دانلود V2Ray برای مک: انتخاب برنامه و وارد کردن کانفیگ
v2rayN را از گیتهاب برای مک اینتلی یا Apple silicon بگیرید، فایل را بررسی کنید، پیام «آسیب دیده است» را رفع کنید و لینک vless یا اشتراک را وارد کنید. برای مک قدیمی Hiddify هست.
دانلود V2Ray برای مک: جواب کوتاه
برای دانلود V2Ray برای مک لازم نیست سراغ App Store بروید. برنامه v2rayN، ساخته 2dust، نسخه macOS را مستقیم در بخش Releases گیتهاب منتشر میکند و برای نصبش به حساب اپل نیاز ندارید. اگر macOS شما قدیمیتر از 13.6 است، Hiddify گزینه دوم است که آن هم از گیتهاب دانلود میشود.
خود V2Ray یک هسته (core) است، یعنی برنامهای که اتصال را میسازد ولی پنجره و دکمه ندارد. چیزی که روی مک نصب میکنید یک برنامه گرافیکی (client) است که هسته را اجرا میکند. صفحه اصلی v2rayN در گیتهاب آن را اینطور معرفی میکند: یک کلاینت گرافیکی برای Windows، Linux و macOS که از Xray و sing-box پشتیبانی میکند. پس وقتی میگوییم «V2Ray روی مک»، منظور همین برنامه است.
این راهنما چهار کار را پیش میبرد: پیدا کردن فایل درست برای مک شما، بررسی فایل پیش از نصب، رفع پیام «آسیب دیده است»، و وارد کردن کانفیگ. در آخر سراغ Hiddify و مسیر App Store هم میرویم.
مک من Apple silicon است یا Intel؟
v2rayN برای مک دو نسخه جدا دارد. نسخه arm64 روی مک اینتلی اجرا نمیشود. مک Apple silicon نسخه اینتلی (x64) را هم با Rosetta اجرا میکند، که اپل آن را برای مکهای Apple silicon با macOS 27 یا قدیمیتر ارائه میدهد، ولی فایل arm64 برای خود این مکها ساخته شده است. پس اول نوع پردازنده را پیدا کنید. از منوی اپل (لوگوی سیب در گوشه صفحه) گزینه About This Mac را بزنید. اپل در صفحه پشتیبانی خودش این را توضیح میدهد:
- اگر سطری با عنوان Chip میبینید و بعد از آن نام یک تراشه آمده، مک شما Apple silicon است. فایلهایی که نامشان
macos-arm64دارد برای شماست. - اگر سطری با عنوان Processor میبینید و بعد از آن نام یک پردازنده Intel آمده، مک شما اینتلی است. فایلهایی که نامشان
macos-64دارد برای شماست.
ویکی v2rayN کلمه Intel را به کار نمیبرد. جدول پلتفرمها در صفحه اصلی پروژه برای macOS دو معماری نام میبرد: x64 و arm64. فایل macos-64 همان نسخه x64 است، یعنی نسخه پردازندههای اینتل. اگر میخواهید بدانید این دو معماری چه فرقی دارند، مقایسه پردازندههای ARM و x86 روی سرور همین تفاوت را از سمت سرور توضیح میدهد.
v2rayN به کدام نسخه macOS نیاز دارد؟
صفحه ویکی v2rayN با عنوان Release files introduction حداقل نسخه را macOS 13.6 اعلام میکند. صفحه اصلی پروژه هم برای «حداقل نیازمندی سیستمعامل» به همین صفحه ارجاع میدهد. نسخه macOS را در همان پنجره About This Mac میبینید. اگر عدد آن از 13.6 کمتر است، این بخش را رد کنید و به بخش Hiddify در پایین بروید.
کدام فایل v2rayN را دانلود کنم، dmg یا zip؟
تا امروز، ۲۵ آبان ۱۴۰۵ (۱۶ نوامبر ۲۰۲۶)، آخرین نسخه v2rayN در گیتهاب 7.25.6 است. این نسخه در ۱۹ مهر ۱۴۰۵ (۱۱ اکتبر ۲۰۲۶) منتشر شده و صفحه Releases آن را Latest نشان میدهد. چهار فایل این نسخه برای مک است:
v2rayN-macos-arm64.dmgوv2rayN-macos-arm64.zipبرای Apple siliconv2rayN-macos-64.dmgوv2rayN-macos-64.zipبرای مک اینتلی
کنار هر کدام یک فایل .sig هم هست، و فایلی به نام v2rayN-public-key.asc هم به همین نسخه پیوست شده است. بقیه فایلهای صفحه برای Windows و Linux است.
برای بیشتر کاربران فایل dmg سادهتر است: آن را باز میکنید، برنامه را به پوشه Applications میکشید و کار تمام است. فایل zip برای کسی است که میخواهد برنامه را بدون نصب، از داخل یک پوشه و از Terminal اجرا کند.
فایل دانلودشده را قبل از نصب چطور بررسی کنم؟
این مرحله را جدی بگیرید. در ادامه باید محافظ امنیتی macOS را برای این برنامه کنار بگذارید و حتی رمز مدیر مک را به آن بدهید. پس باید مطمئن باشید فایلی که دارید همان فایل منتشرشده است، نه نسخهای که کسی در یک کانال تلگرامی دستکاری کرده است.
گیتهاب زیر نام هر فایل در صفحه Releases یک اثر انگشت SHA-256 نشان میدهد. برای نمونه، زیر v2rayN-macos-arm64.dmg در نسخه 7.25.6 این سطر آمده است:
sha256:81c979a7fa480a24a7e9f9629992c2641f78d7b75a8ca8ce588ba36bfcbbbf91Terminal را باز کنید (در Applications و پوشه Utilities) و اثر انگشت فایلی را که دانلود کردهاید حساب کنید:
shasum -a 256 ~/Downloads/v2rayN-macos-arm64.dmgخروجی یک رشته ۶۴ کاراکتری است و بعد نام فایل. این رشته باید حرف به حرف با رشته بعد از sha256: در صفحه گیتهاب یکی باشد. اگر حتی یک کاراکتر فرق دارد، فایل را باز نکنید و دوباره از خود گیتهاب دانلود کنید. برای مک اینتلی، نام فایل را در دستور عوض کنید و خروجی را با رشته زیر همان فایل مقایسه کنید. اگر با این روش آشنا نیستید، راهنمای بررسی فایلهای دانلودی با checksum منطق آن را قدم به قدم توضیح میدهد.
یک محدودیت را بدانید: این اثر انگشت فقط ثابت میکند فایل شما همان فایلی است که در این صفحه گیتهاب بارگذاری شده. درباره فایلهای .sig و کلید v2rayN-public-key.asc هم باید بگوییم که ویکی v2rayN هیچ دستورالعملی برای بررسی آنها ندارد، و ما هم روش بررسی امضا را روی فایلهای 7.25.6 آزمایش نکردهایم. برای همین در این راهنما دستوری برای آن نمیدهیم.
چرا مک میگوید v2rayN آسیب دیده است؟
ویکی v2rayN صریح میگوید: بسته نصبی مک امضا نشده است، پس macOS میگوید برنامه آسیب دیده (damaged) است. فایل واقعاً خراب نیست. علت این است که macOS پیش از اولین اجرای برنامهای که از اینترنت آمده، آن را با بخشی به نام Gatekeeper بررسی میکند. طبق راهنمای امنیتی اپل، Gatekeeper بررسی میکند که برنامه از یک توسعهدهنده شناختهشده باشد و اپل آن را notarize کرده باشد، یعنی آن را برای محتوای مخرب شناختهشده بررسی کرده باشد. v2rayN امضای اپل ندارد، پس این بررسی رد میشود.
راهحل ویکی این است: اول فایل dmg را باز کنید و v2rayN.app را به پوشه Applications بکشید. بعد در Terminal این دستور را اجرا کنید:
xattr -cr /Applications/v2rayN.appxattr ویژگیهای اضافهای (extended attributes) را که روی فایلها ذخیره شده مدیریت میکند. گزینه -c همه این ویژگیها را پاک میکند و گزینه -r این کار را روی تمام فایلهای داخل برنامه انجام میدهد. یکی از این ویژگیها همان علامتی است که macOS روی فایلهای دانلودشده میگذارد. در عمل، با این دستور بررسی Gatekeeper را برای همین یک برنامه کنار میگذارید. برای همین مرحله checksum در بخش قبل مهم است: بعد از این دستور، macOS دیگر جلوی یک فایل دستکاریشده را هم نمیگیرد.
اگر برنامه را پیش از اجرای دستور باز کردید و پیام «آسیب دیده است» آمد، دکمه انتقال به سطل زباله را نزنید. پنجره را ببندید، دستور بالا را اجرا کنید و برنامه را دوباره باز کنید.
اجرای نسخه zip از Terminal
اگر فایل zip را گرفتهاید، آن را باز کنید. ویکی v2rayN برای اجرای آن دو دستور میدهد که باید داخل پوشهای اجرا شوند که فایل v2rayN در آن است. در Terminal بنویسید cd و یک فاصله، بعد آن پوشه را از Finder به پنجره Terminal بکشید تا مسیرش نوشته شود، و Return را بزنید. سپس:
chmod +x v2rayN
./v2rayNدستور اول به فایل اجازه اجرا میدهد و دستور دوم برنامه را باز میکند. ویکی تأکید میکند که برنامه را با کاربر عادی اجرا کنید، پس جلوی ./v2rayN کلمه sudo نگذارید. ویکی درباره اینکه نسخه zip هم پیام Gatekeeper را نشان میدهد یا نه چیزی نمیگوید، و ما هم این را روی مک آزمایش نکردهایم.
وارد کردن لینک vless یا vmess از کلیپبورد
v2rayN ترجمه فارسی دارد. نام گزینهها را در این راهنما هم انگلیسی و هم فارسی آوردهایم، چون ترجمه فارسی بعضی گزینهها با معنی اصلی کمی فرق دارد. نامهای فارسی را از فایل ترجمه خود پروژه برداشتهایم.
لینک کانفیگ را کپی کنید، یعنی رشتهای که با vless:// یا vmess:// شروع میشود. بعد در v2rayN از منوی Configuration (در نسخه فارسی: «سرورها») گزینه Import Share Links from clipboard را بزنید. ترجمه فارسی این گزینه «وارد کردن URL انبوه از کلیپ بورد» است.
ویکی v2rayN میگوید محتوای کلیپبورد میتواند متن ساده یا Base64 باشد. برنامه اول Base64 و بعد متن ساده را امتحان میکند، و اگر هیچکدام خوانده نشود پیام خطا میدهد. در ویکی و در کد برنامه، میانبر این گزینه Ctrl+V نوشته شده است (وقتی مکاننما داخل یک کادر متنی نیست). ما بررسی نکردهایم که روی مک این میانبر با Ctrl کار میکند یا با Command، پس مطمئنترین راه همان منو است. چند لینک را هم میتوانید با هم کپی کنید، هر کدام در یک خط.
بعد از وارد کردن، سرور در فهرست اصلی ظاهر میشود. آن را انتخاب کنید و سرور فعال کنید. در نسخه فارسی این گزینه «به عنوان سرور فعال تنظیم کنید» نام دارد. گزینه «آزمایش سرورها با تاخیر واقعی» هم نشان میدهد کدام سرور واقعاً جواب میدهد.
افزودن لینک اشتراک (subscription) در v2rayN
لینک اشتراک یک نشانی اینترنتی است که به جای یک سرور، فهرستی از سرورها برمیگرداند و فروشنده میتواند آن فهرست را بهروز کند. مراحل:
- از منوی Subscription Group («گروه اشتراک») گزینه Subscription group settings («تنظیم گروه اشتراک») را باز کنید.
- Add («اضافه کردن») را بزنید.
- یک نام دلخواه در فیلد Remarks («ملاحظات») بنویسید و نشانی اشتراک را در فیلد URL بگذارید. سپس پنجره را تأیید کنید.
- از همان منوی Subscription Group گزینه Update subscriptions without proxy («اشتراک را بدون پروکسی به روز شود») را بزنید.
ویکی v2rayN سه نکته درباره اشتراک دارد. نشانی باید به شکل عادی در دسترس باشد. پروتکلهای پشتیبانیشده شامل VMess، Shadowsocks، SOCKS، VLESS، Trojan، Hy2، TUIC، WireGuard و Anytls است. کانفیگ سفارشی (custom configuration) را نمیشود به شکل اشتراک وارد کرد.
اگر بهروزرسانی هیچ سروری اضافه نمیکند، دو علت رایج را بررسی کنید. اول، گزینهای که زدید اشتراک را «بدون پروکسی» دریافت میکند، یعنی مستقیم از اینترنت خود شما. پس اگر نشانی اشتراک روی شبکه شما در دسترس نیست، دریافت آن شکست میخورد. دوم، طبق ویکی بعضی سرورهای اشتراک بر اساس User-Agent برنامه پاسخ متفاوتی برمیگردانند. اگر فروشنده گفته لینک فقط با برنامه خاصی کار میکند، علت همین است.
system proxy یا TUN: کدام را در مک روشن کنم؟
v2rayN دو راه برای فرستادن ترافیک مک به سرور دارد. فرقشان در این است که کدام برنامهها از اتصال استفاده میکنند.
system proxy تنظیمات پروکسی خود macOS را عوض میکند. طبق بخش پرسشهای رایج ویکی، این کار روی مک با یک اسکریپت انجام میشود. آن اسکریپت با دستور networksetup پروکسی HTTP، HTTPS و SOCKS را روی هر سرویس شبکه (مثل Wi-Fi) تنظیم میکند. گزینهها در نوار وضعیت (status bar) برنامه اینها هستند: Set system proxy («تنظیم پراکسی سیستم»)، Clear system proxy («پاک کردن پروکسی سیستم») و Do not change system proxy («پروکسی سیستم تغییر نکند»). ویکی حالت PAC را فقط برای Windows توضیح میدهد.
بعد از روشن کردن system proxy، در Terminal این دستور را بزنید:
scutil --proxyدر خروجی باید HTTPEnable : 1 و SOCKSEnable : 1 را همراه با نشانی و پورت v2rayN ببینید. اگر این مقدارها 0 است، اسکریپت کار نکرده است. ویکی میگوید در این حالت پوشه guiLogs برنامه را نگاه کنید.
محدودیت system proxy این است که فقط برنامههایی از آن استفاده میکنند که تنظیمات پروکسی macOS را میخوانند، مثل Safari و Chrome. ابزارهای خط فرمان مثل curl پروکسی را از متغیرهای محیطی مثل https_proxy میخوانند، نه از تنظیمات شبکه macOS. پس اگر مرورگر کار میکند ولی یک برنامه دیگر وصل نمیشود، علتش معمولاً همین است.
TUN یک کارت شبکه مجازی میسازد و ترافیک کل سیستم را از آن رد میکند، پس برنامههایی که پروکسی را نادیده میگیرند هم از اتصال استفاده میکنند. ساختن کارت شبکه و تغییر مسیرهای شبکه دسترسی مدیر (root) میخواهد. کلید آن در برنامه Enable Tun («فعال سازی Tun») نام دارد.
چرا بعد از روشن کردن TUN رمز عبور میخواهد؟
روی مک، رفتار v2rayN با Windows فرق دارد. در Windows برنامه با دسترسی مدیر دوباره اجرا میشود. روی macOS و Linux، طبق کد فعلی برنامه، v2rayN پنجره خودش را باز میکند و رمز sudo را میپرسد. این پنجره را خود v2rayN نشان میدهد، نه macOS. عنوان کادر آن System sudo password است (در نسخه فارسی: «رمز عبور sudo سیستم»). رمزی که میخواهد، رمز ورود حساب کاربری مک شماست، به شرطی که آن حساب دسترسی مدیر داشته باشد.
متن راهنمای زیر همین کادر سه چیز میگوید. رمز از طریق خط فرمان بررسی میشود. اگر خطای بررسی باعث شد برنامه درست کار نکند، باید برنامه را دوباره اجرا کنید. رمز ذخیره نمیشود و بعد از هر بار اجرای دوباره برنامه باید دوباره وارد شود. اگر کادر را خالی بگذارید یا لغو کنید، v2rayN کلید TUN را خودش خاموش میکند. اگر رمز اشتباه باشد، پیام Incorrect password, please try again را میبینید.
بعد از آن، v2rayN هسته را با sudo اجرا میکند. یعنی برنامهای که رمز مدیر را به آن دادهاید، بخشی را با بالاترین دسترسی سیستم اجرا میکند. این دلیل دیگری است که بررسی checksum پیش از نصب لازم است.
ویکی v2rayN درباره تنظیمات TUN دو نکته کلی هم دارد (اینها مخصوص مک نوشته نشدهاند). پشته شبکه (stack) به طور پیشفرض gvisor است و اگر مشکلی نداشتید mixed توصیه میشود. اما هسته Xray فقط از پشته gvisor پشتیبانی میکند. پس اگر هسته شما Xray است، تنظیم stack را روی gvisor نگه دارید.
Hiddify برای مکهایی که macOS 13.6 ندارند
اگر macOS شما برای v2rayN قدیمی است، Hiddify را امتحان کنید. صفحه Releases پروژه hiddify-app در گیتهاب برای مک عبارت macOS (v10.15+) را نوشته است. نسخهای که آنجا برچسب Latest دارد v5.5.5 است که ۱۳ آبان ۱۴۰۵ (۴ نوامبر ۲۰۲۶) منتشر شده. نسخه جدیدتری به نام v5.9.8 هم در ۲۴ آبان (۱۵ نوامبر) آمده، اما برچسب Pre-release دارد، یعنی هنوز آزمایشی است. برای استفاده روزمره همان نسخه Latest را بگیرید.
برای مک دو فایل هست: Hiddify-MacOS.dmg و Hiddify-MacOS-Installer.pkg. هر دو در نسخه 5.5.5 برچسب Universal دارند، یعنی یک فایل روی مک اینتلی و Apple silicon هر دو کار میکند و لازم نیست نوع پردازنده را انتخاب کنید.
راهنمای نصب خود Hiddify برای فایل dmg میگوید پیش از اولین اجرا، این دستور را در Terminal بزنید:
sudo xattr -rd com.apple.quarantine /Applications/Hiddify.appطبق همان راهنما، این دستور علامت قرنطینه (quarantine) را که macOS روی برنامههای دانلودشده میگذارد پاک میکند. Terminal رمز مک را میپرسد و هنگام تایپ چیزی نشان نمیدهد. این طبیعی است. راهنمای Hiddify میگوید اگر این مرحله را رد کنید، macOS برنامه را باز نمیکند. در macOS 15 عنوان پیام Not Opened است و در نسخههای قدیمیتر پیام میگوید برنامه is damaged and can't be opened. در هر دو حالت Done یا Cancel را بزنید، نه Move to Trash.
راه دوم، نصب فایل pkg از Terminal است:
sudo installer -pkg ~/Downloads/Hiddify-MacOS-Installer.pkg -target /طبق راهنمای Hiddify، برنامه با این روش بدون علامت قرنطینه نصب میشود و دستور xattr لازم نیست. همان راهنما میگوید دوبار کلیک روی فایل pkg در Finder همان پیام Not Opened را نشان میدهد، چون نصبکننده امضای اپل ندارد. ما رفتار نسخه 5.5.5 را خودمان روی مک آزمایش نکردهایم، پس اینها گفتههای خود Hiddify است.
برای وارد کردن کانفیگ در Hiddify، دکمه + بالای صفحه یک کانفیگ یا لینک اشتراک اضافه میکند. طبق راهنمای Hiddify، برنامه لینک اشتراک sing-box، V2ray، Clash و Clash Meta را میپذیرد. راهنمای نصب Hiddify درباره TUN و system proxy روی مک چیزی نمیگوید، پس اینجا هم درباره رفتار آن ادعایی نمیکنیم.
مسیر App Store برای مک
در Mac App Store برنامهای با نام Hiddify Proxy & VPN هست که توسعهدهنده آن Holistic Resilience ثبت شده و صفحهاش برای مک macOS 12.0 یا جدیدتر را لازم میداند. از متن آن صفحه نمیشود فهمید که این همان تیم پروژه گیتهاب است یا نه. پیش از نصب، خودتان این را بررسی کنید.
مشکل اصلی این مسیر برای کاربر ایرانی حساب اپل است. صفحه پشتیبانی اپل که کشورهای دارای App Store را فهرست میکند، نام ایران را ندارد. پس استفاده از App Store به حساب اپلی از یک کشور دیگر بستگی دارد. نسخههای گیتهاب v2rayN و Hiddify به هیچ حساب اپلی نیاز ندارند، و برای همین در مک مسیر سادهتر همان گیتهاب است.
پیش از وارد کردن هر کانفیگ
هر کسی که سرور یک کانفیگ را اداره میکند، میبیند شما به کدام سایتها وصل میشوید، پس کانفیگ رایگان از منبع ناشناس یعنی سپردن این فهرست به یک غریبه. اگر سرور خودتان را روی VPS میسازید، پیش از انتخاب پلن ببینید پردازنده VPS شما AES-NI را برای رمزنگاری سریع پشتیبانی میکند یا نه.
FAQ
چرا مک میگوید v2rayN آسیب دیده است و باز نمیشود؟
ویکی v2rayN میگوید بسته نصبی مک امضا نشده است، پس macOS آن را «آسیب دیده» (damaged) نشان میدهد، در حالی که فایل خراب نیست. اول با shasum -a 256 بررسی کنید که فایل با اثر انگشت SHA-256 صفحه گیتهاب یکی است. بعد برنامه را به Applications بکشید و در Terminal دستور xattr -cr /Applications/v2rayN.app را اجرا کنید. این دستور بررسی Gatekeeper را برای همین یک برنامه کنار میگذارد.
کدام فایل v2rayN برای مک من درست است؟
از منوی اپل گزینه About This Mac را باز کنید. اگر سطر Chip را میبینید، مک شما Apple silicon است و فایل v2rayN-macos-arm64.dmg را بگیرید. اگر سطر Processor با نام یک پردازنده Intel را میبینید، فایل v2rayN-macos-64.dmg را بگیرید. v2rayN به macOS 13.6 یا جدیدتر نیاز دارد.
چرا v2rayN بعد از روشن کردن TUN رمز عبور مک را میخواهد؟
حالت TUN یک کارت شبکه مجازی میسازد و این کار دسترسی مدیر لازم دارد. روی مک، v2rayN پنجره خودش را با عنوان System sudo password («رمز عبور sudo سیستم») باز میکند و هسته را با sudo اجرا میکند. رمز ذخیره نمیشود و بعد از هر بار اجرای دوباره برنامه باید دوباره وارد شود. اگر کادر را خالی بگذارید، TUN خاموش میماند و میتوانید به جای آن از system proxy استفاده کنید.
macOS من قدیمیتر از 13.6 است. با چه برنامهای V2Ray را اجرا کنم؟
Hiddify را از صفحه Releases پروژه hiddify-app در گیتهاب بگیرید. آن صفحه برای مک نسخه 10.15 یا جدیدتر را نوشته است. نسخه Latest (اکنون v5.5.5) را انتخاب کنید، نه نسخه Pre-release. فایلهای آن Universal هستند و روی مک اینتلی و Apple silicon هر دو کار میکنند. طبق راهنمای Hiddify، پیش از اولین اجرا دستور sudo xattr -rd com.apple.quarantine /Applications/Hiddify.app را بزنید.