SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor · به‌روزرسانی شده 2026-10-18

آموزش تبدیل VPS به Exit Node در Tailscale

با استفاده از VPS به عنوان Exit Node در Tailscale، ترافیک اینترنت خود را امن کنید. این راهنما شامل فعال‌سازی IP forwarding، تنظیم advertise و رفع خطاهای رایج DNS است.

عملکرد exit node در Tailscale

یک exit node در Tailscale دستگاهی در tailnet شماست که تمام ترافیک اینترنت سایر دستگاه‌هایتان را هدایت می‌کند. یک VPS (سرور مجازی) به دلیل داشتن آدرس عمومی ثابت و پایداری بالا، گزینه مناسبی برای این کار است. راه‌اندازی آن شامل پنج مرحله است: نصب Tailscale روی سرور، معرفی (advertise) آن به عنوان exit node، فعال‌سازی IP forwarding، تأیید مسیر (route) در کنسول مدیریت و در نهایت انتخاب آن node در لپ‌تاپ. مرحله چهارم یک چک‌باکس در صفحه وب است و دستور خط فرمان نیست؛ بسیاری از کاربران در همین مرحله متوقف می‌شوند.

پس از فعال‌سازی، لپ‌تاپ شما تمام بسته‌ها را رمزنگاری کرده و به VPS می‌فرستد. VPS عملیات source NAT (ترجمه آدرس شبکه) را اعمال کرده و بسته را با آدرس IP عمومی خود ارسال می‌کند. وب‌سایت‌ها تنها VPS را می‌بینند. وای‌فای کافی‌شاپ فقط یک جریان UDP رمزنگاری‌شده به سمت VPS می‌بیند و هیچ چیز دیگری برای آن قابل مشاهده نیست. بدون exit node، سرویس Tailscale فقط ترافیک بین دستگاه‌های خودتان را جابه‌جا می‌کند و وب‌سایت‌ها همچنان آدرس واقعی شما را می‌بینند؛ این همان تفاوتی است که در اینکه آیا Tailscale اساساً یک VPN محسوب می‌شود یا خیر مطرح است.

Tailscale در مسیر داده از پروتکل WireGuard استفاده می‌کند و در کنار آن یک سرور هماهنگ‌کننده دارد که کلیدها را توزیع کرده و به دو دستگاه کمک می‌کند تا از طریق NAT یکدیگر را پیدا کنند. به دلیل وجود همین سرور هماهنگ‌کننده است که در مراحل زیر نیازی به کپی کردن کلیدها نیست. برای بررسی دقیق مزایا و معایب، مقایسه Tailscale و WireGuard ساده را مطالعه کنید. اگر ترجیح می‌دهید تمام بخش‌های تونل را خودتان مدیریت کنید، به جای آن یک VPN مبتنی بر WireGuard ساده روی VPS خود میزبانی کنید.

مراحل زیر فرض می‌کنند که Tailscale از قبل روی لپ‌تاپ شما اجرا شده و هر دو دستگاه به یک tailnet واحد وارد شده‌اند. tailnet شبکه خصوصی Tailscale شماست و تا زمانی که مدیر شبکه IPv4 را برای آن غیرفعال نکرده باشد، هر دستگاه در آن یک آدرس ثابت در محدوده 100.64.0.0/10 دریافت می‌کند.

نصب Tailscale روی VPS

curl -fsSL https://tailscale.com/install.sh | sh
sudo tailscale up

اسکریپت نصب، مخزن بسته مناسب برای توزیع سیستم‌عامل شما را انتخاب کرده و دیمون tailscaled را نصب می‌کند. سپس tailscale up یک URL احراز هویت نمایش می‌دهد. آن را در مرورگر باز کرده و با همان حسابی وارد شوید که لپ‌تاپ شما از آن استفاده می‌کند؛ زیرا VPSای که به یک tailnet متفاوت متصل باشد، نمی‌تواند به لپ‌تاپ شما سرویس‌دهی کند.

tailscale status
tailscale ip -4

tailscale status اکنون باید هر دو دستگاه را فهرست کند. tailscale ip -4 آدرس tailnet مربوط به VPS را چاپ می‌کند که همان آدرسی است که بعداً به کلاینت می‌دهید.

Tailscale برای ایجاد تونل به یک دستگاه TUN نیاز دارد. در VPSهای مبتنی بر KVM، این دستگاه موجود است. در پلن‌هایی که با مجازی‌سازی کانتینری ساخته شده‌اند و هسته میزبان را به اشتراک می‌گذارند، /dev/net/tun گاهی اوقات وجود ندارد و tailscaled نمی‌تواند رابط tailscale0 را ایجاد کند. پیش از ادامه، ls -l /dev/net/tun را اجرا کنید.

فعال‌سازی IP forwarding، در غیر این صورت VPS تمام بسته‌ها را دور می‌ریزد

یک ماشین لینوکسی هر بسته‌ای را که به مقصد خودش نباشد دور می‌ریزد، زیرا net.ipv4.ip_forward به‌صورت پیش‌فرض 0 است. گره خروجی (exit node) ترافیک شما را می‌پذیرد، آن را رمزگشایی می‌کند و سپس دور می‌ریزد. این تنظیم را در فایلی بنویسید تا پس از راه‌اندازی مجدد (reboot) باقی بماند.

echo 'net.ipv4.ip_forward = 1' | sudo tee -a /etc/sysctl.d/99-tailscale.conf
echo 'net.ipv6.conf.all.forwarding = 1' | sudo tee -a /etc/sysctl.d/99-tailscale.conf
sudo sysctl -p /etc/sysctl.d/99-tailscale.conf

tee -a عملیات الحاق (append) را انجام می‌دهد، بنابراین اجرای دوبارهٔ این خطوط باعث می‌شود هر دو تنظیم دو بار نوشته شوند. نتیجه همچنان کار می‌کند، اما cat /etc/sysctl.d/99-tailscale.conf ظاهر عجیبی پیدا خواهد کرد. به‌جای اعتماد به فایل، مقدار زنده (live value) را تأیید کنید:

sysctl net.ipv4.ip_forward

این دستور باید net.ipv4.ip_forward = 1 را چاپ کند. اگر این مرحله را نادیده بگیرید و از tailscale up --advertise-exit-node استفاده کنید، کلاینت به شما می‌گوید:

Warning: IP forwarding is disabled, subnet routing/exit nodes will not work.

tailscale set --advertise-exit-node این بررسی را انجام نمی‌دهد، بنابراین سکوت set دلیلی بر فعال بودن forwarding نیست. مقدار sysctl را شخصاً بخوانید.

نیازی نیست قانون masquerade را به‌صورت دستی بنویسید. tailscaled زنجیره‌های فایروال مخصوص خود را با نام‌های ts-input، ts-forward و ts-postrouting نصب می‌کند و قانون NAT برای ترافیک گره خروجی در ts-postrouting قرار دارد. آن‌ها را با sudo iptables-save | grep ts- یا در سیستم‌های مبتنی بر nftables با sudo nft list ruleset مشاهده کنید.

معرفی VPS به عنوان exit node

sudo tailscale set --advertise-exit-node

دستور tailscale set تنها یک تنظیم را تغییر می‌دهد و سایر تنظیمات را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. دستور tailscale up --advertise-exit-node نیز نود را معرفی می‌کند، اما یک اثر جانبی دارد: up با پرچم‌های موجود در خط فرمان خود به عنوان مجموعه کامل تنظیمات غیرپیش‌فرض برخورد می‌کند؛ بنابراین اجرای بعدی یک sudo tailscale up ساده با خطا مواجه شده و متوقف می‌شود.

changing settings via 'tailscale up' requires mentioning all
non-default flags. To proceed, either re-run your command with --reset or
use the command below to explicitly mention the current value of
all non-default settings:

برای تغییرات مستمر از set استفاده کنید تا هرگز با این پیام مواجه نشوید.

معرفی کردن، در واقع یک پیشنهاد است. VPS اکنون به سرور هماهنگ‌کننده اعلام می‌کند که مایل است به عنوان یک exit node عمل کند. هنوز هیچ کلاینتی نمی‌تواند از آن استفاده کند.

تایید exit node در کنسول مدیریت Tailscale

این مرحله نیازی به اجرای دستور ندارد. صفحه Machines در کنسول مدیریت را باز کنید و VPS خود را پیدا کنید؛ اکنون باید نشان Exit Node روی آن ظاهر شده باشد. منوی مربوط به آن دستگاه را باز کرده، گزینه Edit exit node را انتخاب کنید، کادر Use as exit node را علامت بزنید و سپس روی Save کلیک کنید.

تا زمانی که این کادر علامت‌گذاری و ذخیره نشود، control plane این پیشنهاد را نگه می‌دارد و آن را به هیچ دستگاهی ارائه نمی‌دهد. دستور tailscale exit-node list روی لپ‌تاپ شما هیچ خروجی خاصی نشان نمی‌دهد و ترافیک شما همچنان از مسیر عادی خود عبور می‌کند. هیچ پیام خطایی نیز در هیچ‌کدام از دو دستگاه نمایش داده نمی‌شود؛ exit node صرفاً در لیست ظاهر نمی‌شود.

شما می‌توانید exit nodeها را به‌طور خودکار با افزودن یک ورودی در فایل سیاست‌های tailnet تایید کنید:

"autoApprovers": {
  "exitNode": ["tag:exit"],
}

دستگاهی که با --advertise-tags=tag:exit راه‌اندازی شده باشد، به‌طور خودکار تایید می‌شود، به شرطی که tag:exit در بخش tagOwners در همان فایل سیاست تعریف شده باشد. تگ‌گذاری (Tagging) مالکیت دستگاه را تغییر می‌دهد: دستگاه تگ‌شده به جای حساب کاربری شما، متعلق به کل tailnet خواهد بود و قوانین دسترسی اعمال‌شده بر آن نیز تغییر می‌کند. برای یک VPS تکی، استفاده از همان کادر تایید ساده‌تر است.

انتخاب گره خروجی (exit node) روی لپ‌تاپ

در کلاینت لینوکسی:

tailscale exit-node list
sudo tailscale set --exit-node=vps.your-tailnet.ts.net

دستور exit-node list گره‌های خروجی تأییدشده در tailnet شما را به همراه آدرس‌هایشان نمایش می‌دهد. خالی بودن لیست به این معناست که مرحله تأیید انجام نشده است. در سیستم‌عامل‌های macOS، Windows، iOS و Android، همین گزینه در منوی Exit Node در اپلیکیشن Tailscale قرار دارد.

تأیید را از سمت کلاینت انجام دهید، نه از سمت سرور:

curl -4 https://ifconfig.me

این دستور را یک‌بار پیش از انتخاب گره خروجی و یک‌بار پس از آن اجرا کنید. آدرس باید از آدرس محلی شما به IP عمومی VPS تغییر کند. برای متوقف کردن استفاده از گره خروجی:

sudo tailscale set --exit-node=

یک فلگ دیگر نیز در روز اول اهمیت دارد. هنگامی که یک گره خروجی انتخاب شده است، کلاینت همه ترافیک، از جمله بسته‌هایی که مقصدشان 192.168.1.50 است را به داخل تونل می‌فرستد؛ در نتیجه چاپگر و حافظه تحت شبکه شما دیگر پاسخگو نخواهند بود. برای حفظ شبکه محلی روی مسیر محلی از این دستور استفاده کنید:

sudo tailscale set --exit-node=<name> --exit-node-allow-lan-access=true

چرا با فعال‌سازی exit node، تنظیمات DNS شما تغییر می‌کند

به‌طور پیش‌فرض، دستگاهی که از یک exit node استفاده می‌کند، آن exit node را به‌عنوان resolver سیستم نام دامنه (DNS) برای تمام دامنه‌ها به کار می‌گیرد و این تنظیم، جایگزین nameserverهای سراسری و split DNS پیکربندی‌شده برای tailnet شما می‌شود. این رفتار عمدی است. اگر پرس‌وجوها (queries) همچنان به سمت resolver شبکه محلی ارسال می‌شدند، روتر یک کافه همچنان می‌توانست نام تمام سایت‌هایی که بازدید می‌کنید را ببیند، حتی اگر ترافیک اصلی شما خصوصی باقی می‌ماند. نام‌ها و بسته‌های داده باید از یک نقطه خارج شوند.

یکی از پیامدهای این موضوع برای کسانی که از یک resolver داخلی استفاده می‌کنند این است: یک nameserver در tailnet که به آن وابسته هستید، هنگام فعال بودن exit node دیگر استفاده نمی‌شود. برای بازگرداندن آن، گزینه Use with exit node را برای آن nameserver در صفحه DNS کنسول مدیریت فعال کنید.

نام‌های MagicDNS همچنان کار می‌کنند، زیرا کلاینت Tailscale پیش از آنکه هر درخواستی به exit node برسد، آن‌ها را به‌صورت محلی در 100.100.100.100 پاسخ می‌دهد. این مورد را با dig @100.100.100.100 your-vps.your-tailnet.ts.net بررسی کنید، یا در کلاینتی که از systemd-resolved استفاده می‌کند با resolvectl status، جایی که رابط کاربری Tailscale، آدرس 100.100.100.100 را به‌عنوان سرور DNS خود فهرست می‌کند.

اگر مدیریت DNS توسط Tailscale را با --accept-dns=false غیرفعال کنید، کلاینت resolverای را که از شبکه محلی دریافت کرده است حفظ می‌کند. در این حالت ترافیک از طریق تونل عبور می‌کند اما پرس‌وجوها خیر، که این دقیقاً همان نشت DNS است که در تونل‌های WireGuard دست‌ساز رخ می‌دهد. تا زمانی که دلیل خاصی برای تغییر آن ندارید، --accept-dns را به حال خود رها کنید.

استفاده از IPv6 از طریق exit node

یک exit node هر دو مسیر پیش‌فرض، یعنی 0.0.0.0/0 و ::/0 را تبلیغ می‌کند. اگر VPS مسیر IPv6 فعالی به اینترنت نداشته باشد، بسته‌های IPv6 از طریق تونل می‌رسند و همان‌جا متوقف می‌شوند. پیش از اعتماد به آن، روی VPS تست کنید:

ip -6 addr show
curl -6 https://ifconfig.me

درخواستی که در اتصال ناموفق باشد، به این معنی است که VPS مسیر خروجی IPv6 فعالی ندارد. اگر curl به جای آن خطای "Could not resolve host" را گزارش کرد، مشکل از وضوح نام (name resolution) است و نه IPv6؛ بنابراین DNS را روی VPS اصلاح کرده و تست را دوباره اجرا کنید. وب‌سایت‌های دارای dual stack معمولاً همچنان بارگذاری می‌شوند، زیرا کلاینت‌هایی که از Happy Eyeballs استفاده می‌کنند (از جمله curl)، وقتی تلاش IPv6 پس از یک وقفه کوتاه متصل نشود، به‌طور موازی یک تلاش IPv4 را آغاز کرده و هر کدام که زودتر متصل شود را حفظ می‌کنند. curl به‌طور پیش‌فرض 200 میلی‌ثانیه منتظر می‌ماند، بنابراین این وقفه باعث ایجاد تأخیر در اتصالات جدید می‌شود، نه یک خطا. مقصدهای فقط-IPv6 همچنان غیرقابل‌دسترسی باقی می‌مانند.

بخش دیگر، forwarding است. تنظیم net.ipv4.ip_forward = 1 در حالی که net.ipv6.conf.all.forwarding روی 0 باقی مانده باشد، یک مسیر IPv4 فعال به شما می‌دهد اما برای IPv6 یک سیاه‌چاله ایجاد می‌کند؛ چیزی که کاربر آن را به صورت "کند بودن برخی سایت‌ها" تجربه می‌کند، نه به عنوان خطایی که بتوان آن را جستجو کرد. هر دو خط باید در فایل sysctl قرار بگیرند.

آیا VPS باید مسیرهای زیرشبکه (subnet routes) را نیز تبلیغ کند؟

یک exit node تمام ترافیک اینترنت را منتقل می‌کند. یک subnet route یک محدوده آدرس خصوصی را که پشت دستگاه تبلیغ‌کننده قرار دارد، هدایت می‌کند. این‌ها قابلیت‌های مجزایی با تأییدیه‌های جداگانه هستند و یک دستگاه می‌تواند هر دو را انجام دهد. هیچ‌کدام از این‌ها سرویسی که روی خود VPS اجرا می‌شود را در معرض دید قرار نمی‌دهند؛ بنابراین اگر هدف شما داشتن یک URL با پروتکل HTTPS برای یک برنامه روی آن سرور است، قابلیت‌های serve و funnel گزینه‌های مناسب هستند.

sudo tailscale set --advertise-routes=10.0.0.0/24

زمانی که VPS یک شبکه خصوصی را با سایر سرورهایی که می‌خواهید از طریق آدرس‌های خصوصی‌شان به آن‌ها دسترسی داشته باشید به اشتراک می‌گذارد، یک زیرشبکه را تبلیغ کنید. آن را در کادر محاوره‌ای مخصوص به خود، جدا از کادر exit node تأیید کنید: در صفحه Machines، سرور VPS را انتخاب کنید، به بخش Subnets بروید، Edit را انتخاب کنید تا Edit subnet routes باز شود، مسیر مورد نظر را انتخاب کرده و سپس Save را بزنید. کلاینت‌های لینوکسی تا زمانی که --accept-routes را اعمال نکنید، مسیر تبلیغ‌شده را نادیده می‌گیرند؛ این یکی از تفاوت‌هایی است که راهنمای گام‌به‌گام subnet router به‌طور کامل به آن می‌پردازد.

محدوده آدرس را با دقت انتخاب کنید. پس از تأیید یک مسیر، لپ‌تاپی که آن را می‌پذیرد (ویندوز، macOS، iOS و اندروید به‌صورت پیش‌فرض این کار را انجام می‌دهند، لینوکس پس از --accept-routes) می‌تواند ترافیک مربوط به آن محدوده را به داخل تونل بفرستد. اگر 192.168.1.0/24 را از سمت VPS تأیید کنید، لپ‌تاپی که در شبکه خانگی از همان محدوده استفاده می‌کند ممکن است دسترسی به آن آدرس‌ها را از طریق تونل از دست بدهد و دستگاه‌های روی میز شما از دسترس خارج شوند. از محدوده‌ای استفاده کنید که خودتان انتخاب کرده‌اید، نه محدوده‌ای که روتر خانگی‌تان به‌صورت خودکار برای شما در نظر گرفته است.

افزایش سرعت exit node با استفاده از UDP GRO forwarding

نسخه 1.54 و بالاتر Tailscale، در صورتی که روی هسته لینوکس 6.2 یا جدیدتر اجرا شود، می‌تواند از قابلیت receive offload برای افزایش نرخ انتقال (throughput) ترافیک هدایت‌شده استفاده کند. قابلیت GRO (مخفف generic receive offload) بسته‌های ورودی را پیش از آنکه هسته سیستم‌عامل آن‌ها را یکی‌یکی پردازش کند، با هم ادغام می‌کند. تا اکتبر 2026، این تنظیم همچنان باید به‌صورت دستی روی exit node اعمال شود.

sudo apt install -y ethtool
NETDEV=$(ip -o route get 8.8.8.8 | cut -f 5 -d " ")
sudo ethtool -K $NETDEV rx-udp-gro-forwarding on rx-gro-list off

دستور ip -o route get 8.8.8.8 رابط شبکه‌ای را که مستقیماً به اینترنت متصل است گزارش می‌دهد، بنابراین نیازی نیست بین eth0، ens3 و enp1s0 حدس بزنید. با استفاده از ethtool -k $NETDEV | grep udp-gro-forwarding تأیید کنید؛ خروجی این دستور اکنون باید on باشد. قابلیت GRO تنها در صورتی به بهبود سرعت کمک می‌کند که مسیر شبکه از قبل سالم باشد؛ بنابراین اگر پس از این تنظیم، سرعت exit node همچنان پایین بود، مسیر را به همان روشی که برای یک تونل WireGuard ساده که کندتر از لینک زیرین خود عمل می‌کند بررسی می‌کنید، اندازه‌گیری نمایید.

این تنظیم با reboot شدن سیستم از بین می‌رود. در سیستمی که از networkd-dispatcher استفاده می‌کند، آن را خودکار کنید:

printf '#!/bin/sh\n\nethtool -K %s rx-udp-gro-forwarding on rx-gro-list off \n' "$(ip -o route get 8.8.8.8 | cut -f 5 -d " ")" | sudo tee /etc/networkd-dispatcher/routable.d/50-tailscale
sudo chmod 755 /etc/networkd-dispatcher/routable.d/50-tailscale

ابتدا بررسی کنید که /etc/networkd-dispatcher/routable.d/ وجود دارد یا خیر. اگر وجود ندارد، یعنی سیستم از networkd-dispatcher استفاده نمی‌کند؛ در این صورت، یک systemd unit کوچک که دستور ethtool را هنگام بوت اجرا کند، همان کار را انجام خواهد داد.

معنای سیاست استفادهٔ مجاز (AUP) ارائه‌دهنده برای ترافیک خروجی

هر بسته‌ای که کلاینت از طریق exit node ارسال می‌کند، با IP عمومی VPS شما خارج می‌شود؛ بنابراین تمام فعالیت‌ها به حساب کاربری شما نسبت داده می‌شود. گزارش‌های سوءاستفاده مستقیماً به صندوق ورودی شما ارسال می‌شوند: اخطارهای کپی‌رایت، شکایات مربوط به port scan و غیره. پیش از آنکه ترافیک یک خانه یا تیم را از طریق یک سرور هدایت کنید، AUP (سیاست استفادهٔ مجاز) ارائه‌دهندهٔ خود را مطالعه کنید و هرگز یک exit node را برای افرادی که از آن‌ها شناخت کافی ندارید، باز نگذارید.

پهنای باند فقط یک‌بار، آن هم در مسیر خروجی محاسبه می‌شود. هر بایتی که از exit node عبور می‌کند، دو بار از VPS می‌گذرد؛ یک‌بار هنگام ورود و یک‌بار هنگام خروج. در اکثر طرح‌های VPS، فقط نیمهٔ خروجی ترافیک محاسبه (metered) می‌شود. تا اکتبر 2026، SSD Nodes سقف مجاز تمام طرح‌های KVM خود را به عنوان انتقال خروجی (outbound transfer) از 4TB تا 48TB در ماه ذکر کرده است و مستندات Vultr نیز بیان می‌کند که ترافیک ورودی محاسبه نمی‌شود. برای یک دانلود، بخش محاسبه‌شده، مسیر حرکت داده از VPS از طریق تونل به لپ‌تاپ شماست. برای یک آپلود، این مسیر از VPS به سمت اینترنت است. در هر دو حالت، هر چیزی که از طریق exit node هدایت می‌کنید، یک‌بار در سقف مجاز شما لحاظ می‌شود و تماشای یک استریم ویدیو از طریق exit node، حجم بسیار بیشتری از آنچه اکثر افراد تصور می‌کنند مصرف می‌کند. طرح خود را بررسی کنید، زیرا میزبانی که هر دو جهت ترافیک را محاسبه کند، آن استریم را دو بار در سقف مصرف شما لحاظ خواهد کرد.

محدودهٔ آدرس‌های دیتاسنتر نیز دارای اعتبار (reputation) خاص خود هستند. برخی وب‌سایت‌ها برای این آدرس‌ها CAPTCHAهای بیشتری نمایش می‌دهند و برخی سرویس‌های استریمینگ مستقیماً آن‌ها را مسدود می‌کنند. هیچ تغییری در پیکربندی شما نمی‌تواند این موضوع را اصلاح کند، زیرا این ویژگیِ ذاتیِ بلوک آدرسی است که ارائه‌دهندهٔ شما مالک آن است.

چرا ترافیک همچنان از طریق اتصال محلی شما خارج می‌شود

Exit node تبلیغ شده اما تأیید نشده است. دستور tailscale exit-node list در کلاینت هیچ خروجی‌ای نمایش نمی‌دهد و هیچ‌کدام از دو دستگاه خطایی ثبت نمی‌کنند. به صفحه Machines بروید، از منوی VPS گزینه Edit exit node را انتخاب کنید، تیک Use as exit node را بزنید و Save را انتخاب کنید.

کلاینت آن را انتخاب نکرده است. تأیید کردن، گره را برای tailnet در دسترس قرار می‌دهد. انتخاب آن یک اقدام جداگانه روی هر دستگاه است. دستور sudo tailscale set --exit-node=<name> را دوباره اجرا کنید و سپس وضعیت curl -4 https://ifconfig.me را مجدداً بررسی کنید.

قابلیت Forwarding غیرفعال است. نشانهٔ آن مشخص است: دستور tailscale ping <vps> با موفقیت اجرا می‌شود، تونل کاملاً برقرار است، اما تمام آدرس‌های خارجی با خطای timeout مواجه می‌شوند. دستور sysctl net.ipv4.ip_forward مقدار 0 را نشان می‌دهد. فایل sysctl را اصلاح کنید و سپس دستور sudo sysctl -p /etc/sysctl.d/99-tailscale.conf را اجرا کنید.

فایروال بسته‌های forward شده را مسدود می‌کند. دستور tailscaled زنجیره ts-forward اختصاصی خود را اضافه می‌کند و در یک VPS تمیز، همین کافی است. سیستمی که از قبل ufw یا Docker روی آن اجرا شده، ممکن است با سیاست FORWARD در حالت DROP و قوانینی که پیش از قوانین Tailscale قرار گرفته‌اند، مواجه شود. حدس نزنید کدام‌یک مقصر است: در حالی که کلاینت تلاش می‌کند صفحه‌ای را بارگذاری کند، دستور sudo iptables -L FORWARD -n -v را اجرا کنید و ببینید کدام شمارنده‌ها تغییر می‌کنند. در سیستم‌های دارای ufw، راه‌حل معمول استفاده از DEFAULT_FORWARD_POLICY="ACCEPT" در فایل /etc/default/ufw و سپس اجرای sudo ufw reload است. فایروال شبکهٔ ارائه‌دهندهٔ خود را در پنل کنترل نیز بررسی کنید، زیرا این یک کنترل مجزا از هر چیزی است که روی سرور اجرا می‌شود.

اتصال برقرار است اما کند است. دستور tailscale netcheck را روی هر دو دستگاه اجرا کنید. اگر گزارش دهد که UDP مسدود شده است، دو دستگاه نمی‌توانند مسیر مستقیمی ایجاد کنند و به رلهٔ DERP متوسل می‌شوند که باعث افزایش تأخیر در تمام اتصالات می‌شود. باز کردن ترافیک ورودی UDP روی پورت 41641 برای VPS در فایروال شبکهٔ ارائه‌دهنده، معمولاً مسیر مستقیم را بازیابی می‌کند.

چه زمانی از سرور هماهنگ‌کننده Tailscale خارج شویم

همه موارد فوق برای تبادل کلید و تأییدی که کلیک کردید، به سرور هماهنگ‌کننده میزبانی‌شده توسط Tailscale وابسته هستند. ترافیک شما مستقیماً از لپ‌تاپ به VPS منتقل می‌شود، یا زمانی که مسیر مستقیمی قابل ایجاد نباشد، از طریق یکی از رله‌های DERP شرکت Tailscale عبور می‌کند. سرور هماهنگ‌کننده هرگز ترافیک شما را حمل نمی‌کند، اگرچه تصمیم می‌گیرد چه کسی اجازه پیوستن به tailnet را دارد و هر دستگاه به چه چیزی دسترسی خواهد داشت. قیمت به‌ندرت دلیل اصلی برای جابه‌جایی است، زیرا طرح رایگان شامل شش کاربر با تعداد نامحدودی از دستگاه‌های شخصی آن‌ها می‌شود، بنابراین به‌جای هزینه، خودِ وابستگی را بسنجید. نفر هفتم جایی است که این وضعیت تغییر می‌کند، و از آنجایی که Tailscale به‌جای دستگاه، به ازای هر کاربر صورت‌حساب صادر می‌کند، پیش از تصمیم‌گیری بر اساس هزینه‌ها، محاسبه کنید که یک خانواده یا یک تیم پنج‌نفره واقعاً چقدر پرداخت می‌کند. سنجش صادقانه این موضوع به معنای دانستن این است که یک سرور هماهنگ‌کننده نفوذپذیر یا یک حساب کاربری سرقت‌شده واقعاً به چه چیزی می‌تواند دسترسی پیدا کند، که این همان چیزی است که مدل اعتماد Tailscale تعیین می‌کند. اگر این وابستگی همان چیزی است که می‌خواهید حذف کنید، Headscale را به‌عنوان سرور کنترل Tailscale خود اجرا کنید و هر دو کلاینت را به سمت آن هدایت کنید. مراحل گره خروجی (exit node) پس از آن یکسان است، با این تفاوت که تأیید مسیر به‌جای کنسول میزبانی‌شده، از طریق خط فرمان Headscale انجام می‌شود. Headscale صفحه کنترل را جایگزین می‌کند اما شما را در کلاینت‌های Tailscale نگه می‌دارد، بنابراین اگر ترجیح می‌دهید کل پشته را خودتان اجرا کنید، NetBird سرور هماهنگ‌کننده و کلاینت‌های اختصاصی خود را ارائه می‌دهد که می‌توانید روی یک VPS میزبانی کنید.

FAQ

چرا پس از انتخاب exit node، ترافیک من همچنان از اتصال محلی استفاده می‌کند؟

دو دلیل رایج برای این موضوع وجود دارد. exit node تبلیغ شده اما تأیید نشده است: صفحه Machines را در کنسول مدیریت باز کنید، VPS مورد نظر را بیابید، از منوی آن گزینه Edit exit node را انتخاب کنید، تیک Use as exit node را بزنید و Save را انتخاب کنید. تأیید در کنسول انجام می‌شود و هیچ دستوری در سرور این کار را انجام نمی‌دهد. دلیل دوم متفاوت است: IP forwarding غیرفعال است، بنابراین تونل برقرار می‌شود، tailscale ping به VPS کار می‌کند، اما تمام آدرس‌های خارجی با خطای timeout مواجه می‌شوند. وضعیت را با sysctl net.ipv4.ip_forward بررسی کنید که باید مقدار 1 را نشان دهد.

آیا باید هر بار exit node را به‌صورت دستی تأیید کنم؟

تأیید برای هر دستگاه یک اقدام یک‌باره است. اگر مرتباً VPS را بازسازی می‌کنید، یک بلوک autoApprovers حاوی "exitNode": ["tag:exit"] به فایل سیاست tailnet خود اضافه کنید، tag:exit را در زیر tagOwners تعریف کنید و گره را با --advertise-tags=tag:exit بالا بیاورید. یک دستگاه برچسب‌دار (tagged) متعلق به tailnet است و نه حساب کاربری شما، بنابراین قوانین دسترسی اعمال‌شده بر آن نیز تغییر می‌کند.

لپ‌تاپ من هنگام فعال بودن exit node از کدام سرور DNS استفاده می‌کند؟

از خودِ exit node. دستگاهی که از exit node استفاده می‌کند، تمام پرس‌وجوهای DNS را به آنجا می‌فرستد و این کار جایگزین سرورهای DNS سراسری و split تنظیم‌شده برای tailnet می‌شود. این کار باعث می‌شود شبکه محلی نتواند نام‌هایی را که جستجو می‌کنید ببیند. برای اینکه یکی از سرورهای نام tailnet همچنان اعمال شود، گزینه Use with exit node را برای آن در صفحه DNS کنسول مدیریت فعال کنید. نام‌های MagicDNS همچنان resolve می‌شوند، زیرا کلاینت Tailscale در 100.100.100.100 به‌صورت محلی به آن‌ها پاسخ می‌دهد.

آیا یک VPS می‌تواند همزمان exit node و subnet router باشد؟

بله. sudo tailscale set --advertise-exit-node و sudo tailscale set --advertise-routes=10.0.0.0/24 مستقل هستند و هر کدام در کادر محاوره‌ای مخصوص خود تأیید می‌شوند: exit node از طریق Edit exit node در منوی دستگاه در صفحه Machines، و subnet از طریق Edit در بخش Subnets دستگاه که Edit subnet routes را باز می‌کند. هر دو نیاز دارند که IP forwarding روی VPS فعال باشد. از تبلیغ محدوده‌ای که با شبکه خانگی لپ‌تاپ شما مطابقت دارد خودداری کنید، زیرا پس از تأیید آن مسیر و پذیرش آن توسط لپ‌تاپ، ممکن است آن آدرس‌ها را از شبکه محلی شما بگیرد و دستگاه‌های محلی شما غیرقابل دسترس شوند.

آیا exit node ترافیک من را از ارائه‌دهنده VPS مخفی می‌کند؟

خیر. تونل در VPS به پایان می‌رسد، بنابراین ترافیک به هر شکلی که مقصد انتظار دارد از سرور خارج می‌شود و ارائه‌دهنده شما آن را در جایی که خود سایت رمزگذاری نشده است، به‌صورت شفاف حمل می‌کند. exit node نقطه‌ای را که ترافیک شما به اینترنت می‌پیوندد، از شبکه‌ای که به آن متصل هستید به سروری که اجاره کرده‌اید تغییر می‌دهد. این کار مرور شما را از Wi-Fi کافی‌شاپ و ISP خانگی مخفی می‌کند و همان مرور را با نام حساب کاربری شما به ارائه‌دهنده VPS نشان می‌دهد.

آیا این مقاله مفید بود؟