رأی‌گیری Debian چگونه انجام می‌شود؟ راهنمای GR

چه کسی درباره محتوای Debian تصمیم می‌گیرد

یک Debian General Resolution (GR) رأی‌گیری کل پروژه است و Debian از طریق آن یک مسئله سیاست‌گذاری را حل می‌کند، نه این‌که تصمیم را به یک نفر واگذار کند. رأی‌دهندگان، Debian Developerها هستند و تعدادشان تقریباً به هزار نفر می‌رسد. برگه رأی رتبه‌بندی‌شده است و همیشه گزینه‌ای دارد که هیچ‌کس آن را پیشنهاد نکرده است: "None of the above". این گزینه می‌تواند از همه پیشنهادهای موجود در برگه رأی بیشتری کسب کند. در این حالت، پروژه تصمیم گرفته است که تصمیم نگیرد.

این موارد افسانه یا برداشت غیررسمی نیستند. Debian Constitution مشخص می‌کند چه کسی درباره چه چیزی می‌تواند تصمیم بگیرد، یک پیشنهاد چگونه به برگه رأی می‌رسد، رأی‌ها چگونه شمارش می‌شوند و کدام تصمیم‌ها به چیزی بیش از اکثریت ساده نیاز دارند. پیش از انتخاب یک distribution برای سرور، مطالعه آن ارزشمند است؛ زیرا نشان می‌دهد تغییر سیاست چگونه به سیستم شما می‌رسد و چه مقدار فرصت برای اطلاع از آن دارید.

قانون اساسی و مسائلی که حل می‌کند

دبیان نسخه 1.0 قانون اساسی خود را در 2 December 1998 تصویب کرد. متن لازم‌الاجرا نسخه 1.9 است که در 26 March 2022 تصویب شد. این سند همه نسخه‌های قبلی را در ابتدای خود فهرست می‌کند، زیرا تنها راه تغییر آن، همان رأی‌گیری‌ای است که در سند توضیح داده شده است.

در اینجا چهار طرف اهمیت دارند. توسعه‌دهندگان در مقام یک مجموعه، اختیار نهایی را در دست دارند. رهبر پروژه دبیان (DPL) هر سال انتخاب می‌شود. کمیته فنی (TC) درباره اختلاف‌های فنی میان نگه‌دارندگان تصمیم‌گیری می‌کند. دبیر پروژه رأی‌گیری‌ها را اجرا می‌کند و درباره روند کار تصمیم می‌گیرد.

بخش 4.1 اقداماتی را که توسعه‌دهندگان می‌توانند به‌عنوان یک مجموعه انجام دهند، فهرست می‌کند:

• رهبر پروژه را منصوب یا عزل کنند.
• قانون اساسی را با اکثریت 3:1 اصلاح کنند.
• هر تصمیمی را که بر اساس اختیارات رهبر پروژه یا یک Delegate مجاز است، اتخاذ یا لغو کنند.
• هر تصمیمی را که بر اساس اختیارات کمیته فنی مجاز است، با اکثریت 2:1 اتخاذ یا لغو کنند.
• اسناد و بیانیه‌های سیاستی غیر فنی را صادر، جایگزین یا پس بگیرند.

این نسبت‌ها منطق طراحی را نشان می‌دهند. لغو تصمیم رهبر به اکثریت ساده نیاز دارد، زیرا تصمیم رهبر قرار است موقتی باشد. لغو تصمیم کمیته فنی به اکثریت 2:1 نیاز دارد، زیرا از کمیته خواسته شده است به دلیلی مشخص تصمیم‌گیری کند. تغییر قانون اساسی یا یک سند بنیادی مانند قرارداد اجتماعی به اکثریت 3:1 نیاز دارد. هرچه لغو یک تصمیم دشوارتر باشد، حد نصاب لازم برای اتخاذ آن نیز بالاتر است.

چه کسانی رأی می‌دهند و رهبر عملاً چه اختیاراتی دارد

فقط Debian Developerها رأی می‌دهند. این افراد اعضای پروژه هستند که از طریق فرایند New Member دبیان پذیرفته شده‌اند. این فرایند شامل افرادی هم می‌شود که هیچ بسته‌ای را نگه‌داری نمی‌کنند، اما کارهای دیگری برای پروژه انجام می‌دهند. مشارکت‌کننده‌ای که این فرایند را طی نکرده باشد، حق رأی ندارد؛ کاربر نیز حق رأی ندارد. رأی متعلق به عضو حقیقی است. بنابراین کارفرماها کرسی یا مجموعه‌ای از رأی‌ها در اختیار ندارند.

DPL هر سال در بهار، با همان سازوکار رأی‌گیری رتبه‌بندی‌شده انتخاب می‌شود. گزینهٔ پیش‌فرض نیز «None of the above» است و دورهٔ مسئولیت او 1 سال طول می‌کشد. در انتخابات 2026، نامزدی‌ها از 7 تا 13 مارس، تبلیغات انتخاباتی تا 3 آوریل، و رأی‌گیری از 4 تا 17 آوریل 2026 انجام شد. Sruthi Chandran تنها نامزد بود و انتخاب شد: در شمارش آرا، 289 رأی نامزد را به «None of the above» ترجیح دادند و 50 رأی نتیجهٔ معکوس داشتند. نتیجه در 18 آوریل 2026 منتشر شد.

این سمت اختیارات کمتری از آنچه عنوانش نشان می‌دهد دارد. DPL نمایندگان را منصوب می‌کند، از طرف پروژه سخن می‌گوید، دربارهٔ موضوعاتی که به اقدام فوری نیاز دارند تصمیم می‌گیرد و دربارهٔ موضوعاتی تصمیم می‌گیرد که هیچ فرد دیگری مسئولیت آن‌ها را بر عهده ندارد. DPL نمی‌تواند با یک دستور، سیاست فنی تعیین کند؛ زیرا بخش 4.1 به Developers اجازه می‌دهد هر تصمیمی را که رهبر اختیار اتخاذ آن را دارد لغو کنند و این لغو فقط به اکثریت ساده نیاز دارد.

Project Secretary سمتی کم‌سروصداست که اجرای سایر امور را ممکن می‌کند. Secretary برگهٔ رأی را منتشر می‌کند، رأی‌گیری را فراخوان می‌دهد، شمارش آرا را انجام می‌دهد و دربارهٔ مسائل رویه‌ای، مانند این‌که هر گزینه به چه نوع اکثریتی نیاز دارد، تصمیم‌گیری می‌کند.

نحوه پیشنهاد و حمایت ثانویه از یک قطعنامه عمومی

یک قطعنامه کار خود را به‌صورت یک ایمیل به یک فهرست عمومی، که در عمل debian-vote@lists.debian.org است، آغاز می‌کند. همه می‌توانند آن را بخوانند. فقط یک Developer می‌تواند آن را پیشنهاد کند.

در قانون اساسی آمده است که یک قطعنامه یا گزینهٔ رأی‌گیری «در صورتی معرفی می‌شود که هر یک از Developerها آن را پیشنهاد کند و دست‌کم K Developer دیگر از آن حمایت کنند». مقدار K به اندازهٔ پروژه بستگی دارد و حد نصاب نیز از همین اندازه به دست می‌آید:

2022 non-free firmware vote, published quorum 47.9765567751584

  developers on the roll      1023
  Q  = sqrt(1023) / 2       = 15.992
  K  = min(Q, 5)            = 5        sponsors needed to introduce an option
  3Q = quorum               = 47.977   votes an option must draw to survive

Q برابر با نصف جذر تعداد Developerهای فعلی است و K برابر با Q یا 5 است؛ هرکدام که کوچک‌تر باشد. Debian چند دهه است که بسیار بیشتر از 100 Developer دارد؛ بنابراین K در عمل 5 است. پنج Developer دیگر باید در فهرست به پیشنهاد پاسخ دهند و از آن حمایت کنند. این شرط عمداً ساده در نظر گرفته شده است و حمایت به معنای موافقت نیست؛ بلکه نشان می‌دهد این پرسش ارزش برگزاری رأی‌گیری را دارد.

سپس دورهٔ بحث آغاز می‌شود. حداقل مدت آن 2 هفته و حداکثر مدت آن 3 هفته است. در این بازه، هر Developer دیگری می‌تواند با داشتن پنج حامی مستقل، گزینهٔ متفاوتی را به همان برگهٔ رأی اضافه کند. از زمانی که فرایند قطعنامه با یک رأی‌گیری در January 2022 بازنویسی شد، همهٔ گزینه‌ها جایگاه برابری دارند و پیشنهاددهندهٔ اولیه نسبت به دیگران امتیاز ویژه‌ای ندارد.

به همین دلیل، برگهٔ رأی Debian به‌ندرت یک پرسش بله یا خیر است. یک GR معمولاً به‌صورت فهرستی از پیشنهادهای رقیب ارائه می‌شود که افراد مختلف در دورهٔ بحث نوشته‌اند.

پس از پایان بحث، Project Secretary برگهٔ رأی را منتشر و رأی‌گیری را اعلام می‌کند و باید این کار را ظرف 7 روز انجام دهد. دوره‌های رأی‌گیری اخیر 2 هفته طول کشیده‌اند: از 18 September تا 1 October 2022 برای قطعنامهٔ firmware، و از 15 تا 28 August 2026 برای قطعنامه‌ای که اکنون باز است.

چرا رأی‌گیری رتبه‌بندی‌شده است و گزینه پیش‌فرض چه کاری انجام می‌دهد

Debian رأی‌ها را با روش Condorcet شمارش می‌کند. هر رأی‌دهنده گزینه‌ها را بر اساس ترتیب ترجیح خود رتبه‌بندی می‌کند. سپس در شمارش، هر جفت از گزینه‌ها با یکدیگر مقایسه می‌شوند: برای گزینه‌های A و B، مشخص می‌شود چند برگه رأی، A را بالاتر از B رتبه‌بندی کرده‌اند و چند برگه رأی، B را بالاتر از A قرار داده‌اند. گزینه‌ای که در همه مقایسه‌های one-to-one پیروز شود، برنده است. اگر ترجیح‌ها چرخه‌ای باشند و چنین گزینه‌ای وجود نداشته باشد، constitution ضعیف‌ترین شکست‌ها را حذف می‌کند تا برنده‌ای از Schwartz set به دست آید؛ Schwartz set گروهی از گزینه‌هاست که هیچ گزینه‌ای خارج از گروه بر آن‌ها پیروز نمی‌شود.

رتبه‌بندی، مشکل تقسیم رأی را برطرف می‌کند. چهار پیشنهاد که در کلیات با یکدیگر هم‌نظرند نمی‌توانند اثر یکدیگر را خنثی کنند، زیرا رأی‌دهنده‌ای که یکی از آن‌ها را ترجیح می‌دهد، همچنان می‌تواند سه گزینه دیگر را بالاتر از گزینه‌هایی قرار دهد که با آن‌ها مخالف است.

هر برگه رأی General Resolution با گزینه پیش‌فرض پایان می‌یابد. constitution می‌گوید این گزینه «پیشنهاددهنده یا حامی ندارد و نمی‌توان آن را اصلاح یا پس گرفت». امروزه نام آن «None of the above» است. تا پیش از تغییر فرایندی که در January 2022 به رأی گذاشته شد، نام آن «Further Discussion» بود و صفحات قدیمی‌تر نتایج هنوز همین نام را نشان می‌دهند.

گزینه پیش‌فرض، نقطه مرجع دو قاعده‌ای است که هرکدام می‌توانند به‌تنهایی یک پیشنهاد را حذف کنند:

• Quorum: هر گزینه‌ای به‌جز گزینه پیش‌فرض که دست‌کم 3Q رأی نگیرد که آن را بالاتر از گزینه پیش‌فرض رتبه‌بندی کرده باشند، از بررسی حذف می‌شود. این مقدار در 2022 حدود 48 رأی بود.
• Supermajority: هر گزینه‌ای به‌جز گزینه پیش‌فرض که با نسبت لازم خود گزینه پیش‌فرض را شکست ندهد، حذف می‌شود. یک پیشنهاد 3:1 باید «None of the above» را با نسبت سه به یک شکست دهد.

قاعده دوم را دو بار بخوانید، چون همان قاعده‌ای است که افراد بیشتر از همه به‌اشتباه به یاد می‌آورند. Supermajority در Debian در مقایسه با گزینه پیش‌فرض سنجیده می‌شود. پیشنهادهای رقیب در این محاسبه وارد نمی‌شوند.

اگر گزینه پیش‌فرض به‌طور قطعی پیروز شود، هیچ پیشنهادی تصویب نمی‌شود و موضوع دوباره به فهرست ارسال می‌شود. این یک نتیجه واقعی است. رتبه‌بندی گزینه پیش‌فرض بالاتر از یک گزینه، روشی است که یک توسعه‌دهنده با آن می‌گوید: «ترجیح می‌دهم Debian درباره هیچ چیز اظهارنظر نکند تا این‌که این را بگوید.»

از March 2022 برگه‌های رأی محرمانه هستند. resolutionی که آن‌ها را محرمانه کرد، توسط Sam Hartman پیشنهاد شد و از 13 تا 26 March 2022 به رأی گذاشته شد. گزینه برنده مشخص نمی‌کند کدام توسعه‌دهنده کدام برگه رأی را ثبت کرده است، اما همچنان به رأی‌دهنده اجازه می‌دهد تأیید کند که رأی خودش در شمارش لحاظ شده است. پیش از آن، هر برگه رأی رتبه‌بندی‌شده همراه با نام رأی‌دهنده منتشر می‌شد.

آنچه یک قطعنامه عمومی عملاً تغییر داده است

سیستم init، دو بار. در 11 فوریه 2014، کمیته فنی پس از بن‌بستی که رئیس کمیته، Bdale Garbee، با رأی تعیین‌کننده آن را شکست، تصویب کرد: «سیستم init پیش‌فرض برای معماری‌های Linux در jessie باید systemd باشد.» قطعنامه خود کمیته اضافه می‌کرد که اگر پروژه پیش از انتشار jessie درباره سیستم‌های init یک GR تصویب کند، «آن موضع جایگزین نتیجه این رأی‌گیری خواهد شد». Ian Jackson آن GR را پیشنهاد کرد. رأی‌گیری از 5 تا 18 نوامبر 2014 انجام شد و گزینه برنده این بود: «قطعنامه عمومی لازم نیست». پروژه از این رأی‌گیری استفاده کرد تا از لغو تصمیم کمیته خودداری کند.

این موضوع در دسامبر 2019 با عنوان «سیستم‌های init و systemd» دوباره مطرح شد. پنج توسعه‌دهنده 7 گزینه ماهوی ارائه کردند که از «تمرکز بر systemd» در یک سوی طیف تا «پشتیبانی از چند سیستم init الزامی است» در سوی دیگر را شامل می‌شد. رأی‌گیری از 7 تا 27 دسامبر 2019 انجام شد و شمارش آرا 425 رأی را ثبت کرد. گزینه برنده این بود: «systemd، اما از بررسی گزینه‌های جایگزین پشتیبانی می‌کنیم».

Firmware غیرآزاد و installerای که دانلود می‌کنید. در 2022، پروژه درباره این موضوع رأی داد که آیا installer رسمی باید firmware غیرآزاد مربوط به کارت‌های شبکه و سخت‌افزارهای دیگر را شامل شود یا نه. 6 پیشنهاد به برگه رأی رسید. رأی‌گیری از 18 سپتامبر تا 1 اکتبر 2022 انجام شد و گزینه برنده این بود: «تغییر SC برای firmware غیرآزاد در installer، با یک installer». چون این گزینه Social Contract را اصلاح می‌کرد، باید با نسبت 3:1 بر گزینه پیش‌فرض پیروز می‌شد؛ و همین اتفاق افتاد.

این رأی‌گیری روشن‌ترین نمونه از رسیدن یک برگه رأی به دستگاه شماست. Debian 12 با نام «bookworm» که در 10 ژوئن 2023 منتشر شد، بیشتر بسته‌های firmware را از non-free به مؤلفه جدید non-free-firmware منتقل کرد و installer آن، هرجا سخت‌افزار به این مؤلفه نیاز داشته باشد، آن را فعال می‌کند. پیش از این رأی‌گیری، استفاده از دستگاهی با کارت شبکه‌ای که به firmware نیاز داشت، مستلزم آن بود که بدانید باید یک image غیررسمی دریافت کنید. مطلب ارسال‌شده به mailing list، برگه رأی و ISOای که دانلود می‌کنید، همگی زنجیره‌ای از رویدادها هستند.

عمداً چیزی نگفتن. در آوریل 2021، پروژه درباره این موضوع رأی داد که آیا باید درباره بازگشت Richard Stallman به هیئت‌مدیره Free Software Foundation یک بیانیه عمومی صادر کند یا نه. 8 گزینه به برگه رأی رسید. گزینه برنده این بود: «Debian درباره این موضوع بیانیه عمومی صادر نخواهد کرد». یک قطعنامه می‌تواند تثبیت کند که پروژه موضع جمعی ندارد؛ این تصمیمی است که دفتر روابط عمومی یک شرکت به‌ندرت می‌تواند اتخاذ کند.

روند تصمیم‌گیری در جریان است: استفاده از LLM در Debian

فرایند تصمیم‌گیری دربارهٔ «استفاده از LLM در Debian» در فهرست debian-vote از 23 July تا 13 August 2026 برگزار شد و هشت پیشنهاد به همراه داشت؛ هر پیشنهاد را توسعه‌دهنده‌ای متفاوت ارائه کرده است:

• مشارکت‌های LLM در Debian از طریق Social Contract ممنوع شود
• مشارکت‌های AI-Assisted با شرایط مشخص مجاز باشد
• استفاده از LLM تا حد عملی رد شود و Code of Conduct به‌روزرسانی شود
• مشارکت‌های AI برای کارهای اختصاصی Debian پذیرفته شود
• استفادهٔ مسئولانه از Generative AI
• رویکردی محتاطانه نسبت به Generative AI
• Debian را انسان‌ها ایجاد می‌کنند
• از LLM استفاده نشود: تخریب اقلیم قابل‌قبول نیست

پیشنهاد نخست با اصلاح Social Contract عمل می‌کند؛ بنابراین برای تصویب به اکثریت 3:1 نسبت به گزینهٔ پیش‌فرض نیاز دارد. هفت پیشنهاد دیگر به اکثریت ساده نیاز دارند. رأی‌گیری در 15 August 2026 آغاز شد و در 28 August 2026 پایان می‌یابد.

هیچ‌یک از مطالب اینجا نتیجه را پیش‌بینی نمی‌کند و ادعایی دربارهٔ نتیجه مطرح نمی‌شود. پس از پایان دورهٔ رأی‌گیری، Secretary جدول نتایج را همراه با ماتریس کامل مقایسهٔ دوتایی در صفحه‌های رأی‌گیری Debian منتشر می‌کند و فقط همان صفحه منبعی معتبر برای نقل‌قول است. پیشنهاد قبلی با عنوان «تفسیر DFSG دربارهٔ مدل‌های هوش مصنوعی (AI)» در طول 2025، پیش از رسیدن به برگهٔ رأی، پس گرفته شد. پس‌گرفتن پیشنهاد نیز بخشی از فرایند است: DFSG مخفف Debian Free Software Guidelines است و پیشنهادی که آماده نباشد، می‌تواند توسط ارائه‌دهندگان آن پس گرفته شود. این بحث فقط به Debian محدود نیست و پروژه‌های دیگر نیز سیاست‌های خود را دربارهٔ مشارکت‌های AI-assisted از مسیرهای کاملاً متفاوت تعیین می‌کنند.

معنای این موضوع هنگام انتخاب یک توزیع سرور

دو الگوی تصمیم‌گیری را به‌صورت روشن مقایسه کنید.

در Debian، تغییر سیاست پیش از آن‌که به سیاست تبدیل شود، یک سند عمومی است. می‌توانید پیشنهاد را همان روز انتشار بخوانید، شکل‌گیری گزینه‌های رقیب را دنبال کنید، نام حامیان را ببینید، از زودترین تاریخی که رأی‌گیری می‌تواند انجام شود مطلع شوید و نتیجه شمارش آرا را بعداً بخوانید. هزینه این فرایند، سرعت کمتر است. هر یک از این رأی‌گیری‌ها هفته‌ها بحث داشت و موضوع سیستم init برای رسیدن به پاسخی پایدار، 5 سال و 2 قطعنامه زمان برد.

در Ubuntu، جهت‌گیری درون یک شرکت تعیین می‌شود. صفحه حاکمیت Ubuntu وجود Community Council و Technical Board را توضیح می‌دهد و همچنین می‌گوید که حامی پروژه، Mark Shuttleworth، نامزدهای هر دو نهاد را به فهرست نهایی محدود می‌کند و طبق عنوان self-appointed benevolent dictator for life، در هر دو نهاد رأی تعیین‌کننده دارد. نتیجه سریع است. در 14 February 2014، یعنی 3 روز پس از آن‌که کمیته Debian، systemd را انتخاب کرد، Shuttleworth اعلام کرد که Ubuntu، Upstart را کنار می‌گذارد؛ همان سیستم init که Canonical از 2006 نوشته و عرضه کرده بود؛ و از Debian در استفاده از systemd پیروی می‌کند. Debian از طریق رأی کمیته، یک General Resolution در 2014 و یک General Resolution دیگر در 2019 به همان نتیجه رسید.

هیچ‌یک از این مدل‌ها به‌طور کلی بهتر نیست و هر کدام به شکل متفاوتی شکست می‌خورند. رأی‌گیری کند است و یک گروه مصمم می‌تواند همان پرسش را بارها در برگه رأی قرار دهد تا زمانی که نظر رأی‌دهندگان تغییر کند. تصمیم شرکتی سریع است و ممکن است در جلسه‌ای درباره راهبرد که شما در آن حضور نداشته‌اید، معکوس شود. آنچه انتخاب می‌کنید، منبع اطلاع‌رسانی شماست: یک فهرست عمومی که می‌توانید در آن مشترک شوید، یا یک اطلاعیه انتشار که همان روز آن را می‌خوانید.

در کار روزمره، تفاوت را بیشتر از طریق سیاست انتشار احساس می‌کنید، نه از طریق برگه‌های رأی؛ بنابراین ادامه عملی بحث، مخازن stable، testing و unstable در سرور Debian است. اگر برای یک سرور جدید میان این دو خانواده مردد هستید، موضوع حاکمیت فقط یکی از چند ورودی تصمیم‌گیری است و روایت جدایی Debian و Ubuntu بخش‌های دیگر را پوشش می‌دهد؛ درحالی‌که انتخاب سیستم‌عامل برای VPS این گزینه را در کنار نامزدهای دیگر قرار می‌دهد. این الگو قدیمی است و نحوه شاخه‌شدن خانواده‌های توزیع نشان می‌دهد که در بسیاری از موارد، عامل fork شدن حاکمیت بوده است، نه کد.

نحوه خواندن یک رأی‌گیری به‌صورت مستقل

برای دنبال‌کردن این مطالب به Developer بودن نیاز ندارید. همه‌چیز در 4 بخش قرار دارد:

• فهرست رأی‌گیری در https://www.debian.org/vote/ همه قطع‌نامه‌ها را بر اساس سال فهرست می‌کند؛ ازجمله قطع‌نامه‌های پس‌گرفته‌شده.
• هر صفحه رأی‌گیری پیشنهادها، نام حامیان، تاریخ‌های بحث و رأی‌گیری و اکثریت لازم برای هر گزینه را نشان می‌دهد.
• هر صفحه نتایج، ماتریس مقایسهٔ دوتایی و محاسبات را نشان می‌دهد. خطوط مربوط به حد نصاب به‌شکل Option 1 Reached quorum: 307 > 47.6943392867539 هستند.
• آرشیوهای debian-vote و debian-devel-announce استدلال‌هایی را دربر دارند که به شکل‌گیری گزینه‌ها منجر شده‌اند.

خود اساس‌نامه در https://www.debian.org/devel/constitution. قرار دارد. Appendix A بخشی است که رأی‌گیری را توضیح می‌دهد و اگر نتیجه‌ای غیرمنتظره به نظر رسید، باید همین بخش را بخوانید.

FAQ

چه کسانی می‌توانند در یک قطعنامه عمومی Debian رأی دهند؟

توسعه‌دهندگان Debian؛ یعنی اعضای پروژه که از طریق فرایند New Member پروژه پذیرفته شده‌اند. تعداد آن‌ها تقریباً هزار نفر است و اعضایی را نیز شامل می‌شود که هیچ بسته‌ای را نگهداری نمی‌کنند، اما کارهای دیگری برای پروژه انجام می‌دهند. مشارکت‌کنندگانی که عضو نشده‌اند، نگهدارندگان بسته بدون عضویت و کاربران حق دریافت برگه رأی ندارند. رأی به خود عضو تعلق دارد؛ بنابراین کارفرما نه کرسی دارد و نه مجموعه‌ای از رأی‌ها.

اگر گزینه «هیچ‌کدام از موارد بالا» در یک قطعنامه عمومی برنده شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

هیچ پیشنهادی تصویب نمی‌شود و موضوع دوباره به فهرست پستی بازمی‌گردد. گزینه پیش‌فرض در همه برگه‌های رأی وجود دارد، قابل پس‌گرفتن نیست و معیار دو قاعده دیگر نیز محسوب می‌شود: گزینه‌ای که رأی‌های لازم برای حد نصاب را به دست نیاورد و پایین‌تر از گزینه پیش‌فرض رتبه‌بندی شود، حذف می‌شود؛ همچنین گزینه‌ای که نتواند با نسبت موردنیاز بر گزینه پیش‌فرض غلبه کند، حذف خواهد شد. بنابراین پیشنهادی که به اکثریت 3:1 نیاز دارد، باید با نسبت سه به یک از «هیچ‌کدام از موارد بالا» پیشی بگیرد و پیشنهادهای رقیب آن در این آزمون وارد نمی‌شوند.

آیا یک قطعنامه عمومی می‌تواند تصمیم Technical Committee یا Project Leader را نقض کند؟

بله، و اساس‌نامه برای هر مورد حد نصاب متفاوتی تعیین می‌کند. نقض تصمیمی که Project Leader یا یک Delegate اختیار اتخاذ آن را داشته است، به اکثریت ساده نیاز دارد. نقض تصمیم Technical Committee به نسبت 2:1 نیاز دارد. اصلاح اساس‌نامه یا سند بنیادی مانند Social Contract به نسبت 3:1 نیازمند است. در November 2014، پروژه درباره نقض تصمیم کمیته در مورد سیستم‌های init یک قطعنامه برگزار کرد، اما این کار را انجام نداد؛ زیرا گزینه «قطعنامه عمومی لازم نیست» در رأی‌گیری برنده شد.

یک قطعنامه عمومی از زمان پیشنهاد تا اعلام نتیجه چقدر طول می‌کشد؟

اگر اتفاق غیرمعمولی رخ ندهد، حدود یک ماه طول می‌کشد. بحث حداقل 2 هفته و حداکثر 3 هفته ادامه دارد. سپس Project Secretary حداکثر تا 7 روز پس از پایان بحث، برگه رأی را منتشر می‌کند و رأی‌گیری را آغاز می‌کند. دوره‌های رأی‌گیری اخیر 2 هفته طول کشیده‌اند. قطعنامه 2026 درباره استفاده از LLM شکل معمول این فرایند را نشان می‌دهد: بحث از 23 July تا 13 August 2026 انجام شد و سپس رأی‌گیری از 15 تا 28 August 2026 ادامه یافت.