SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor · به‌روزرسانی شده 2026-11-18

آیا Supabase رایگان است؟ بررسی محدودیت‌ها و میزبانی شخصی

طرح رایگان Supabase شامل 500 مگابایت دیتابیس و توقف پروژه پس از 1 هفته عدم فعالیت است. در این مطلب تفاوت‌های این مدل با اجرای پشته Supabase روی VPS شخصی را بررسی می‌کنیم.

آیا Supabase رایگان است؟

Supabase از دو طریق متفاوت رایگان است و این دو پیشنهاد با یکدیگر یکسان نیستند. طرح Free میزبانی‌شده (hosted) هزینه‌ای ندارد. مستندات صورت‌حساب Supabase برای طرح‌های پولی نیاز به ثبت کارت بانکی دارد، اما برای طرح Free چنین الزامی ذکر نشده است. کد منبع این سرویس باز است، بنابراین اجرای کل پشته (stack) روی VPS (سرور مجازی خصوصی) شخصی شما، هیچ هزینه لایسنسی ندارد. یکی از این دو مدل بر اساس محدودیت‌ها برای شما هزینه ایجاد می‌کند و دیگری بر اساس میزان کار و تلاش شما.

در تاریخ 20 October 2026، صفحه supabase.com/pricing یک طرح Free را فهرست کرده است که شامل 0.5 گیگابایت پایگاه داده، 1 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی فایل، 5 گیگابایت ترافیک خروجی و 50,000 کاربر فعال ماهانه در قالب دو پروژه فعال است. همان صفحه شامل خطی است که تعیین‌کننده اصلی این شرایط است: "پروژه‌های رایگان پس از 1 هفته عدم فعالیت، متوقف (pause) می‌شوند". پیش از برنامه‌ریزی بر اساس این ارقام، آن‌ها را مجدداً بررسی کنید، زیرا صفحات قیمت‌گذاری تغییر می‌کنند.

آنچه طرح Free واقعاً در اختیار شما می‌گذارد

نمودارFree and Pro included quotas, checked 20 October 2026
داده‌های پشت این نمودار
[
  {
    "plan": "Free",
    "db_gb": 0.5,
    "file_storage_gb": 1,
    "egress_gb": 5
  },
  {
    "plan": "Pro",
    "db_gb": 8,
    "file_storage_gb": 100,
    "egress_gb": 250
  }
]

شاخص MAU (کاربران فعال ماهانه) تعداد کاربران متمایزی را می‌شمارد که در طول یک چرخه صورت‌حساب، هرگونه رویداد Auth ایجاد کنند. Supabase مواردی مانند ورود به سیستم، تازه‌سازی توکن (token refresh) و خروج از سیستم را به عنوان نمونه ذکر می‌کند؛ بنابراین کاربری که وارد شده و نشست (session) او به‌طور خودکار تازه‌سازی می‌شود، حتی بدون ورود مجدد در آن ماه، در این آمار لحاظ می‌گردد. هر کاربر در هر چرخه یک بار شمرده می‌شود، بنابراین عدد 50,000 برای هر پروژه‌ای که هنوز در حال توسعه است، سقف سخاوتمندانه‌ای محسوب می‌شود. تعداد کاربران تقریباً هرگز اولین منبعی نیست که تمام می‌شود. آنچه زودتر به پایان می‌رسد، 0.5 گیگابایت فضای Postgres یا 5 گیگابایت ترافیک خروجی (egress) است که پس از شروع به ارائه تصاویر یا فایل‌ها از طریق Storage مصرف می‌شود.

دو پروژه فعال، محدودیتی است که کمتر به چشم می‌آید. یک پروژه عملیاتی (production) و یک پروژه آزمایشی (staging) به تنهایی طرح Free را پر می‌کنند؛ بنابراین ایده سوم یا باید منتظر بماند و یا از پایگاه داده‌ای استفاده کند که نباید با آن به اشتراک گذاشته شود.

چرا وقفه (pause) اهمیت بیشتری نسبت به محدودیت ذخیره‌سازی دارد

جمله «پروژه‌های رایگان پس از 1 هفته عدم فعالیت متوقف می‌شوند»، عبارتی است که به اکثر طرح‌های رایگان پایان می‌دهد. پروژه‌ای که به مدت 7 روز هیچ درخواستی دریافت نکند، دیگر به درخواست‌ها پاسخ نمی‌دهد. یک دمو که در README لینک شده است، یا یک API محیط staging که ماهی یک‌بار به آن سر می‌زنید، دقیقاً در لحظه‌ای که فرد مورد نظر شما روی لینک کلیک می‌کند، از دسترس خارج است. بازیابی آن از طریق دکمه Resume project در داشبورد Supabase امکان‌پذیر است که تا یک سال پس از توقف در دسترس باقی می‌ماند؛ بنابراین تعمیر آن سریع است، اما تنها در صورتی که حواستان به آن باشد. Supabase حدود یک هفته پیش از توقف پروژه، یک هشدار از طریق ایمیل ارسال می‌کند که تنها در صورتی مفید است که کسی آن صندوق ورودی را چک کند.

این قیمت واقعی طرح رایگان میزبانی‌شده است. شما پول پرداخت نمی‌کنید، بلکه با «در دسترس بودن» و با سقفی که بدون ارتقای طرح نمی‌توانید آن را افزایش دهید، هزینه می‌پردازید.

هزینه طرح‌های Pro و Team پس از اتمام سهمیه طرح Free

نمودارSupabase list price per plan, checked 20 October 2026
داده‌های پشت این نمودار
[
  {
    "plan": "Free",
    "usd_per_month": 0
  },
  {
    "plan": "Pro",
    "usd_per_month": 25
  },
  {
    "plan": "Team",
    "usd_per_month": 599
  }
]

طرح Pro با قیمت پایه 25 دلار در ماه شروع می‌شود و شامل 8 گیگابایت فضای دیسک برای هر پروژه، 100 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی فایل و 250 گیگابایت ترافیک خروجی (egress) است. فراتر از این مقادیر، هزینه دیسک به ازای هر گیگابایت 0.125 دلار، فضای ذخیره‌سازی فایل 0.0213 دلار به ازای هر گیگابایت و ترافیک خروجی غیرکش‌شده (uncached egress) 0.09 دلار به ازای هر گیگابایت محاسبه می‌شود. ترافیک خروجی کش‌شده (cached egress) دارای سهمیه اختصاصی 250 گیگابایت است و پس از آن، هزینه 0.03 دلار به ازای هر گیگابایت خواهد بود. تمام این مبالغ مربوط به تاریخ 20 اکتبر 2026 هستند. طرح Pro همچنین قابلیت توقف خودکار پروژه در صورت عدم فعالیت (inactivity pause) را حذف می‌کند. طرح Team با قیمت پایه 599 دلار در ماه شروع می‌شود و برای سازمان‌هایی قیمت‌گذاری شده است که به قابلیت‌های انطباق (compliance) و کنترل دسترسی نیاز دارند، نه برای یک توسعه‌دهنده با یک پروژه جانبی.

سقف هزینه (Spend caps) به‌صورت پیش‌فرض در طرح Pro فعال است. این تنظیم پیش‌فرض اهمیت دارد: عبور از سهمیه تعیین‌شده، به‌جای افزایش ناگهانی صورت‌حساب در زمانی که خواب هستید، باعث محدود شدن سرویس می‌شود. اگر این سقف را غیرفعال کنید، عمداً حالت شکست دیگری را انتخاب کرده‌اید. این همان محاسباتی است که هنگام مقایسه هزینه یک دیتابیس Postgres مدیریت‌شده با یک VPS که خودتان مدیریت می‌کنید انجام می‌دهید، زیرا قیمت سرویس مدیریت‌شده عمدتاً هزینه پرداخت به تیم پشتیبانی فنی (on-call) دیگران است.

هزینه‌های جایگزین در self-hosting

هیچ هزینه‌ای در شرایط مجوز وجود ندارد. مستندات Supabase از Docker به عنوان «سریع‌ترین و توصیه‌شده‌ترین روش برای self-hosting» یاد می‌کند و این پشته (stack) روی یک VPS معمولی اجرا می‌شود. صورت‌حساب این کار به شکل «انجام کار» برای شما صادر می‌شود و مستندات به‌صراحت مشخص می‌کنند که چه وظایفی بر عهده شما خواهد بود:

  • آماده‌سازی و نگهداری سرور
  • مقاوم‌سازی امنیتی و به‌روز نگه داشتن سیستم‌عامل و سرویس‌ها
  • پیکربندی و مدیریت سرویس
  • نگهداری پایگاه داده Postgres
  • فراهم کردن دسترسی‌پذیری بالا (high availability) و مقیاس‌پذیری
  • پشتیبان‌گیری و بازیابی فاجعه (disaster recovery)
  • مانیتورینگ و پایداری (uptime)

این موارد را به عنوان یک هزینه هفتگی در نظر بگیرید، نه یک هزینه راه‌اندازی اولیه. آماده‌سازی یک‌بار انجام می‌شود، اما به‌روزرسانی‌ها و بررسی‌های پشتیبان‌گیری همیشگی هستند. اگر پاسخ صادقانه شما این است که هیچ‌کس هرگز بازیابی (restore) را تست نخواهد کرد، طرح میزبانی‌شده (hosted plan) ارزان‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد؛ زیرا پشتیبانی که هرگز آن را تست نکرده‌اید، در واقع پشتیبان نیست.

آنچه در نسخه self-hosted از Supabase وجود ندارد

استک self-hosted یک کپی دقیق از پلتفرم میزبانی‌شده (hosted) نیست. مستندات مواردی را که در دسترس نیستند فهرست کرده‌اند: «branching، معیارهای پیشرفته فراتر از لاگ‌ها، پشتیبان‌گیری مدیریت‌شده و PITR، تحلیل‌ها و vector buckets، ETL و Management API». قابلیت PITR (بازیابی در نقطه زمانی) موردی است که کاربران پس از مهاجرت، جای خالی آن را حس می‌کنند. در پلن‌های میزبانی‌شده، این قابلیت با یک کلیک فعال می‌شود. در سرور شخصی خودتان، این کار مستلزم یک base backup به همراه آرشیو کردن WAL (write ahead log)، فضایی خارج از سرور برای نگهداری آن‌ها و انجام تست‌های بازیابی برای اطمینان از صحت عملکرد قطعات است. ابزارهایی مانند pgBackRest دقیقاً برای همین منظور طراحی شده‌اند و مسئولیت پیکربندی آن‌ها با شماست.

داشبورد وب یا همان Studio، در حالت self-hosted «از چندین سازمان یا پروژه پشتیبانی نمی‌کند». هر استک معادل یک پروژه است. بنابراین اگر دلیل شما برای انتخاب self-hosting فرار از محدودیت دو پروژه بوده است، باید برای استک دوم روی پورت‌های مجزا یا یک سرور دیگر برنامه‌ریزی کنید، نه اینکه سعی کنید پروژه دوم را درون یک داشبورد واحد ایجاد نمایید.

آنچه به دست می‌آورید

طبق مستندات، نسخه self-hosted سرویس Supabase «با هیچ‌جایی تماس نمی‌گیرد و هیچ‌گونه تله‌متری جمع‌آوری نمی‌کند». ردیف‌های داده و جدول کاربران شما روی سخت‌افزاری قرار دارند که مستقیماً اجاره کرده‌اید؛ این دقیقاً همان استدلالی است که هنگام الزام قرارداد مشتری یا نهادهای نظارتی مبنی بر نگهداری داده‌ها در یک کشور خاص، به کار می‌آید.

شما همچنین به خودِ Postgres دسترسی کامل دارید. در پلتفرم ابری، سرور برای شما تنظیم و مدیریت می‌شود. اما روی سرور شخصی خودتان، shared_buffers، max_connections، لیست افزونه‌ها و pooler جلوی دیتابیس، همگی تحت کنترل شما هستند. این مورد آخر خیلی زود به یک چالش تبدیل می‌شود، زیرا یک تابع serverless یا یک اپلیکیشن پرمصرف، اتصالات بیشتری نسبت به ظرفیت Postgres باز می‌کند؛ دقیقاً در همین نقطه است که اجرای PgBouncer یا Supavisor روی VPS شخصی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورت است.

هزینه خروج داده (Egress) سقفی است که با self-hosting به‌طور محسوسی حذف می‌شود. 5 گیگابایت داده، زمانی که Storage در حال سرویس‌دهی تصاویر یا فایل‌های صوتی به بازدیدکنندگان واقعی باشد، به‌سرعت تمام می‌شود. اکثر پلن‌های VPS شامل ترافیک در مقیاس ترابایت هستند، بنابراین یک اپلیکیشن متکی بر فایل، بسیار زودتر از آنکه به سرور فشار بیاورد، به سقف محدودیت سرویس‌های ابری می‌رسد. اگر دلیل مطالعه این متن، استفاده از Storage است، پیش از محاسبه توان پردازشی، قیمت دیسک را بررسی کنید: هزینه واقعی یک ترابایت روی block storage یا object storage بیش از CPU در هزینه نهایی شما تعیین‌کننده است.

راه‌اندازی استک self-hosted

مسیر مستندشده، یک clone سطحی از دایرکتوری docker در مخزن است که روی یک تگ release برای self-hosted قفل شده است. تا تاریخ 20 اکتبر 2026، این تگ self-hosted/v0.8.3 است که در 16 اکتبر 2026 با وصله‌های امنیتی برای Storage و Realtime تگ‌گذاری شده است؛ بنابراین نصب‌هایی که روی تگ‌های قدیمی‌تر هستند، ارزش به‌روزرسانی دارند. یک اسکریپت راه‌اندازی رسمی در supabase.link/setup.sh برای Debian، Ubuntu، RHEL، CentOS و Fedora وجود دارد و روش manual clone در زیر، زمانی که می‌خواهید درخت فایل‌ها در مخزن git خودتان باشد، انتخاب بهتری است.

git clone --depth 1 --branch self-hosted/v0.8.3 https://github.com/supabase/supabase
mkdir supabase-project
cp -rf supabase/docker/. supabase-project
cd supabase-project && cp .env.example .env
printf 'ref=self-hosted/v0.8.3\n' > .supabase-version
docker compose pull
sh utils/generate-keys.sh
sh utils/add-new-auth-keys.sh
sh run.sh start

sh utils/generate-keys.sh مرحله‌ای است که نمی‌توانید از آن صرف‌نظر کنید. .env.example به همراه مقادیر پیش‌فرض (placeholder) برای secrets عرضه می‌شود که هر کسی می‌تواند در مخزن عمومی آن‌ها را بخواند؛ بنابراین استکی که با آن مقادیر شروع شود، برای هر کسی که پورت را پیدا کند، باز خواهد بود. مستندات بلافاصله پس از آن، sh utils/add-new-auth-keys.sh را اجرا می‌کنند تا API keyهای جدید و یک جفت کلید نامتقارن اضافه شود. خروجی هر دو اسکریپت را بازبینی کنید و پیش از شروع استک، .env را بررسی کنید. فایل .supabase-version تگی را که از آن شروع کرده‌اید ثبت می‌کند تا update.sh همراه، بتواند نصب را بعداً ارتقا دهد. همچنین DASHBOARD_PASSWORD را در .env تنظیم کنید، زیرا Studio توسط HTTP basic authentication محافظت می‌شود و مستندات ایجاب می‌کنند که آن رمز عبور حداقل شامل یک حرف باشد.

نتیجه را با docker compose ps بررسی کنید که باید تمام سرویس‌ها را در وضعیت running یا healthy فهرست کند، سپس Studio را روی پورت 8000 باز کرده و با اعتبارنامه‌های dashboard وارد شوید. sh run.sh secrets کلیدهای تولیدشده را زمانی که دوباره به آن‌ها نیاز دارید چاپ می‌کند و sh run.sh stop استک را خاموش می‌کند. پورت 8000 را مستقیماً در اینترنت منتشر نکنید: یک reverse proxy با TLS (امنیت لایه انتقال) جلوی آن قرار دهید یا آن را در یک شبکه خصوصی نگه دارید. راهنمای کامل، شامل آن پروکسی و مقادیر .env که ارزش تغییر دادن در وهله اول را دارند، در راهنمای گام‌به‌گام برای self-hosting Supabase با Docker Compose موجود است.

کدام نسخه رایگان برای شما مناسب است

زمانی که پروژه در حال توسعه است و هنوز به مرحله بهره‌برداری نرسیده، یا زمانی که وقفه در سرویس‌دهی هزینه‌ای برای شما ندارد، از طرح رایگان (Free) میزبانی‌شده استفاده کنید. این یک طرح واقعی با تعداد کاربر سخاوتمندانه است. البته این طرح به‌گونه‌ای طراحی شده که انتظار می‌رود در نهایت از آن عبور کنید.

هنگامی که پروژه شما کاربرانی دارد که متوجه قطعی سرویس می‌شوند، طرح Pro را با قیمت $25 در ماه انتخاب کنید. این مبلغ کمتر از ساعاتی است که در یک ماه صرف بررسی پشتیبان‌گیری (backup) می‌کنید؛ بنابراین پرداخت آن یک تصمیم مدیریتی برای زمان‌بندی است، نه یک شکست.

زمانی که در حال حاضر یک VPS دارید و کارهای عملیاتی آن را برای سرویس دیگری انجام می‌دهید، یا زمانی که طبق قوانین اجازه ندارید داده‌ها را از حوزه قضایی خود خارج کنید، و یا زمانی که هزینه‌های ذخیره‌سازی و خروجی شبکه (egress) شما سریع‌تر از قیمت یک سرور رشد می‌کند، گزینه self-hosting را انتخاب کنید. این الگو در تمام محصولات با هسته باز (open core) تکرار می‌شود. تفاوت بین نسخه رایگان انجمن n8n و سطوح پولی آن و تفاوت بین نسخه رایگان Nextcloud Hub و اشتراک سازمانی آن، مرز مشابهی را در جایگاه یکسانی ترسیم می‌کنند. نرم‌افزار رایگان به‌اندازه کافی کامل است که بتواند یک بار کاری واقعی را مدیریت کند. محصول پولی، بخش‌هایی را به شما می‌فروشد که هیچ‌کس از مدیریت آن‌ها لذت نمی‌برد.

FAQ

آیا طرح رایگان Supabase برای همیشه رایگان است؟

صفحه قیمت‌گذاری، هیچ محدودیت زمانی یا دوره آزمایشی برای طرح رایگان (Free plan) تعیین نکرده است (بررسی‌شده در تاریخ 20 اکتبر 2026) و مستندات صورت‌حساب تنها برای طرح‌های پولی نیاز به ثبت کارت بانکی دارند و برای طرح رایگان چنین الزامی ذکر نشده است. در عوض، این طرح دارای محدودیت‌هایی است: 0.5 گیگابایت پایگاه داده، 1 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی فایل، 5 گیگابایت خروجی شبکه (egress)، 50,000 کاربر فعال ماهانه و دو پروژه فعال. آنچه استفاده رایگان را برای اکثر افراد پایان می‌دهد، سهمیه نیست؛ بلکه قانونی است که می‌گوید: «پروژه‌های رایگان پس از 1 هفته عدم فعالیت، متوقف (pause) می‌شوند».

وقتی یک پروژه رایگان Supabase متوقف می‌شود چه اتفاقی می‌افتد؟

پروژه دیگر به درخواست‌ها پاسخ نمی‌دهد. فراخوانی‌های API با شکست مواجه می‌شوند و داشبورد، پروژه را تا زمانی که شخصی آن را با دکمه Resume project بازیابی کند، در وضعیت متوقف نشان می‌دهد. طبق مستندات، این دکمه تا یک سال پس از توقف در دسترس باقی می‌ماند. Supabase حدود یک هفته پیش از توقف، یک هشدار ایمیلی ارسال می‌کند، اما برنامه شما هیچ هشداری دریافت نمی‌کند؛ بنابراین دموهایی که یک ماه پیش به اشتراک گذاشته‌اید، معمولاً تا زمانی که کسی به شما اطلاع دهد، از دسترس خارج شده‌اند. اگر پروژه شما باید در هر ساعت از شبانه‌روز پاسخگو باشد، آن را به طرح Pro منتقل کنید یا به صورت self-hosted اجرا نمایید.

آیا نسخه self-hosted با نسخه میزبانی‌شده Supabase یکسان است؟

خیر. مستندات، مواردی که در نسخه self-hosted وجود ندارند را فهرست کرده است: «branching، معیارهای پیشرفته فراتر از لاگ‌ها، پشتیبان‌گیری مدیریت‌شده و PITR، تحلیل‌ها و bucketهای برداری، ETL و Management API». همچنین Studio «از چندین سازمان یا پروژه پشتیبانی نمی‌کند»، بنابراین هر stack که به صورت self-hosted اجرا شود، تنها یک پروژه محسوب می‌شود. مؤلفه‌های پایگاه داده، احراز هویت (auth)، ذخیره‌سازی (storage)، realtime و edge functions همان نرم‌افزاری هستند که پلتفرم میزبانی‌شده از آن‌ها استفاده می‌کند.

آیا نسخه self-hosted Supabase اطلاعاتی به Supabase ارسال می‌کند؟

خیر. مستندات self-hosting تصریح می‌کند که استقرار self-hosted «هیچ ارتباطی با سرورهای مرکزی برقرار نمی‌کند و هیچ‌گونه تله‌متری جمع‌آوری نمی‌کند». کانتینرها هنگام اجرای دستور docker compose pull، تصاویر (images) خود را از یک رجیستری عمومی دریافت می‌کنند که یک دانلود معمولی است و گزارشی از داده‌های شما محسوب نمی‌شود. پس از آن، همه چیز روی سرور شما باقی می‌ماند؛ این یعنی مسئولیت تمام پشتیبان‌گیری‌ها و به‌روزرسانی‌های امنیتی بر عهده شماست.

آیا این مقاله مفید بود؟