Jak uruchomić dsh jako usługę systemd na VPS
Skonfiguruj dsh jako usługę systemd, aby uniknąć zamykania procesu po zakończeniu sesji SSH. Poradnik obejmuje tworzenie dedykowanego użytkownika, reguły Restart oraz logi journalctl.
Uruchamianie dsh w trybie bezgłowym na VPS, poza terminalem
Uruchomienie dsh w trybie bezgłowym na VPS wymaga utworzenia pliku jednostki systemd oraz dedykowanego użytkownika, który będzie właścicielem procesu. dsh to wiersz poleceń służący do uruchamiania DeepSeek Harness, środowiska uruchomieniowego agentów DeepSeek, opublikowanego na licencji MIT w wersji poglądowej dla programistów w sierpniu 2026 roku. Harness to program otaczający model, a nie sam model, dlatego pod kontrolą systemd umieszczasz pętlę, narzędzia oraz uprawnienia, a nie proces wnioskowania DeepSeek. Szybki start zaleca wpisanie npx @deepseek-ai/dsh web, co jest poprawne, ale powoduje zamknięcie procesu w momencie zakończenia sesji SSH (secure shell).
Plik jednostki rozwiązuje cztery problemy jednocześnie. Usługa uruchamia się automatycznie po restarcie systemu. Jej wyjście trafia do dziennika zamiast znikać z ekranu. Proces działa na koncie innym niż root. Uruchamiana jest dokładnie ta wersja, którą wybrano, co jest tutaj szczególnie istotne, ponieważ twórcy oprogramowania zaznaczają to wielkimi literami:
DeepSeek Harness znajduje się obecnie w fazie developer preview i jest intensywnie rozwijany. WYSTĄPIĄ ZMIANY NIEKOMPATYBILNE WSTECZNIE.
Niniejszy przewodnik zakłada, że dsh działa już poprawnie przy ręcznym uruchomieniu. Jeśli tak nie jest, należy zacząć od instalacji DeepSeek Harness na VPS i wrócić, gdy npx @deepseek-ai/dsh web zacznie wyświetlać stronę.
Najpierw Node, ponieważ ostrzeżenia npm są niewystarczające
node -vDomyślny pakiet w Ubuntu 24.04 to Node 18 (wersja 18.19.1 na sierpień 2026), co stanowi przestarzałą wersję dla pakietu opublikowanego w bieżącym roku. Sam npm weryfikuje wersje Node: dokumentacja wskazuje, że pole engines pakietu "wygeneruje jedynie ostrzeżenia", chyba że włączona zostanie opcja engine-strict. Opublikowane manifesty @deepseek-ai/dsh w ogóle nie zawierają pola engines (stan na 27 października 2026 dla 0.1.0-rc.7, 0.2.1-rc.2 oraz 0.2.1-rc.4), mimo że repozytorium deklaruje takie wymaganie, jednak npm sprawdza również wymagania silnika dla zależności. Przypięte wydanie 0.2.1-rc.2 deklaruje commander: ^15.0.0, a Commander 15 wymaga Node >=22.12.0, więc instalacja na Node 18 w Ubuntu generuje ostrzeżenie EBADENGINE przy standardowych ustawieniach npm. Ostrzeżenie to domyślnie nie przerywa instalacji, dlatego należy zweryfikować wersję Node przed wystąpieniem błędu w czasie wykonywania.
Minimalne wymagania repozytorium również uległy zmianie. Źródło 0.2.1-rc.2 akceptuje ^22.19.0 || >=24.0.0, jednak pakiet CLI w gałęzi master deklaruje obecnie >=24.9.0, czego Node 22 nie spełnia. Należy zainstalować Node 24 z NodeSource. Jest to linia o długoterminowym wsparciu (LTS), utrzymywana od 20 października 2026, a jej bieżące kompilacje spełniają oba zakresy. Node 26 stał się wersją LTS 28 października 2026, zgodnie z harmonogramem wydań Node.js.
curl -fsSL https://deb.nodesource.com/setup_24.x -o /tmp/nodesource_setup.sh
less /tmp/nodesource_setup.sh
sudo -E bash /tmp/nodesource_setup.sh
sudo apt install -y nodejs
node -vPolecenie node -v powinno teraz wyświetlić wersję v24, 24.9.0 lub nowszą. Linia less została umieszczona, ponieważ przesyłanie zdalnego skryptu bezpośrednio do bash powoduje wykonanie kodu, którego użytkownik nie zweryfikował.
Zweryfikuj działanie przed utworzeniem jednostki
npx @deepseek-ai/dsh@0.2.1-rc.2 webPozostaw ten proces uruchomiony. Z drugiej sesji SSH wykonaj:
curl -sS -o /dev/null -w '%{http_code}\n' http://127.0.0.1:3080/Dowolny kod statusu HTTP oznacza, że profil webowy nasłuchuje na interfejsie loopback, co jest domyślnym zachowaniem. Należy oczekiwać 401 i potraktować to jako wynik pozytywny: interfejs uwierzytelnia przeglądarki za pomocą tokena startowego w wyświetlonym adresie URL, który jest wymieniany na podpisane ciasteczko sesyjne, a żądanie pozbawione obu tych elementów otrzymuje kod 401. 000 wraz z curl: (7) Failed to connect to 127.0.0.1 port 3080 oznacza, że usługa nie nasłuchuje, a pierwszy terminal wskazuje przyczynę. Zatrzymaj ręczne uruchomienie za pomocą Ctrl+C przed przejściem dalej: jednostka próbująca zająć port, który jest już używany, zakończy się błędem Error: listen EADDRINUSE: address already in use 127.0.0.1:3080.
0.1.0-rc.7 była opublikowaną wersją w dniu 18 sierpnia 2026 i powstała przed wprowadzeniem uwierzytelniania przeglądarkowego, na którym opiera się ten przewodnik: plik Connection README podaje, że zabezpieczenie jest polityką osiągalności, a "nośnik Web nie zapewnia warstwy uwierzytelniania". W dniu 11 października 2026 tag latest wskazywał na 0.2.0-rc.2. W dniu 27 października 2026 latest wskazywał na 0.2.1-rc.2, a next na 0.2.1-rc.4, dlatego polecenia w tym przewodniku przypinają wersję 0.2.1-rc.2. W dniu 4 listopada 2026 lista wersji w npm pokazuje zarówno latest, jak i next jako 0.2.1-rc.5; polecenia w tym przewodniku zachowują istniejące przypięcie. Sprawdź aktualny stan za pomocą npm view @deepseek-ai/dsh version, a następnie przypnij wersję, którą zamierzasz uruchomić.
Instalacja przypiętej wersji globalnie
npx to niewłaściwe narzędzie do użycia wewnątrz pliku jednostki. Bez wskazania wersji lub dopasowanej lokalnej instalacji, narzędzie to rozpoznaje wersję pakietu w momencie uruchomienia procesu. W efekcie restart wykonany za trzy miesiące może uruchomić inną kompilację agenta w fazie podglądu, mimo braku zmian w konfiguracji. Brakujące pakiety lub dane w pamięci podręcznej wymagają również dostępu do rejestru npm, więc wolne działanie rejestru może opóźnić lub uniemożliwić start; npm obsługuje również tryb pracy z pamięcią podręczną oraz tryb offline. Instalację należy wykonać jednorazowo, dla zapisanej wersji:
sudo npm install -g @deepseek-ai/dsh@0.2.1-rc.2
command -v dsh
npm ls -g --depth=0 @deepseek-ai/dshcommand -v dsh wyświetla /usr/bin/dsh, gdy npm pochodzi z NodeSource, oraz /usr/local/bin/dsh, gdy pochodzi z pakietów systemowych Ubuntu. W pliku jednostki należy użyć ścieżki, która została faktycznie wyświetlona. npm ls -g drukuje dokładną wersję, co stanowi odpowiedź potrzebną za sześć tygodni, gdy zachowanie oprogramowania ulegnie zmianie, a użytkownik nie będzie pamiętał, co zostało zainstalowane. Jeśli instalacja zakończy się niepowodzeniem, command -v dsh nie wyświetli żadnych danych lub zwrócona wersja będzie niezgodna z oczekiwaną, należy rozwiązać problemy opisane w typowych błędach instalacji i wersji dsh przed przystąpieniem do tworzenia pliku jednostki.
Użytkownik będący właścicielem usługi i niczego więcej
Agent wykonuje polecenia powłoki. Na tym polega jego zadanie. Uruchamianie go jako root sprawia, że każde wywołanie narzędzia staje się wywołaniem z uprawnieniami roota, dlatego należy przypisać mu dedykowane konto bez powłoki logowania.
sudo useradd --system --create-home --home-dir /var/lib/dsh --shell /usr/sbin/nologin dsh
sudo install -d -o dsh -g dsh -m 750 /var/lib/dsh/harness /var/lib/dsh/workspace
id dsh/var/lib/dsh/harness zmienia się w DSH_HOME, katalog, w którym dsh przechowuje profile. Profil to nazwany stos pakietów wtyczek z własną warstwą poprawek na wierzchu, a profile web oraz headless budują się same z dostarczonych szablonów przy pierwszym uruchomieniu. Wszystko, co zostanie dodane do tego stosu później, działa jako ten użytkownik z dostępem do plików i powłoki agenta, więc weryfikacja wtyczki przed instalacją jest częścią tego samego zadania, co tworzenie konta. Pierwsze uruchomienie zapisuje pliki i może pobierać pakiety, dlatego należy wykonać je ręcznie, aby móc monitorować proces.
sudo -u dsh env HOME=/var/lib/dsh DSH_HOME=/var/lib/dsh/harness /usr/bin/dsh --profile webZmienną HOME należy ustawić jawnie, zamiast polegać na tym, jak traktuje ją sudo, ponieważ to, czy sudo zachowuje, czy nadpisuje HOME, zależy od ustawień, w tym env_reset, env_keep oraz always_set_home w /etc/sudoers. Błędna konfiguracja spowoduje, że pierwsze uruchomienie spróbuje użyć Twojego katalogu domowego do przechowywania pamięci podręcznej i stanu, co doprowadzi do błędów uprawnień lub umieszczenia danych w lokalizacji, z której usługa później nie skorzysta. Proces należy przerwać za pomocą Ctrl+C, gdy kontrola curl wyświetli kod stanu.
Plik jednostki
Wpisz /etc/systemd/system/dsh.service:
[Unit]
Description=DeepSeek Harness (dsh) web profile
Documentation=https://github.com/deepseek-ai/deepseek-harness
After=network-online.target
Wants=network-online.target
StartLimitIntervalSec=300
StartLimitBurst=5
[Service]
Type=exec
User=dsh
Group=dsh
WorkingDirectory=/var/lib/dsh/workspace
Environment=HOME=/var/lib/dsh
Environment=DSH_HOME=/var/lib/dsh/harness
ExecStart=/usr/bin/dsh --profile web
Restart=on-failure
RestartSec=5s
TimeoutStopSec=30s
SyslogIdentifier=dsh
NoNewPrivileges=true
PrivateTmp=true
ProtectSystem=full
ProtectHome=true
[Install]
WantedBy=multi-user.targetExecStart= przyjmuje ścieżkę bezwzględną uzyskaną za pomocą command -v dsh. systemd przeszukuje ustaloną listę ścieżek dla samej nazwy polecenia, jednak lista ta nie jest zmienną PATH powłoki, dlatego ścieżka bezwzględna eliminuje niepewność.
WorkingDirectory= to miejsce, w którym rozwiązywane są ścieżki względne oraz punkt startowy dla wywołania narzędzia uruchamiającego ls bez argumentów. Należy wskazać katalog roboczy przekazany agentowi. Jeśli katalog nie istnieje lub użytkownik usługi nie ma uprawnień do wejścia do niego, jednostka kończy działanie błędem status=200/CHDIR jeszcze przed uruchomieniem dsh.
ProtectHome=true ukrywa /home oraz /root przed procesem. Jest to bezpieczne, ponieważ wszystkie zasoby, do których odwołuje się usługa, znajdują się w /var/lib/dsh. Wskazanie katalogu roboczego w ścieżce pod /home spowoduje, że agent zgłosi brak katalogu, co jest mylące, dopóki nie pamięta się o tej linii. ProtectSystem=full ustawia /usr, /boot oraz /etc w tryb tylko do odczytu, ponieważ usługa nie musi w nich nic zapisywać.
Dalsze zaostrzanie restrykcji jest kuszące, ale zazwyczaj błędne. ProtectSystem=strict ustawia cały system plików w tryb tylko do odczytu, poza pseudosystemami plików jądra oraz, przy użyciu PrivateTmp=true, /tmp i /var/tmp tej jednostki, co powoduje, że zapisy w katalogu roboczym kończą się błędem EROFS: read-only file system. Aby uzyskać taki poziom zabezpieczeń, należy dodać ReadWritePaths=/var/lib/dsh w tej samej edycji.
Jaki typ Type= należy tutaj zastosować
Type=exec, ponieważ dsh działa w pierwszym planie i nigdy nie wykonuje operacji fork. Zaletą tego rozwiązania w porównaniu z wartością domyślną jest otrzymanie rzeczywistego komunikatu o błędzie. W przypadku Type=simple, systemd uznaje start za udany natychmiast po wykonaniu forka, zanim jeszcze sprawdzi, czy plik binarny w ogóle istnieje. Dlatego systemctl start dsh kończy się poprawnie, a błąd jest widoczny dopiero w dzienniku. Przy Type=exec, systemd czeka na poprawne zakończenie execve(), więc literówka w ExecStart= spowoduje błąd polecenia, które właśnie wpisano, co będzie od razu widoczne.
Obie błędne odpowiedzi powodują zawieszenie procesu. Type=forking nakazuje systemd czekać na zakończenie procesu nadrzędnego, a dsh nigdy się nie kończy, więc start usługi blokuje się do momentu upłynięcia TimeoutStartSec (domyślnie 90 sekund), po czym zwracany jest błąd Job for dsh.service failed because a timeout was exceeded.. Type=notify oczekuje na komunikat READY=1 przesyłany przez sd_notify, a proces Node, który nigdy go nie wyśle, zawiesza się w ten sam sposób. Pełne porównanie typów usług systemd omawia pozostałe przypadki, w tym sytuacje, w których warto podjąć wysiłek związany z konfiguracją notify.
Reguły restartu, które kończą się błędem
Restart=on-failure restartuje usługę w przypadku wyjścia z kodem innym niż zero lub otrzymania nieoczekiwanego sygnału, natomiast pozostawia jednostkę w spokoju po poprawnym zakończeniu pracy; systemd traktuje SIGHUP, SIGINT, SIGTERM oraz SIGPIPE jako poprawne sygnały dla tego typu usługi. Jest to zachowanie pożądane w przypadku wersji testowych. Jeśli dsh zakończy pracę z kodem 0 z powodu odczytania nieprawidłowej konfiguracji, jednostka zatrzyma się i pozostanie w tym stanie, a systemctl status dsh wyświetli inactive (dead), co pozwala na weryfikację problemu. Restart=always zamienia to samo zdarzenie w pętlę restartów, która z dystansu wygląda na poprawnie działającą.
Limit częstotliwości to element, który jest często pomijany. Domyślne ustawienia systemd to pięć uruchomień w ciągu dziesięciu sekund, a przy RestartSec=5s nigdy nie osiągniesz pięciu uruchomień w oknie dziesięciu sekund, więc jednostka, która ulega awarii przy starcie, restartuje się w nieskończoność, a informację o tym zawiera jedynie dziennik. StartLimitIntervalSec=300 wraz z StartLimitBurst=5 pozwala na pięć uruchomień w ciągu pięciu minut, po czym odmawia kolejnego startu w tym przedziale czasowym. systemd poddaje się i ustawia jednostkę w stan failed, logując Start request repeated too quickly.. Po usunięciu przyczyny błędu należy wyczyścić ten stan za pomocą sudo systemctl reset-failed dsh. Oba ustawienia powinny znaleźć się w [Unit], a nie w [Service]; nierozpoznane opcje generują ostrzeżenia w logach, zamiast być ignorowane w sposób niezauważalny.
Uruchomienie i weryfikacja
sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl enable --now dsh
systemctl status dshenable --now wykonuje dwa zadania. enable przywraca usługę po restarcie systemu, a --now uruchamia ją w bieżącej sesji. Samo systemctl start przestaje działać po ponownym uruchomieniu, a aktualizacje jądra wymuszają restarty.
systemctl status dsh powinno wyświetlić Active: active (running), Main PID oraz linię Memory:. Następnie należy potwierdzić, na jakim porcie usługa nasłuchuje:
sudo ss -lntp | grep 3080Oczekiwany wynik to 127.0.0.1:3080. Jeśli widoczny jest inny adres, flaga --host przeniosła nasłuchiwanie do sieci, do której należy ten adres, obsługując zwykły protokół HTTP, o ile nie skonfigurowano TLS. Nazwa procesu w tym wyniku to node, a nie dsh, ponieważ plik binarny dsh jest skryptem Node, więc pgrep -x dsh nic nie znajdzie. Należy użyć systemctl show -p MainPID dsh.
Następnie należy wykonać restart systemu. Usługa, która nie przetrwała restartu, nie jest jeszcze gotowa do pracy.
sudo rebootPo ponownym połączeniu należy wykonać systemctl is-active dsh. Polecenie to wyświetli active.
Odczytywanie logów za pomocą journalctl
Wszystko, co dsh zapisuje do stdout i stderr, trafia do dziennika pod nazwą jednostki.
journalctl -u dsh -f
journalctl -u dsh -n 200 --no-pager
journalctl -u dsh --since "10 min ago" -p err-f śledzi nowe linie, -n wyświetla ostatnie N linii, a -p err filtruje według priorytetu. SyslogIdentifier=dsh w jednostce jest powodem, dla którego te linie są oznaczone jako dsh, a nie node, co ma znaczenie przy pierwszym odczycie danych z dziennika, które nie są przefiltrowane według jednostki.
Sprawdź, czy dziennik przetrwa restarty, zanim będzie to konieczne:
journalctl -u dsh -b -1Jeśli polecenie zwróci Specifying boot ID or boot offset has no effect, no persistent journal was found, dziennik znajduje się w /run i każdy restart powoduje jego usunięcie. Przy Storage=auto należy utworzyć katalog i zrestartować demona; jeśli Storage=volatile jest skonfigurowane, najpierw zmień je na persistent:
sudo mkdir -p /var/log/journal
sudo systemctl restart systemd-journaldUruchom sudo journalctl --flush, aby przełączyć się na trwałe przechowywanie danych i zapisać logi z bieżącego uruchomienia na dysk.
Dostęp do interfejsu przez tunel SSH, a nie publiczny port
dsh domyślnie udostępnia interfejs webowy na 127.0.0.1:3080. Domyślnie używany jest loopback, ale nie jest to jedyna możliwość: --host przyjmuje jeden konkretny adres IPv4 lub IPv6 lokalnego interfejsu, a każdy adres inny niż loopback udostępnia należącą do niego sieć przez zwykły HTTP i powoduje ostrzeżenie podczas uruchamiania, chyba że zostaną również przekazane --tls-cert i --tls-key. dsh odrzuca adres wieloznaczny. Po podaniu --host 0.0.0.0 błąd zaczyna się następująco:
webserver: host "0.0.0.0" is an unspecified (wildcard) address, which is not supported:Dalej znajduje się informacja, że „powiązanie ze wszystkimi interfejsami udostępniłoby zdalne wykonywanie kodu w sieci”, oraz zalecenie, aby „zamiast tego powiązać jeden konkretny adres IPv4 lub IPv6 lokalnego interfejsu”. Wartość, która nie jest literałem adresu IP, na przykład nazwa hosta, kończy się błędem is not a concrete IPv4 or IPv6 address literal.
Mimo to należy zachować ustawienie domyślne. Interfejs API webowy steruje agentem, a agent wykonuje polecenia powłoki. dsh umieszcza przed tym API uwierzytelnianie: sprawdzanie nagłówków Host i Origin oraz token uruchomieniowy w wydrukowanym adresie URL, który interfejs wymienia na podpisany plik cookie sesji. Jednak przez zwykły HTTP token ten jest przesyłany przez sieć w postaci jawnej, a dokumentacja upstream informuje, że sprawdzanie nagłówka Host nie chroni samego portu nasłuchującego. Jeśli interfejs ma być dostępny pod rzeczywistą nazwą hosta, publiczny przewodnik wdrażania DeepSeek opisuje reverse proxy z użyciem --public-url i --trusted-host albo natywnego TLS z użyciem --tls-cert i --tls-key. Warto przeczytać Co naprawdę oznacza wiersz 127.0.0.1:3080 w komunikacie uruchamiania, zanim nastąpi próba przeniesienia interfejsu. W przypadku komputera używanego wyłącznie przez jedną osobę należy przekierować port z własnego komputera:
ssh -N -L 3080:127.0.0.1:3080 you@203.0.113.10-L 3080:127.0.0.1:3080 otwiera port 3080 na laptopie i przekazuje wszystko, co do niego dociera, do 127.0.0.1:3080 rozwiązanego na VPS. -N oznacza rezygnację z wykonywania zdalnego polecenia, więc sesja służy wyłącznie do utrzymania otwartego tunelu. Należy pozostawić ją uruchomioną, znaleźć adres URL wydrukowany przez dsh podczas uruchamiania za pomocą journalctl -u dsh -n 100 --no-pager i otworzyć go w przeglądarce. Ten adres URL zawiera token uruchomieniowy. Otwarcie samego http://127.0.0.1:3080/ w przeglądarce, która nie przeprowadziła logowania, zwraca 401. Token należy do uruchomionego procesu, ale plik cookie sesji uzyskany za jego pomocą zachowuje ważność dłużej: cookie jest podpisywany sekretem przechowywanym przez dsh w $DSH_HOME/.credentials.yaml i domyślnie obowiązuje przez 30 dni, więc przeglądarka, która już przeprowadziła logowanie, może ponownie otworzyć sam adres URL, nawet po restarcie. Nowy adres URL z dziennika jest potrzebny tylko dla nowej przeglądarki albo po wygaśnięciu tego cookie. Adres URL należy traktować jak dane uwierzytelniające: upstream zaleca udostępniać go wyłącznie zamierzonym użytkownikom, a każda osoba mogąca odczytać dziennik systemowy może go odczytać. Po zalogowaniu właśnie w tym miejscu wprowadza się klucz API DeepSeek, wybierając Settings, a następnie Models, oraz wybiera katalog workspace. Workspace należy wskazać na /var/lib/dsh/workspace, czyli katalog należący do użytkownika usługi, ponieważ w przeciwnym razie narzędzia plikowe agenta kończą się błędem EACCES: permission denied.
Jeśli port 3080 jest zajęty na laptopie, ssh zgłasza ten fakt:
bind [127.0.0.1]:3080: Address already in use
channel_setup_fwd_listener_tcpip: cannot listen to port: 3080Należy wybrać inny port lokalny za pomocą ssh -N -L 3081:127.0.0.1:3080 you@203.0.113.10, a następnie otworzyć wydrukowany adres URL po zmianie 3080 na 3081. Własne wpisywanie można zapisać w ~/.ssh/config na własnym komputerze:
Host dsh-vps
HostName 203.0.113.10
User you
LocalForward 3080 127.0.0.1:3080Od tej pory ssh -N dsh-vps jest całym poleceniem. Ten tunel jest teraz jedyną drogą dostępu do agenta, dlatego chroni go demon SSH: tylko klucze, bez uwierzytelniania hasłem, a pozostałe zalecenia z sekcji wzmacnianie konfiguracji SSH na VPS mają tu jeszcze większe znaczenie niż zwykle. Jeśli ten VPS rozwinie się w małą prywatną sieć, z bazą danych lub serwerem staging za nim, rozgłaszanie tych adresów do tailnetu za pomocą routera podsieci pozwoli uniknąć osobnego przekierowania dla każdej usługi, chociaż przy domyślnym loopback dsh sam interfejs nadal będzie dostępny przez tunel.
Klucz nie powinien znajdować się w pliku jednostki. Wartości Environment= są drukowane przez systemctl show dsh -p Environment, które może uruchomić każdy użytkownik tego komputera. Jeśli zainstalowany plugin wymaga klucza w środowisku, należy umieścić go w /etc/dsh.env z trybem 600 i właścicielem root, a następnie odwołać się do niego za pomocą EnvironmentFile=/etc/dsh.env. systemd odczytuje ten plik jako root w chwili uruchamiania procesu, a systemctl show nie drukuje jego zawartości. To, w którym pliku na dysku faktycznie zapisuje się każde ustawienie, oraz jakie dane opuszczają komputer po skierowaniu dsh do lokalnego endpointu Ollama zamiast API DeepSeek, opisano w sekcji konfigurowanie kluczy, modeli i endpointów dsh.
Koszty utrzymania
Wnioskowanie odbywa się w API DeepSeek, a nie na Twoim VPS. Twój serwer pokrywa koszty procesu Node, serwowanej przez niego interfejsu użytkownika oraz każdego polecenia, które agent zdecyduje się wykonać. Dwa pierwsze elementy są stałe i niewielkie. Trzeci nie jest w żaden sposób ograniczony w tym pliku jednostki.
Określ bazowe zużycie zasobów na własnym serwerze, zamiast polegać na danych innych osób:
systemctl show dsh -p MemoryCurrent
systemd-cgtop -1 --depth 2MemoryCurrent jest podawane w bajtach. Monitoruj ten parametr podczas pracy agenta, a nie w czasie jego bezczynności.
Wywołania narzędzi są procesami potomnymi usługi, więc trafiają do tej samej grupy kontrolnej i wliczają się do tych samych limitów. Agent uruchamiający npm install lub zestaw testów wewnątrz obszaru roboczego może zużyć znacznie więcej pamięci niż sam mechanizm sterujący. Na serwerze VPS z 1 GB pamięci RAM w tym miejscu pojawiają się problemy: jądro systemu wybiera proces i kończy go, a journalctl -k | grep -i "out of memory" wyświetla komunikat Out of memory: Killed process wskazujący na wybrany proces. Często nie jest to proces, który faktycznie spowodował problem.
Rozwiązaniem jest celowe ustawienie limitów. MemoryMax= oraz CPUQuota= w sekcji [Service] ograniczają skutki awarii do samej jednostki, dzięki czemu niekontrolowany proces budowania zostanie przerwany, zamiast doprowadzić do zawieszenia całego serwera. Ograniczanie pamięci i procesora za pomocą systemd omawia wartości liczbowe oraz zachowanie systemu w przypadku przekroczenia limitów. Zużycie dysku również rośnie ze względu na historię sesji w DSH_HOME oraz pliki tworzone przez agenta w obszarze roboczym, dlatego uwzględnij du -sh /var/lib/dsh w narzędziach, których używasz do monitorowania przestrzeni dyskowej.
Jeśli potrzebujesz interaktywnego agenta, do którego można się podłączać i odłączać, usługa systemd nie jest odpowiednim rozwiązaniem. W takim przypadku lepiej sprawdzi się uruchamianie agenta w trwałej sesji tmux. Uruchamiaj dsh jako usługę tylko wtedy, gdy ma być stale dostępny i osiągalny przez tunel.
Tryby awarii i komunikaty widoczne w systemie
status=203/EXEC. systemd nie mógł uruchomić pliku, a dzienniki Failed to locate executable /usr/local/bin/dsh: No such file or directory. Ścieżka w ExecStart= nie odpowiada temu, co wyświetliło command -v dsh. Jest to awaria, którą Type=exec zgłasza w czasie systemctl start, zamiast ją ukrywać.
status=217/USER. systemd nie mógł określić ani zmienić poświadczeń użytkownika na podstawie User= i Group= albo skonfigurować przestrzeni nazw użytkowników. W przypadku tej jednostki zwykle przyczyną jest nieistniejące konto. Potwierdź to poleceniem id dsh.
status=200/CHDIR. Brakuje WorkingDirectory= albo użytkownik usługi nie może do niego wejść. sudo -u dsh ls /var/lib/dsh/workspace odtwarza ten problem bezpośrednio.
Error: listen EADDRINUSE: address already in use 127.0.0.1:3080. Port jest już zajęty, zwykle dlatego, że proces npx uruchomiony w innym terminalu nadal działa. Polecenie sudo ss -lntp | grep 3080 wyświetla nazwę procesu.
EACCES: permission denied followed by a path. Własność plików w /var/lib/dsh jest nieprawidłowa. Zwykle dzieje się tak, gdy pierwsze uruchomienie wykonano jako root albo z nieprawidłową wartością HOME. Polecenie sudo chown -R dsh:dsh /var/lib/dsh naprawia ten problem.
Start request repeated too quickly. Jednostka przekroczyła limit częstotliwości uruchamiania i zakończyła próby. Rzeczywisty błąd znajduje się w poprzednich wierszach. Przed ponowną próbą uruchom sudo systemctl reset-failed dsh.
Jednostka ma stan active (running), ale przeglądarka nic nie wyświetla. Uruchom test na VPS: jeżeli curl -sS -o /dev/null -w '%{http_code}\n' http://127.0.0.1:3080/ wyświetli tam kod statusu, listener odpowiada na VPS, więc następnie sprawdź przekierowanie portu. Ten kod nie oznacza, że wszystko zostało załadowane. Zgodnie z informacjami upstream awarie opcjonalnych pluginów nie wyłączają gotowości usługi, dlatego sprawdź również journalctl -u dsh -n 200 --no-pager pod kątem błędów pluginów. Kod 401 w przeglądarce oznacza brak prawidłowego session cookie oraz brak prawidłowego launch token w adresie URL. Przyczyną może być otwarcie podstawowego adresu URL albo użycie tokenu sprzed ostatniego restartu. Otwórz adres URL wyświetlony przez bieżący proces.
Celowa aktualizacja
Przypięcie wersji oznacza, że aktualizację wykonuje się świadomie, a nie podlega się jej automatycznie. Najpierw należy przeczytać informacje o wydaniu, ponieważ ostrzeżenie upstreamu dotyczące zmian powodujących niezgodność jest głównym powodem przypięcia wersji. Następnie należy wykonać kopię zapasową katalogu stanu i zmienić wersję:
sudo systemctl stop dsh
sudo tar czf /root/dsh-home-$(date +%F).tgz -C /var/lib/dsh harness
sudo npm install -g @deepseek-ai/dsh@0.2.1-rc.2
sudo systemctl start dsh
journalctl -u dsh -n 50 --no-pagerWycofanie zmian przebiega tak samo npm install -g, ale z użyciem starej wersji. Należy również przywrócić ten plik tarball, co jest możliwe tylko wtedy, gdy wcześniej go zapisano. Środowisko uruchomieniowe agenta na etapie preview to właśnie taki program, w którym aktualizacja może zmienić format konfiguracji bezpośrednio pod działającą usługą.
FAQ
Dlaczego dsh zatrzymuje się po zamknięciu sesji SSH?
Ponieważ npx @deepseek-ai/dsh web jest procesem pierwszoplanowym powiązanym z sesją logowania, więc zostaje zakończony w momencie jej zamknięcia. Jednostka systemd jest zarządzana przez system init, dzięki czemu działa po rozłączeniu i uruchamia się ponownie po restarcie systemu. sudo systemctl enable --now dsh to zestaw kroków zapewniający oba te zachowania: enable dla restartu oraz --now dla bieżącego uruchomienia.
Czy dla dsh należy użyć Type=simple czy Type=exec?
Type=exec. dsh działa w pierwszym planie i nie tworzy procesów potomnych (fork), więc obie opcje działają, jednak Type=exec sprawia, że systemd czeka na powodzenie execve() przed uznaniem startu za udany. Błędna ścieżka w ExecStart= spowoduje wówczas niepowodzenie systemctl start z widocznym błędem status=203/EXEC. Przy Type=simple ten sam błąd zwraca sukces i zostaje ukryty w dzienniku. Type=forking oraz Type=notify są w tym przypadku niewłaściwe i powodują zawieszenie do czasu wygaśnięcia TimeoutStartSec, co domyślnie trwa 90 sekund.
Jak otworzyć interfejs webowy dsh z laptopa?
Przekieruj port przez SSH: ssh -N -L 3080:127.0.0.1:3080 you@your-vps, a następnie otwórz w przeglądarce adres URL wyświetlony przez dsh przy starcie, który można sprawdzić za pomocą journalctl -u dsh. Ten adres zawiera token startowy; przeglądarka bez zalogowania otrzyma błąd 401 bez tego tokena. Po zalogowaniu ciasteczko sesji jest domyślnie ważne przez 30 dni i przetrwa restart usługi. Pozostaw usługę na domyślnym adresie loopback. dsh odrzuca maskę typu --host 0.0.0.0 jako nieokreślony adres i choć akceptuje konkretny adres lokalny, powiązanie z adresem innym niż loopback serwuje zwykły HTTP, chyba że skonfigurujesz TLS. W przeciwnym razie token startowy agenta wykonującego polecenia powłoki w sieci jest przesyłany otwartym tekstem.
Czy można uruchomić dsh jako root, aby uprościć uprawnienia?
Nie. Mechanizm służy do wykonywania poleceń i zapisu plików, więc agent posiada wszelkie uprawnienia nadane usłudze. Utwórz konto systemowe za pomocą useradd --system --shell /usr/sbin/nologin dsh, nadaj mu własność /var/lib/dsh i dodaj NoNewPrivileges=true do jednostki. Jeśli po tym wystąpi EACCES: permission denied, najczęstszą przyczyną jest wcześniejsze uruchomienie jako root, co pozostawiło pliki z błędnym właścicielem; sudo chown -R dsh:dsh /var/lib/dsh rozwiązuje ten problem.
Którą wersję dsh przypiąć w jednostce?
Tę, którą wskazuje npm view @deepseek-ai/dsh version podczas konfiguracji usługi, zainstalowaną przez npm install -g @deepseek-ai/dsh@<that version> i zapisaną w dostępnym miejscu. 0.1.0-rc.7 była aktualna 18 sierpnia 2026, 0.2.0-rc.2 11 października 2026, a 0.2.1-rc.2 27 października 2026, przy czym next osiągnęła już 0.2.1-rc.4. 4 listopada 2026 zarówno latest, jak i next wskazują na 0.2.1-rc.5. Kompilacje starsze niż 0.1.0-rc.7 nie posiadają uwierzytelniania przeglądarkowego, więc nie należy ich przypinać dla profilu webowego. Istotą nie jest numer wersji, lecz fakt, że npx bez określonej wersji pobiera pakiet w momencie startu, co może spowodować, że automatyczny restart niepostrzeżenie przeniesie usługę na wersję z innym formatem konfiguracji.