VPS nie uruchamia się po aktualizacji jądra: jak naprawić
Dowiedz się, jak odzyskać dostęp do serwera VPS, który nie uruchamia się po aktualizacji jądra. Instrukcja obejmuje wybór starego jądra w GRUB oraz naprawę błędów initramfs i LVM.
Co zrobić w pierwszej kolejności, gdy VPS nie uruchamia się po aktualizacji jądra
VPS, który nie uruchamia się po aktualizacji jądra, jest zazwyczaj możliwy do odzyskania w kilka minut, ponieważ aktualizacja nie usuwa jądra, które działało poprzedniego dnia. Ubuntu instaluje nowe jądro obok starego i zmienia jedynie wpis, który GRUB uruchamia domyślnie. Dlatego pierwszym krokiem nie jest naprawa. Należy wybrać poprzednie jądro w menu startowym, odzyskać dostęp do wiersza logowania, a następnie przeprowadzić diagnostykę z poziomu działającego systemu.
Naprawa tego problemu na serwerze różni się od naprawy laptopa, ponieważ nie jest podłączona klawiatura, a monitor nie wyświetla komunikatu o błędzie (kernel panic). SSH również nie odpowie, ponieważ maszyna nie osiągnęła etapu, w którym uruchamia się sshd. Wszystkie poniższe czynności wykonuje się za pośrednictwem konsoli dostarczonej przez dostawcę usług.
Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian należy przeczytać zawartość konsoli. Tekst wyświetlony na ekranie określa klasę awarii, a dwa serwery, z których oba "nie uruchamiają się", mogą wymagać zupełnie innych działań naprawczych.
Jak uzyskać dostęp do konsoli, gdy SSH nie działa?
Otwórz panel sterowania dostawcy i wyszukaj konsolę. Typowe nazwy to VNC console, web console, noVNC oraz serial console. Jeśli dostępne są obie, wybierz serial console, ponieważ zapewnia ona tekst, który można przewijać i kopiować, podczas gdy widok VNC to jedynie obraz ekranu. Znajdź tę funkcję teraz, gdy maszyna działa poprawnie, i sprawdź, czy się otwiera. Szukanie jej podczas awarii utrudnia zachowanie spokoju niezbędnego do naprawy. Ta weryfikacja powinna znaleźć się w pierwszych dziesięciu minutach pracy z nowym VPS, obok reguł firewalla i kluczy SSH.
Większość paneli oferuje również tryb ratunkowy (rescue mode) lub obraz odzyskiwania. Uruchamia on niewielki system z sieci dostawcy i montuje dysk jako dodatkowe urządzenie, dzięki czemu żadne oprogramowanie z dysku nie jest wykonywane. Tryb ratunkowy to rozwiązanie awaryjne w przypadku uszkodzenia GRUB, a także sposób na skopiowanie danych z serwera, którego nie zamierzasz przywracać do działania.
Zazwyczaj konieczne będzie wykonanie twardego resetu z poziomu panelu, aby uzyskać dostęp do menu rozruchowego, ponieważ nie można uruchomić sudo reboot na maszynie, do której nie ma dostępu. Twardy reset jest równoznaczny z odcięciem zasilania. Systemy plików zostaną zamknięte w sposób nieprawidłowy, więc należy spodziewać się sprawdzenia spójności systemu plików przy następnym uruchomieniu.
Jak wybrać starszą wersję jądra w menu GRUB?
Obserwuj konsolę od momentu naciśnięcia przycisku reset. Naciskaj wielokrotnie Esc w ciągu pierwszych sekund lub przytrzymaj Shift na maszynie uruchamianej w trybie legacy BIOS. Okno czasowe jest krótkie, a podgląd konsoli często potrzebuje chwili na nawiązanie połączenia, dlatego zacznij naciskać wcześnie i kontynuuj tę czynność.
Gdy pojawi się menu, wybierz "Advanced options for Ubuntu". To podmenu wyświetla każde zainstalowane jądro, zaczynając od najnowszego, wraz z wpisem trybu odzyskiwania (recovery mode) dla każdego z nich. Wybierz drugi standardowy wpis, który odpowiada jądru poprzedzającemu najnowsze, i naciśnij Enter. Tryb odzyskiwania to inne narzędzie: uruchamia minimalny system jednousytkownikowy i służy do prac naprawczych, a nie do przywracania działania usług.
Jeśli starsze jądro uruchomi się, serwer ponownie działa. Potwierdź aktualną wersję i zapisz numery.
uname -r
dpkg -l 'linux-image-*' | grep '^ii'Dane wyjściowe dpkg stanowią listę zainstalowanych jąder. Jeśli zawierają tylko jedną linię, brak jest jakiegokolwiek mechanizmu awaryjnego i jest to pierwsza rzecz, którą należy naprawić.
Menu GRUB nie pojawia się. Co teraz?
Obrazy chmurowe zawierają konfigurację ukrywającą menu. Obrazy Ubuntu zazwyczaj ustawiają limit czasu na 0 w pliku w /etc/default/grub.d/, więc najnowsze jądro uruchamia się natychmiast i nie ma możliwości przerwania tego procesu.
Istnieje również sytuacja odwrotna, w której menu jest widoczne na ekranie i oczekuje na interakcję, co wygląda jak zawieszenie systemu. GRUB rejestruje nieudany rozruch, a przy kolejnym starcie może utrzymywać otwarte menu do momentu naciśnięcia klawisza. Na maszynie bez podłączonej klawiatury to oczekiwanie nigdy się nie kończy. Jeśli konsola wyświetla menu i nic się nie zmienia, oznacza to, że wystąpił ten problem. Należy wybrać wpis i kontynuować.
Oba przypadki należy naprawić, gdy maszyna jest sprawna. Nie należy umieszczać ustawień w /etc/default/grub w obrazie chmurowym. Gdy uruchamia się update-grub, GRUB w systemie Ubuntu odczytuje najpierw /etc/default/grub, a następnie każdy plik .cfg w /etc/default/grub.d/ w kolejności sortowania. Plik 50-cloudimg-settings.cfg z obrazu jest odczytywany po edycji użytkownika, ponownie ustawia własne wartości i nadpisuje wprowadzone zmiany. Należy utworzyć plik konfiguracyjny, którego nazwa jest sortowana po nazwie pliku z obrazu, na przykład /etc/default/grub.d/99-console-menu.cfg:
GRUB_TIMEOUT_STYLE=menu
GRUB_TIMEOUT=10
GRUB_RECORDFAIL_TIMEOUT=10
GRUB_TERMINAL="console serial"
GRUB_SERIAL_COMMAND="serial --unit=0 --speed=115200"
GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="console=tty1 console=ttyS0,115200"Ten plik zastępuje GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT w całości, dlatego najpierw należy skopiować argumenty już ustawione w obrazie w 50-cloudimg-settings.cfg do własnej linii, a następnie dodać argumenty console=. Po zastosowaniu zmian należy sprawdzić, czy dany plik jest ostatnim, który ustawia każdą z wartości, ponieważ GRUB stosuje ostatnie przypisanie.
sudo update-grub
grep -E 'TIMEOUT|TERMINAL' /etc/default/grub /etc/default/grub.d/*.cfgGRUB_TERMINAL="console serial" wysyła menu do konsoli graficznej oraz portu szeregowego, dzięki czemu jest ono widoczne w każdym podglądzie udostępnianym przez panel zarządzania. Argumenty jądra console= wykonują to samo dla komunikatów startowych, które pojawiają się później. Dziesięć sekund opóźnienia przy każdym rozruchu to niewielki koszt za dostęp do menu, z którego można skorzystać w razie awarii.
Z jaką klasą awarii mam do czynienia?
Przeanalizuj ostatnie dwadzieścia linii dziennika przed zatrzymaniem się konsoli. Cztery wzorce obejmują większość zdarzeń występujących po aktualizacji jądra.
GRUB nie może odnaleźć własnych plików. Pojawia się znak zachęty grub rescue> lub błąd dotyczący partycji lub pliku, który nie istnieje, a komunikaty jądra w ogóle się nie wyświetlają. Jądro nie zostało jeszcze uruchomione. Sytuacja ta wynika ze zmian na dysku lub partycjach, albo z zapisania bootloadera na niewłaściwym urządzeniu, a nie z samego pakietu jądra.
Jądro startuje, ale nie może zamontować systemu plików root. Komunikaty jądra przewijają się, a następnie system przechodzi do powłoki busybox z znakiem zachęty (initramfs) lub kończy działanie błędem typu panic z informacją o niemożności zamontowania głównego systemu plików. Jądro zostało załadowane. Initramfs, czyli mały tymczasowy system plików root, który lokalizuje i montuje właściwy system plików, nie odnalazł dysku. W systemie Ubuntu tej powłoce zazwyczaj towarzyszy komunikat o przerwaniu oczekiwania na urządzenie root, zawierający poszukiwany UUID. Skopiuj ten UUID i porównaj go później z wyjściem polecenia blkid.
Wolumin logiczny nie pojawia się. Jest to poprzednia klasa awarii z jedną konkretną przyczyną. W znaku zachęty (initramfs) uruchom ls /dev/mapper. Jeśli jedynym wpisem jest control, oznacza to, że żaden wolumin LVM (logical volume manager) nie został aktywowany, więc urządzenie root jeszcze nie istnieje. Uruchom grupy woluminów ręcznie:
lvm vgchange -ay
ls /dev/mapper
exitexit przekazuje kontrolę z powrotem do skryptu initramfs, który ponawia próbę montowania. Jeśli system uruchomi się poprawnie, oznacza to, że w nowym obrazie initramfs brakuje komponentów LVM. Naprawa polega na przebudowaniu tego obrazu, a nie na ingerencji w jądro.
Brak jakichkolwiek komunikatów systemu Linux. Konsola wyświetla tekst oprogramowania układowego, powłokę UEFI (unified extensible firmware interface), pusty ekran bez komunikatów jądra lub pętlę restartów. Awaria występuje przed uruchomieniem systemu Linux. Po odzyskaniu dostępu sprawdź, w jakim trybie faktycznie działa serwer, ponieważ wiele instancji VPS uruchamia się w trybie legacy BIOS i w ogóle nie korzysta ze ścieżki EFI:
[ -d /sys/firmware/efi ] && echo UEFI || echo BIOS
mountpoint /boot/efi
sudo efibootmgr -vNiezamontowany /boot/efi podczas aktualizacji jest częstą przyczyną na maszynach UEFI, ponieważ pakiety zarządzające partycją systemową EFI zapisały dane w zwykłym, pustym katalogu. Oprogramowanie układowe kontynuuje uruchamianie starego wpisu rozruchowego, dopóki wpis ten przestaje być zgodny z zawartością dysku.
Jeden dodatkowy wzorzec w ogóle nie jest awarią rozruchu. Jeśli uzyskasz dostęp do powłoki root z informacją, że system jest w trybie awaryjnym (emergency mode), oznacza to, że jądro wystartowało, ale przestrzeń użytkownika (userspace) została zatrzymana. Zazwyczaj oznacza to błędną linię w /etc/fstab lub system plików, który nie przeszedł weryfikacji. Uruchom journalctl -xb w tej powłoce i odczytaj nazwę jednostki, która uległa awarii.
Czy uszkodzony jest pakiet jądra, czy initramfs?
Z poziomu konsoli oba problemy wyglądają identycznie, lecz wymagają odmiennych metod naprawy. Uruchom system ze starszą wersją jądra, a następnie porównaj pliki.
ls -l /boot/vmlinuz-* /boot/initrd.img-*
df -h /bootDla każdej zainstalowanej wersji wymagany jest jeden plik vmlinuz- oraz odpowiadający mu initrd.img-, przy czym oba powinny mieć wiarygodne rozmiary. Brak pliku initrd lub rozmiar znacznie mniejszy niż w przypadku sąsiednich wersji oznacza, że generowanie initramfs zakończyło się niepowodzeniem. Typową przyczyną jest zapełnienie partycji /boot, a dowody znajdują się w dziennikach pakietów:
sudo grep -iE 'no space|update-initramfs' /var/log/apt/term.log
sudo tail -n 40 /var/log/apt/history.logPlik history.log zawiera również dokładną listę pakietów zainstalowanych podczas ostatnich operacji wraz z datami, co pozwala rozstrzygnąć wątpliwości dotyczące wprowadzonych zmian.
Jeśli partycja /boot jest pełna, najpierw zwolnij miejsce, a następnie przebuduj obraz dla wymaganej wersji i odśwież menu. Użyj ciągu znaków wersji uzyskanego z własnego polecenia ls, ponieważ poniższy symbol zastępczy nie odnosi się do rzeczywistego wydania:
KVER=6.8.0-XX-generic
sudo update-initramfs -c -k "$KVER"
sudo update-grub
ls -l /boot/initrd.img-$KVEROstatnie polecenie ls służy do weryfikacji. Plik o standardowym rozmiarze oznacza, że obraz został poprawnie utworzony. Jeśli natomiast uszkodzony jest sam obraz jądra lub dpkg -l wskazuje, że pakiet znajduje się w stanie innym niż ii, należy przeinstalować pakiet:
sudo apt install --reinstall linux-image-$KVER
sudo dpkg --configure -aNaprawa z trybu ratunkowego, gdy żaden kernel nie uruchamia się
Jeśli każdy wpis w menu kończy się niepowodzeniem, należy uruchomić obraz ratunkowy dostawcy i naprawić dysk z zewnątrz. Dysk jest widoczny jako niezamontowane urządzenie, więc żadne procesy na nim nie działają i nie blokują operacji.
Pełna procedura naprawy w chroot
Najpierw uruchom lsblk -f i odczytaj rzeczywiste nazwy urządzeń na własnej maszynie. /dev/vda jest powszechne w środowiskach KVM, a instalacje Ubuntu server często umieszczają partycję root na LVM jako /dev/ubuntu-vg/ubuntu-lv.
sudo lsblk -f
sudo vgchange -ay
sudo mount /dev/ubuntu-vg/ubuntu-lv /mnt
sudo mount /dev/vda2 /mnt/boot
sudo mount /dev/vda1 /mnt/boot/efiPomiń linie, które nie mają zastosowania w danej konfiguracji. Wiele obrazów nie posiada oddzielnej partycji /boot ani partycji EFI. Następnie podmontuj interfejsy jądra i wejdź do systemu:
for d in dev proc sys run; do sudo mount --rbind /$d /mnt/$d; done
sudo chroot /mnt /bin/bashWewnątrz chroot pracujesz na uszkodzonym systemie, podczas gdy pod spodem działa sprawne jądro. Wykonaj naprawę w tym środowisku:
df -h /boot
update-initramfs -u -k all
update-grub
grub-install /dev/vda
exitgrub-install zajmuje cały dysk w systemie BIOS, a nie partycję. W systemie UEFI użyj grub-install --target=x86_64-efi --efi-directory=/boot/efi dla x86_64, zastępując x86_64-efi przez i386-efi lub arm64-efi dla odpowiednich architektur i upewnij się, że katalog jest zamontowany przed uruchomieniem polecenia. Wyjdź za pomocą exit, odmontuj wszystko za pomocą sudo umount -R /mnt, a następnie przełącz panel z powrotem na normalny rozruch i zrestartuj maszynę.
Testowanie nowego jądra bez ryzyka utraty możliwości kolejnego rozruchu
GRUB umożliwia jednorazowe uruchomienie wybranego wpisu, po czym automatycznie powraca do domyślnej konfiguracji. Należy ustawić domyślny wpis na jądro, które działa poprawnie, a następnie uruchomić nowe jądro tylko raz. W przypadku awarii, twardy reset z poziomu panelu przywróci stabilne jądro bez konieczności szybkiego reagowania w konsoli, pod warunkiem, że GRUB ma możliwość zapisu do swojego bloku środowiskowego podczas rozruchu.
Ustaw GRUB_DEFAULT=saved w /etc/default/grub.d/99-console-menu.cfg, wykonaj sudo update-grub, a następnie wyświetl listę tytułów wpisów, aby móc precyzyjnie wskazać jeden z nich:
grep -E "(menuentry|submenu) " /boot/grub/grub.cfg | cut -d"'" -f2
sudo grub-set-default "Advanced options for Ubuntu>Ubuntu, with Linux 6.8.0-XX-generic"
sudo grub-editenv list
sudo grub-reboot 0
sudo rebootgrub-editenv list powinno wyświetlić wybrany tytuł jako saved_entry. Ten wynik potwierdza zapisanie wartości domyślnej, ale nie gwarantuje, że GRUB będzie w stanie zapisać dane do /boot/grub/grubenv podczas startu systemu. Jeśli blok środowiskowy znajduje się na LVM lub MDRAID, a GRUB nie ma uprawnień do zapisu, wpis jednorazowy pozostanie wybrany po restarcie zamiast powrotu do poprzedniego ustawienia. Wpis 0 znajduje się na szczycie menu i odpowiada najnowszemu jądru. Używanie tytułów jest bezpieczniejsze niż numerów, ponieważ numery zmieniają się przy każdej instalacji lub usunięciu jądra.
Dlaczego autoremove jest ryzykowne na serwerze bez monitora
APT chroni pakiety jądra przed automatycznym usunięciem. Sprawdź swoją konfigurację:
apt-config dump | grep -E 'Protect-Kernels|NeverAutoRemove|VersionedKernelPackages'
dpkg -l 'linux-image-*' | grep -c '^ii'Domyślne ustawienia APT chronią obecnie dwa jądra: aktualnie uruchomione oraz najnowsze, lub przedostatnie, jeśli uruchomione jest już najnowszym. Starsze instalacje korzystają również z wygenerowanego pliku /etc/apt/apt.conf.d/01autoremove-kernels. Pułapka polega na zaufaniu chronionemu zestawowi bez sprawdzenia, jakie wersje zawiera. Przed uruchomieniem sudo apt autoremove --purge przeczytaj listę proponowanych usunięć i potwierdź, że jądro, któremu ufasz, pozostanie zainstalowane.
Utrzymuj dwa jądra jako minimum, a trzy, gdy /boot ma wystarczająco dużo miejsca. Usuwaj stare wersje po nazwie po sprawdzeniu uname -r, aby nigdy nie usunąć jądra, na którym aktualnie pracuje system:
uname -r
sudo apt purge linux-image-6.8.0-XX-generic
dpkg -l 'linux-image-*' | grep '^ii'Po zakończeniu uruchom ponownie ostatnie polecenie. Spadek liczby z trzech do dwóch oznacza poprawne czyszczenie. Spadek do jednego oznacza awarię oczekującą na kolejny restart.
Wykonanie migawki przed aktualizacją
Migawka wykonana przed apt upgrade stanowi jedyną ścieżkę odzyskiwania, która nie wymaga uruchamiania żadnego systemu. Jej przywrócenie przywraca dysk do stanu, w którym stary kernel był domyślny, co pozwala ponowić aktualizację przy już otwartej konsoli. Migawki działającej maszyny są spójne w przypadku awarii (crash consistent), co oznacza, że rejestrują stan dysku tak, jakby nastąpiło odcięcie zasilania. Dlatego, jeśli dostawca wspiera migawki offline, należy najpierw wyłączyć serwer. Migawka nie jest kopią zapasową, ponieważ zazwyczaj znajduje się na tej samej infrastrukturze co wolumen, który kopiuje. Zrozumienie różnicy między migawkami VPS a rzeczywistymi kopiami zapasowymi decyduje o tym, co uratuje system w przypadku awarii wykraczającej poza problem z kernelem.
Ma to kluczowe znaczenie przy aktualizacji wydania, podczas której kernel, narzędzia initramfs, bootloader oraz konfiguracja GRUB zmieniają się w trakcie jednego procesu. Migawkę należy wykonać bezpośrednio przed rozpoczęciem aktualizacji Ubuntu 24.04 do 26.04, a nie wieczorem poprzedniego dnia, aby punkt przywracania odpowiadał stanowi maszyny, która ma zostać zmodyfikowana. Przejście między wydaniami LTS czeka na pierwsze wydanie punktowe, 26.04.1; Ubuntu ogłosiło, że aktualizacje z 24.04 LTS do 26.04.1 LTS zostały udostępnione 29 września 2026. Jeśli serwer nadal nie zgłasza nowego wydania, należy sprawdzić konfigurację maszyny za pomocą kontroli braku nowego wydania w do-release-upgrade.
Jak unattended-upgrades obsługuje pakiety jądra
Narzędzie unattended-upgrades w systemie Ubuntu instaluje aktualizacje bezpieczeństwa bez pytania, a pakiety jądra trafiają do systemu przez kanał security, podobnie jak wszystkie inne. Wynikają z tego dwie konsekwencje.
Po pierwsze, nowe jądro jest instalowane, ale nie jest uruchomione. Jądro zaczyna działać dopiero po restarcie. Pojawia się plik /var/run/reboot-required, a /var/run/reboot-required.pkgs wskazuje, co wywołało żądanie restartu, jednak unattended-upgrades nie restartuje maszyny, chyba że ustawienie Unattended-Upgrade::Automatic-Reboot jest aktywne. Lokalne nadpisania należy umieścić w osobnym fragmencie konfiguracji APT, który jest przetwarzany po 50unattended-upgrades, na przykład w /etc/apt/apt.conf.d/52unattended-upgrades-local.
cat /var/run/reboot-required.pkgs
apt-config dump | grep -E 'Automatic-Reboot|Blacklist'Po drugie, ten odstęp czasowy ukrywa przyczynę problemów. Serwer może zainstalować jądro w marcu, a zrestartować się w czerwcu z zupełnie innego powodu, po czym nie wstać. Zmiana, która uniemożliwiła rozruch, ma trzy miesiące, więc bieżące działania nie wyjaśniają awarii. W /var/log/apt/history.log można znaleźć informacje o przebiegu instalacji jądra, z którym występuje problem.
Restart należy przeprowadzać celowo, w wybranym dniu, mając otwarte okno konsoli. Ten jeden nawyk zmienia tajemniczą awarię w dwuminutowy wybór w menu. Jeśli wymagana jest automatyzacja bez niespodzianek, należy pozostawić włączone automatyczne instalacje, a wyłączyć automatyczne restarty. Zobacz jak skonfigurować unattended-upgrades w Ubuntu, aby poznać dokładne ustawienia. Zablokowanie linux-image-generic za pomocą sudo apt-mark hold linux-image-generic zapobiega aktualizacji tego metapakietu; nie blokuje to jednak każdego pakietu jądra ani jego wariantów. Blokowanie aktualizacji jądra blokuje również poprawki bezpieczeństwa, więc należy traktować to jako świadomy kompromis, a nie jako środek bezpieczeństwa.
FAQ
Jak uruchomić starsze jądro na VPS bez dostępu do klawiatury?
Otwórz konsolę dostawcy (VNC lub szeregową) i wymuś twardy reset z poziomu panelu sterowania, ponieważ poprawne zamknięcie systemu nie jest możliwe. Podczas restartu maszyny naciskaj wielokrotnie Esc lub przytrzymaj Shift w przypadku starszego BIOS, aby zatrzymać menu GRUB. Wybierz "Advanced options for Ubuntu" i wskaż wpis poniżej najnowszego jądra. Po uzyskaniu dostępu do powłoki wykonaj uname -r, aby potwierdzić bieżącą wersję jądra, oraz dpkg -l 'linux-image-*', aby wyświetlić listę zainstalowanych wersji. Diagnostykę przeprowadź dopiero po ponownym uruchomieniu systemu.
Dlaczego na moim VPS nie wyświetla się menu GRUB?
Obrazy chmurowe często ustawiają limit czasu GRUB na 0 w /etc/default/grub.d/50-cloudimg-settings.cfg, przez co najnowsze jądro uruchamia się bez możliwości przerwania procesu. Edycja /etc/default/grub nie rozwiązuje problemu, ponieważ GRUB w Ubuntu odczytuje pliki w /etc/default/grub.d/ po pliku głównym, a ustawienia obrazu mają priorytet. Umieść GRUB_TIMEOUT=10, GRUB_TIMEOUT_STYLE=menu oraz GRUB_TERMINAL="console serial" w pliku konfiguracyjnym o wyższym priorytecie, na przykład /etc/default/grub.d/99-console-menu.cfg, a następnie wykonaj sudo update-grub. Zweryfikuj ustawienia za pomocą grep TIMEOUT /etc/default/grub /etc/default/grub.d/*.cfg; ostatni wymieniony plik zawierający daną wartość jest tym, który wykorzystuje GRUB.
Czy należy usuwać stare jądra, aby zwolnić miejsce w /boot?
Usuwaj tylko najstarsze wersje, zachowując co najmniej dwie. Pełna partycja /boot powoduje awarię, ponieważ generowanie initramfs kończy się niepowodzeniem, co pozostawia system z jądrem bez działającego obrazu. Usuwaj pakiety przez podanie dokładnej nazwy po sprawdzeniu uname -r, aby upewnić się, że aktualnie używane jądro nie zostanie wybrane do usunięcia. Przed zatwierdzeniem sudo apt autoremove --purge na serwerze bez monitora, sprawdź proponowane zmiany pod kątem jądra, które uznajesz za stabilne. Mechanizm APT domyślnie chroni dwa jądra, ale nie gwarantuje to zachowania konkretnej starszej wersji, której potrzebujesz.
Czy unattended-upgrades może uniemożliwić uruchomienie systemu?
Może zainstalować jądro, które nie uruchomi się poprawnie, jednak nie zrestartuje maszyny, dopóki ustawienie Unattended-Upgrade::Automatic-Reboot nie będzie miało wartości true, niezależnie od tego, który plik konfiguracyjny APT je dostarcza. Typowy scenariusz to opóźniona awaria: jądro instaluje się podczas automatycznej aktualizacji, pojawia się /var/run/reboot-required, a problem ujawnia się dopiero przy kolejnym restarcie po kilku tygodniach. Wykonuj restarty celowo, mając otwartą konsolę, i sprawdzaj /var/log/apt/history.log, aby ustalić, która sesja zainstalowała jądro, z którego korzystasz.