مقایسه Claude Code، Cursor، Codex و Copilot

Claude Code در برابر Cursor، Codex و Copilot

انتخاب بین Claude Code و Cursor، Codex یا Copilot انتخاب بین سه شیوه کار است، نه چهار فهرست قابلیت. Claude Code و Codex CLI عامل‌های ترمینالی هستند: آن‌ها را در یک directory اجرا می‌کنید و از طریق shell شما کار می‌کنند. Cursor و GitHub Copilot بومی ویرایشگر هستند: داخل پنجره کد اجرا می‌شوند و از مکان‌نما پیروی می‌کنند. Codex در cloud نیز اجرا می‌شود؛ روی ماشینی که هرگز آن را نمی‌بینید. ابتدا شکلی را انتخاب کنید که با کار روزانه شما سازگار است، سپس محصول مناسب را در همان شکل انتخاب کنید.

فهرست قابلیت‌ها به هم نزدیک شده‌اند. هر چهار ابزار یک repository را می‌خوانند، ویرایش پیشنهاد می‌کنند و command اجرا می‌کنند. تفاوت آن‌ها در محل اجرای agent، داده‌هایی که agent هنگام اجرا می‌تواند ببیند و روش محاسبه هزینه شماست. این سه مورد پایدار هستند. نام مدل‌ها و قیمت‌ها پایدار نیستند؛ بنابراین این صفحه آن‌ها را به‌صورت محدود و همراه با تاریخ ارائه می‌کند.

عامل ترمینال برای چه کاری مناسب است

عامل ترمینال برنامه‌ای در shell شما است که پوشه فعلی را محیط کاری خود در نظر می‌گیرد. فایل‌ها را می‌خواند، آن‌ها را ویرایش می‌کند، build شما را اجرا می‌کند، خطا را می‌خواند و دوباره تلاش می‌کند. در این فرایند editor دخالتی ندارد؛ بنابراین عامل روی laptop شما و روی serverی که از طریق SSH (secure shell) به آن متصل می‌شوید، به یک شکل کار می‌کند.

Claude Code را با installer رسمی نصب کنید، سپس آن را داخل یک project اجرا کنید.

curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash
claude --version
cd ~/projects/myapp
claude

claude --version باید رشته‌ای شامل version، مانند 2.1.211 (Claude Code)، چاپ کند. اگر command not found چاپ شد، installer فایل binary را در ~/.local/bin قرار داده است و این directory در PATH شما وجود ندارد. اگر ابزارها را از این روش مدیریت می‌کنید، یک package مربوط به npm نیز وجود دارد.

npm install -g @anthropic-ai/claude-code

Codex CLI نیز به همین روش نصب می‌شود و با command مخصوص خود اجرا می‌شود.

curl -fsSL https://chatgpt.com/codex/install.sh | sh
cd ~/projects/myapp
codex

GitHub نیز یک عامل ترمینال ارائه می‌کند که از طریق npm توزیع می‌شود.

npm install -g @github/copilot
copilot

عوامل ترمینال برای jobهای طولانی مناسب هستند: اجرای migration در چهل file، اجرای test suiteای که می‌خواهید تا صبح سبز شود، یا ارتقای dependencyای که کسی نمی‌خواهد به‌صورت دستی انجام دهد. این عوامل برای چنین کارهایی مناسب‌اند، چون هیچ بخش کار به باز بودن یک window وابسته نیست. هزینه این انتخاب، از دست دادن نمای editor است. diffها را در ترمینال می‌خوانید، نه در یک side-by-side pane.

دستیار بومی ویرایشگر در چه کارهایی مناسب است

Cursor و Copilot مدل را در محیطی قرار می‌دهند که توجه شما از قبل در آن متمرکز است. Cursor یک ویرایشگر کامل و انشعابی از VS Code است؛ بنابراین agent به نمایه داخلی ویرایشگر از پروژه شما دسترسی دارد: بافرهای باز، نمودار نمادها و فایلی که در حال مشاهده آن هستید. Copilot افزونه‌ای است که همین ایده را به VS Code، JetBrains IDEs، Visual Studio و Neovim اضافه می‌کند؛ بنابراین تنظیمات فعلی خود را حفظ می‌کنید.

این ساختار برای چرخه‌های کوتاه عملکرد خوبی دارد. تکمیل درون‌خطی هنگام تایپ، تغییر نامی که 9 محل فراخوانی را تغییر می‌دهد، یا بازنویسی تابعی که فراخوان آن دو خط بالاتر قابل مشاهده است. مدل موقعیت مکان‌نما را در اختیار دارد و این قوی‌ترین سیگنال واحد درباره منظور شماست. به agent ترمینال باید این مورد را اعلام کنید.

این ساختار برای کارهایی که پس از بسته‌شدن پنجره ادامه پیدا می‌کنند مناسب نیست. لپ‌تاپ را ببندید، کار متوقف می‌شود. دلیل اصلی وجود ساختار ترمینال همین است.

قابلیت‌های مناسب یک agent ابری

Codex می‌تواند یک وظیفه را به یک ماشین میزبانی‌شده منتقل کند. این ماشین repository شما را clone می‌کند، روی آن کار می‌کند و یک pull request باز می‌کند. شما بر روند کار نظارت نمی‌کنید. بعداً به یک diff و توضیحی درباره تغییرات انجام‌شده برمی‌گردید.

حالت ابری برای کارهایی مناسب است که مشخص و تکراری هستند: اعمال یک اصلاح lint در همه‌جا، افزودن یک فایل test گمشده، ارتقای یک library و اصلاح محل‌های فراخوانی آن. این حالت برای کارهایی مناسب نیست که در دقیقه 3، agent را اصلاح می‌کردید؛ زیرا در دقیقه 3 آنجا نیستید. وظیفه‌ای را به آن بدهید که بتوانید کاملاً مکتوب کنید، یا انتظار داشته باشید نتیجه را کنار بگذارید.

به این الگو توجه کنید: حالت ابری یک agent ترمینال است که شخص دیگری آن را میزبانی می‌کند. اگر آن را خودتان روی یک Linux box میزبانی کنید، همین ویژگی را با keyهای خودتان، قوانین شبکه خودتان و filesystem خودتان خواهید داشت. تمام استدلال برای اجرای Claude Code روی یک VPS درون tmux همین است.

تفاوت ساختارهای قیمت‌گذاری

3 الگوی صورتحساب مطرح است و اشتباه گرفتن آن‌ها بودجه را مختل می‌کند.

اشتراک ثابت با بازه مصرف. ماهانه پرداخت می‌کنید و سهمیه‌ای دریافت می‌کنید که طبق یک برنامه زمانی دوباره پر می‌شود. طرح‌های Pro و Max شرکت Anthropic به این شکل کار می‌کنند و Claude Code در همه طرح‌های پولی از Pro به بالا گنجانده شده است. اینکه به کدام سطح نیاز دارید، به تعداد دفعاتی بستگی دارد که به سقف مصرف می‌رسید؛ پاسخ این پرسش در تطبیق طرح Claude با شیوه کار شما ارائه می‌شود.

به‌ازای هر کاربر، با مصرف مازاد اندازه‌گیری‌شده. Cursor طرح‌های Hobby (رایگان)، Individual با هزینه $20 در ماه و Teams با هزینه $40 برای هر کاربر در ماه را، در ژوئیه 2026، ارائه می‌کند. هر سطح مقداری مصرف مدل را شامل می‌شود و پس از آن، هزینه مصرف واقعی را به‌صورت معوقه پرداخت می‌کنید. Copilot نیز، در ژوئیه 2026، طرح رایگان، Pro با هزینه $10 در ماه، Pro+ با هزینه $39، Business با هزینه $19 برای هر seat و Enterprise با هزینه $39 برای هر seat را ارائه می‌کند و به هرکدام سهمیه‌ای از اعتبارهای هوش مصنوعی اختصاص می‌دهد.

به‌ازای هر token. API هیچ سقف یا بازه مصرفی ندارد. برای هر token ورودی و خروجی هزینه می‌پردازید و مبلغ صورتحساب با مقدار context ارسالی شما افزایش می‌یابد. این مدل برای بسیاری از کاربران غافلگیرکننده است، زیرا یک نشست طولانی agent در هر نوبت، مکالمه را دوباره ارسال می‌کند.

نتیجه عملی این است: اشتراک، هزینه بدترین ماه شما را محدود می‌کند؛ اما مدل اندازه‌گیری‌شده چنین محدودیتی ندارد. اگر تمام روز agent اجرا می‌کنید، طرح‌های ثابت معمولاً ارزان‌تر و همیشه قابل پیش‌بینی‌تر هستند. اگر agentها را گاهی اجرا می‌کنید اما آن‌ها را خودکار می‌سازید، مدل اندازه‌گیری‌شده ارزان‌تر است. انتخاب مدل می‌تواند هزینه اندازه‌گیری‌شده را به‌طور چشمگیری تغییر دهد؛ به همین دلیل انتخاب مدل مناسب Claude برای کار به همان اندازه که تصمیمی درباره کیفیت است، تصمیمی درباره هزینه نیز محسوب می‌شود.

جایگاه VPS

یک VPS (سرور خصوصی مجازی) هر عامل ترمینالی را به عاملی ابری تبدیل می‌کند که شما آن را کنترل می‌کنید. ماشین روشن می‌ماند؛ بنابراین یک نشست پس از بستن درپوش لپ‌تاپ شما نیز ادامه پیدا می‌کند. عامل را داخل tmux، یعنی یک چندگارساز ترمینال، اجرا کنید. در این حالت، نشست پس از قطع اتصال SSH نیز ادامه پیدا می‌کند؛ زیرا shell فرزند سرور tmux است، نه فرزند sshd.

sudo apt update && sudo apt install -y tmux
tmux new -s agent

در این نشست، عامل را مانند حالت معمول اجرا کنید. ابتدا با Ctrl-b و سپس با d از نشست جدا شوید، لپ‌تاپ خود را ببندید و بعداً دوباره متصل شوید.

tmux attach -t agent

اگر tmux attach مقدار no sessions را گزارش کند، سرور tmux همراه با ماشین از کار افتاده است یا هرگز راه‌اندازی نشده است؛ بنابراین کار انجام‌شده از بین رفته است. پیش از اتکا به این روش، دانستن همین یک حالت خرابی اهمیت دارد.

دلیل دیگر استفاده از سرور، محدود کردن دامنه آسیب است. عاملی که می‌تواند فرمان‌ها را اجرا کند، ممکن است فرمان نادرست را نیز اجرا کند. در یک VPS، فرمان نادرست ماشینی را از بین می‌برد که می‌توانید دوباره بسازید، نه لپ‌تاپی را که عکس‌های شما روی آن قرار دارد. برای عامل یک کاربر بدون امتیاز اختصاصی ایجاد کنید، اعتبارنامه‌ها را خارج از repository نگه دارید و با آن ماشین مانند منبعی قابل جایگزینی رفتار کنید. همین منطق درباره هر عاملی که خودتان میزبانی می‌کنید نیز صدق می‌کند؛ این موضوع در اجرای یک عامل کدنویسی روی VPS پوشش داده شده است.

کدام گزینه را واقعاً باید انتخاب کنید

اگر بیشتر روز را صرف نوشتن کد در حالی می‌کنید که فایلی باز است، ابزار بومی ویرایشگر ارزش خرید بیشتری دارد و Copilot روش ارزان‌تری برای حفظ ویرایشگر فعلی شماست. اگر بیشتر روز را به واگذاری کارهای کامل و بررسی نتایج اختصاص می‌دهید، عامل پایانه انتخاب مناسب‌تری است و تنها گزینه‌ای است که بدون نظارت روی یک server اجرا می‌شود. اگر از قبل هزینه یک طرح Claude را می‌پردازید، امتحان کردن Claude Code هزینه اضافی ندارد؛ بنابراین ارزان‌ترین آزمایش در این صفحه است.

بیشتر افرادی که به‌طور جدی از این ابزارها استفاده می‌کنند، در نهایت دو ابزار دارند: یک دستیار ویرایشگر برای نوشتن کد و یک عامل پایانه برای واگذاری کارها. این دو ابزار برای دقایق یکسان با هم رقابت نمی‌کنند.

FAQ

آیا Claude Code جایگزین Cursor است؟

خیر، نه به‌طور مستقیم. Cursor یک ویرایشگر است و Claude Code یک برنامه ترمینال؛ بنابراین هرکدام بخش متفاوتی از فرایند کاری روزانه را پوشش می‌دهند. Claude Code برای کارهای طولانی و واگذارشده، پنل عامل داخل Cursor را جایگزین می‌کند. اما هنگام تایپ، تکمیل درون‌خطی را جایگزین نمی‌کند، زیرا از محل قرارگیری مکان‌نمای شما اطلاعی ندارد.

آیا می‌توانم Claude Code و Codex را روی یک پروژه اجرا کنم؟

بله. هر دو از طریق نوشتن عادی فایل‌ها و اجرای فرمان‌های shell روی پوشه کاری کار می‌کنند؛ بنابراین هیچ‌کدام به غیرفعال یا حذف بودن دیگری نیاز ندارد. در همان checkout، هر بار فقط یکی را اجرا کنید. اگر دو عامل هم‌زمان فایل‌های یکسانی را ویرایش کنند، تغییرات یکدیگر را بازنویسی می‌کنند، زیرا هیچ‌کدام فایل‌ها را قفل نمی‌کند.

آیا یک عامل کدنویسی به GPU روی سرور نیاز دارد؟

خیر، مشروط بر اینکه مدل نزد ارائه‌دهنده اجرا شود. Claude Code، Codex و Copilot همگی درخواست‌ها را به یک API میزبانی‌شده ارسال می‌کنند؛ بنابراین سرور فقط به CPU و حافظه کافی برای اجرای build و آزمون‌های شما نیاز دارد. GPU فقط زمانی لازم است که خود مدل را به‌صورت self-host اجرا کنید. این کار پروژه‌ای متفاوت با نیازمندی‌های سخت‌افزاری بسیار بیشتر است.

چرا وقتی لپ‌تاپم را می‌بندم، نشست عامل من قطع می‌شود؟

زیرا اتصال SSH پایان می‌یابد، kernel ترمینال شبهی را از بین می‌برد و shell سیگنال SIGHUP را به فرزندان خود ارسال می‌کند. هر چیزی که در foreground اجرا شود، همراه آن متوقف می‌شود. اجرای عامل داخل tmux این مشکل را برطرف می‌کند، زیرا این فرایندها به سرور tmux تعلق دارند، نه به نشست SSH شما.

ارزان‌ترین گزینه برای یک توسعه‌دهنده کدام است؟

به حجم استفاده بستگی دارد و ساختار قیمت‌گذاری گزینه‌ها مستقیماً قابل مقایسه نیست. یک طرح به‌ازای هر صندلی، مانند Copilot Pro با هزینه $10 در ماه تا July 2026، کمترین هزینه ثابت را دارد. یک طرح ثابت Claude هزینه بیشتری دارد، اما عامل ترمینال را نیز شامل می‌شود. صورتحساب API بر اساس token در حجم کم می‌تواند از هر دو گزینه ارزان‌تر باشد و در حجم زیاد هزینه بسیار بیشتری داشته باشد، زیرا سقفی برای آن وجود ندارد.