هزینه اشتراک Tailscale و بررسی مدل قیمت‌گذاری

مدل قیمت‌گذاری Tailscale در یک پاراگراف

هزینه Tailscale بر اساس تعداد کاربر محاسبه می‌شود، نه تعداد دستگاه. در تمامی طرح‌ها، از جمله طرح رایگان، محدودیتی برای تعداد دستگاه‌های هر کاربر وجود ندارد؛ بنابراین طرح رایگان به دلیل اضافه کردن لپ‌تاپ جدید تمام نمی‌شود، بلکه تنها زمانی به پایان می‌رسد که کاربر جدیدی اضافه کنید یا به قابلیت‌های مدیریتی خاصی نیاز داشته باشید که فقط در طرح‌های پولی ارائه می‌شوند. Tailscale یک VPN (شبکه خصوصی مجازی) مبتنی بر WireGuard است و هزینه‌ای که پرداخت می‌کنید برای کنترل پلین (control plane) پیرامون تونل‌ها، یعنی مدیریت هویت و سیاست‌های دسترسی است.

[
  {
    "plan": "Personal",
    "usd_per_user_month": 0
  },
  {
    "plan": "Standard",
    "usd_per_user_month": 8
  },
  {
    "plan": "Premium",
    "usd_per_user_month": 18
  }
]

سرویس Tailscale شامل 3 طرح سلف‌سرویس و یک طرح سفارشی (با استعلام قیمت) است. طرح Personal با هزینه $0 تا 6 کاربر را پوشش می‌دهد. هزینه طرح Standard برابر با $8 به ازای هر کاربر در ماه و طرح Premium برابر با $18 به ازای هر کاربر در ماه است. طرح Enterprise بر اساس نیاز هر سازمان قیمت‌گذاری می‌شود و نرخ ثابتی برای آن وجود ندارد. این مبالغ، قیمت‌های رسمی منتشرشده تا اوت 2026 هستند که از صفحه قیمت‌گذاری Tailscale استخراج شده‌اند. از آنجا که Tailscale چندین بار طرح‌های خود را بازنگری کرده است، پیش از تخصیص بودجه حتماً این صفحه را بررسی کنید.

Tailscale در تاریخ 8 آوریل 2026 طرح‌های خود را بازنگری کرد. طرح Personal Plus بازنشسته شد و سهمیه 6 کاربر آن به طرح رایگان Personal منتقل گردید و طرح قدیمی Starter به Standard تغییر نام یافت. Tailscale اعلام کرده است که اگر پیش از این پرداخت داشته‌اید، طرح فعلی شما حداقل تا 12 ماه پس از آن اطلاعیه با همان قیمت قبلی به کار خود ادامه می‌دهد. بنابراین ممکن است فاکتورهای موجود با قیمت‌های فعلی وب‌سایت مطابقت نداشته باشند.

مواردی که Tailscale واقعاً برای آن‌ها هزینه دریافت می‌کند

چهار مورد در tailnet شما (شبکه واحد Tailscale که دستگاه‌هایتان در آن مشترک هستند) دارای شمارشگر هستند و تنها یکی از آن‌ها مربوط به افراد است. ارقام زیر مطابق با آنچه در اوت 2026 منتشر شده، آورده شده‌اند.

• صندلی‌ها (Seats). هر صندلی معادل یک کاربر است. در طرح‌های Standard و Premium، صورت‌حساب بر اساس تعداد صندلی در ماه محاسبه می‌شود و مجموع تعداد صندلی‌ها، کل مبلغ فاکتور را تشکیل می‌دهد.
• دستگاه‌های کاربر. در تمام طرح‌ها نامحدود است. دستگاهی که متعلق به یک شخص باشد، فارغ از تعداد دستگاه‌هایی که آن شخص در اختیار دارد، هزینه‌ای ندارد.
• منابع برچسب‌دار (Tagged resources). هر طرح شامل 50 منبع است. منابع اضافی هر کدام 1 دلار در ماه هزینه دارند که می‌توان آن‌ها را به‌صورت خودکار از کنسول صورت‌حساب اضافه کرد. منبع برچسب‌دار، دستگاهی است که به‌جای هویت کاربر، دارای یک برچسب (tag) است؛ این روشی است که یک سرور یا سایر گره‌های غیرانسانی به شبکه متصل می‌شوند.
• گروه‌های ACL. یک گروه ACL (لیست کنترل دسترسی)، مجموعه‌ای نام‌گذاری‌شده از کاربران است که قوانین خط‌مشی شما به آن‌ها ارجاع می‌دهد. تعداد مجاز این گروه‌ها در طرح‌های مختلف تفاوت چشمگیری دارد و این تفاوت در بخش زیر به‌طور جداگانه بررسی شده است.

منابع موقت (Ephemeral) به‌صورت جداگانه و بر اساس دقیقه محاسبه می‌شوند: 1,000 دقیقه در ماه برای طرح‌های Personal و Standard، و 10,000 دقیقه برای طرح Premium. گره موقت، گره‌ای با عمر کوتاه است؛ مانند یک CI (یکپارچه‌سازی مداوم) runner که برای یک build متصل شده و سپس خارج می‌شود. گره‌ای که بیش از چهار ساعت در tailnet باقی بماند، دیگر از این سهمیه کسر نمی‌شود، بنابراین یک سرور معمولی هرگز این سهمیه را تمام نمی‌کند. جدول مقایسه، ردیفی برای exit nodeها، subnet routerها یا MagicDNS ندارد، بنابراین ساختار خود شبکه مشمول هزینه نیست. به همین دلیل است که یک دستگاه واحد که یک زیرشبکه خصوصی را از طریق یک VPS تبلیغ می‌کند، می‌تواند کل شبکه‌ای از دستگاه‌ها را بدون افزودن حتی یک ردیف قابل‌پرداخت به فاکتور، در دسترس tailnet شما قرار دهد. قابلیت‌های Serve و Funnel نیز در این محاسبات لحاظ نمی‌شوند، بنابراین انتشار یک سرویس HTTPS در هیچ طرحی هزینه‌ای ندارد؛ اگرچه Funnel نه توسط قیمت، بلکه توسط تنظیمات خط‌مشی محدود شده است، همان‌طور که در تفاوت serve و funnel توضیح داده شده است. برای اطلاع از جزئیات دقیق محدودیت‌های طرح رایگان، به محدودیت‌های طرح رایگان Tailscale مراجعه کنید.

نحوه محاسبه تعداد صندلی‌ها برای تطابق صورت‌حساب با تعداد کاربران

مستندات صورت‌حساب Tailscale این موضوع را به‌صراحت بیان می‌کند: شما هزینه تعداد مشخصی صندلی (seat) را در tailnet خود می‌پردازید و هر کاربر با پیوستن به شبکه، یک صندلی را اشغال می‌کند. در عمل، یک کاربر اولین باری که به کنسول مدیریت وارد می‌شود یا اولین باری که یک دستگاه را احراز هویت می‌کند، یک صندلی را به خود اختصاص می‌دهد. شخصی که دعوت کرده‌اید اما هنوز دعوت را نپذیرفته است، صندلی اشغال نمی‌کند و هزینه‌ای بابت او از شما دریافت نمی‌شود. اگر تمام صندلی‌ها پر شده باشند و کاربر جدیدی وارد شود، تعداد صندلی‌ها به‌طور خودکار 1 واحد افزایش می‌یابد و صندلی اضافه‌شده در طول دوره صورت‌حساب ماهانه، به‌صورت تناسبی (prorated) محاسبه و شارژ می‌شود. یک صندلی می‌تواند آزاد شود (مثلاً با حذف کاربر)، تا نفر بعدی از آن استفاده کند. در اشتراک‌های سالانه، این تغییرات به‌جای کنسول، از طریق تیم فروش Tailscale انجام می‌شود؛ دانستن این نکته پیش از تعهد به یک قرارداد یک‌ساله حائز اهمیت است.

دو سناریو، پیاده‌سازی کامل

تعداد صندلی‌ها تنها متغیر است؛ بنابراین مبلغ سالانه برابر است با تعداد صندلی‌ها ضرب‌در قیمت ماهانه ضرب‌در 12. در اینجا چهار مدل با قیمت لیست ارائه شده است.

[
  {
    "label": "Household of 4, Personal",
    "usd_per_year": 0
  },
  {
    "label": "Household of 7, Standard",
    "usd_per_year": 672
  },
  {
    "label": "Team of 5, Standard",
    "usd_per_year": 480
  },
  {
    "label": "Team of 5, Premium",
    "usd_per_year": "1,080"
  }
]

سناریوی اول: یک خانواده چهار نفره

این مورد ساده است و هزینه آن $0 می‌باشد. طرح Personal تا 6 کاربر را پوشش می‌دهد و تعداد دستگاه‌های هر کاربر نامحدود است. چهار نفر که هر کدام یک گوشی و یک لپ‌تاپ دارند، به همراه یک سرور خانگی، یک دستگاه ضبط ویدیوی شبکه (NVR) و یک VPS، همگی در طرح رایگان جای می‌گیرند. یک VPS که به عنوان یک exit node در Tailscale روی VPS عمل می‌کند، یک دستگاه رایگان دیگر محسوب می‌شود، زیرا این طرح به جای نقش‌ها، افراد را شمارش می‌کند.

دو عامل همچنان می‌تواند طرح رایگان یک خانواده را به پایان برساند. اولی، کاربر هفتم است. هم‌خانه‌ها، والدین همسر، یا دوستی که می‌خواهد به سرور رسانه شما دسترسی داشته باشد: با عبور از 6 کاربر، کل شبکه (tailnet) به طرح Standard منتقل می‌شود و شما باید برای تمام صندلی‌ها هزینه بپردازید، نه فقط برای صندلی جدید. هفت صندلی با قیمت $8 برای هر کدام، معادل $672 در سال می‌شود. عامل دوم، تگ‌ها (tags) هستند. اگر سرورهای خود را به گونه‌ای تگ‌گذاری کنید که به جای شما، متعلق به یک تگ باشند، 50 تگ اول رایگان هستند و هر تگ اضافه پس از آن، 1 دلار در ماه هزینه دارد. اکثر خانواده‌ها هرگز به 50 تگ نمی‌رسند.

سناریوی دوم: یک تیم پنج نفره

پنج نفر در محدوده طرح رایگان شش کاربره جای می‌گیرند، بنابراین یک شرکت پنج نفره می‌تواند Tailscale را با هزینه $0 در سال اجرا کند و بسیاری نیز همین کار را انجام می‌دهند. تعداد نفرات به‌ندرت عاملی است که مانع آن‌ها می‌شود. بخش مدیریتی محصول همان چیزی است که یک تیم کوچک را به سمت طرح پولی سوق می‌دهد، و این اتفاق خیلی زودتر از استخدام نفر ششم رخ می‌دهد.

هنگامی که تصمیم به ارتقا می‌گیرید، محاسبات ساده است زیرا تعداد صندلی‌ها تنها ورودی است. پنج صندلی در طرح Standard برابر با $480 در سال است. همان پنج صندلی در طرح Premium برابر با $1,080 در سال است. استخدام جدید در ماه هفتم، یک صندلی با محاسبه تناسبی (prorated) اضافه می‌کند، نه یک طرح جدید.

چرا صورت‌حساب در بخش هویت ظاهر می‌شود

خودِ ورود به سیستم در تمامی طرح‌ها رایگان است. هزینه در سازوکار پیرامون آن نهفته است: چه کسی اجازه مدیریت چه چیزی را دارد و با چه دقتی می‌توانید دسترسی‌ها را تعریف کنید. این همان الگویی است که در مالیات SSO در برنامه‌های self-hosted توصیف کردیم و Tailscale نمونه بارز آن است.

با نقش‌های کاربری شروع کنید، زیرا این همان ردیفی است که تیم‌های کوچک را به سمت طرح‌های پولی سوق می‌دهد. مستندات Tailscale نقش‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند. «نقش‌های پایه برای تمامی طرح‌های قیمت‌گذاری در دسترس هستند» و این نقش‌ها شامل Owner، Admin و Member می‌شوند. «نقش‌های پیشرفته برای طرح‌های قیمت‌گذاری Standard، Premium و Enterprise در دسترس هستند» و این نقش‌ها شامل Billing admin، IT admin، Network admin و Auditor هستند. در طرح رایگان، راهی وجود ندارد که به مسئول شبکه خود اجازه دهید فایل سیاست (policy file) را مدیریت کند، بدون اینکه به او قدرت حذف tailnet را بدهید؛ همچنین هیچ نقش فقط‌خواندنی (read-only) وجود ندارد. اولین باری که یکی از همکاران درخواست دسترسی حسابرسی (audit) می‌کند، شما در طرح Standard قرار می‌گیرید.

پروتکل SCIM (سیستم مدیریت هویت بین دامنه‌ای) ردیف دوم است. SCIM پروتکلی است که کاربران و گروه‌ها را از ارائه‌دهنده هویت شما به یک سرویس منتقل می‌کند تا وقتی واحد منابع انسانی حساب کاربری فردی را غیرفعال می‌کند، او به‌طور خودکار از tailnet حذف شود. این قابلیت از طرح Standard شروع می‌شود. در طرح Personal، شما باید افراد را به‌صورت دستی حذف کنید که برای چهار نفر مناسب است، اما برای بیست نفر یک ریسک واقعی محسوب می‌شود.

[
  {
    "plan": "Personal",
    "groups_included": 3
  },
  {
    "plan": "Standard",
    "groups_included": 10
  },
  {
    "plan": "Premium",
    "groups_included": 300
  }
]

سپس گروه‌های ACL مطرح می‌شوند. طرح Personal اجازه استفاده از 3 گروه را می‌دهد. طرح Standard اجازه 10 گروه را می‌دهد. طرح Premium اجازه 300 گروه را می‌دهد. عدد سه تا زمانی که فایل سیاست را ننوشته‌اید کافی به نظر می‌رسد: یک گروه برای کارکنان و یک گروه برای پیمانکاران، تنها یک گروه برای همه چیزهای دیگر باقی می‌گذارد؛ بنابراین هر ساختار دیگری باید بر اساس کاربران منفرد نوشته شود. این موضوع باعث می‌شود که در همان روزی که شخصی شغل خود را تغییر می‌دهد، مقیاس‌پذیری متوقف شود.

دو ردیف دیگر ارزش نام بردن دارند تا به دلایل اشتباه ارتقا ندهید. یکپارچه‌سازی‌های وضعیت دستگاه (Device posture) با MDM (مدیریت دستگاه‌های موبایل)، EDR (تشخیص و پاسخ نقطه پایانی) و XDR (تشخیص و پاسخ گسترده) از طرح Standard شروع می‌شوند. لاگ‌های جریان شبکه و استریم لاگ‌ها از طرح Premium شروع می‌شوند و ضبط نشست (session recording) با افزونه مدیریت دسترسی ممتاز (PAM) در طرح Enterprise ارائه می‌شود. تایید دستگاه (Device approval) که یک دستگاه جدید را در وضعیت انتظار نگه می‌دارد تا زمانی که یک مدیر اجازه ورود به آن بدهد، طبق مستندات در تمامی طرح‌ها در دسترس است، بنابراین دلیلی برای پرداخت هزینه نیست.

تخفیف‌هایی که واقعاً می‌توانید دریافت کنید

Tailscale چندین مورد تخفیف را مستند کرده است که پیش از پرداخت قیمت‌های لیست‌شده، ارزش بررسی دارند. خیریه‌ها، سازمان‌های غیرانتفاعی و مؤسسات آموزشی «50% تخفیف نسبت به قیمت‌های لیست‌شده» دریافت می‌کنند: ابتدا باید یک طرح را در کنسول صورت‌حساب انتخاب کنید و سپس برای اعمال تخفیف با پشتیبانی Tailscale تماس بگیرید. پروژه‌های متن‌باز در یک سازمان GitHub که دارای مجوز OSI (Open Source Initiative) هستند، می‌توانند Tailscale را به‌صورت رایگان دریافت کنند، مشروط بر اینکه tailnet از GitHub برای احراز هویت استفاده کند. کدهای تخفیف در کنفرانس‌ها و ایمیل‌های تبلیغاتی ارائه می‌شوند و هنگام ارتقای طرح اعمال می‌گردند.

Headscale، راهکار جایگزین برای self-hosting

Headscale یک پیاده‌سازی متن‌باز از سرور کنترل Tailscale است که کلاینت‌های رسمی Tailscale به آن متصل می‌شوند. این پروژه هیچ ارتباطی با شرکت Tailscale Inc ندارد. مستندات خودِ پروژه، محدودهٔ کاربرد آن را محدود تعریف کرده است: یک tailnet واحد، «مناسب برای استفاده شخصی یا یک سازمان کوچک متن‌باز» که هدف آن کاربران self-hoster و علاقه‌مندان است. فهرست قابلیت‌های آن از آنچه اکثر افراد انتظار دارند، کامل‌تر است. MagicDNS، Taildrop، برچسب‌ها (tags)، مسیریاب‌های زیرشبکه (subnet routers)، گره‌های خروجی (exit nodes)، گره‌های موقت (ephemeral nodes)، یک سرور DERP (رله رمزنگاری‌شده برای بسته‌ها) داخلی، ACLها و Tailscale SSH همگی به عنوان قابلیت‌های پشتیبانی‌شده ذکر شده‌اند.

این معامله دوطرفه است و باید صادقانه بیان شود. Headscale هزینه به ازای هر کاربر را به‌طور کامل حذف می‌کند: کاربران، دستگاه‌ها و گروه‌های ACL به اعداد و ارقام خودتان تبدیل می‌شوند و هزینه به ازای هر نفر از بین می‌رود. در عوض، شما مسئولیت مدیریت control plane را بر عهده می‌گیرید. سرور کنترل همان بخشی است که کلیدهای گره (node keys) را صادر کرده و نقشه همتایان (peer map) را توزیع می‌کند؛ بنابراین زمانی که این سرور آفلاین باشد، نمی‌توانید دستگاه جدیدی اضافه کنید یا دستگاهی که کلیدش منقضی شده را دوباره احراز هویت کنید. این یعنی دیتابیس آن نیاز به پشتیبان‌گیری دارد، نسخه آن نیازمند برنامه ارتقا است و میزبان آن مانند هر سرویس عملیاتی دیگری، نیازمند مانیتورینگ است. هویت (Identity) نیز بخشی است که در آن ضعیف‌ترین عملکرد را دارد: Headscale از ورود OIDC (OpenID Connect) پشتیبانی می‌کند، اما مستندات آن اشاره دارند که گروه‌های OIDC در ACLها قابل استفاده نیستند؛ این دقیقاً همان قابلیتی است که یک تیم برای آن به Tailscale پول پرداخت می‌کند.

بنابراین اگر فقط یک tailnet را مدیریت می‌کنید، از قبل یک سرور Linux را وصله‌گذاری و پشتیبان‌گیری می‌کنید و قیمت به ازای هر کاربر تنها دلیل شما برای بررسی این گزینه است، این معامله را بپذیرید. اگر قصد خرید SCIM، دسترسی حسابرس (auditor access) یا سیاست‌های مبتنی بر گروه را دارید، سراغ این گزینه نروید؛ زیرا این بخشی است که Headscale تلاشی برای حل آن ندارد. نصب آن یک راه‌اندازی معمولی سرور است که در اجرای Headscale به عنوان سرور کنترل Tailscale شخصی پوشش داده شده است. اگر نه به دنبال پرداخت هزینه هستید و نه مدیریت control plane، استفاده از WireGuard ساده در مقابل Tailscale مقایسه‌ای است که باید بخوانید، زیرا WireGuard مدیریت‌شده به‌صورت دستی، هیچ هزینه به ازای کاربر و هیچ سرور هماهنگ‌کننده‌ای ندارد. اگر سیاست‌های مبتنی بر گروه همان چیزی است که شما را به سمت یک طرح پولی سوق داده، اجرای سرور NetBird شخصی گزینه مناسب‌تری است، زیرا این سرویس یک ارائه‌دهنده هویت را در کنار control plane ارائه می‌دهد و قوانین دسترسی را بر اساس گروه‌هایی که خودتان تعریف می‌کنید، می‌نویسد.

ابتدا کاربران و دستگاه‌های خود را شمارش کنید

پیش از آنکه هرگونه مدل‌سازی انجام دهید، این دو عدد واقعی را به دست آورید. روی هر ماشینی که در حال حاضر در tailnet قرار دارد:

tailscale status

این دستور برای هر ماشین یک خط چاپ می‌کند:

100.101.102.103  laptop-alice   alice@   linux   active; direct 203.0.113.9:41641, tx 1116 rx 1124
100.101.102.104  phone-bob      bob@     iOS     active; relay "fra", tx 1351 rx 4262
100.101.102.105  vps-frankfurt  alice@   linux   idle; tx 1214 rx 50

ستون‌ها به ترتیب شامل آدرس IP در Tailscale، نام ماشین، مالک، سیستم‌عامل و وضعیت اتصال هستند. ستون سوم همان ستونی است که صورت‌حساب شما را تعیین می‌کند. در آنجا به جای شمارش خطوط، تعداد ورودهای (logins) متمایز را بشمارید؛ زیرا سه ماشین که مالک آن‌ها alice@ است، معادل یک کاربر (seat) و سه دستگاه رایگان محسوب می‌شوند.

برای مشاهده کل tailnet به جای دیدگاه یک ماشین واحد، API لیست کامل دستگاه‌ها را بازمی‌گرداند:

curl -s "https://api.tailscale.com/api/v2/tailnet/example.com/devices" -u "$TS_API_KEY:"

عبارت example.com را با نام tailnet خود جایگزین کنید و access token را در صفحه Keys در کنسول مدیریت ایجاد نمایید. برای موفقیت این فراخوانی، باید نقش Owner، Admin یا IT admin داشته باشید. عددی که صورت‌حساب نهایی را مشخص می‌کند همچنان صفحه Users در کنسول مدیریت است، زیرا یک seat به معنای کاربری است که وارد سیستم شده و این همان چیزی است که Tailscale شمارش می‌کند.

FAQ

آیا Tailscale برای استفاده شخصی رایگان است؟

بله، برای حداکثر شش کاربر. طرح Personal با قیمت $0 شامل دستگاه‌های نامحدود برای هر کاربر، 50 منبع برچسب‌دار (tagged resources)، 3 گروه ACL و 1,000 دقیقه منبع موقت (ephemeral resource) در ماه است که در اوت 2026 منتشر شده است. عدد شش، تعداد کل کاربران در یک tailnet است؛ بنابراین با اضافه شدن نفر هفتم، کل tailnet به یک طرح پولی منتقل می‌شود و تمام کاربران موجود به عنوان صندلی‌های قابل پرداخت (billed seats) محاسبه خواهند شد.

آیا دستگاه‌های من در صورت‌حساب Tailscale لحاظ می‌شوند؟

دستگاه‌های متعلق به یک شخص خیر. تعداد دستگاه‌های کاربر در تمام طرح‌ها نامحدود است؛ بنابراین یک نفر با بیست دستگاه همچنان یک صندلی محسوب می‌شود. تعداد دستگاهی که ممکن است هزینه داشته باشد، منابع برچسب‌دار هستند؛ یعنی ماشین‌هایی که به جای هویت کاربر، دارای یک برچسب (tag) هستند. هر طرح شامل 50 مورد از این منابع است و موارد اضافی هر کدام 1 دلار در ماه هزینه دارند که از طریق کنسول صورت‌حساب به صورت خودکار قابل افزودن هستند.

ارزان‌ترین راه برای استفاده از Tailscale برای یک تیم پنج نفره چیست؟

در طرح Personal بمانید، زیرا پنج نفر در محدوده رایگان شش کاربره قرار می‌گیرند. زمانی که به قابلیتی نیاز پیدا کردید که در طرح رایگان ارائه نمی‌شود—مانند نقش‌های کاربری پیشرفته، تأمین SCIM، بررسی وضعیت سلامت دستگاه (posture checks) یا بیش از 3 گروه ACL—به طرح Standard با قیمت $8 برای هر کاربر در ماه مهاجرت کنید که برای پنج صندلی، $480 در سال هزینه دارد. اگر خیریه ثبت‌شده یا مؤسسه آموزشی هستید، پیش از اشتراک، از پشتیبانی Tailscale درخواست تخفیف 50 درصدی کنید.

آیا self-hosting سرویس Headscale واقعاً باعث صرفه‌جویی در هزینه می‌شود؟

این کار هزینه به ازای هر صندلی را حذف کرده و آن را با سروری که خودتان مدیریت می‌کنید جایگزین می‌کند. این معامله زمانی منطقی است که صورت‌حساب تنها دلیل شما برای تغییر باشد، یک tailnet واحد را اجرا کنید و از قبل یک میزبان لینوکس داشته باشید که از آن نسخه پشتیبان تهیه کرده و آن را به‌روز نگه می‌دارید. این کار زمانی که قصد داشتید برای مدیریت هویت هزینه کنید، نتیجه خوبی ندارد؛ زیرا مستندات Headscale اشاره می‌کند که گروه‌های OIDC در ACLهای آن قابل استفاده نیستند، بنابراین سیاست‌های مبتنی بر گروه که به دنبال آن بودید، بخشی است که در این مدل منتقل نمی‌شود.