SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor

کانفیگ رایگان v2ray: به صاحب سرور چه می‌دهید؟

پیش از وارد کردن لینک vless یا اشتراک از تلگرام و گیت‌هاب، بدانید صاحب سرور چه می‌بیند، چرا security=none به‌تنهایی کافی نیست و «تست‌شده» در فهرست‌ها یعنی چه.

پاسخ کوتاه: با کانفیگ رایگان v2ray چه چیزی را می‌سپارید؟

کانفیگ رایگان v2ray یعنی ترافیک شما از سروری می‌گذرد که صاحبش را نمی‌شناسید. آن شخص نشانی IP شما و زمان اتصال‌هایتان را دارد. دامنه سایت‌هایی را که باز می‌کنید می‌بیند. محتوای هر ترافیکی هم که HTTPS نیست در دسترس اوست. اگر به‌جای یک لینک تکی، لینک اشتراک (subscription) وارد کنید، یک چیز دیگر هم به او می‌دهید: با هر به‌روزرسانی، او تعیین می‌کند فهرست سرورهای شما چه باشد.

پیش از وارد کردن هر لینک vless یک فیلد را نگاه کنید: security. اگر مقدار آن none باشد یا این پارامتر اصلاً در لینک نباشد، و encryption هم none باشد، و سرور یک نشانی عمومی در اینترنت داشته باشد، این کانفیگ بیرون از چیزی است که مستندات Xray اجازه می‌دهد. آن را وارد نکنید.

این نوشته برای کسی است که همین حالا v2rayNG را با راهنمای فارسی دانلود v2rayNG و وارد کردن کانفیگ نصب کرده است. حالا یک لینک vless:// یا vmess:// یا یک نشانی اشتراک از کانال تلگرام، روبیکا یا یک فهرست گیت‌هاب در دست دارد. هر چه درباره مخزن‌های گیت‌هاب و رفتار Xray در ادامه آمده، وضعیت روز ۲۴ آبان ۱۴۰۵ (۱۵ نوامبر ۲۰۲۶) است. این مخزن‌ها و نرم‌افزارها زود تغییر می‌کنند، پس پیش از تصمیم دوباره نگاه کنید.

شما راهی ندارید که بدانید صاحب یک سرور رایگان کیست یا چه چیزی را نگه می‌دارد. بقیه این راهنما نشان می‌دهد همین ندانستن دقیقاً چه هزینه‌ای دارد، و از کجا می‌شود دست‌کم لینک‌های بدتر را شناخت.

یک لینک vless را فیلد به فیلد بخوانیم

لینک اشتراک‌گذاری (share link) فقط یک خط متن است که همه تنظیمات اتصال را در خود دارد. طرح کلی آن در بحث شماره ۷۱۶ مخزن Xray-core این است:

protocol://uuid@remote-host:remote-port?params#descriptive-text

همان صفحه می‌گوید این قالب هنوز یک پیشنهاد (proposal) است و ممکن است تغییر کند. این یک لینک نمونه با مقدارهای ساختگی است:

vless://0f8a3c52-6d1e-4b7a-9c2f-3e5d7a1b9c40@203.0.113.25:443?encryption=none&security=reality&sni=www.example.com&fp=chrome&pbk=EXAMPLE-PUBLIC-KEY&sid=6ba85179&type=tcp#Germany-1

بخش‌های آن به ترتیب این‌ها هستند:

  • vless:// نام پروتکل است.
  • رشته بعد از آن، تا پیش از @، شناسه کاربر یا UUID است. مستندات Xray می‌گوید این id می‌تواند هر رشته‌ای کوتاه‌تر از ۳۰ بایت یا یک UUID معتبر باشد. در لینکی که عمومی پخش شده، همه کسانی که آن را کپی کرده‌اند یک شناسه مشترک دارند.
  • 203.0.113.25:443 نشانی و درگاه (port) سرور است. گوشی شما مستقیم به همین نشانی وصل می‌شود.
  • encryption برای VLESS یا none است، یا مقداری که با mlkem768x25519 شروع می‌شود و VLESS Encryption را روشن می‌کند.
  • security لایه امنیت انتقال است و یکی از سه مقدار none یا tls یا reality را می‌گیرد. مقدار پیش‌فرض آن none است. یعنی لینکی که پارامتر security ندارد، هیچ لایه امنیت انتقالی ندارد.
  • sni نام سروری است که در شروع اتصال TLS (امنیت لایه انتقال) فرستاده می‌شود. اگر در لینک نباشد، همان نشانی سرور به کار می‌رود.
  • fp اثر انگشت (fingerprint) کلاینت TLS است. پیش‌فرض آن chrome است و با REALITY اجباری است.
  • pbk گذرواژه REALITY است که کلاینت‌ها آن را کلید عمومی می‌نامند. v2rayNG این فیلد را با برچسب PublicKey نشان می‌دهد. با REALITY اجباری است.
  • sid شناسه کوتاه REALITY است که در v2rayNG با برچسب ShortId می‌آید. پارامتر spx هم مسیر spiderX در REALITY است.
  • type نوع انتقال است: tcp، kcp، ws، http، grpc، httpupgrade یا xhttp. بسته به نوع انتقال، پارامترهای path و host و serviceName و alpn هم می‌آیند. ممکن است پارامتر flow هم در لینک باشد.
  • #Germany-1 فقط یک نام است. سازنده لینک هر چه بخواهد اینجا می‌نویسد. نام یک کشور یا یک اپراتور در این بخش چیزی را درباره سرور ثابت نمی‌کند.

هیچ‌کدام از این فیلدها نمی‌گوید چه کسی سرور را اداره می‌کند. tls و reality راه بین گوشی شما و سرور را می‌پوشانند. سر دیگر این راه خود سرور است، و آنجا ترافیک شما دوباره باز می‌شود تا به مقصد فرستاده شود.

لینک‌های vmess:// را اینجا تکه‌تکه نمی‌کنیم. پس از وارد کردن هر لینکی، می‌توانید کانفیگ را در v2rayNG باز کنید و فیلدهای اصلی آن را در صفحه ویرایش همان کانفیگ ببینید.

کدام لینک vless را باید رد کرد؟

مستندات Xray برای VLESS یک قاعده روشن دارد. صفحه outbound پروتکل VLESS که روز ۲۴ آبان ۱۴۰۵ خواندیم، زیر عنوان OutboundConfigurationObject و پس از نخستین نمونه JSON، این هشدار را دارد:

VLESS must be used with an outer transport-security layer unless the peer is a private address (such as a private IP address or private domain name) and the link itself is trusted, or VLESS Encryption is enabled. In those cases, streamSettings.security: "none" is allowed.

یعنی VLESS باید همراه یک لایه امنیت انتقال بیرونی به کار برود. همین هشدار دو استثنا می‌آورد. استثنای اول وقتی است که طرف مقابل یک نشانی خصوصی است (مثل یک IP خصوصی یا یک نام دامنه خصوصی) و خود مسیر هم قابل اعتماد است. استثنای دوم وقتی است که VLESS Encryption روشن باشد. فقط در این دو حالت مقدار none برای security مجاز است. صفحه inbound همین هشدار را تکرار می‌کند.

همان صفحه درباره فیلد encryption می‌گوید نمی‌شود آن را خالی گذاشت، و برای خاموش کردنش باید صریحاً none نوشت: «Cannot be left empty; to disable, explicitly set to none». برای ساختن یک مقدار واقعی، مستندات فرمان xray vlessenc را پیشنهاد می‌کند. پس encryption=none در یک لینک یعنی VLESS Encryption خاموش است.

یک کانفیگ رایگان را این‌طور بسنجید:

  1. در لینک دنبال security= بگردید. اگر نیست، مقدارش none است.
  2. اگر security برابر none است، encryption را نگاه کنید. اگر آن هم none است، هیچ‌کدام از دو لایه‌ای که مستندات می‌خواهد روشن نیست.
  3. نشانی سرور را ببینید. اگر نشانی آن عمومی است، استثنای نشانی خصوصی به آن نمی‌رسد. چنین لینکی را وارد نکنید.
  4. اگر security برابر tls یا reality است، لینک فقط از همین یک آزمون گذشته است. این نتیجه چیزی درباره صاحب سرور نمی‌گوید.

آیا خود Xray یا v2rayNG چنین کانفیگی را اجرا نمی‌کند؟ این را آزمایش نکرده‌ایم. فایل outbound پروتکل VLESS را در کد منبع Xray-core (شاخه main) خواندیم و در آن بررسی‌ای ندیدیم که اتصال بدون لایه امنیتی به یک نشانی عمومی را رد کند. اما چنین بررسی‌ای ممکن است جای دیگری از کد باشد، پس نبودنش در یک فایل چیزی را ثابت نمی‌کند. نتیجه عملی ساده است: فرض نکنید برنامه جلوی شما را می‌گیرد. خودتان لینک را بخوانید.

برای روشن بودن نسخه‌ها: آخرین نسخه Xray-core در روز ۲۴ آبان ۱۴۰۵ نسخه v26.11.9 است که ۱۸ آبان (۹ نوامبر) منتشر شد. آخرین نسخه پایدار v2rayNG نسخه 2.3.15 است که ۱۰ آبان (۱ نوامبر) منتشر شد. یادداشت انتشار آن را یک به‌روزرسانی امنیتی فوری به هسته Xray-core v26.10.31 توصیف می‌کند. پس هسته داخل نسخه پایدار v2rayNG با آخرین نسخه Xray-core یکی نیست. نسخه پیش‌انتشار v2rayNG 2.4.0 هم در ۲۱ آبان (۱۲ نوامبر) منتشر شده و یادداشت انتشارش Xray-core v26.11.9 را ذکر می‌کند.

پیغام unencrypted connection در v2rayNG درباره چیست؟

در کد منبع v2rayNG پیغامی هست که با این جمله شروع می‌شود: Current node uses an unencrypted connection. ادامه پیغام می‌گوید به دلایل امنیتی، چنین نودهایی با هسته Xray نسخه 26.2.6 به بعد وصل نمی‌شوند.

این پیغام درباره security=none نیست. نام کلید آن در کد toast_allow_insecure_deprecated است و به گزینه allowInsecure مربوط است. این گزینه یعنی کلاینت گواهی TLS سرور را بررسی نکند. سازنده v2rayNG در بحث شماره 9460 مخزن v2rayN نوشته است: «The feature allowInsecure has been removed and migrated to pinnedPeerCertSha256». به گفته همان بحث، این حذف از Xray-core v26.2.6 شروع شد. یادداشت انتشار v2rayNG 2.3.15 هم به توضیح حذف گزینه allowInsecure پیوند می‌دهد.

پس اگر این پیغام را دیدید، آن کانفیگ گواهی سرور را بررسی نمی‌کرد. اگر این پیغام را ندیدید، این دلیلی بر امن بودن یک لینک با security=none نیست.

صاحب سرور دقیقاً چه چیزهایی از شما دارد؟

این بخش از کارکرد خود پراکسی نتیجه گرفته شده است، نه از جمله‌ای در مستندات یک سازنده. سرور v2ray یک واسطه است. گوشی شما به آن وصل می‌شود و آن سرور به‌جای شما به سایت مقصد وصل می‌شود. برای این کار باید بداند اتصال از کجا آمده و به کجا می‌رود.

  • نشانی IP شما. اتصال از IP شما به سرور می‌رسد، پس صاحب سرور می‌داند این اتصال از کدام شبکه آمده است.
  • زمان و حجم اتصال‌ها. همه اتصال‌ها از سرور می‌گذرند، پس سرور می‌تواند ثبت کند کی وصل شدید، چه مدت ماندید و چقدر داده جابه‌جا شد.
  • دامنه سایت‌ها. سرور باید بداند به کجا وصل شود. Xray قابلیتی به نام sniffing دارد که دامنه مقصد را از خود ترافیک می‌خواند، برای نمونه از شروع اتصال TLS، و فقط به IP بسنده نمی‌کند. گزینه‌های آن در مستندات http و tls و quic و fakedns هستند. خود v2rayNG هم تنظیمی به نام Enable Sniffing دارد که توضیحش در کد این است: «Detect destination domains from traffic (enabled by default)». در اتصال HTTPS هم نام سایت معمولاً در فیلد SNI در شروع اتصال فرستاده می‌شود.
  • محتوای هر چیزی که HTTPS نیست. صفحه‌های http:// و برنامه‌هایی که رمزنگاری خودشان را ندارند، از سرور به‌صورت خوانا می‌گذرند. صفحه پشتیبانی Tor همین اصل را درباره خود Tor می‌گوید: رمزنگاری ترافیک تا سایت مقصد به خود آن سایت بستگی دارد.

چیزی که صاحب سرور نمی‌بیند، محتوای یک اتصال HTTPS سالم است. گذرواژه‌ای که در یک سایت HTTPS وارد می‌کنید، تا وقتی مرورگر یا برنامه هشدار گواهی نشان نداده، برای او خوانا نیست. اگر با یک کانفیگ رایگان هشدار گواهی دیدید، صفحه را ببندید و کانفیگ را قطع کنید.

لینک اشتراک چه چیزی به این فهرست اضافه می‌کند؟

لینک اشتراک یک نشانی وب است که فهرستی از کانفیگ‌ها را برمی‌گرداند. v2rayNG آن را در صفحه Subscriptions نگه می‌دارد. هر بار که اشتراک به‌روز می‌شود، برنامه دوباره همان نشانی را می‌خواند.

رشته‌های متنی کد منبع v2rayNG (شاخه master، خوانده‌شده در ۲۴ آبان ۱۴۰۵) این تنظیم‌ها را نشان می‌دهند. نام‌ها اینجا به انگلیسی آمده‌اند و در رابط فارسی برنامه ممکن است ترجمه شده باشند:

  • برای هر اشتراک دو کلید جدا هست: Enable update و Enable automatic update.
  • یک تنظیم کلی به نام Automatically update subscriptions اشتراک‌ها را در پس‌زمینه و در فاصله‌های زمانی مشخص به‌روز می‌کند.
  • تنظیم Automatic update interval (minutes; minimum 15) فاصله این به‌روزرسانی‌ها را تعیین می‌کند. کوتاه‌ترین فاصله ۱۵ دقیقه است.
  • Auto test after updating subscription پس از هر به‌روزرسانی سرورها را آزمایش می‌کند.
  • Remarks filter (regular expression) سرورها را بر اساس نامشان جدا می‌کند.

نتیجه این است: هر بار که اشتراک به‌روز می‌شود، فهرست شما همان چیزی می‌شود که آن نشانی در آن لحظه برمی‌گرداند. صاحب اشتراک می‌تواند هر بار سرورهای تازه‌ای بگذارد، حتی سرورهایی که صاحبشان کس دیگری است. این جمله در کد v2rayNG نیامده است. نتیجه منطقی همین سازوکار است. فیلتر نام هم اینجا کمکی نمی‌کند، چون نام هر سرور را همان کسی می‌نویسد که فهرست را می‌سازد.

اگر می‌خواهید فهرستتان ثابت بماند، لینک‌های تکی را وارد کنید، یا برای آن اشتراک Enable automatic update را خاموش کنید. وضعیت این گزینه‌ها را خودتان در برنامه نگاه کنید. نشانی اشتراکی را هم که با http:// شروع می‌شود وارد نکنید. v2rayNG برای آن پیغام Do not use an insecure HTTP subscription URL را دارد. گزینه Allow insecure HTTP address را خاموش بگذارید.

«تست‌شده» در فهرست‌های گیت‌هاب یعنی چه؟

بسیاری از کانفیگ‌های رایگان از مخزن‌هایی در گیت‌هاب می‌آیند که کانفیگ‌ها را از جاهای دیگر جمع می‌کنند. وضعیت سه نمونه در روز ۲۴ آبان ۱۴۰۵ این بود:

  • Delta-Kronecker/V2ray-Config. توضیح مخزن می‌گوید کانفیگ‌ها را به‌طور خودکار «from hundreds of repo» جمع می‌کند، با هسته Xray آزمایش می‌کند و کانفیگ‌های معتبر را ارائه می‌دهد. بخشی به نام TCP Pass هم دارد که کانفیگ‌هایی را فهرست می‌کند که از TCP ping گذشته‌اند. در آن روز این فهرست ۲۰۶٬۳۴۹ کانفیگ داشت و برچسب «for advanced users» خورده بود. معیار آزمایش در فایل src/validator.go منتشر شده است. آزمون TCP دسترسی به نشانی و درگاه سرور را بررسی می‌کند. اعتبارسنجی کامل یک درخواست HTTP از مسیر Xray می‌فرستد و کدهای پاسخ 200، 204، 301، 302، 307، 308، 400، 403، 404 و 429 را قبول می‌کند. مهلت‌ها و تعداد تلاش‌ها هم از تنظیمات آزمون گرفته می‌شوند.
  • NiREvil/vless. زیر عنوان XRAY درباره فهرست اشتراک‌هایش نوشته است: «None of them have been tested.» از خوانندگان هم خواسته اگر منبع لینکی را می‌شناسند خبر بدهند تا نام منبع آورده شود. یعنی دست‌کم منبع بعضی لینک‌ها برای خود نگه‌دارنده مخزن هم روشن نیست.
  • ebrasha/free-v2ray-public-list. این نشانی پاسخ HTTP 404 می‌دهد. مخزن حذف شده، تغییر نام داده یا خصوصی شده است. دلیلش را نمی‌دانیم.

«تست‌شده» در این مخزن به نوع آزمون بستگی دارد: TCP ping دسترسی به سرور را می‌سنجد و اعتبارسنجی کامل، پاسخ HTTP از مسیر پراکسی را بررسی می‌کند. این کلمه چیزی درباره این نمی‌گوید که صاحب سرور کیست و چه چیزی را ثبت می‌کند. فهرست‌ها هم می‌توانند بی‌خبر ناپدید شوند، همان‌طور که یکی از این سه ناپدید شده است.

کانفیگ مخصوص ایرانسل یا همراه اول چه فرقی دارد؟

اگر کانفیگی با برچسب «مخصوص ایرانسل» یا «مخصوص همراه اول» دیدید، بدانید که ما هیچ منبع دست‌اولی پیدا نکردیم که توضیح دهد چنین کانفیگ‌هایی از نظر فنی چه فرقی با بقیه دارند. جست‌وجوی ما هم گسترده نبود. پس این را یک پرسش باز می‌دانیم و نه تأیید می‌کنیم نه رد.

آنچه روشن است این است: اگر این برچسب در بخش نام لینک (بعد از #) آمده باشد، سازنده لینک هر چه بخواهد آنجا می‌نویسد. چنین کانفیگی را با همان چهار مرحله بالا بسنجید. اگر روی یک اپراتور کار کرد و روی دیگری نه، این فقط درباره مسیر شبکه چیزی می‌گوید. صاحب سرور همچنان ناشناس است.

اگر به کانفیگ رایگان اعتماد ندارید، چه گزینه‌هایی دارید؟

  • خرید با پرسش‌های درست. اگر کانفیگ می‌خرید، پرسش‌هایی که باید از فروشنده کانفیگ WireGuard بپرسید را بخوانید. برای v2ray پرسش هم‌ارز این است که آیا فروشنده یک UUID جداگانه به شما می‌دهد، یا همان لینکی را که به همه داده است.
  • سرور خودتان روی یک VPS بیرون از ایران. در این حالت صاحب سرور خود شما هستید. شرکت میزبان VPS هنوز ترافیک شبکه سرور شما را حمل می‌کند، اما یک ناشناس که از هیچ‌جا پیدا شده وسط راه نیست. راهنمای راه‌اندازی VPN با WireGuard روی VPS شخصی سمت سرور را قدم به قدم پوشش می‌دهد. این‌که WireGuard روی شبکه شما از فیلتر رد می‌شود یا نه را باید خودتان آزمایش کنید.
  • Tor، وقتی به صاحب هیچ سروری اعتماد ندارید. تفاوت مدل اعتماد در Tor و VPN را در مقایسه Tor و VPN توضیح داده‌ایم. صفحه پشتیبانی Tor دو محدودیت را صریح می‌گوید. Tor فقط ترافیک برنامه‌هایی را محافظت می‌کند که برای استفاده از آن تنظیم شده‌اند. Tor همچنین پنهان نمی‌کند که از Tor استفاده می‌کنید، هرچند پل‌ها (bridges) این را کمتر می‌کنند. برای اتصال از شبکه‌ای که Tor را می‌بندد، پل‌های Tor و pluggable transportها را ببینید.

FAQ

آیا کانفیگ رایگان v2ray امن است؟

امنیت آن به صاحب سرور بستگی دارد و در یک کانفیگ رایگان شما او را نمی‌شناسید. صاحب سرور نشانی IP شما، زمان اتصال‌ها، دامنه سایت‌ها و محتوای هر ترافیکی را که HTTPS نیست در اختیار دارد. لینک vless با security=none و encryption=none به یک سرور عمومی، بیرون از چیزی است که مستندات Xray اجازه می‌دهد، پس آن را رد کنید. tls یا reality فقط راه بین گوشی شما و سرور را می‌پوشاند.

لینک vless که پارامتر security ندارد یعنی چه؟

طبق قالب لینک اشتراک‌گذاری Xray، مقدار پیش‌فرض security برابر none است. پس لینکی که این پارامتر را ندارد هیچ لایه امنیت انتقالی ندارد. اگر encryption هم none باشد، یعنی VLESS Encryption هم خاموش است، و مستندات Xray چنین اتصالی را به یک نشانی عمومی مجاز نمی‌داند. چنین لینکی را وارد نکنید.

صاحب سرور کانفیگ رایگان می‌تواند گذرواژه‌های من را ببیند؟

در سایت‌های HTTPS، تا وقتی مرورگر هشدار گواهی نشان نداده، محتوا و گذرواژه برای او خوانا نیست. محتوای هر چیزی که HTTPS نیست از سرور به‌صورت خوانا می‌گذرد. نام سایت‌ها هم معمولاً دیده می‌شود، چون در شروع اتصال TLS فرستاده می‌شود و Xray قابلیت sniffing برای خواندن دامنه از ترافیک دارد.

چرا لینک اشتراک از یک لینک تکی پرخطرتر است؟

چون v2rayNG با هر به‌روزرسانی اشتراک دوباره همان نشانی را می‌خواند، و فهرست سرورهای شما همان چیزی می‌شود که صاحب اشتراک در آن لحظه گذاشته است. به‌روزرسانی خودکار می‌تواند در پس‌زمینه و با فاصله کمینه ۱۵ دقیقه اجرا شود. برای ثابت ماندن فهرست، لینک تکی وارد کنید یا Enable automatic update را برای آن اشتراک خاموش کنید.

«تست‌شده» در فهرست‌های گیت‌هاب یعنی کانفیگ قابل اعتماد است؟

خیر. در ۲۴ آبان ۱۴۰۵، کد src/validator.go مخزن Delta-Kronecker/V2ray-Config نشان می‌داد که TCP ping دسترسی به سرور را می‌سنجد و اعتبارسنجی کامل، درخواست HTTP از مسیر Xray را با کدهای پاسخ 200، 204، 301، 302، 307، 308، 400، 403، 404 و 429 قبول می‌کند. مخزن NiREvil/vless درباره فهرست Xray خود نوشته بود که هیچ‌کدام آزمایش نشده‌اند. مخزن ebrasha/free-v2ray-public-list هم پاسخ 404 می‌داد. این آزمون‌ها چیزی درباره صاحب سرور و ثبت ترافیک نمی‌گویند.

آیا این مقاله مفید بود؟

#v2ray#v2rayng#vless#iran#censorship#privacy