مقایسه NetBird و Tailscale: کدام Mesh VPN بهتر است؟
تفاوت اصلی NetBird و Tailscale در نحوه مدیریت control plane است. در این مطلب بررسی میکنیم که چرا برای خودمیزبانی باید NetBird و برای سادگی در اجرا Tailscale را انتخاب کنید.
مقایسه NetBird و Tailscale: پاسخ کوتاه
انتخاب بین NetBird و Tailscale در واقع انتخابی درباره control plane است، زیرا هر دو VPN مش، بستههای داده شما را با استفاده از WireGuard منتقل میکنند. Tailscale سرور هماهنگکننده (coordination server) خود را برای شما اجرا میکند و آن سرور متنبسته (closed source) است. NetBird نیز سرویس میزبانیشده مشابهی را ارائه میدهد. با این حال، NetBird سرور مدیریتی خود را تحت یک مجوز متنباز منتشر میکند، بنابراین میتوانید کل سیستم را روی یک VPS شخصی اجرا کنید. اگر در تیم شما کسی مسئولیت نگهداری سرور را بر عهده ندارد، Tailscale را انتخاب کنید. اگر لازم است control plane روی سختافزاری که تحت کنترل خودتان است اجرا شود، NetBird را انتخاب کنید.
اگر همچنان در حال مقایسه بیش از دو ابزار هستید، با لیست جامعتر جایگزینهای Tailscale شروع کنید. بخشهای زیر این دو ابزار را مستقیماً بر اساس چهار موردی که تفاوت اصلی آنها در آنجاست، مقایسه میکنند.
شباهت اصلی: استفاده از WireGuard در لایه زیرین
یک Mesh VPN (شبکه خصوصی مجازی) هر دستگاه را مستقیماً به سایر دستگاهها متصل میکند. ترافیک از یک درگاه مرکزی عبور نمیکند. هر دو ابزار به هر دستگاه یک جفت کلید WireGuard اختصاص میدهند. کلید خصوصی روی همان دستگاه ایجاد میشود و هرگز از آن خارج نمیشود. هر دو ابزار تلاش میکنند یک تونل مستقیم بین دو همتا (peer) ایجاد کنند. آنها تنها زمانی از یک رله (relay) استفاده میکنند که مسیر مستقیم برقرار نشود.
این یعنی رمزنگاری در بستر شبکه، در هر دو محصول از پروتکل یکسانی استفاده میکند. رله در هر دو سیستم، بستههای WireGuard را که قادر به رمزگشایی آنها نیست فوروارد میکند، زیرا هیچگاه به کلید خصوصی دسترسی ندارد. برای درک مبانی بدون وجود هیچگونه Control Plane، مطلب آنچه Tailscale به WireGuard خام اضافه میکند را مطالعه کنید.
یک تفاوت در مسیر داده وجود دارد. Tailscale پروتکل WireGuard را در فضای کاربری (userspace) از طریق wireguard-go اجرا میکند. فایل README در NetBird به استفاده از WireGuard در سطح هسته (kernel) در لینوکس اشاره دارد. تصمیمگیری خود را تنها بر این اساس قرار ندهید. ابزار iperf3 را روی VPS شخصی خود در طول تونل اجرا کنید. محدودیت معمولاً ابتدا از سمت CPU، پهنای باند مجاز یا مسیر شبکه بین همتاها اعمال میشود.
چه کسی کنترل پلین (control plane) را اجرا میکند؟
کنترل پلین سروری است که کلید عمومی و آدرس تونل هر دستگاه را میشناسد. این سرور به هر دستگاه میگوید که کدام همتایان (peers) وجود دارند و به کدامیک از آنها میتواند دسترسی داشته باشد. این سرور ترافیک شما را منتقل نمیکند.
Tailscale. سرور هماهنگکننده (coordination server) متنبسته است. این سرور فقط به عنوان سرویس میزبانیشده توسط Tailscale اجرا میشود. کلاینتها متنباز هستند: دیمون اصلی در تمام پلتفرمها، به علاوه کلاینتهای کامل لینوکس و اندروید. برنامههای گرافیکی برای ویندوز و macOS متنبسته هستند. کد مربوط به DERP، که سرور رله (relay) در Tailscale است، متنباز میباشد. اگر به یک کنترل پلین سازگار با Tailscale روی سرور شخصی خود نیاز دارید، گزینه موجود Headscale است. Tailscale آن را به عنوان یک پروژه مستقل و تحت نگهداری جامعه معرفی میکند که هیچ دخالتی در آن ندارد. نحوه راهاندازی آن در اجرای Headscale به عنوان سرور کنترل Tailscale شخصی پوشش داده شده است.
NetBird. یک سرویس ابری میزبانیشده در app.netbird.io وجود دارد و همان کد برای اجرا توسط شما در GitHub موجود است. تا اکتبر 2026، فایل README مخزن، مجوزها را به وضوح بیان کرده است. کلاینت و بخش عمده مخزن تحت مجوز BSD-3-Clause هستند. دایرکتوریهای management/، signal/ و relay/ تحت مجوز AGPLv3 (مجوز عمومی همگانی آفرو گنو، نسخه 3) قرار دارند. مجوز AGPL یک شرط اضافه دارد. اگر این سرورها را تغییر دهید و به دیگران اجازه دهید از طریق شبکه از آنها استفاده کنند، باید سورسکد تغییریافته خود را به آن افراد ارائه دهید.
بخش سرور NetBird از سه قسمت تشکیل شده است. سرویس management وضعیت شبکه را نگه میدارد: کلیدهای همتا، تخصیص آدرس IP، کنترل دسترسی و تنظیمات DNS. سرویس signal به دو همتا کمک میکند تا کاندیداهای اتصال را مبادله کنند. این پیامها بین همتایان رمزنگاری میشوند، بنابراین سرویس signal نمیتواند آنها را بخواند. سرویس relay زمانی که مسیر مستقیمی وجود نداشته باشد، ترافیک را منتقل میکند.
چگونه قوانین دسترسی را در هر کدام بنویسیم؟
هر دو محصول، شبکه جدید را با یک قانون «اجازه به همه» (allow-all) راهاندازی میکنند. تا زمانی که این قانون را تغییر ندهید، هر دستگاه میتواند به دستگاه دیگر متصل شود. پیش از افزودن سروری که حاوی اطلاعات حساس است، حتماً این قانون را جایگزین کنید.
Tailscale: یک فایل سیاست واحد
Tailscale تمام قوانین دسترسی را در فایل سیاست tailnet نگهداری میکند. این فایل از فرمت HuJSON (مخفف Human JSON) استفاده میکند؛ یعنی همان JSON که امکان استفاده از کامنت و ویرگول در انتهای لیستها را فراهم میکند. شما میتوانید این فایل را در کنسول مدیریتی ویرایش کرده یا از طریق API ارسال کنید. قوانین فعلی به صورت grants نوشته میشوند. این فایل به یک گروه اجازه میدهد فقط از طریق SSH و HTTPS به سرورهای production دارای تگ دسترسی داشته باشند. همچنین شامل یک بخش تست است:
{
"groups": {
"group:engineering": ["alice@example.com", "bob@example.com"]
},
"tagOwners": {
"tag:production": ["group:engineering"]
},
"grants": [
{
"src": ["group:engineering"],
"dst": ["tag:production"],
"ip": ["tcp:22", "tcp:443"]
}
],
"tests": [
{
"src": "alice@example.com",
"accept": ["tag:production:22"]
}
]
}بخش tests اهمیت زیادی دارد. ادعاهای (assertions) موجود در این بخش، هر بار که فایل سیاست تغییر میکند اجرا میشوند؛ بنابراین ویرایشهای اشتباه پیش از اعمال، شناسایی میشوند. سیاست پیشفرض در یک tailnet جدید، یک ورودی acls واحد با "src": ["*"] و "dst": ["*:*"] است. حذف کامل فیلد acls نیز به معنای «اجازه به همه» است. پس از تعریف دسترسیهای خود، آن ورودی را حذف کنید. تا اکتبر 2026، طرح رایگان Personal به شما 3 گروه ACL میدهد.
NetBird: گروهها و سیاستها در داشبورد
NetBird کنترل دسترسی را بر اساس گروهها و سیاستها بنا میکند. یک گروه، مجموعهای از peerها است. شما میتوانید peerها را بهصورت دستی، از طریق گروههای متصل به یک setup key، یا از گروههای کاربری در identity provider خود به یک گروه اضافه کنید. یک سیاست، یک گروه مبدأ و یک گروه مقصد را مشخص میکند. این سیاست میتواند یکطرفه یا دوطرفه باشد. همچنین میتوانید پروتکل و پورتها را محدود کنید، که بازهها به صورت 8000-9000 نوشته میشوند. یک سیاست میتواند شامل بررسیهای وضعیت (posture checks) نیز باشد. بررسی وضعیت، شرطی است که یک peer باید پیش از برقراری اتصال، آن را احراز کند.
شما تمام این موارد را در داشبورد میسازید. یک حساب جدید با سیاستی به نام Default عرضه میشود که به همه peerها اجازه میدهد با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. ابتدا سیاستهای خود را اضافه کنید و سپس Default را غیرفعال نمایید. اگر ترجیح میدهید قوانین را به صورت متنی مدیریت کنید، NetBird یک REST API عمومی دارد. همچنین یک Terraform provider رسمی (netbirdio/netbird) برای آن وجود دارد که با هر دو نسخه NetBird Cloud و سرور مدیریتی self-hosted کار میکند. مستندات کنترل دسترسی NetBird هیچ بخش داخلی برای تست ادعاها (مشابه بخش tests در Tailscale) ذکر نکرده است. در صورت استفاده از Terraform، باید خروجی plan را بررسی کنید.
ترافیک چگونه در نبود مسیر مستقیم هدایت میشود؟
هر دو ابزار ابتدا یک اتصال مستقیم را امتحان میکنند. آنها از STUN (ابزارهای پیمایش نشست برای NAT) استفاده میکنند تا آدرس عمومی هر peer را به دست آورند. سپس تلاش میکنند مسیری را از طریق NAT (ترجمه آدرس شبکه) در هر دو سمت باز کنند. فایروالهای سختگیرانه و برخی شبکههای موبایل این کار را مسدود میکنند، بنابراین هر دو ابزار به یک جایگزین (fallback) نیاز دارند.
Tailscale به سرورهای DERP (رلههای رمزنگاریشده تعیینشده برای بستهها) متوسل میشود. Tailscale این سرورها را در مناطق بسیاری اجرا میکند و آنها ترافیک را از طریق HTTPS منتقل میکنند. این سرورها هزینه اضافی برای شما ندارند. Tailscale همچنین دارای peer relay است. یک peer relay یکی از دستگاههای خود شماست که به عنوان رله عمل میکند و Tailscale پیش از DERP آن را امتحان میکند. مستندات Tailscale، استفاده از peer relay را زمانی توصیه میکند که به تأخیر کمتر و پهنای باند بیشتری نسبت به DERP نیاز دارید. قابلیت peer relay در تاریخ 18 فوریه 2026 برای تمامی طرحها، از جمله طرح رایگان، بهطور عمومی در دسترس قرار گرفت. شما آن را با یک پورت UDP دلخواه فعال میکنید و با یک grant در فایل policy اجازه دسترسی به آن را میدهید:
sudo tailscale set --relay-server-port=40000برای مشاهده اینکه یک اتصال از چه مسیری استفاده میکند، دستور tailscale ping را برای یک peer اجرا کنید. پاسخی که عبارت via DERP(fra) را نشان دهد، به معنای رلهشده بودن اتصال است. پاسخی که یک آدرس IP و پورت را نام ببرد، به معنای مستقیم بودن آن است. اگر اتصال بهصورت رلهشده باقی ماند، چرا یک لینک رلهشده Tailscale کند است و چگونه یک لینک مستقیم داشته باشیم دلایل آن را بررسی میکند.
NetBird در نسخههای قدیمیتر، ترافیک را از طریق سرور TURN مدل coturn هدایت میکرد. نسخه 0.29.0 قابلیت NetBird Relay را معرفی کرد، اما کلاینتهای جدیدتر همچنان در صورت عدم دسترسی به NetBird Relay، به TURN متوسل میشوند. نقاط پایانی رله در NetBird Cloud از پورت TCP 443 برای WebSocket و پورت UDP 443 برای QUIC استفاده میکنند. یک رله خودمیزبانیشده (self-hosted) از پورتهایی استفاده میکند که برای همان deployment پیکربندی شدهاند. راهنمای فعلی همچنین STUN را به سرویس رله منتقل کرده است. در NetBird Cloud، خودِ NetBird رلهها را مدیریت میکند. در یک سرور خودمیزبانیشده، شما رله را اجرا میکنید. هر بایت رلهشده از پهنای باند VPS شما کسر میشود و هر مسیر رلهشده از موقعیت مکانی آن VPS عبور میکند. مسیر هر peer را با دستور زیر بررسی کنید:
netbird status -dهر peer نوع اتصال P2P (مستقیم) یا Relayed را نشان میدهد.
میزبانی شخصی NetBird روی یک VPS شامل چه مواردی است؟
راهنمای سریع رسمی، کل سمت سرور را با یک اسکریپت راهاندازی میکند. تا اکتبر 2026، این راهنما به یک ماشین لینوکسی با حداقل 1 پردازنده و 2 گیگابایت حافظه نیاز دارد. همچنین به یک نام دامنه عمومی که به VPS اشاره کند، به همراه Docker با افزونه compose، jq و curl نیاز است. پورتهای TCP 443 و UDP 3478 را در فایروال VPS باز کنید. این پورتها را در فایروال شبکه ارائهدهنده خود نیز باز کنید، که در اکثر پنلها یک کنترل جداگانه است. با تنظیمات پیشفرض Traefik، پورت عمومی TCP 80 اختیاری است: گواهیها از TLS-ALPN-01 روی پورت 443 استفاده میکنند و پورت 80 وظیفه هدایت (redirect) HTTP را بر عهده دارد. پورت 80 همچنان باید روی VPS آزاد باشد زیرا Traefik به آن متصل میشود.
export NETBIRD_DOMAIN=netbird.example.com; curl -fsSL https://github.com/netbirdio/netbird/releases/latest/download/getting-started.sh | bashاین اسکریپت چهار نوع سرویس را مستقر میکند:
- Traefik به عنوان reverse proxy، همراه با گواهیهای TLS (امنیت لایه انتقال) از Let's Encrypt.
- یک سرور داخلی Dex به عنوان ارائهدهنده هویت، تا بتوانید بدون سیستم ورود خارجی، کاربرانی را در داشبورد ایجاد کنید.
- سرویسهای مدیریت، سیگنال و رله که در بالا توضیح داده شدند.
- موارد اضافی اختیاری: سرویس NetBird Proxy و فیلترینگ شهرت IP توسط CrowdSec.
اکنون اجرای هر بخش بر عهده شماست. ارائهدهنده هویت تعیین میکند چه کسی میتواند وارد سیستم شود و دستگاه اضافه کند. Dex برای یک تیم کوچک کافی است. شما میتوانید بعداً یک ارائهدهنده ورود یکپارچه (SSO) خارجی مانند یک سرور Authentik SSO میزبانیشده شخصی را متصل کنید. TLS به ترتیب عملیات وابسته است. Let's Encrypt دامنه را با اتصال به این VPS اعتبارسنجی میکند، بنابراین پیش از اجرای اسکریپت، رکورد DNS را ایجاد کرده و پورتها را باز کنید. اگر دامنه هنوز به VPS اشاره نکند، اعتبارسنجی با شکست مواجه شده و هیچ گواهی صادر نمیشود. پشتیبانگیری و ارتقا نیز بر عهده شماست. نصب کامل، همراه با بررسی پس از هر مرحله، در راهنمای میزبانی شخصی سرور VPN NetBird موجود است.
ثبتنام یک سرور لینوکسی در هر کدام
پیوستن به یک mesh نیازمند دسترسی شبکه خروجی به control plane است، بنابراین این دستورات را روی دستگاه خود اجرا کنید. سرور مرورگر ندارد، بنابراین هر دو ابزار بهجای ورود تعاملی، از کلیدی که از قبل ایجاد کردهاید استفاده میکنند.
Tailscale، با استفاده از یک auth key از کنسول مدیریت:
curl -fsSL https://tailscale.com/install.sh | sh
sudo tailscale up --auth-key=YOUR_AUTH_KEY
tailscale statustailscale status باید این دستگاه را به همراه یک آدرس 100.x.y.z و سایر دستگاههای موجود در tailnet شما فهرست کند. یک auth key بدون تاریخ انقضای تعیینشده، پس از 90 روز منقضی میشود که حداکثر زمان ممکن است. سروری که قبلاً ثبتنام کردهاید، ثبتنامشده باقی میماند. اسکریپتی که سرورهای جدید را ثبتنام میکند، به یک کلید تازه نیاز دارد.
NetBird، با استفاده از یک setup key از داشبورد:
curl -fsSL https://pkgs.netbird.io/install.sh | sh
netbird up --setup-key YOUR_SETUP_KEY
netbird statusبرای یک سرور self-hosted، عبارت --management-url https://netbird.example.com را به خط netbird up اضافه کنید. بدون این کار، کلاینت با NetBird Cloud تماس میگیرد که از setup key ایجادشده روی سرور شخصی شما اطلاعی ندارد. netbird status باید وضعیت اتصال سرویسهای management و signal را متصل گزارش دهد.
طرحهای رایگان و قیمتها، از اکتبر 2026
این ارقام از دو صفحه قیمتگذاری در تاریخ 2 اکتبر 2026 استخراج شدهاند. قیمتها تغییر میکنند، بنابراین پیش از هرگونه تعهد، دوباره بررسی کنید.
Tailscale Personal برای استفاده غیرتجاری تا سقف 6 کاربر با تعداد نامحدود دستگاه برای هر کاربر رایگان است. این طرح شامل 50 منبع برچسبدار (سرورهایی که به یک برچسب تعلق دارند نه یک شخص) و 3 گروه ACL است. طرحهای پولی شامل Standard با قیمت 8 دلار برای هر کاربر در ماه و Premium با قیمت 18 دلار هستند. قیمت طرح Enterprise بر اساس درخواست تعیین میشود. جزئیات مربوط به آنچه یک خانواده یا تیم کوچک واقعاً برای Tailscale میپردازد موارد خاص را پوشش میدهد.
NetBird Cloud برای حداکثر 5 کاربر و 100 ماشین رایگان است. هزینه طرح Team معادل 6 یورو برای هر کاربر در ماه و طرح Business معادل 12 یورو است. قیمت طرح Enterprise بر اساس درخواست تعیین میشود. طرحهای پولی شامل 100 ماشین به اضافه 10 ماشین به ازای هر کاربر هستند و هزینه هر ماشین اضافی 0.50 یورو در ماه است. نسخه خودمیزبانی NetBird Community Edition هیچ هزینه مجوزی ندارد. شما هزینه VPS و زمان صرفشده برای اجرای آن را پرداخت میکنید. ویژگیهای خودمیزبانی مانند SCIM provisioning، تأیید همتا (peer approval) و ثبت لاگ جریان ترافیک (traffic-flow logging) نیازمند مجوز تجاری Enterprise هستند.
اگر شرایط زیر را دارید، Tailscale را انتخاب کنید:
- هیچکس در تیم شما نمیخواهد یک سرور کنترل (control server) را اجرا، وصلهگذاری یا پشتیبانگیری کند.
- میخواهید قوانین دسترسی را در قالب یک فایل متنی واحد مدیریت کنید و پیش از اعمال تغییرات، با استفاده از تستها از بروز خطاهای احتمالی جلوگیری کنید.
- کاربران شما در سفر هستند و از شبکههای هتل یا اینترنت موبایل استفاده میکنند. در این شرایط، سرورهای DERP متعلق به Tailscale در مناطق مختلف، بدون نیاز به هیچ تنظیماتی، یک مسیر جایگزین نزدیک در اختیار کاربر قرار میدهند.
- گروه غیرتجاری شما در طرح رایگان 6 کاربره جای میگیرد یا قیمتگذاری به ازای هر کاربر برای شما قابلقبول است.
اگر شرایط زیر را دارید، NetBird را انتخاب کنید:
- کنترل پلن (control plane) باید روی زیرساختی که مالک آن هستید اجرا شود و از پروژه رسمی استفاده کنید، نه یک پیادهسازی مجدد جداگانه.
- به شبکهای با بیش از 6 نفر نیاز دارید و نمیخواهید هزینهای به ازای هر کاربر بپردازید.
- تیم شما ترجیح میدهد گروهها و سیاستها را در یک داشبورد مدیریت کند، یا در حال حاضر برای سایر موارد از Terraform استفاده میکند.
- میخواهید با NetBird Cloud شروع کنید و این امکان را داشته باشید که بعداً با همان کلاینت، به سرور شخصی خود مهاجرت کنید.
کمبودهای هر یک از طرفین
تمام موارد ذکر شده در اینجا از مستندات یا صفحه قیمتگذاری فروشنده استخراج شده و در تاریخ 2 اکتبر 2026 بررسی شدهاند.
Tailscale فاقد موارد زیر است:
- سرور کنترل رسمی برای self-hosting. سرور هماهنگکننده (coordination server) متنباز نیست و Headscale یک پروژه مجزای جامعه کاربری است.
- کلاینتهای گرافیکی متنباز برای Windows و macOS. دیمون (daemon) زیرین متنباز است، اما خود برنامهها متنباز نیستند.
NetBird فاقد موارد زیر است:
- قابلیت داخلی برای تست ادعاهای (assertions) سیاستهای دسترسی. مستندات کنترل دسترسی آن هیچ موردی را در این زمینه شرح نمیدهد، بنابراین بررسی سیاستها به خود شما یا طرحهای Terraform وابسته است.
- در حالت self-host، رلههایی (relays) که توسط شخص دیگری مدیریت شوند وجود ندارد. رله شما روی VPS خودتان قرار میگیرد. یک کلاینت (peer) که از آن VPS دور باشد، مسیر رله طولانیتری خواهد داشت و هزینه پهنای باند آن بر عهده شماست.
هر دو سرویس با سیاست «اجازه به همه» (allow-all) شروع میشوند، بنابراین شبکه جدید تا زمانی که قوانینی برای آن ننویسید، کاملاً باز است. برای مشاهده مدل تهدید کامل در سمت سرویس میزبانیشده (hosted)، به آنچه یک کنترل پلن میزبانیشده میتواند و نمیتواند ببیند مراجعه کنید.
FAQ
آیا NetBird کاملاً متنباز است؟
بله، اما تحت دو مجوز. تا اکتبر 2026، فایل README در NetBird بیان میکند که کلاینت و بخش بزرگی از مخزن تحت مجوز BSD-3-Clause هستند. دایرکتوریهای management/، signal/ و relay/ تحت مجوز AGPLv3 قرار دارند. اگر این مؤلفههای سرور را تغییر دهید و به دیگران اجازه دهید از طریق شبکه از آنها استفاده کنند، AGPL شما را ملزم میکند که سورسکد تغییریافته را در اختیار آن افراد قرار دهید.
آیا میتوانم سرور کنترل Tailscale را مانند NetBird بهصورت self-hosted اجرا کنم؟
خیر. سرور هماهنگکننده Tailscale متنبسته است و فقط بهعنوان سرویس میزبانیشده توسط خودشان اجرا میشود. جایگزین معمول برای self-hosting، پروژه Headscale است؛ یک سرور هماهنگکننده مستقل و متنباز که با کلاینتهای رسمی Tailscale کار میکند. شرکت Tailscale مسئول اصلی نگهداری Headscale را استخدام کرده است، اما اعلام کرده که این پروژه را هدایت نمیکند.
آیا relay میتواند ترافیک من را در NetBird یا Tailscale بخواند؟
خیر. در هر دو محصول، کلید خصوصی WireGuard روی دستگاه ایجاد میشود و هرگز از آن خارج نمیشود. یک سرور DERP در Tailscale، یک peer relay در Tailscale و یک relay در NetBird، همگی فقط بستههای رمزنگاریشده WireGuard را فوروارد میکنند. با این حال، relay همچنان میتواند ببیند که کدام peerها به هم متصل میشوند و چه مقدار داده بین آنها جابهجا میشود.
برای self-hosting پروژه NetBird به چه نوع VPS نیاز دارم؟
تا اکتبر 2026، راهنمای شروع سریع رسمی حداقل 1 هسته CPU و 2 گیگابایت حافظه رم را پیشنهاد میدهد. همچنین به یک دامنه عمومی که به VPS اشاره کند، Docker به همراه پلاگین compose، و باز بودن پورتهای TCP 443 و UDP 3478 نیاز دارید. با تنظیمات پیشفرض Traefik، پورت عمومی TCP 80 اختیاری است: گواهیها از TLS-ALPN-01 روی پورت 443 استفاده میکنند و پورت 80 وظیفه هدایت HTTP (redirect) را بر عهده دارد. با این حال، پورت 80 باید روی VPS آزاد باشد زیرا Traefik به آن متصل میشود. برای ترافیک relay شده نیز پهنای باند در نظر بگیرید. در یک سرور self-hosted، تمام اتصالات relay شده از طریق VPS شما عبور میکنند.
کدامیک طرح رایگان بزرگتری دارد؟
تا اکتبر 2026، طرح شخصی Tailscale به حداکثر 6 کاربر با تعداد نامحدود دستگاه برای هر کاربر اجازه دسترسی میدهد. طرح رایگان NetBird Cloud به حداکثر 5 کاربر و 100 دستگاه اجازه دسترسی میدهد. سرور NetBird Community Edition که بهصورت self-hosted اجرا میشود، هزینه مجوز ندارد، اما شما هزینه VPS را پرداخت میکنید و مدیریت آن بر عهده خودتان است.