SSD Nodes Learn Hosting plans →
Przewodniki Matt ConnorAutor: Matt Connor · Zaktualizowano 2026-10-30

CPU steal time na VPS: jak wykryć noisy neighbor

Dowiedz się, jak interpretować kolumnę st w narzędziu vmstat. Wyjaśniamy, jak odróżnić przeciążenie własnych procesów od wpływu noisy neighbor na wydajność serwera VPS.

Verified Every command ran end-to-end on a fresh Ubuntu 24.04 server, August 7, 2026.

Co faktycznie mierzy czas CPU steal

CPU steal time to część czasu, w którym wirtualny procesor był gotowy do pracy i nie oczekiwał na żadne zasoby, podczas gdy hypervisor przydzielił fizyczny rdzeń innemu gościowi. Zadanie znajdowało się w kolejce. Rdzeń był zajęty gdzie indziej. Linux zlicza te cykle oddzielnie i raportuje je jako st. Dzięki temu można odróżnić sytuację, w której serwer jest obciążony, od sytuacji, w której serwer czeka na swoją kolej.

Ta różnica jest głównym powodem istnienia tego licznika. Czas, który własne procesy spędzają na CPU, jest raportowany jako us (user) lub sy (system). Czas, w którym zadanie jest zablokowane przez operacje dyskowe, raportowany jest jako wa (I/O wait). vCPU (wirtualny procesor), który jest gotowy do pracy, znajduje się w kolejce zadań, nie oczekuje na I/O, a mimo to nie wykonuje instrukcji, jest raportowany jako st. Żaden proces wewnątrz serwera nie może zmienić tego stanu, ponieważ decyzje o szeregowaniu zapadają warstwę niżej, na hoście.

Wynika to bezpośrednio z sposobu współdzielenia jednej maszyny fizycznej przez VPS między wielu gości. Typową przyczyną jest sąsiad: inny gość na tym samym węźle generuje duże obciążenie, więc host dzieli rdzenie między użytkowników. Istnieje druga przyczyna, która bywa pomijana. Wielu dostawców ogranicza współdzielone vCPU do ułamka fizycznego rdzenia, a w przypadku wielu hypervisorów to wymuszone ograniczenie jest zliczane wewnątrz gościa jako steal. Zatem wysoki odczyt st informuje, że rdzeń nie został przydzielony. Nie zawsze jednak wskazuje, kto go zajął.

Skąd pochodzi wartość steal

Jądro systemu nie jest w stanie samodzielnie zmierzyć czasu steal, ponieważ nie ma wglądu w stan hosta. Informację tę przekazuje hiperwizor. W przypadku KVM host zapisuje licznik dla każdego vCPU na stronie współdzielonej z systemem gościa. Gość sumuje te wartości, o ile jądro zostało skompilowane z opcją CONFIG_PARAVIRT_TIME_ACCOUNTING, co jest standardem w każdej dystrybucji. Xen raportuje te same dane poprzez obszar runstate. Łączna wartość trafia do przestrzeni użytkownika w jednym miejscu:

head -1 /proc/stat

Linia cpu zawiera dziesięć liczników wyrażonych w jednostkach USER_HZ od momentu uruchomienia systemu, w następującej kolejności: user, nice, system, idle, iowait, irq, softirq, steal, guest, guest_nice. Wartość steal to ósma liczba po etykiecie. Każde z poniższych narzędzi, vmstat, top, mpstat oraz dowolny eksporter Prometheus, odczytuje to samo pole i na podstawie dwóch próbek oblicza wartość procentową.

Jeden wniosek jest istotniejszy od pozostałych. Jeśli hiperwizor nie eksportuje licznika, pole pozostaje na stałe równe zero, a każde narzędzie oparte na tym wskaźniku będzie raportować spokojne 0.0, nawet gdy host jest przeciążony. KVM i Xen eksportują tę wartość. Na innych platformach, w tym VMware i Hyper-V, widoczność czasu steal zależy od tego, co udostępnia host i co wspiera jądro gościa, więc zerowy odczyt sam w sobie nie jest dowodem na brak problemów. Przed zaufaniem wartości zero należy sprawdzić platformę:

systemd-detect-virt

Polecenie to wyświetla nazwę platformy, taką jak kvm, xen, vmware lub microsoft, a w przypadku serwera fizycznego none. Wewnątrz kontenera raportowane jest środowisko uruchomieniowe, na przykład lxc, docker lub podman, co informuje o kontenerze, a nie o maszynie bazowej. Na platformie kvm wartość zero jest wiarygodnym dowodem na to, że host zapewnia odpowiednie zasoby. Na platformie, która nie wypełnia tego pola, zero nie stanowi żadnego dowodu, a o ewentualnym współzawodnictwie o zasoby należy wnioskować na podstawie pomiarów czasu wykonywania rzeczywistych zadań.

Jak sprawdzić czas steal CPU na VPS?

vmstat pochodzi z pakietu procps. Jest obecny w niemal każdym obrazie VPS z systemami Ubuntu i Debian, jednak brakuje go w niektórych minimalnych obrazach kontenerów, dlatego należy go zainstalować przed użyciem.

sudo apt-get update
sudo apt-get install -y procps
vmstat --version
vmstat 1 5

vmstat --version wyświetla linię taką jak vmstat from procps-ng 4.0.4. Jeśli wynik jest widoczny, narzędzie jest zainstalowane i odczytuje rzeczywiste liczniki jądra. vmstat 1 5 generuje następnie pięć raportów: pierwszy to średnia od momentu uruchomienia systemu, a kolejne cztery to próbki jednosekundowe.

procs -----------memory---------- ---swap-- -----io---- -system-- -------cpu-------
 r  b   swpd   free   buff  cache   si   so    bi    bo   in   cs us sy id wa st gu
 1  0      0 3216484  98304 1284360    0    0     4    18   62  110  3  1 96  0  0  0
 2  0      0 3216232  98304 1284360    0    0     0     0  248  431  6  2 84  0  8  0

Należy odnaleźć kolumnę st w bloku cpu po prawej stronie. Bieżące kompilacje procps-ng drukują po niej kolumnę gu dla czasu gościa KVM, więc st znajduje się przedostatnio, a nie na końcu. Kolumnę należy identyfikować po nazwie nagłówka, ponieważ jej pozycja zmieniała się między wydaniami.

Dwa nawyki pozwalają na rzetelną interpretację danych. Pierwsza linia danych to średnia od uruchomienia systemu, więc należy ją pominąć i analizować kolejne wiersze. Pojedyncza próbka nie stanowi pomiaru, ponieważ czas steal występuje w skokach: należy uruchomić vmstat 1 61, co dostarczy sześćdziesiąt jednosekundowych próbek po linii średniej, i obserwować pełną minutę przed wyciągnięciem wniosków.

top raportuje tę samą wartość w linii podsumowania %Cpu(s), w polu oznaczonym jako st:

%Cpu(s):  6.2 us,  2.1 sy,  0.0 ni, 83.9 id,  0.0 wa,  0.0 hi,  0.3 si,  7.5 st

Aby uzyskać szczegółowe dane dla każdego rdzenia, należy dodać sysstat:

sudo apt-get install -y sysstat
mpstat -P ALL 1 5

mpstat drukuje jeden wiersz na każdy CPU z kolumną %steal, która wskazuje, czy problem dotyczy każdego vCPU, czy tylko jednego. W celu przygotowania historii do zgłoszenia technicznego, należy zapisywać próbki do pliku zamiast odczytywać je z ekranu:

date -u | tee -a ~/steal.log
mpstat -P ALL 1 5 | tee -a ~/steal.log

Polecenie to należy uruchomić przez cron w godzinach, w których występuje podejrzenie problemów. Plik z danymi stanowi różnicę między zgłoszeniem do dostawcy treści "działało wolno w nocy" a przedstawieniem dokładnego zapisu z dziesięciu minut.

Co oznaczają wartości steal?

  • Stałe 0.0. Stan prawidłowy lub platforma w ogóle nie raportuje wartości steal. Przed zakończeniem analizy należy potwierdzić to za pomocą systemd-detect-virt.
  • Kilkuprocentowe skoki trwające sekundy. Zjawisko normalne na każdym współdzielonym węźle. Może wynikać z rozpoczęcia procesu budowania przez sąsiedni serwer lub wykonywania kopii zapasowych przez hosta.
  • Utrzymujące się od 1 do 5 procent w planie współdzielonym. Wartość oczekiwana. Cena odzwierciedla współdzielony charakter procesora.
  • Utrzymujące się od 5 do 10 procent. Spowolnienie możliwe do zmierzenia. Należy rozpocząć rejestrowanie danych i porównać te same godziny w ciągu kilku dni.
  • Powyżej 10 procent przez wiele godzin. Węzeł jest przesycony w stosunku do obciążenia lub egzekwowany jest limit procesora przewidziany w planie (niektórzy dostawcy raportują ten limit jako steal). Jest to poziom uzasadniający zgłoszenie do pomocy technicznej lub migrację.

Powyższe przedziały należy traktować jako wskazówki interpretacyjne, a nie specyfikację, ponieważ żaden dostawca nie gwarantuje określonego poziomu steal w planach współdzielonych. Należy oceniać je w odniesieniu do uruchamianych zadań. Nocne zadanie wsadowe może tolerować 15 procent steal bez negatywnego wpływu na działanie. Usługa wrażliwa na opóźnienia wykaże spadek wydajności w metryce p99 znacznie wcześniej, niż średnia zacznie budzić niepokój, dlatego obciążenia wrażliwe na opóźnienia, takie jak boty transakcyjne powinny działać na dedykowanych rdzeniach.

Ile kosztuje czas steal?

Arytmetyka jest prosta. Jeśli ułamek s czasu procesora jest zajęty, zadanie wymagające określonej ilości czasu CPU trwa 1 / (1 - s) razy dłużej w czasie rzeczywistym. Dla zadania wymagającego 60 sekund czasu procesora:

WykresWall clock time for a job needing 60 seconds of CPU
Dane, na których opiera się ten wykres
[
  {
    "steal_percent": 0,
    "wall_clock_seconds": "60.0"
  },
  {
    "steal_percent": 3,
    "wall_clock_seconds": "61.9"
  },
  {
    "steal_percent": 8,
    "wall_clock_seconds": "65.2"
  },
  {
    "steal_percent": 15,
    "wall_clock_seconds": "70.6"
  },
  {
    "steal_percent": 25,
    "wall_clock_seconds": "80.0"
  },
  {
    "steal_percent": 40,
    "wall_clock_seconds": "100.0"
  }
]

Przy 3 procentach, co jest typowym odczytem dla planów współdzielonych, zadanie to trwa 61.9 sekund zamiast 60.0. Nikt nie zgłasza z tego powodu ticketu. Przy 8 procentach jest to 65.2 sekund. Przy 40 procentach to samo zadanie wymaga 100.0 sekund, a kolejka, która wcześniej była obsługiwana na bieżąco, zaczyna rosnąć.

Są to wartości obliczone, a nie pomiary. Model zakłada pojedynczy wątek gotowy do uruchomienia oraz równomierne rozłożenie czasu steal w danym interwale. Rzeczywiste usługi często działają gorzej, niż wynikałoby to z krzywej, ponieważ skradziony wycinek czasu przypada w środku żądania, a opóźnienie jest następnie powielane przez wszystkie procesy oczekujące na to żądanie. Aby uzyskać własne dane zamiast korzystać ze wzoru, wykonaj benchmark VPS w godzinach niskiego obciążenia oraz ponownie w godzinach szczytu, rejestrując st dla obu okresów.

Czy to steal, czy może coś innego?

Wskaźnik steal łatwo pomylić z innymi objawami. Należy analizować liczniki łącznie, w tej samej linii vmstat.

  • st wysoki, podczas gdy r i us pozostają niskie: host nie przydziela czasu procesora. To jest steal.
  • r znacznie powyżej liczby vCPU, przy wysokim us i st bliskim zeru: wykonywana jest większa liczba zadań, niż własne procesory są w stanie obsłużyć. Należy porównać r z wynikiem nproc. Jest to efekt własnego nadmiernego przydziału zasobów (oversubscription), a nie wpływ sąsiada.
  • wa wysoki, przy st bliskim zeru: zadania są blokowane przez podsystem pamięci masowej, co stanowi odrębny problem wymagający innego rozwiązania.
  • Load average wysoki, podczas gdy st i us są niskie: wskaźnik obciążenia uwzględnia również zadania w stanie nieprzerywalnym (uninterruptible), co zazwyczaj wskazuje na zawieszone urządzenie lub zablokowany montaż sieciowy, a nie na problemy z CPU.

Plany typu burstable wymagają osobnego omówienia. Zapewniają one pulę kredytów, która rośnie w czasie bezczynności i wyczerpuje się podczas pracy; po jej wyczerpaniu dostawca ogranicza wydajność do poziomu bazowego. Na niektórych platformach takie ograniczenie (throttling) jest raportowane jako steal. Na innych jest ono niewidoczne z wnętrza systemu, a użytkownik otrzymuje po prostu mniejszą liczbę cykli procesora na sekundę. Przed stwierdzeniem, że przyczyną problemów jest sąsiad, należy zapoznać się z opisem planu.

Dlaczego kontener nie raportuje czasu steal

Wartość steal jest właściwością maszyny wirtualnej, a nie kontenera działającego w jej wnętrzu. Kontener Docker na własnym VPS współdzieli /proc hosta, więc wartość st odczytana wewnątrz kontenera jest wartością steal dla VPS, co jest pożądanym stanem. Wirtualizacja oparta na kontenerach, sprzedawana jako VPS, zachowuje się inaczej. Przy zastosowaniu lxcfs, wartość /proc/stat wewnątrz kontenera jest syntetyzowana na podstawie rozliczeń cgroup, a wartość steal z definicji wynosi zero. Stos monitorujący, który pobiera dane wyłącznie z wnętrza kontenera, może wykazywać płaskie, zerowe wartości, podczas gdy fizyczna maszyna pod spodem jest przeciążona.

Wewnątrz kontenera odpowiednikiem o tym samym znaczeniu jest ograniczanie przydziału CPU (CPU quota throttling). W cgroup v2:

cat /sys/fs/cgroup/cpu.stat

nr_throttled zlicza okresy wymuszania, w których grupa osiągnęła swój limit CPU, a throttled_usec sumuje czas, w którym proces był wstrzymany. Wzrost wartości nr_throttled oznacza, że proces był gotowy do pracy, ale nie był wykonywany – jest to doświadczenie tożsame ze steal, lecz spowodowane limitem ustawionym przez użytkownika. Przed obarczeniem winą hosta należy sprawdzić własne limity, zwłaszcza w przypadku, gdy usługi w Docker na VPS posiadają limity CPU zdefiniowane w pliku compose. Wirtualizacja warstwowa dodaje kolejne miejsce, w którym czas może znikać, ponieważ maszyna wirtualna wewnątrz VPS podlega zarówno wartości steal, jak i własnym opóźnieniom szeregowania. Należy o tym pamiętać, jeśli uruchamiasz wirtualizację zagnieżdżoną na VPS.

Jak postępować w przypadku utrzymującego się wskaźnika steal

Żadne ustawienie wewnątrz systemu gościa nie naprawi problemu steal, ponieważ harmonogram podejmujący decyzje działa poza nim. Aktualizacja jądra również nie przynosi zmiany: mechanizm cache aware scheduling dodany w Linux kernel 7.2 zmienia rozmieszczenie zadań na rdzeniach, które faktycznie zostały przydzielone, ale nie odzyska cykli procesora zajętych już przez sąsiedni proces. Istnieją cztery realne kroki.

Najpierw zbierz dowody. Zapisz znaczniki czasu w UTC, czas trwania każdego epizodu, częstotliwość występowania oraz informację, czy mpstat wskazuje na jeden vCPU, czy na wszystkie. Tydzień zarejestrowanych próbek jest bardziej wartościowy niż zrzut ekranu.

Otwórz zgłoszenie z tymi danymi. Zadaj dwa bezpośrednie pytania: czy węzeł jest przesycony w tych oknach czasowych oraz czy instancja może zostać przeniesiona. Wklej wynik vmstat oraz dokładne godziny. Dostawcy reagują na powtarzalne okna czasowe, a zgłoszenie zawierające jedynie informację o wolnym działaniu serwera skutkuje prośbą o dostarczenie danych. Zakres prac, które można przekazać dostawcy, stanowi jedną z praktycznych różnic między zarządzanym a niezarządzanym VPS.

Poproś o migrację. Przeniesienie gościa na mniej obciążony węzeł jest rutynową czynnością dla dostawcy i zazwyczaj wymaga jedynie krótkiego restartu. Jest to rozwiązanie bezkosztowe, które rozwiązuje typowy przypadek, gdy na jednym węźle znajduje się jednocześnie kilku obciążających sąsiadów.

Wyeliminuj rywalizację poprzez zakup. Plan z dedykowanym vCPU rezerwuje wydajność procesora dla instancji – pełny rdzeń lub pełny wątek sprzętowy, w zależności od dostawcy – dzięki czemu sąsiedzi przestają zajmować cykle, a licznik pozostaje na poziomie zero lub bliskim zeru. Własne procesy hiperwizora mogą nadal pozostawiać niewielki margines. Rozwiązanie to wiąże się z wyższym miesięcznym kosztem, ale jest uczciwą odpowiedzią dla obciążenia, które nie toleruje wahań. Jeśli to nadal nie wystarcza lub wymagana jest wyłączność na przepustowość pamięci, kolejnym krokiem jest serwer dedykowany zamiast VPS.

W oczekiwaniu na rozwiązanie, ogranicz negatywny wpływ steal. Uruchamiaj mniej wątków roboczych niż posiadasz vCPU, ponieważ wątki, które nie mogą uzyskać dostępu do rdzenia, jedynie zwiększają liczbę przełączeń kontekstu. Przenieś zadania wsadowe na godziny, w których węzeł jest mniej obciążony, co wynika z prowadzonego dziennika. Następnie wykonaj ponowny pomiar tym samym poleceniem w tych samych godzinach, aby móc stwierdzić, czy zmiana zadziałała, zamiast zgadywać.

FAQ

Jaka wartość CPU steal time jest normalna na VPS?

W planach współdzielonych krótkie skoki oraz utrzymująca się wartość poniżej około 5 procent są zjawiskiem typowym, ponieważ współdzielenie procesora oznacza, że host dzieli fizyczne rdzenie między gości. Utrzymujące się przez wiele godzin wartości dwucyfrowe nie są normalne i stanowią podstawę do zgłoszenia problemu. W planach z dedykowanym vCPU oczekiwany odczyt wynosi 0.0 lub jest bardzo bliski tej wartości, gdyż procesy administracyjne hypervisora nadal mogą zajmować niewielką część zasobów, więc utrzymujący się wyższy poziom steal time jest błędem wymagającym zgłoszenia. Wartość tę należy oceniać w odniesieniu do własnego obciążenia: nocne zadania wsadowe tolerują steal time, którego nie zaakceptuje API wrażliwe na opóźnienia.

Czy większy plan rozwiąże problem wysokiego steal time?

Nie samodzielnie. Więcej vCPU na tym samym współdzielonym węźle oznacza więcej wirtualnych procesorów rywalizujących o te same obciążone rdzenie fizyczne, przez co odsetek ten może pozostać na niezmienionym poziomie. Prawie całkowitą eliminację steal time zapewnia przydział dedykowanego procesora lub przeniesienie na mniej obciążony węzeł. Większy udział w zasobach przeciążonej maszyny nadal pozostaje udziałem w zasobach przeciążonej maszyny.

Dlaczego mój VPS pokazuje 0 steal time, mimo że wyraźnie działa wolno?

Istnieją dwa częste powody. Hypervisor może w ogóle nie eksportować tego licznika, co zdarza się na niektórych platformach w zależności od hosta i jądra systemu gościa, przez co pole pozostaje na poziomie zero niezależnie od działań hosta. Uruchom systemd-detect-virt, aby sprawdzić, na jakiej platformie pracujesz. W przeciwnym razie wąskie gardło znajduje się gdzie indziej: sprawdź wa pod kątem oczekiwania na operacje dyskowe, porównaj r z nproc, aby ocenić własne przeciążenie, oraz sprawdź /sys/fs/cgroup/cpu.stat wewnątrz kontenerów pod kątem ograniczania przydziału zasobów (throttling).

Czy mogę zmniejszyć steal time z poziomu mojego serwera?

Nie można zmienić harmonogramowania hosta z poziomu gościa. Można jedynie ograniczyć negatywne skutki tego zjawiska. Uruchamiaj mniej wątków roboczych niż posiadasz vCPU, aby mniej zadań oczekiwało w kolejce na rdzeń, który nie jest dostępny. Przenieś zadania wsadowe na godziny, w których węzeł jest mniej obciążony. Stosuj cache wyników, aby mniej żądań wymagało użycia procesora. Zmiany, które faktycznie eliminują steal time, takie jak migracja na inny węzeł lub dedykowane rdzenie, leżą po stronie dostawcy usług.

Czy ten artykuł był przydatny?