SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor

رفع مشکل تکراری بودن machine-id در VPS کلون شده

اگر دو سرور با یک /etc/machine-id در شبکه باشند، دچار تداخل DHCP می‌شوند. با اجرای 4 دستور ساده و ریبوت سیستم، این شناسه را به صورت ایمن بازتولید کنید تا از تداخل جلوگیری شود.

فایل /etc/machine-id چیست و چرا تکراری بودن آن اهمیت دارد

یک VPS کلون‌شده با همان /etc/machine-id سروری که از آن کپی شده است بالا می‌آید، در حالی که این مقدار باید منحصراً متعلق به یک نصب باشد. برای رفع این مشکل باید چهار دستور را اجرا کرد: خالی کردن فایل، حذف کپی D-Bus در صورتی که یک فایل واقعی باشد، تولید مجدد و در نهایت reboot. مرحله reboot همان گامی است که کاربران معمولاً فراموش می‌کنند، در حالی که همین مرحله باعث اعمال تغییرات می‌شود.

فایل /etc/machine-id شامل یک رشته هگزادسیمال 32 کاراکتری با حروف کوچک است که با یک کاراکتر خط جدید (newline) پایان می‌یابد. این مقدار در واقع یک داده 16 بایتی (128 بیتی) است. صفحه راهنمای machine-id(5) این مقدار را محرمانه می‌داند و تأکید می‌کند که نباید در شبکه فاش شود، زیرا هر موجودیتی که آن را بخواند می‌تواند در آینده دستگاه شما را شناسایی کند. این مقدار معمولاً در زمان نصب یا اولین بوت تولید می‌شود و در بوت‌های بعدی ثابت می‌ماند.

در اینجا سه شناسه با هم اشتباه گرفته می‌شوند که تفکیک آن‌ها ضروری است. Hostname برچسبی است که شما انتخاب می‌کنید و هر زمان قابل تغییر است. شناسه محصول DMI (مخفف desktop management interface) در /sys/class/dmi/id/product_uuid از سمت hypervisor می‌آید و فقط توسط root قابل خواندن است. Machine ID شناسه سوم است: سیستم‌عامل آن را تولید می‌کند و تمام کاربران روی سیستم می‌توانند آن را بخوانند.

چه چیزی در واقع machine ID را می‌خواند

شناسه کلاینت DHCP. این همان موردی است که باعث بروز مشکل می‌شود. ClientIdentifier= در بخش [DHCPv4] از یک فایل .network به مقداری که در networkd.conf(5) تنظیم شده بازمی‌گردد و مقدار پیش‌فرض آن duid است: یک شناسه کلاینت RFC 4361 که از یک IAID و یک DUID (شناسه منحصربه‌فرد DHCP) ساخته شده است. networkd.conf(5) نوع DUID پیش‌فرض را vendor مستند می‌کند، که در آن مقدار DUID با استفاده از 43793 به عنوان شناسه فروشنده (systemd) و محتوای هش‌شدهٔ machine ID تولید می‌شود. DHCPv6 از همان DUID استفاده می‌کند. دو کلون با machine ID یکسان، DUID پیش‌فرض یکسانی تولید می‌کنند و اگر IAID آن‌ها نیز مطابقت داشته باشد، شناسه کلاینت کاملاً یکسانی ارسال می‌کنند. IAID که به‌طور خودکار تولید می‌شود، یک نام پایدار که از udev گرفته شده را هش می‌کند و در صورت نبود نام قابل پیش‌بینی، به آدرس MAC بازمی‌گردد. تطابق نام‌های رابط فعلی به‌تنهایی تضمین‌کننده تطابق IAIDها نیست، بنابراین آدرس‌های MAC متفاوت می‌توانند با وجود machine ID و نام‌های رابط یکسان، شناسه‌های کلاینت متفاوتی تولید کنند. هنگامی که شناسه‌های کلاینت کاملاً مطابقت داشته باشند، سرور DHCP به جای دو کلاینت، یکی را می‌بیند و به هر دو دستگاه یک lease یکسان ارائه می‌دهد. نشانه این وضعیت، آدرسی است که بین دو سرور جابه‌جا می‌شود، یا سروری که هر بار دیگری تمدید می‌کند، آدرس خود را از دست می‌دهد.

journald. فایل‌های ژورنال پایدار در /var/log/journal/<machine-id>/ قرار دارند؛ ژورنال‌های فرار در /run/log/journal/ هستند. نام دایرکتوری دقیقاً از روی همان ID گرفته شده است. جمع‌کننده‌ای که ژورنال‌ها را بر اساس machine ID گروه‌بندی می‌کند، هویت کلون‌ها را ادغام می‌کند؛ در مقابل، systemd-journal-remote فایل‌های خروجی را بر اساس نام میزبان یا آدرس نقطه پایانی منبع جدا می‌کند.

D-Bus. /var/lib/dbus/machine-id جایی است که این فرمت فایل از آنجا شروع شد. این فایل می‌تواند یک symlink به /etc/machine-id یا یک فایل واقعی جداگانه باشد که کپی مخصوص خود را نگه می‌دارد، و همان کپی، تله‌ای است که در دستورالعمل زیر با آن مواجه می‌شوید.

عامل‌های (Agents) مختص هر میزبان. عامل‌های مانیتورینگ، بررسی‌های لایسنس، ابزارهای موجودی و کلاینت‌های پشتیبان اغلب از machine ID به عنوان شناسه پیش‌فرض میزبان استفاده می‌کنند، زیرا پایدار است و نیازی به پیکربندی ندارد. دو سرور که یک هویت را گزارش می‌کنند به معنای یک سری داده‌های ادغام‌شده یا یک لایسنس است که دو ماشین را پوشش می‌دهد. بررسی کنید که عامل شما چگونه host ID خود را استخراج می‌کند و فرض نکنید که حتماً از hostname استفاده می‌کند.

چگونه متوجه شویم که شناسه تکراری داریم

این دستور را روی هر دو سرور اجرا کرده و خروجی‌ها را با هم مقایسه کنید.

cat /etc/machine-id
ls -l /var/lib/dbus/machine-id
sudo cat /sys/class/dmi/id/product_uuid

یکسان بودن machine ID در دو سرور فعال به این معناست که یکی از دیگری کلون شده است. اگر ترجیح می‌دهید از یک دستور استفاده کنید، hostnamectl مقدار مشابهی را در خط Machine ID: خود چاپ می‌کند.

نتیجه ls -l گام بعدی را تعیین می‌کند. یک symlink به شکل زیر است:

lrwxrwxrwx 1 root root 15 Aug 21 09:12 /var/lib/dbus/machine-id -> /etc/machine-id

خطی که با -rw-r--r-- شروع می‌شود به این معناست که این یک فایل واقعی است که کپی مخصوص به خود را از شناسه قدیمی نگه می‌دارد. باید آن را حذف کنید، زیرا systemd-machine-id-setup پیش از آنکه به سراغ hypervisor UUID یا تولیدکننده اعداد تصادفی برود، این فایل را می‌خواند.

product UUID نیز اهمیت دارد. systemd-machine-id-setup(1) پیش از آنکه به تولید تصادفی متوسل شود، از KVM UUID استفاده می‌کند؛ بنابراین اگر ارائه‌دهندهٔ خدمات شما به هر دو کلون، SMBIOS (system management BIOS) UUID یکسانی داده باشد، بازتولید شناسه از آن منبع، دو بار شناسه یکسانی به شما می‌دهد. تفاوت در product UUID از این برخورد خاص جلوگیری می‌کند، اما منابع شناسه قدیمی‌تر همچنان اولویت دارند.

بازسازی machine ID در یک VPS کلون‌شده

ترتیب اولویت اهمیت دارد. systemd-machine-id-setup(1) ابتدا /run/machine-id، سپس یک machine ID معتبر D-Bus، و بعد از آن اعتبارنامه system.machine_id را بررسی می‌کند؛ پیش از آنکه به سراغ UUID مجازی‌ساز یا کانتینر و در نهایت تولید تصادفی برود. یک /var/lib/dbus/machine-id واقعی را در جای خود باقی بگذارید؛ مگر اینکه /run/machine-id اولویت داشته باشد، در غیر این صورت همان مقداری را بازسازی می‌کنید که قصد حذف آن را داشتید. اگر ابزار از /run/machine-id یا یک اعتبارنامه استفاده مجدد می‌کند و ID تغییر نمی‌کند، در حالی که ماشین خاموش است، machine ID ایمیج را پاک کنید و آن را با منابع هویت منحصربه‌فرد بوت کنید.

sudo truncate -s 0 /etc/machine-id
sudo rm -f /var/lib/dbus/machine-id       # only if ls -l showed a real file
sudo systemd-machine-id-setup
sudo ln -sf /etc/machine-id /var/lib/dbus/machine-id
cat /etc/machine-id

کوتاه کردن (Truncate) فایل در ابتدا الزامی است، زیرا ابزار تنها زمانی عمل می‌کند که فایل موجود نباشد یا خالی باشد و روی فایلی که حاوی یک ID معتبر است، تغییری ایجاد نمی‌کند. systemd-machine-id-setup گزارش عملیات خود را در standard error نمایش می‌دهد. در یک KVM VPS که از systemd 258 یا جدیدتر استفاده می‌کند، هنگامی که UUID هایپروایزر انتخاب می‌شود، خروجی زیر را مشاهده خواهید کرد:

Initializing machine ID from SMBIOS/DMI UUID.

در systemd 255، این مرحله با عبارت Initializing machine ID from VM UUID. گزارش می‌شود. Initializing machine ID from random generator. پیامی است که هنگام غیرقابل استفاده بودن منابع ID قبلی نمایش داده می‌شود. هر دو نتیجه قابل قبول هستند، به شرطی که cat /etc/machine-id اکنون مقدار متفاوتی نسبت به سرور دیگر چاپ کند.

این symlink باعث می‌شود D-Bus و systemd از یک مقدار واحد استفاده کنند. اگر ترجیح می‌دهید یک فایل واقعی جداگانه داشته باشید، به جای دستور symlink، دستور sudo dbus-uuidgen --ensure را اجرا کنید: هنگامی که فایل D-Bus وجود ندارد، این دستور ID معتبر را از /etc/machine-id کپی می‌کند. اگر /var/lib/dbus وجود نداشته باشد، ln با خطای No such file or directory مواجه می‌شود و می‌توانید از هر دو خط صرف‌نظر کنید.

سپس سیستم را reboot کنید.

sudo reboot

چرا راه‌اندازی مجدد (reboot) اختیاری نیست

هر پردازشی که مقدار قدیمی را خوانده باشد، همچنان از آن استفاده می‌کند. sd_id128_get_machine() شناسه را در هر thread کش می‌کند: threadای که قبلاً آن را خوانده است، همچنان مقدار قدیمی را برمی‌گرداند و فقط threadای که هنوز درخواستی نداده است، فایل تغییریافته را می‌خواند. بنابراین، یک daemon در حال اجرا می‌تواند شناسه قدیمی را در threadهای موجود خود نگه دارد و فقط در threadهایی که بعداً شروع می‌کند، شناسه جدید را دریافت کند. journald از قبل /var/log/journal/<old-id>/system.journal را باز نگه داشته و به نوشتن در آن ادامه می‌دهد. systemd-networkd در زمان شروع، DUID خود را محاسبه کرده و در هر تمدید، همان شناسه کلاینت قدیمی را ارسال می‌کند؛ این معمولاً دقیقاً همان خطایی است که قصد رفع آن را دارید. D-Bus نیز شناسه خود را در زمان شروع خوانده است. شما می‌توانید سرویس‌ها را یکی‌یکی restart کنید، اما حتماً یکی را از قلم خواهید انداخت و PID 1 نیز مقدار قدیمی را در حافظه دارد.

پس از reboot، هر دو بخش را بررسی کنید:

cat /etc/machine-id
ls /var/log/journal/

با فعال بودن لاگ‌گیری دائمی، /var/log/journal/ اکنون شامل دایرکتوری دومی است که با نام شناسه جدید ایجاد شده و ورودی‌های جدید در آنجا ذخیره می‌شوند. دستور ساده journalctl فقط دایرکتوری ماشین فعلی را می‌خواند، بنابراین تاریخچه پیش از clone شدن شما از دید پیش‌فرض ناپدید می‌شود. این داده‌ها همچنان روی دیسک هستند: journalctl --merge تمام دایرکتوری‌های journal، از جمله دایرکتوری قدیمی را می‌خواند. هنگامی که مطمئن شدید دیگر به آن لاگ‌ها نیازی ندارید، دایرکتوری قدیمی را حذف کنید.

به همین دلیل است که container مکان مناسبی برای تمرین این رویه نیست. یک container از هسته (kernel) میزبان استفاده می‌کند. این container می‌تواند systemd را به عنوان PID 1 خود اجرا کند، اما هرگز هسته اختصاصی خود را بوت نمی‌کند. در داخل یک container، systemd-machine-id-setup تنها پس از شکست خوردن منابع شناسایی قبلی، از یک UUID پیکربندی‌شده برای container استفاده می‌کند؛ بدون وجود منبعی قابل استفاده، یک شناسه تصادفی تولید می‌کند. این رویه را همان‌طور که در محیط عملیاتی (production) رخ می‌دهد تست کنید: یک VM را clone کنید، دستورات را اجرا کنید، reboot کنید و سپس شناسه را با ماشین منبع مقایسه کنید.

پیش از snapshot، فایل را خالی کنید، نه پس از clone

اصلاح cloneها به‌صورت تک‌به‌تک کارساز است، اما اصلاح image اصلی بهتر است؛ زیرا هر سروری که از یک snapshot معیوب بازیابی شود، همان مقدار (ID) را به ارث می‌برد. این کار را آخرین مرحله پیش از خاموش کردن template قرار دهید.

sudo truncate -s 0 /etc/machine-id
sudo rm -f /var/lib/dbus/machine-id
sudo ln -s /etc/machine-id /var/lib/dbus/machine-id
sudo shutdown -h now

محتوای فایل را خالی کنید. آن را حذف نکنید. machine-id(5) برای imageهایی که روی چندین ماشین استفاده می‌شوند، یک فایل خالی را توصیه می‌کند. وجود یک فایل خالی در مسیر اصلی، امکان bind-mount کردن یک فایل موقت روی فایل واقعی را فراهم می‌کند، به‌ویژه زمانی که image به‌صورت read-only استفاده می‌شود. در یک /etc که read-only است، ID تولیدشده در زمان boot در آن فایل موقت قرار می‌گیرد و systemd-machine-id-setup --commit پس از آنکه فایل‌سیستم قابل‌نوشتن شد، آن را ثبت می‌کند.

یک اثر جانبی به نحوه رها کردن فایل بستگی دارد. machine-id(5) صراحتاً بیان می‌کند که اگر /etc/machine-id وجود داشته باشد و خالی باشد، boot به‌عنوان اولین boot در نظر گرفته نمی‌شود؛ بنابراین فایل خالی مذکور باعث اجرای unitهایی که دارای ConditionFirstBoot=yes هستند، نمی‌شود. نبود فایل یا وجود فایلی که حاوی رشته uninitialized باشد، boot بعدی را به یک first boot تبدیل می‌کند: در این حالت آن unitها اجرا می‌شوند و systemd نیز unitها را بر اساس presetها تنظیم می‌کند. پیش از ساخت template، با استفاده از grep -rl ConditionFirstBoot /usr/lib/systemd/system/ بررسی کنید که image شما چه مواردی را اجرا خواهد کرد.

یک template و یک snapshot دو موجودیت متفاوت هستند و همین تفاوت تعیین می‌کند که آیا هویت (identity) کپی می‌شود یا خیر. template یک artifact ساخت است که شما عمداً آماده می‌کنید، در حالی که snapshot یک کپی در لحظه از یک سرور در حال اجرا است و هویت آن سرور را به همراه داده‌هایش حمل می‌کند.

چرا ایمیج‌های ابری این مورد را به‌درستی مدیریت می‌کنند اما snapshot شما خیر

ایمیج‌های توزیع‌های ابری برای کلون‌شدن ساخته شده‌اند؛ بنابراین آن‌ها بدون machine ID مقداردهی‌شده عرضه می‌شوند و در اولین بوت، این شناسه پر می‌شود. ابزار cloud-init یک مرحلهٔ مستندشده دقیقاً برای همین کار دارد. cloud-init clean --machine-id مقدار /etc/machine-id را روی رشته متنی uninitialized در سیستم‌های مبتنی بر systemd تنظیم می‌کند و مستندات CLI مربوط به cloud-init، این کار را به‌عنوان بهترین روش (best practice) هنگام کلون کردن یک golden image توصیه می‌کند تا در بوت بعدی آن ایمیج، یک machine ID منحصربه‌فرد تولید شود.

snapshotای که خودتان تهیه کرده‌اید، داستان متفاوتی دارد. این فایل در لحظه‌ای که روی دکمهٔ snapshot کلیک کردید، از قبل مقداردهی شده بود؛ بنابراین هر سروری که از روی آن بازیابی (restore) شود، همان مقدار را به همراه خواهد داشت، مگر اینکه فرآیند بازیابی به‌طور صریح آن را پاک یا جایگزین کند. این دقیقاً همان نوع مشکلی است که در انتقال یک سرور در حال اجرا به یک VPS جدید با آن مواجه می‌شوید؛ جایی که کپی دقیقاً مشابه نسخه اصلی است و هویت سرور، بخشی است که شما نمی‌خواستید کپی شود.

چه موارد دیگری در یک کلون تکثیر می‌شود

  • کلیدهای میزبان SSH. فایل /etc/ssh/ssh_host_* نیز کپی می‌شود، بنابراین هر دو سرور اثر انگشت (fingerprint) یکسانی را به کلاینت‌ها ارائه می‌دهند. این فایل‌ها را حذف کنید و sudo ssh-keygen -A را اجرا کنید، یا در Debian و Ubuntu از sudo dpkg-reconfigure openssh-server استفاده کنید. کلاینت‌های شما پس از آن در مورد تغییر کلید میزبان هشدار خواهند داد که رفتار درستی است.
  • نام میزبان (hostname). آن را با sudo hostnamectl set-hostname app02 تنظیم کنید، سپس بررسی کنید که /etc/hosts همچنان نام جدید را به درستی resolve می‌کند.
  • پیکربندی شبکه ایستا. کلونِ سیستمی با آدرس IP ایستا، به محض اتصال به شبکه با سیستم اصلی تداخل پیدا می‌کند. پیش از آنکه کلون به شبکه متصل شود، /etc/netplan/ را مطالعه کنید.
  • ساعت سیستم. بازیابی snapshotای که شامل حافظه در حال اجرا باشد، می‌تواند ساعت مهمان را عقب بیندازد تا زمانی که سیستم‌عامل مهمان یا hypervisor آن را اصلاح کنند. پرش بزرگ زمانی در یک VPS بازیابی‌شده باعث شکست در اعتبارسنجی گواهی TLS و به‌هم‌ریختگی ترتیب لاگ‌ها می‌شود تا زمانی که همگام‌سازی زمان انجام شود.

بر روی کلون نیز چک‌لیست ده دقیقه اول برای یک VPS جدید را اجرا کنید. یک سیستم کلون‌شده، حساب‌های کاربری، کلیدهای SSH، قوانین فایروال و وظایف زمان‌بندی‌شده (cron jobs) سیستم منبع را به ارث می‌برد، در حالی که هیچ‌کدام از این موارد برای وظیفه‌ای که کلون قرار است انجام دهد، بازبینی نشده‌اند.

FAQ

آیا پس از تغییر /etc/machine-id باید سیستم را reboot کنم؟

بله. نرم‌افزارهایی که قبلاً machine ID را خوانده‌اند، نسخه کش‌شده آن را نگه می‌دارند، بنابراین مقدار جدید به بخش‌های مهم سیستم در حال اجرا نمی‌رسد. journald به نوشتن در دایرکتوری journal با نام شناسه قدیمی ادامه می‌دهد و کلاینت DHCP همچنان شناسه کلاینتی را ارسال می‌کند که از مقدار قدیمی مشتق شده است؛ این معمولاً همان دلیلی است که باعث تغییر آن شده‌اید. restart کردن سرویس‌های تکی برخی از آن‌ها را اصلاح می‌کند، اما PID 1 نیز مقدار قدیمی را نگه می‌دارد. سیستم را reboot کنید و سپس با cat /etc/machine-id و مقایسه با سرور دیگر، صحت آن را تأیید کنید.

آیا /etc/machine-id همان UUID سخت‌افزاری است؟

خیر. DMI product UUID در /sys/class/dmi/id/product_uuid از hypervisor می‌آید و فقط توسط root قابل خواندن است. machine ID توسط سیستم‌عامل تولید می‌شود و در یک فایل متنی ساده قرار دارد که هر کاربری می‌تواند آن را بخواند. این دو از یک جهت به هم متصل هستند: در یک guest از نوع KVM، اگر منبع شناسه قبلی وجود نداشته باشد، systemd-machine-id-setup یک machine ID جدید را از روی UUID hypervisor مقداردهی اولیه می‌کند. اگر دو clone دارای product UUID یکسان باشند و بازتولید شناسه از آن استفاده کند، هر دو machine ID یکسانی تولید خواهند کرد؛ بنابراین پیش از اعتماد به نتیجه، آن فایل را نیز مقایسه کنید.

آیا باید /etc/machine-id را حذف کنم یا خالی بگذارم؟

هنگام آماده‌سازی یک image، آن را خالی بگذارید. machine-id(5) فایل خالی را ترجیح می‌دهد، زیرا وقتی image با یک /etc فقط‌خواندنی اجرا می‌شود، systemd می‌تواند یک فایل موقت را روی آن bind-mount کند. حذف فایل در سیستم‌های قابل نوشتن کار می‌کند و برخی اسکریپت‌های clone این کار را انجام می‌دهند، اما فایل خالی گزینه پیش‌فرض امن‌تری است. cloud-init کلمه uninitialized را در فایل می‌نویسد. این مقدار، مانند فایل مفقود، باعث می‌شود بوت بعدی به عنوان اولین بوت در نظر گرفته شود، بنابراین unitهایی که دارای ConditionFirstBoot=yes هستند اجرا می‌شوند. یک فایل خالی این کار را نمی‌کند.

چرا دو سرور clone شده من آدرس DHCP یکسانی دریافت کردند؟

زیرا هر دو شناسه کلاینت یکسانی ارسال کردند. systemd-networkd به طور پیش‌فرض از ClientIdentifier=duid برای DHCPv4 استفاده می‌کند و DUID پیش‌فرض از هش /etc/machine-id ساخته می‌شود، بنابراین machine IDهای یکسان، DUIDهای پیش‌فرض یکسانی تولید می‌کنند. شناسه‌های کلاینت کامل تنها زمانی مطابقت دارند که IAIDها نیز یکسان باشند: systemd یک IAID را از نام دائمی به‌دست‌آمده از udev تولید می‌کند و در صورت عدم وجود نام قابل پیش‌بینی، به سراغ آدرس MAC می‌رود. مطابقت نام‌های فعلی رابط‌ها به تنهایی این موضوع را تضمین نمی‌کند. وقتی شناسه‌های کامل مطابقت داشته باشند، سرور DHCP بر اساس آن شناسه تطبیق می‌دهد، هر دو درخواست را به عنوان یک کلاینت در نظر می‌گیرد و یک lease ارائه می‌دهد. به هر ماشین یک machine ID اختصاصی بدهید و هر دو را reboot کنید. اگر سرور همچنان آدرس قدیمی را پیشنهاد می‌دهد، lease قدیمی را در خود سرور DHCP پاک کنید.

آیا این مقاله مفید بود؟

#machine-id#systemd#cloning#snapshots#dhcp