SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor

آیا n8n رایگان است؟ بررسی محدودیت‌های نسخه Community

نسخه self-hosted نرم‌افزار n8n تحت لایسنس fair-code رایگان است. در این مطلب بررسی می‌کنیم چه قابلیت‌هایی نیاز به لایسنس تجاری دارند و تفاوت آن با نسخه ابری چیست.

آیا n8n برای میزبانی شخصی (self-host) رایگان است؟

بله، n8n برای میزبانی شخصی رایگان است. شما نسخه community را روی سروری که مالک آن هستید اجرا می‌کنید و لایسنس هیچ محدودیتی برای تعداد workflowهایی که می‌سازید یا دفعات اجرای آن‌ها تعیین نمی‌کند. دو نکته مشخص می‌کند که آیا این نسخه رایگان برای شما کافی است یا خیر: n8n به معنایی که Open Source Initiative (OSI) از این اصطلاح استفاده می‌کند، متن‌باز (open source) نیست و مجموعه خاصی از قابلیت‌ها تا زمانی که برای یک licence key هزینه پرداخت نکنید، غیرفعال باقی می‌مانند.

لایسنس این نرم‌افزار Sustainable Use License نسخه 1.0 است. کد منبع عمومی است و شما می‌توانید آن را بخوانید، اجرا کنید و تغییر دهید. آنچه لایسنس محدود می‌کند، نحوه استفاده شما از آن است. شما می‌توانید n8n را برای خودتان یا شرکت خودتان اجرا کنید و می‌توانید آن را در پس‌زمینه محصولی که می‌فروشید به کار ببرید. شما نمی‌توانید آن را به عنوان سرویسی میزبانی کنید که در آن مشتریان شما workflowهای خودشان را بسازند یا پیکربندی کنند.

معنای fair-code و دلیل متن‌باز نبودن n8n

عبارت fair-code عنوانی است که n8n برای مدل خود استفاده می‌کند. این عبارت نرم‌افزاری را توصیف می‌کند که کد منبع آن عمومی و به‌صورت رایگان قابل اجرا است، اما نویسنده آن استفاده تجاری از آن را محدود کرده است. مستندات n8n دلیل این نام‌گذاری را مستقیماً بیان می‌کند: یک مجوز متن‌بازِ تأییدشده توسط OSI نمی‌تواند محدودیتی برای نحوه استفاده شما از نرم‌افزار اعمال کند، در حالی که Sustainable Use License دقیقاً حاوی چنین محدودیتی است؛ بنابراین n8n خود را متن‌باز نمی‌نامد.

این تمایز، صرفاً یک بحث واژگانی نیست. این موضوع مستقیماً با تیم تدارکات شما مرتبط است. سیاستی که می‌گوید «ما ابزارهای متن‌باز یا ابزارهایی که خریداری کرده‌ایم را مستقر می‌کنیم»، n8n را در دسته سومی قرار می‌دهد، بنابراین شخصی باید در مورد آن تصمیم‌گیری قطعی انجام دهد. پیش از آنکه وارد چنین گفتگویی شوید، فایل مجوز در مخزن n8n را مطالعه کنید.

مجوزهای اعطاشده توسط Sustainable Use License

مجوز اعطاشده بسیار گسترده است. این لایسنس به شما یک مجوز غیرانحصاری، بدون حق امتیاز و جهانی برای استفاده، کپی، توزیع، در دسترس قرار دادن و تهیه آثار مشتق‌شده از نرم‌افزار، جهت مقاصد تجاری داخلی یا استفاده شخصی غیرتجاری می‌دهد.

در عمل، این موارد شامل موارد زیر است:

  • اجرای n8n روی سرور شخصی برای شرکت خودتان؛ برای مثال، همگام‌سازی داده‌ها از یک CRM (سیستم مدیریت ارتباط با مشتری) به یک پایگاه داده داخلی.
  • اجرای آن در خانه برای پروژه‌های شخصی.
  • تغییر کد و اجرای نسخه اصلاح‌شده توسط خودتان.
  • فروش خدمات مشاوره، مانند ساخت گردش‌کار (workflow) برای یک مشتری.
  • ساخت و اجرای اتوماسیون‌ها برای مشتریان روی نمونه (instance) متعلق به خودتان، به شرطی که مشتریان نتوانند آن‌ها را ایجاد یا ویرایش کنند.
  • فروش خدمات پشتیبانی، مانند راه‌اندازی و نگهداری n8n روی سرورهایی که متعلق به مشتری است.
  • استفاده از n8n در پس‌زمینه محصول خودتان، جایی که کاربران اتوماسیون‌هایی را که ساخته‌اید اجرا و فعال می‌کنند و ممکن است حساب‌های خود را به آن‌ها متصل کنند، به شرطی که آن‌ها نتوانند به محیط ساخت گردش‌کار دسترسی داشته باشند یا منطق گردش‌کار را پیکربندی کنند.

هیچ بخشی از این مجوز، میزان استفاده شما را محدود نمی‌کند. در نسخه community هیچ سهمیه اجرایی (execution quota) و محدودیتی برای تعداد کاربران (seat count) وجود ندارد، بنابراین ظرفیت آن به زیرساخت شما بستگی دارد. نودهای AI نیز محدود نشده‌اند، بنابراین ساخت یک گردش‌کار عامل هوش مصنوعی در n8n در نسخه رایگان کار می‌کند.

کارهایی که مجوز Sustainable Use License اجازه انجام آن‌ها را نمی‌دهد

محدودیت‌ها کوتاه هستند و n8n آن‌ها را به همراه مثال‌هایی در بخش سوالات متداول مجوز خود فهرست کرده است:

  • میزبانی n8n به عنوان یک سرویس و اجازه دادن به مشتریان برای ساخت گردش‌کار (workflow) روی آن.
  • اجازه دادن به کاربران نهایی خارجی برای ساخت یا پیکربندی گردش‌کارهای اختصاصی خود از طریق محصول شما، چه از طریق یک رابط کاربری سفارشی، چه API مربوط به n8n، چه MCP و چه یک عامل هوش مصنوعی که به نمایندگی از آن‌ها عمل می‌کند.
  • فورک کردن کد n8n برای راه‌اندازی محصول اتوماسیون اختصاصی خودتان.
  • ارائه n8n با برند شخصی (White labelling) از طریق حذف نشان‌های تجاری آن و عرضه محصول به همان شکلی که هست.
  • استفاده از قابلیت‌های سازمانی (Enterprise) که نیازمند کلید مجوز هستند، بدون داشتن مجوز Enterprise.

متن مجوز دو مورد دیگر را نیز اضافه می‌کند. شما مجاز نیستید هیچ‌گونه اطلاعیه مربوط به مجوز، حق تکثیر (copyright) یا سایر موارد مشابه را تغییر دهید، حذف کنید یا بپوشانید. همچنین شما تنها در صورتی مجاز به توزیع نرم‌افزار هستید که این کار را به‌صورت رایگان و برای اهداف غیرتجاری انجام دهید.

محدودیت دوم همان موردی است که افراد را غافلگیر می‌کند، بنابراین آن را دو بار بخوانید. یک job صورت‌حساب که داده‌های شرکت شما را با استفاده از کلیدهای API خودِ شرکت جابه‌جا می‌کند، استفاده داخلی محسوب شده و مجاز است. محصولی که در آن هر یک از مشتریان شما حساب Google خود را به گردش‌کارهایی که شما ساخته‌اید متصل می‌کنند نیز مجاز است، به شرطی که آن مشتریان نتوانند محیط ساخت گردش‌کار را باز کنند یا منطق گردش‌کار را تغییر دهند. اگر به همان مشتریان اجازه دهید گردش‌کارهای خودشان را طراحی کنند، حتی از طریق رابط کاربری خودتان یا API مربوط به n8n، این کار مجاز نیست؛ زیرا این مجوز مرز خود را بر اساس این تعیین می‌کند که «چه کسی منطق گردش‌کار را کنترل می‌کند»، نه اینکه «n8n اعتبارنامه‌های چه کسی را در اختیار دارد». نرم‌افزار و سرور در هر دو حالت آخر می‌توانند کاملاً یکسان باشند، اما پاسخ در مورد مجاز بودن آن‌ها متفاوت است.

یک مجوز دوم نیز در همان مخزن (repository) وجود دارد. هر فایل منبعی که در نام فایل خود دارای .ee. باشد، یا در مسیر دایرکتوری خود شامل .ee باشد، خارج از محدوده Sustainable Use License قرار می‌گیرد و تحت پوشش مجوز جداگانه n8n Enterprise License است. آن کد در همان ایمیج Docker که دریافت می‌کنید موجود است، بنابراین قابلیت‌های پولی در build حضور دارند و تا زمانی که یک کلید معتبر آن‌ها را فعال نکند، غیرفعال باقی می‌مانند. فعال کردن آن‌ها به هر روش دیگری، نقض مجوز محسوب می‌شود و یک ترفند پیکربندی نیست.

تفاوت fair-code با MIT و AGPL

مجوز MIT تقریباً همه چیز را مجاز می‌شمارد، از جمله برداشتن کد و فروش نسخه میزبانی‌شده (hosted) از آن. تنها شرط واقعی آن این است که اعلامیه حق تکثیر (copyright notice) و اعلامیه مجوز در تمام نسخه‌ها یا بخش‌های اساسی نرم‌افزار باقی بماند.

مجوز AGPL (مخفف GNU Affero General Public License) نیز فروش نسخه میزبانی‌شده را مجاز می‌داند و هیچ محدودیتی برای اینکه به چه کسی خدمات ارائه می‌دهید، قائل نمی‌شود. شرط آن «افشاگری» است: اگر نرم‌افزار را تغییر دهید و به کاربران اجازه دهید از طریق شبکه به آن دسترسی پیدا کنند، باید سورس‌کد تغییریافته خود را به آن کاربران ارائه دهید.

مجوز Sustainable Use بر محور متفاوتی عمل می‌کند. این مجوز هیچ درخواستی برای انتشار تغییرات شما ندارد. در عوض، نحوه استفاده شما از نرم‌افزار و اینکه چه کسی می‌تواند گردش‌کارهای (workflows) اجراشده با آن را کنترل کند، محدود می‌کند. خلاصه اینکه AGPL کنترل می‌کند که چه چیزی را باید منتشر کنید، اما Sustainable Use کنترل می‌کند که چه چیزی را می‌توانید بفروشید.

این تفاوت تعیین می‌کند که چه اتفاقی برای انشعاب‌ها (forks) می‌افتد. هر کسی می‌تواند یک پروژه AGPL را fork کند و آن را به عنوان یک سرویس میزبانی‌شده رقیب اجرا کند، به شرطی که تغییرات خود را منتشر کند. هیچ‌کس نمی‌تواند این کار را با n8n انجام دهد، زیرا محدودیت استفاده همراه با کد به هر نسخه از آن منتقل می‌شود. به همین دلیل است که n8n می‌تواند کل سورس‌کد خود را منتشر کند و همچنان یک محصول ابری بفروشد، بدون اینکه با نسخه‌ای کپی از خودش رقابت کند.

کدام قابلیت‌ها به لایسنس پولی نیاز دارند

نسخه Community تقریباً شامل کل محصول است. n8n به جای فهرست کردن موارد موجود، موارد مستثنی‌شده را مستند می‌کند که روش مفیدتری است. تا اکتبر 2026، صفحه مقایسه نسخه‌ها موارد زیر را به عنوان قابلیت‌های پولی فهرست کرده است:

  • SSO (ورود یکپارچه) از طریق SAML (زبان نشانه‌گذاری تأیید امنیتی) یا LDAP (پروتکل دسترسی به دایرکتوری سبک)
  • اشتراک‌گذاری ورک‌فلوها و اعتبارنامه‌ها (Credentials)
  • پروژه‌ها
  • متغیرهای سفارشی
  • محیط‌ها (Environments)
  • کنترل نسخه با استفاده از Git
  • Secretهای خارجی
  • ذخیره‌سازی خارجی برای داده‌های باینری
  • استریم کردن لاگ‌ها
  • حالت Multi-main

اشتراک‌گذاری اولین محدودیتی است که اکثر تیم‌ها با آن مواجه می‌شوند و زمانی که یک نفر به تنهایی در حال ارزیابی ابزار است، به‌راحتی نادیده گرفته می‌شود. در نسخه Community، فقط مالک اینستنس و کاربری که یک ورک‌فلو یا اعتبارنامه را ایجاد کرده است، می‌تواند آن را باز کند. دو همکار روی یک اینستنس نمی‌توانند ورک‌فلو را در داخل رابط کاربری برای یکدیگر ارسال کنند. تیم‌ها برای دور زدن این محدودیت از یک حساب کاربری مشترک استفاده می‌کنند که باعث می‌شود سوابق تغییرات توسط هر فرد از بین برود.

SSO دومین مورد است. اگر شرکت شما برای تمام ابزارهای داخلی به ورود یکپارچه نیاز دارد، نسخه Community از همان روز اول در برآورده کردن این نیاز شکست می‌خورد، فارغ از اینکه چه کارهای دیگری می‌تواند انجام دهد. الگوی اپلیکیشن‌های رایگان self-hosted که قابلیت احراز هویت آن‌ها پولی است، در کل این دسته از نرم‌افزارها تکرار می‌شود و مالیات SSO در اپلیکیشن‌های self-hosted توضیح می‌دهد که چرا فروشندگان همیشه مرز را در یک نقطه مشابه ترسیم می‌کنند.

محیط‌ها و کنترل نسخه Git در عمل یک قابلیت واحد هستند. این دو در کنار هم به شما اجازه می‌دهند ورک‌فلوها را در یک مخزن (Repository) نگهداری کنید و آن‌ها را از اینستنس توسعه به اینستنس عملیاتی (Production) منتقل کنید. بدون این قابلیت، می‌توانید ورک‌فلوها را با اکسپورت و ایمپورت کردن فایل‌های JSON از طریق رابط کاربری، CLI یا API بین اینستنس‌ها جابه‌جا کنید. این روش کار می‌کند و بسیاری از افراد از آن استفاده می‌کنند. البته این کار تاریخچه Git را فراهم نمی‌کند؛ نسخه Community همچنان نسخه‌های ورک‌فلو را فقط برای 24 ساعت اخیر نگه می‌دارد.

حالت Multi-main موردی است که مقیاس‌پذیری را محدود می‌کند. حالت Queue با چندین پردازش Worker در نسخه Community به خوبی اجرا می‌شود. اما اجرای بیش از یک پردازش Main امکان‌پذیر نیست؛ از آنجا که پردازش Main مسئول زمان‌بندی‌ها (Schedules) و Webhookها است، به یک نقطه شکست واحد تبدیل می‌شود که بدون لایسنس نمی‌توانید آن را Redundant کنید.

استریم کردن لاگ‌ها و Secretهای خارجی قابلیت‌های مربوط به انطباق (Compliance) هستند. استریم کردن لاگ‌ها، لاگ رویدادهای n8n را به سیستمی که از قبل مانیتور می‌کنید، ارسال می‌کند. Secretهای خارجی، اعتبارنامه‌ها را به جای ذخیره‌سازی رمزنگاری‌شده خود n8n، از یک Vault می‌خوانند. هر دوی این موارد از آن دسته قابلیت‌هایی هستند که بررسی‌های امنیتی ماه‌ها پس از رسیدن ابزار به مرحله عملیاتی درخواست می‌کنند، که زمان نامناسبی برای پی بردن به هزینه‌های آن است.

اگر قابلیت قفل‌شده همان چیزی است که واقعاً به آن نیاز دارید و بودجه کافی برای خرید پلن ندارید، به جای درگیری با لایسنس، ابزارهای دیگر را مقایسه کنید. مطالعه جایگزین‌های self-hosted برای n8n در کنار هم ارزشمند است، زیرا هر پروژه مرز رایگان خود را در نقطه متفاوتی ترسیم کرده است.

ثبت instance اجتماعی خود برای دریافت کلید لایسنس رایگان

برخی از قابلیت‌های رایگان همچنان به کلید لایسنس نیاز دارند؛ این موضوع ممکن است متناقض به نظر برسد، اما با درک روند کار، منطقی است. ثبت یک آدرس ایمیل، یک کلید رایگان برای شما فراهم می‌کند. این کلید سه قابلیت زیر را بدون هزینه فعال می‌کند:

  • پوشه‌ها (Folders)، برای سازماندهی گردش‌کارها
  • دیباگ در ویرایشگر (Debug in editor)، که داده‌های اجرا را در حین کار روی یک گردش‌کار کپی و پین می‌کند
  • داده‌های اجرای سفارشی (Custom execution data)، برای ذخیره و حاشیه‌نویسی متادیتای اجرا

برای دریافت کلید:

  1. منوی سه نقطه را در گوشه پایین سمت چپ ویرایشگر باز کنید.
  2. به بخش Settings و سپس Plan & usage بروید.
  3. گزینه Unlock را انتخاب کنید، ایمیل خود را وارد کرده و سپس Send me a free license key را بزنید.
  4. کلید را از طریق دکمه موجود در ایمیل فعال کنید، یا در همان صفحه Plan & usage گزینه Enter activation key را انتخاب کرده، کلید را جای‌گذاری (paste) و Activate را بزنید.

در سروری که از طریق فایل‌ها پیکربندی می‌کنید، رابط کاربری را نادیده بگیرید و کلید را پیش از اولین راه‌اندازی به عنوان یک environment variable تنظیم کنید.

docker volume create n8n_data
docker run -it --rm --name n8n -p 5678:5678 \
  -e N8N_LICENSE_ACTIVATION_KEY="paste-your-key-here" \
  -v n8n_data:/home/node/.n8n docker.n8n.io/n8nio/n8n

ویرایشگر را روی پورت 5678 باز کنید، سپس Settings و بعد Plan & usage را بررسی کنید. آن صفحه باید به جای نمایش اعلان بازگشایی (unlock prompt)، طرح (plan) شما را نشان دهد. اگر اعلان همچنان وجود دارد، دلیل معمول این است که instance قبلاً فعال شده است: N8N_LICENSE_ACTIVATION_KEY روی instanceای که از قبل دارای لایسنس است تأثیری ندارد، بنابراین افزودن آن به environment یک container موجود ممکن است طوری به نظر برسد که هیچ تغییری ایجاد نشده است.

دو متغیر لایسنس دیگر در یک محیط production اهمیت دارند. مقدار پیش‌فرض N8N_LICENSE_AUTO_RENEW_ENABLED برابر با true است. اگر آن را روی false تنظیم کنید، باید هر ده روز یک‌بار به صورت دستی از طریق منوی تنظیمات تمدید کنید، در غیر این صورت قابلیت‌های لایسنس‌دار از کار می‌افتند. مقدار پیش‌فرض N8N_LICENSE_DETACH_FLOATING_ON_SHUTDOWN نیز true است که باعث می‌شود با خاموش شدن instance، مجوز آزاد شود تا instance دیگری بتواند از آن استفاده کند. در یک instance تولیدی که در طول استقرارها (deployments) ری‌استارت می‌شود، آن را روی false تنظیم کنید تا قابلیت‌های لایسنس‌دار پس از بالا آمدن مجدد، فعال باقی بمانند. n8n این متغیر دوم را در حالت multi-main نادیده می‌گیرد. هر دو متغیر به همراه مقادیر پیش‌فرض آن‌ها در صفحه متغیرهای محیطی لایسنس مستند شده‌اند.

جایگاه طرح‌های ابری

سرویس n8n Cloud همان نرم‌افزار را روی زیرساخت اختصاصی n8n اجرا می‌کند. این طرح‌ها به‌جای تعداد workflowهای فعال، بر اساس تعداد اجرای workflowها محاسبه می‌شوند؛ بنابراین یک workflow که در حالت انتظار برای webhook باقی می‌ماند، تا زمانی که فعال نشود هزینه‌ای ندارد.

نکته‌ای که برای کاربران self-host اهمیت دارد این است که لایسنس key سازمانی (Enterprise) به یک طرح متصل است و به‌صورت جداگانه فروخته نمی‌شود. شما یک طرح Business یا Enterprise خریداری می‌کنید، یک key دریافت می‌کنید و آن را در instanceای که روی سخت‌افزار خودتان اجرا می‌شود، وارد می‌کنید. بنابراین self-hosting و پرداخت هزینه در تضاد با یکدیگر نیستند.

از اکتبر 2026، طرح‌های Starter، Pro و Business دارای قیمت‌های مشخص در صفحه قیمت‌گذاری n8n هستند که به‌صورت ماهانه در صورت‌حساب‌های سالانه محاسبه می‌شوند. طرح Business به‌صورت سلف‌سرویس ارائه شده و در حال حاضر فقط برای n8n سلف-هاست فروخته می‌شود؛ این مستقیم‌ترین راه برای خرید یک key برای سرور شخصی شماست. طرح Enterprise از طریق تیم فروش ارائه می‌شود و قیمت آن به‌هیچ‌وجه منتشر نمی‌شود. هر رقمی که در اینجا ذکر شود ممکن است قدیمی شود، بنابراین خود صفحه را مطالعه کنید و برای طرح Enterprise، درخواست استعلام قیمت بدهید و به‌طور مشخص بپرسید که آیا این قیمت شامل key برای نسخه سلف-هاست می‌شود یا خیر.

اگر هنوز در حال تصمیم‌گیری بین اجرای شخصی و پرداخت هزینه برای یک محصول اتوماسیون میزبانی‌شده هستید، مقایسه n8n با Zapier و Make به‌جای لیست ویژگی‌ها، ساختار هزینه‌ها را بررسی می‌کند.

ارائه n8n در داخل محصول خودتان

اگر مشتریان شما قرار است ویرایشگر n8n را ببینند و از آن استفاده کنند، به یکپارچه‌سازی OEM در n8n نیاز دارید. این یک توافق‌نامه تجاری مجزا است که به شما اجازه می‌دهد رابط کاربری n8n را در داخل UI محصول خود تعبیه کنید. تا اکتبر 2026، مستندات یکپارچه‌سازی OEM هیچ قیمتی را ذکر نکرده‌اند؛ بنابراین شرایط از طریق مذاکره با n8n تعیین می‌شود. آن‌ها تأکید دارند که حفظ برند n8n به عنوان بخشی از یکپارچه‌سازی OEM الزامی است. این روشی برای تعبیه ویرایشگر است، نه برای حذف برند (White labelling) آن.

استفاده از n8n به عنوان یک backend مخفی، سناریوی متفاوتی است. اگر شما گردش‌کارها (workflows) را بسازید و کاربران فقط آن‌ها را اجرا کنند، فعال‌سازی کنند یا حساب‌های خود را به آن‌ها متصل نمایند، لایسنس استاندارد آن را پوشش می‌دهد و نیازی به توافق‌نامه جدید نیست. اگر کاربران شما بتوانند اتوماسیون‌ها را بسازند یا پیکربندی کنند، مرکز راهنمایی n8n اعلام کرده است که محصول به لایسنس Enterprise نیاز دارد؛ حتی اگر مشتریان شما هرگز رابط کاربری n8n را نبینند. در بخش FAQ لایسنس، مواردی مانند رابط کاربری سفارشی، API در n8n، پروتکل MCP و ایجنت‌های هوش مصنوعی که از طرف کاربر عمل می‌کنند، به عنوان مسیرهایی که مشمول این قانون می‌شوند، نام برده شده‌اند. مرز تعیین‌کننده این است که چه کسی منطق گردش‌کار را کنترل می‌کند، نه اعتبارنامه‌ها (credentials) و نه درآمد حاصل از آن.

پس به کدام نسخه نیاز دارید؟

برای شرکتی که اتوماسیون‌های خود را بدون نیاز به اشتراک‌گذاری گردش‌کار (workflow) یا اعتبارنامه‌ها بین همکاران اجرا می‌کند، نسخه Community کافی است. برای دریافت کلید رایگان ثبت‌نام کنید و شروع به ساخت کنید. گام بعدی، راه‌اندازی سرور است و مقاله میزبانی شخصی n8n روی یک VPS با Docker و HTTPS نحوه استقرار، reverse proxy و گواهی‌ها را پوشش می‌دهد. اگر از ایران کار می‌کنید، پیش از انتخاب سرور مطلب اجرای n8n از ایران و انتخاب محل میزبانی را بخوانید، زیرا محل سرور تعیین می‌کند که گردش‌کارهای شما به تلگرام، APIهای هوش مصنوعی و درگاه‌های پرداخت ایرانی دسترسی داشته باشند یا خیر.

برای شرکتی که به Single Sign-On نیاز دارد یا محیط‌های مجزایی برای توسعه و تولید می‌خواهد، نسخه Community پاسخگو نیست و هیچ تغییری در پیکربندی این محدودیت را رفع نمی‌کند. طرح Business را بررسی کنید یا ابزاری را انتخاب کنید که لایسنس آن با بودجه شما همخوانی دارد.

برای هر کسی که دسترسی به خودِ n8n را می‌فروشد، یا محصولی ارائه می‌دهد که مشتریان در آن گردش‌کارهای خود را می‌سازند، پاسخ یک توافق‌نامه تجاری با n8n است. هرچه زودتر این گفتگو انجام شود، هزینه آن کمتر خواهد بود.

FAQ

آیا n8n متن‌باز (Open Source) است؟

خیر. n8n دارای مجوز fair-code است و تحت Sustainable Use License توزیع می‌شود. سورس‌کد آن عمومی است و شما می‌توانید آن را بخوانید، اجرا کنید و تغییر دهید، اما این مجوز استفاده‌های مجاز را محدود می‌کند؛ در حالی که مجوزهای متن‌باز مورد تأیید OSI نمی‌توانند هیچ محدودیتی برای نوع استفاده داشته باشند. خود n8n نیز در مستنداتش به این موضوع اشاره کرده و خود را به عنوان source available معرفی می‌کند. فایل‌هایی که در نام خود .ee. دارند یا در مسیر .ee قرار گرفته‌اند، حتی از همین مجوز نیز مستثنی بوده و تحت یک n8n Enterprise License جداگانه قرار می‌گیرند.

آیا می‌توانم برای پروژه‌هایی که با n8n انجام می‌دهم از مشتری هزینه دریافت کنم؟

بله، برای خدمات. ساخت ورک‌فلو برای یک مشتری نیاز به توافق‌نامه جداگانه ندارد؛ همچنین نصب یا نگهداری n8n روی سرورهایی که متعلق به مشتری است نیز مشکلی ندارد. شما می‌توانید اتوماسیون‌ها را روی نمونه (instance) شخصی خود برای مشتریان بسازید و اجرا کنید و بابت آن هزینه بگیرید، به شرطی که مشتریان نتوانند ویرایشگر ورک‌فلو را باز کنند یا منطق ورک‌فلو را تغییر دهند. کاری که نمی‌توانید انجام دهید، میزبانی n8n به عنوان یک سرویس است که در آن مشتریان ورک‌فلوهای خودشان را می‌سازند، یا فروش نسخه white-labelled آن. معیار اصلی، دسترسی مشتری به ورک‌فلوهاست، نه تعداد مشتریان یا میزان درآمد.

چرا تیم من نمی‌تواند ورک‌فلوها را در نسخه community edition خودمیزبان (self-hosted) به اشتراک بگذارد؟

اشتراک‌گذاری ورک‌فلوها و اعتبارنامه‌ها (credentials) یک قابلیت دارای مجوز است، بنابراین بدون داشتن یک کلید پولی غیرفعال است. در نسخه community، فقط مالک instance و کاربری که یک آیتم را ایجاد کرده است می‌تواند آن را باز کند؛ این یعنی هیچ راهی برای تحویل ورک‌فلو به همکار در داخل رابط کاربری وجود ندارد. خروجی گرفتن از ورک‌فلو به صورت JSON و وارد کردن آن در حساب دیگر کار می‌کند، اما اعتبارنامه‌ها در این خروجی منتقل نمی‌شوند و نسخه وارد شده به یک ورک‌فلو مجزا با تاریخچه اجرای مستقل تبدیل می‌شود.

اگر instance من در n8n نتواند به سرور مجوز متصل شود چه اتفاقی می‌افتد؟

یک instance فعال‌شده به صورت پیش‌فرض مجوز خود را از طریق https://license.n8n.io/v1 تمدید می‌کند و گزینه N8N_LICENSE_AUTO_RENEW_ENABLED نیز به صورت پیش‌فرض true است. اگر تمدید خودکار را غیرفعال کنید، باید هر 10 روز یک‌بار به صورت دستی از منوی تنظیمات آن را تمدید کنید، در غیر این صورت قابلیت‌های دارای مجوز از کار می‌افتند. اگر فایروال خروجی، سرور مجوز را مسدود می‌کند، به جای غیرفعال کردن تمدید، درخواست را از طریق یک پروکسی با متغیر کوچک https_proxy_license_server ارسال کنید.

آیا برای حذف برند n8n باید هزینه پرداخت کنم؟

حداقل در صورتی که مشتریان نتیجه کار را ببینند، بله؛ و حتی پرداخت هزینه هم ممکن است کافی نباشد. Sustainable Use License تغییر دادن، حذف کردن یا پنهان کردن اعلان‌های مجوز و کپی‌رایت را ممنوع می‌کند و بخش FAQ مجوز n8n، حذف برند (white labelling) را جزو استفاده‌های غیرمجاز ذکر کرده است. مرکز راهنمایی n8n می‌گوید white labelling نیاز به یک مجوز تجاری دارد، در حالی که مستندات ادغام OEM می‌گویند برند n8n به عنوان بخشی از یک ادغام OEM الزامی است؛ بنابراین پیش از برنامه‌ریزی برای تغییر برند، پاسخ کتبی n8n را دریافت کنید. تغییر ظاهر instanceای که فقط کارکنان خودتان از آن استفاده می‌کنند موضوع کم‌اهمیت‌تری است، اما بند مربوط به اعلان‌های مجوز و کپی‌رایت فارغ از نوع مخاطب، همچنان اعمال می‌شود.

آیا این مقاله مفید بود؟