani ciąg niewidocznych znaków Unicode, które można usunąć za pomocą wyrażenia regularnego. Firma Anthropic opisuje to w dokumencie How Claude's text watermarking works z 14 sierpnia 2026 r., zaktualizowanym 1 września 2026 r.: mechanizm ten „zmienia jedynie źródło losowości używanej do wyboru słów”, wykorzystując klucz tajny oraz kilka poprzedzających słów. Ponieważ znak jest wpisany w dobór słów, przetrwa kopiowanie i wklejanie, ale znika, gdy słowa zostaną zmienione.

Wynikają z tego dwie kwestie, które wyjaśniają, dlaczego temat ten jest często wyszukiwany. Detekcja jest testem statystycznym wymagającym dużej liczby słów, aby wynik był miarodajny, dlatego nie pozwala na wyciągnięcie użytecznych wniosków w odniesieniu do pojedynczego zdania. Ponadto wynik negatywny niczego nie dowodzi: centrum pomocy Anthropic stwierdza, że „brak wykrytego znaku nie oznacza, że treść nie została wygenerowana lub przetworzona przez AI”.

Strona pomocy How Claude marks AI-generated content, odczytana 11 października 2026 r., wymienia obsługiwane platformy: „Claude Platform (API), Claude, Claude Code, Claude Cowork oraz Claude Tag”, w tym dostęp przez AWS, Google Cloud i Microsoft Foundry. Modele wprowadzone 2 sierpnia 2026 r. lub później obsługują znakowanie maszynowe od momentu premiery, natomiast starsze modele są objęte okresem przejściowym, podczas którego Anthropic dodaje do nich funkcję znakowania; strona zawiera obecnie tabelę z podziałem na modele. Ta data nie jest przypadkowa. Artykuł 50 unijnego aktu o sztucznej inteligencji (EU AI Act) obowiązuje od 2 sierpnia 2026 r. i wymaga od dostawców systemów generujących tekst syntetyczny oznaczania danych wyjściowych „w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i wykrywalnym jako sztucznie wygenerowane lub zmanipulowane”. Cyfrowy omnibus w sprawie AI, rozporządzenie (UE) 2026/1744, daje dostawcom, których systemy były już na rynku przed 2 sierpnia 2026 r., czas do 2 grudnia 2026 r. na dostosowanie się do tego obowiązku. Anthropic deklaruje, że stosuje znakowanie globalnie, a nie tylko dla ruchu z UE.

W przypadku plików mechanizm działa inaczej. Strona pomocy wskazuje, że Claude dołącza podpisane metadane pochodzenia, zwane Content Credential, zgodne ze standardem C2PA (Coalition for Content Provenance and Authenticity), do obsługiwanych typów plików, „takich jak PNG lub JPEG”. Są to metadane dołączone obok zawartości pliku, a nie zmiana samej zawartości, dlatego tak łatwo je usunąć.

W jaki sposób znak wodny wpływa na wybór tokenów

Na każdym etapie model językowy generuje prawdopodobieństwo dla każdego tokena (token to słowo lub jego fragment), który może zostać użyty jako następny. Sampler dokonuje wyboru, a w normalnych warunkach losowość tego procesu pochodzi ze standardowego źródła liczb losowych. Sampler ze znakiem wodnym zastępuje to źródło funkcją pseudolosową opartą na kluczu. Jej danymi wejściowymi są klucz tajny oraz kilka ostatnich tokenów, dzięki czemu wybór jest powtarzalny dla każdego, kto posiada klucz, a dla pozostałych osób wygląda jak zwykła zmienność.

Pierwszą szeroko cytowaną publiczną wersją jest A Watermark for Large Language Models (Kirchenbauer i in., ICML 2023). Przed wygenerowaniem każdego tokena klucz oraz poprzedzające tokeny wybierają pseudolosowy „zielony” podzbiór słownika, a sampler dodaje niewielką premię do wyniku tych tokenów. Żaden token nie jest zabroniony, więc tekst pozostaje płynny, ale zielone tokeny pojawiają się nieco częściej, niż wynikałoby to z czystego przypadku.

Wpis na blogu Anthropic informuje, że implementacja opiera się na SynthID-Text, opublikowanym przez Google DeepMind w czasopiśmie Nature w październiku 2024 roku jako Scalable watermarking for identifying large language model outputs, oraz że ta rodzina koncepcji wywodzi się z propozycji Scotta Aaronsona z 2022 roku. SynthID-Text pobiera kilka kandydatów na tokeny z rozkładu modelu i przeprowadza między nimi turniej eliminacyjny, oceniany przez funkcję opartą na kluczu, dzięki czemu token, który przetrwa, jest zazwyczaj tym, który preferuje klucz. Kandydaci pochodzą z własnego rozkładu modelu, co jest powodem, dla którego opublikowane oceny nie wykazują mierzalnej utraty jakości.

Istotną konsekwencją jest entropia. Stronniczość ma pole do działania tylko tam, gdzie model miał rzeczywisty wybór. Jeśli jedynym poprawnym następnym tokenem jest Paris, żaden schemat nie może go zmienić bez uczynienia tekstu błędnym. Anthropic stwierdza to wprost: znakowanie wodne „jest rzadsze w fragmentach faktycznych, gdzie istnieje mniej możliwości wyboru, których można dokonać bez obniżenia dokładności tekstu”, a kod „ma zazwyczaj mniej znaków wodnych niż inne formy tekstu”, ponieważ zazwyczaj musi być dokładny. Gęstość sygnału odzwierciedla swobodę modelu, więc długi fragment otwartej prozy niesie silny znak, podczas gdy krótka odpowiedź faktyczna nie niesie go prawie wcale.

Jedno uczciwe ograniczenie dotyczące powyższych informacji. Według stanu na 11 października 2026 roku, firma Anthropic opublikowała rodzinę, do której należy jej schemat, a nie parametry czy próg detekcji. Mechanizmy opisane w tej sekcji pochodzą z cytowanych prac. Należy traktować je jako opublikowany projekt, na który powołuje się Anthropic, a nie jako opis dokładnej konfiguracji Claude.

Dlaczego detekcja jest testem hipotezy, a nie pieczątką

Detektor pobiera tekst oraz klucz. Przeszukuje tekst, przelicza, co klucz preferowałby w każdej pozycji, ocenia każdy token i sumuje wyniki. Hipoteza zerowa zakłada, że tekst został napisany bez użycia tego konkretnego próbnika z kluczem: wtedy wyniki zachowują się jak rzuty monetą, a suma oscyluje wokół wartości oczekiwanej. Tekst z nałożonym znakiem wodnym odchyla się powyżej tej wartości. Wynikiem jest p-value, czyli prawdopodobieństwo uzyskania tak wysokiej sumy w przypadku tekstu bez znaku wodnego, a werdykt "wykryto" jest porównaniem tego p-value z wybranym progiem.

Taka konstrukcja ma dwa skutki odczuwalne w praktyce. Pewność rośnie wraz z długością tekstu, ponieważ każdy dodatkowy token stanowi kolejny słaby dowód. Anthropic ujmuje to następująco: "Wykrywanie znaku wodnego nie sprawdza się dobrze w przypadku krótkich próbek, gdzie istnieje mniej możliwości wyboru słów, a tym samym mniej informacji, na których można się oprzeć". Próg jest również kompromisem. Ustawienie go na tyle nisko, by oznaczyć akapit, spowoduje przypadkowe oznaczanie akapitów napisanych przez ludzi.

Większość czytelników nadal nie może samodzielnie przeprowadzić tego testu. Od czasu aktualizacji z 1 września 2026 r. Anthropic informuje: "Udostępniamy API do detekcji w ramach prywatnej wersji zapoznawczej". Jest ono dostępne dla uprawnionych organizacji "zgodnie z wymogami prawa UE", takich jak organy regulacyjne, organy ścigania, media, weryfikatorzy faktów, niezależni badacze, organizacje edukacyjne i grupy społeczeństwa obywatelskiego w UE, a także dla przedsiębiorstw "zobowiązanych do weryfikacji znaków wodnych" w celu zapewnienia własnej zgodności z ustawą. Anthropic deklaruje plan "rozszerzenia dostępu do API detekcji w czasie", a obie strony zawierają formularz rejestracji zainteresowania. Zatem na dzień 11 października 2026 r. nie istnieje publiczny detektor tekstu: poza wymienionymi organizacjami nikt nie może potwierdzić ani obalić twierdzenia, że dany fragment zawiera znak wodny. Pliki mają oddzielną ścieżkę, z której może skorzystać każdy. Bezpłatne narzędzie Claude Content Checker sprawdza przesłany plik pod kątem obecności Claude Content Credential i wyraźnie zaznacza, że "nie sprawdza tekstu".

Ta luka ma znaczenie ze względu na to, po co ludzie sięgają w zamian. Komercyjne "detektory AI" sprzedawane szkołom i redakcjom to klasyfikatory wytrenowane na stylu pisania. Nie posiadają klucza i nie przeprowadzają testu tego typu. Ich tryb awarii jest udokumentowany: detektory GPT są stronnicze wobec osób niebędących rodzimymi użytkownikami języka angielskiego (Liang i in., Patterns, 2023) wykazało, że powszechnie używane detektory oznaczały ponad połowę zestawu esejów TOEFL napisanych przez osoby niebędące rodzimymi użytkownikami jako wygenerowane przez AI, podczas gdy próbki od rodzimych użytkowników klasyfikowały poprawnie. Detektor znaku wodnego i klasyfikator stylu to różne mechanizmy. Nie pozwól, aby ktokolwiek wręczył Ci drugi z nich, nazywając go pierwszym.

Co usuwa znak wodny

Krótkie odpowiedzi. Jednoliniowa odpowiedź zawiera zbyt mało decyzji, aby wpłynąć na statystykę. Nie ma na to poprawki, ponieważ jest to właściwość testu, a nie luka w implementacji.

Przeredagowanie. Anthropic podaje, że lekka edycja może pozostawić znak czytelnym, podczas gdy „całkowite przeredagowanie, w którym każde słowo zostaje zastąpione” go usuwa. Każde zastąpione słowo jest słowem, którego klucz nie jest już w stanie wyjaśnić.

Parafraza przez inny model. Drugi model wybiera każdy token na nowo za pomocą własnego samplera i bez klucza, więc wynik niesie znak tego modelu, jeśli go posiada, a nie modelu Claude.

Tłumaczenie, z jednym wyjątkiem. Przetworzenie angielskiego tekstu Claude przez innego tłumacza niszczy sygnał, ponieważ nowy sampler wybiera każde słowo docelowe. Anthropic odnotowuje przypadek działający w drugą stronę: „Tłumaczenie wykonane przez Claude posiada znak wodny, ponieważ w tym przypadku każde słowo jest wybierane przez Claude”.

Kod, w większości. Poprawny kod oferuje niewiele wymiennych wyborów. TechCrunch poinformował 15 sierpnia 2026, że Anthropic spodziewa się „pomijalnego wpływu na faktycznie wygenerowany kod”, przy czym znaki częściej pojawiają się w komentarzach. Jest to doniesienie prasowe o oświadczeniu firmy, a nie opublikowana dokumentacja, więc szczegół dotyczący komentarzy należy traktować jako niepotwierdzony. Komentarze i nazwy identyfikatorów to części patcha, w których istnieje realna swoboda wyboru.

Usuwanie metadanych w plikach. Proweniencja C2PA znajduje się obok danych obrazu, więc wszystko, co ponownie koduje plik, zazwyczaj ją usuwa, chyba że otrzyma polecenie jej zachowania. Dotyczy to również optymalizatora obrazów w standardowym procesie budowania statycznej strony. Strona pomocy Anthropic wymienia usuwanie metadanych wśród powodów, dla których znak znika.

Co faktycznie potwierdza wykryty znacznik

Znacznik oznacza mniej, niż sugeruje słowo "watermark". Wpis Anthropic jest jednoznaczny: "Znacznik pozwala jedynie ustalić, że Claude prawdopodobnie brał udział w tworzeniu treści na pewnym etapie. Nie pozwala on odróżnić sytuacji, w której 'Claude napisał to samodzielnie', od sytuacji, w której 'Claude znacząco edytował tekst'". Strona pomocy dodaje, że "Claude może nie być pierwotnym autorem", ponieważ użytkownicy wykorzystują Claude do edycji własnych tekstów, a treść mogła ulec zmianie po interwencji modelu.

Żaden z opublikowanych materiałów Anthropic nie opisuje sygnału przypisanego do konkretnego konta lub użytkownika. Znacznik, zgodnie z dokumentacją, wskazuje jedynie na udział modelu Claude. Jeśli ktoś twierdzi, że znacznik ujawnia, który użytkownik lub który klucz API wygenerował dany fragment tekstu, twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w źródłach pierwotnych według stanu na dzień 11 października 2026.

Czy ta zmiana wpływa na publikowanie kodu wspomaganego przez AI z własnego serwera?

W przypadku kodu odpowiedź techniczna brzmi w większości przypadków „nie”, z dwóch powodów wymienionych wcześniej: sygnał w dokładnym kodzie jest słaby, a wykrywanie tekstu jest ograniczone do prywatnej wersji zapoznawczej dla uprawnionych organizacji. O tym, czy można publikować kod, decyduje polityka, a ta nie uległa zmianie. Projekty open source opracowały własne zasady dotyczące wkładu wspomaganego przez AI, a zasady te są egzekwowane przez opiekuna projektu sprawdzającego pull request, a nie przez detektor analizujący tokeny.

W przypadku treści generowanych przez serwer odpowiedź brzmi „tak”, ale w jeden konkretny sposób. Jeśli wywołanie API tworzy informacje o wydaniu (release notes) lub strony produktu, słowa należą do Claude, więc znak znajduje się wewnątrz nich. Renderowanie markdown do HTML, minifikacja, przechowywanie wyniku w Postgres oraz serwowanie go z CDN nie zmieniają słów, więc nie wpływają na znak. To, co go osłabia, to redakcja ludzka polegająca na przepisywaniu zdań.

Nie można usunąć znaku wodnego za pomocą promptu. Jest on nakładany w warstwie próbkowania, poniżej tekstu generowanego przez model, więc instrukcja typu „nie dodawaj znaku wodnego” nie ma punktu zaczepienia. Jest to sytuacja inna niż zwyczajne powody, dla których agent ignoruje napisaną instrukcję, gdzie instrukcja dotarła do modelu, ale została zastąpiona czymś innym. Na dzień 11 października 2026 r. nie ma udokumentowanej możliwości rezygnacji dla klientów korzystających z API.

Jeśli używasz Claude do obsługi serwera, a nie do pisania tekstów, niewiele się zmienia. Polecenia powłoki i fragmenty konfiguracji są krótkie i ograniczone, więc prawie nie zawierają sygnału, a mechanizm znakowania nie wpływa na to, co uruchamiasz na swojej maszynie. Codzienna praca administratora systemu z Claude rodzi inne pytanie, dotyczące tego, co w ogóle opuszcza Twoją maszynę: zobacz co agent programistyczny faktycznie wysyła z Twojego serwera.

Co należy ujawnić

Ujawnienie informacji jest kwestią przestrzegania zasad, a nie wykrywalności. Znak wodny nie tworzy obowiązku ujawnienia, ani go nie znosi. Należy ustalić, jakie zasady są wiążące, a następnie przestrzegać ich niezależnie od tego, czy istnieje możliwość wykrycia naruszenia.

EU AI Act dzieli to zadanie na dwie części. Artykuł 50(2) nakłada obowiązek znakowania na dostawcę, którym jest Anthropic, i to właśnie ten obowiązek realizuje niniejsze wdrożenie. Artykuł 50(4) nakłada obowiązek na podmiot wdrażający: każdy, kto publikuje tekst wygenerowany przez AI „w celu informowania opinii publicznej o sprawach leżących w interesie publicznym”, musi ujawnić, że został on wygenerowany sztucznie. Przepis ten zawiera wyłączenie, z którego korzysta większość zespołów redakcyjnych, zgodnie z którym „treści wygenerowane przez AI zostały poddane procesowi weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej oraz gdy osoba fizyczna lub prawna ponosi odpowiedzialność redakcyjną za publikację”. Oba przepisy mają zastosowanie od 2 sierpnia 2026 r., przy czym obowiązek znakowania dla systemów już obecnych na rynku przed tą datą został odroczony do 2 grudnia 2026 r. Zweryfikowany wpis z przypisanym redaktorem jest traktowany inaczej niż kanał publikujący treści bez weryfikacji przez człowieka. Jest to interpretacja tekstu rozporządzenia, a nie porada prawna.

Inne zasady mają szerszy zakres niż prawo. Umowa o pracę, umowa z klientem, przewodnik dla współtwórców projektu, do którego wysyłasz poprawki, oraz polityka wydawcy, dla którego piszesz, mogą wymagać więcej. Są to również zasady, które ktoś faktycznie zweryfikuje.

Dokonując ujawnienia, należy określić, co wykonał model, a co zostało zweryfikowane. Informacja: „Wersja robocza napisana przy użyciu Claude, każde polecenie uruchomione na czystej instalacji Ubuntu 24.04 przed publikacją” przekazuje czytelnikowi technicznemu konkretne dane. Ogólny komunikat „użyto AI” nie wnosi wartości, ponieważ częścią, której model nie może wykonać za użytkownika, jest weryfikacja.

Nie należy używać wyniku znaku wodnego jako podstawy do oskarżeń. Wynik pozytywny oznacza, że model Claude był w jakiś sposób zaangażowany, w tym jako edytor własnego tekstu użytkownika. Wynik negatywny nie oznacza niczego.

FAQ

Czy można wyłączyć znak wodny tekstu Claude?

Na dzień 11 października 2026 r. nie istnieje udokumentowana opcja rezygnacji. Strona pomocy Anthropic opisuje znakowanie w obrębie Claude, Claude Platform (API), Claude Code, Claude Cowork oraz Claude Tag, w tym w ramach dostępu przez AWS, Google Cloud i Microsoft Foundry, i nie wskazuje żadnego ustawienia pozwalającego na jego wyłączenie. Prośba skierowana do modelu, aby nie znakował swojej odpowiedzi, również nie przynosi efektu, ponieważ znak jest nakładany przez sampler wybierający tokeny, a nie przez model realizujący instrukcję użytkownika.

Czy znak wodny pojawia się w kodzie pisanym przez Claude?

Znikomo. Znakowanie wodne działa poprzez wybór między opcjami, z których wszystkie są akceptowalne, a poprawny kod rzadko oferuje ich wiele. Anthropic podaje, że kod „zazwyczaj zawiera mniej znaków wodnych niż inne formy tekstu”, ponieważ zazwyczaj musi być precyzyjny. Serwis TechCrunch poinformował 15 sierpnia 2026 r., że Anthropic przewiduje znikomy wpływ na sam kod, przy czym znaki są bardziej prawdopodobne w komentarzach; jest to jednak doniesienie prasowe dotyczące oświadczenia, a nie opublikowana dokumentacja. Częściami poprawki, w których istnieje pole do zmian, są komentarze oraz nazwy identyfikatorów.

Czy jeśli detektor nie wykryje znaku wodnego, oznacza to, że tekst napisał człowiek?

Nie, i jest to najczęstszy błąd popełniany w odniesieniu do znaków wodnych. Własna strona Anthropic stwierdza, że „brak wykrytego znaku nie oznacza, że treść nie została wygenerowana lub przetworzona przez AI”. Tekst może być zbyt krótki do przeprowadzenia testu, mógł zostać zredagowany lub sparafrazowany, może pochodzić z modelu wydanego przed wprowadzeniem znakowania lub od zupełnie innego dostawcy. Test jest jednostronny: może zwiększyć pewność, że Claude brał udział w tworzeniu, ale nigdy nie może wykazać, że Claude w nim nie uczestniczył.

Czy parafrazowanie lub tłumaczenie usuwa znak wodny?

Parafrazowanie za pomocą innego modelu usuwa go, ponieważ ten model ponownie wybiera każde słowo za pomocą własnego samplera i bez klucza. Tłumaczenie za pomocą zewnętrznego narzędzia usuwa go z tego samego powodu. Wyjątek działa w drugą stronę: Anthropic podaje, że „tłumaczenie wyprodukowane przez Claude zawiera znak wodny, ponieważ w tym przypadku każde słowo jest wybierane przez Claude”, więc tłumaczenie własnego tekstu za pomocą Claude dodaje znak, którego wcześniej nie było.

Czy mogę samodzielnie sprawdzić dokument pod kątem znaku wodnego Claude?

W przypadku tekstu – tylko jeśli organizacja spełnia określone wymogi. Wykrywanie wymaga klucza, więc nie można go przeprowadzić poprzez czytanie tekstu ani za pomocą żadnego narzędzia offline. API wykrywające Anthropic znajduje się w fazie prywatnego podglądu dla organizacji kwalifikujących się zgodnie z prawem UE oraz dla przedsiębiorstw posiadających własny obowiązek weryfikacji znakowania wodnego, przy czym planowane jest szersze udostępnienie, więc na dzień 11 października 2026 r. nie istnieje publiczny detektor tekstu. W przypadku plików sytuacja wygląda inaczej: darmowe narzędzie Claude Content Checker sprawdza przesłany plik pod kątem Claude Content Credential, choć nie weryfikuje samego tekstu. Każde narzędzie stron trzecich sprzedawane jako detektor tekstu Claude nie posiada klucza, więc jest klasyfikatorem stylu – innym mechanizmem, który posiada udokumentowany problem fałszywych trafień w przypadku tekstów pisanych przez osoby, dla których język angielski nie jest językiem ojczystym (Liang i in., Patterns, 2023).

Czy ten artykuł był przydatny?

#claude#watermarking#ai-detection#provenance#policy