SSD Nodes Learn Hosting plans →
راهنماها Matt Connorتوسط Matt Connor · به‌روزرسانی شده 2026-11-18

تفاوت هسته GA و HWE در Ubuntu Server چیست؟

تفاوت دقیق هسته GA و HWE در Ubuntu را بدانید. با دستور uname -r نسخه فعلی سرور خود را چک کنید و ببینید آیا ارتقا به HWE برای سخت‌افزار شما ضروری است یا خیر.

آیا انتشار point release هسته جدیدی را روی سرور Ubuntu من نصب می‌کند؟

خیر. در سرور Ubuntu، انتخاب بین هسته HWE و هسته GA از طریق بسته‌ای انجام می‌شود که شما نصب می‌کنید و یک point release آن را برای شما نصب نمی‌کند. واژه "enablement" در یادداشت‌های انتشار دو نقش متفاوت دارد که منشأ سردرگمی است. Hardware enablement یا همان HWE، مسیر هسته‌های جدیدتر است. Upgrade enablement لحظه جداگانه‌ای است که مسیر ارتقا از یک نسخه LTS به نسخه بعدی باز می‌شود. سروری که در حال اجراست و از هسته GA استفاده می‌کند، در تمام طول point releaseهای مربوط به همان نسخه LTS، روی همان هسته GA باقی می‌ماند.

تفاوت میان شاخه‌های هسته GA و HWE

GA (مخفف General Availability) هسته‌ای است که توزیع Ubuntu LTS در روز انتشار با آن عرضه می‌شود. این نسخه از هسته تا پایان دوره پشتیبانی استاندارد آن انتشار، ثابت باقی می‌ماند. اصلاحات امنیتی و رفع باگ‌ها به این نسخه backport می‌شوند، بنابراین آخرین عدد در uname -r هر چند هفته یک‌بار تغییر می‌کند. اما نسخه اصلی هسته که در ابتدای رشته قرار دارد، تغییر نمی‌کند.

HWE (مخفف Hardware Enablement) شاخه دیگر است. Canonical هسته هر انتشار میان‌دوره‌ای (interim release) بعدی را به نسخه LTS منتقل (backport) می‌کند و این روند تا رسیدن به هسته نسخه LTS بعدی ادامه می‌یابد؛ بنابراین هسته enablement تقریباً هر 6 ماه یک‌بار به نسخه بالادستی (upstream) جدیدتری ارتقا می‌یابد. Canonical این مدل را مدل به‌روزرسانی غلتان (rolling update) می‌نامد. هسته enablement نهایی، همان هسته GA نسخه LTS بعدی است و تا پایان عمر آن LTS روی همان نسخه بالادستی باقی می‌ماند و اصلاحات را مشابه GA دریافت می‌کند. ایمیج‌های Desktop به‌صورت پیش‌فرض هسته enablement را نصب می‌کنند. ایمیج‌های Server و Cloud به‌صورت پیش‌فرض هسته GA را نصب می‌کنند و پشته enablement یک بسته اختیاری (opt-in) است.

خلاصه این تفاوت ساده است: GA هسته‌ای را در اختیار شما می‌گذارد که سال‌ها تغییر نمی‌کند. HWE درایورها و قابلیت‌های جدیدتر هسته را به شما می‌دهد و در عوض، تا زمانی که این شاخه در حال به‌روزرسانی است، تقریباً هر 6 ماه یک‌بار به ارتقای نسخه و راه‌اندازی مجدد (reboot) سیستم نیاز دارد.

در حال حاضر روی کدام شاخه هسته (kernel) هستم؟

uname -r هرگز شامل کلمه hwe نمی‌شود. هر دو شاخه نسخه‌ای را چاپ می‌کنند که به -generic ختم می‌شود، بنابراین نام هستهٔ در حال اجرا به‌تنهایی پاسخ این سؤال را نمی‌دهد. بستهٔ متا (meta-package) نصب‌شده به شما می‌گوید که به‌روزرسانی‌هایتان از کدام شاخه پیروی می‌کنند و مقایسهٔ آن با uname -r نشان می‌دهد که در واقع چه چیزی در حال اجراست.

uname -r
grep VERSION_ID /etc/os-release
apt-cache policy linux-generic linux-generic-hwe-24.04

جای 24.04 را با عددی که VERSION_ID روی دستگاه شما چاپ می‌کند، عوض کنید. apt-cache policy برای هر بسته‌ای که نام می‌برید، یک خط Installed: چاپ می‌کند. آن خط نشان می‌دهد که یک بسته نصب شده است، نه اینکه هستهٔ آن، همان هسته‌ای است که در حال اجراست. Installed: (none) برای بسته -hwe- به‌علاوه یک نسخه برای linux-generic به این معنی است که به‌روزرسانی‌های شما از شاخه GA پیروی می‌کنند، مشروط بر اینکه هیچ بستهٔ متا فعال‌ساز دیگری مانند linux-virtual-hwe-24.04 نصب نشده باشد. دستورات زیر این موضوع را بررسی می‌کنند. عکس این قضیه به این معنی است که شما از شاخه فعال‌ساز (enablement) پیروی می‌کنید. اگر هر دو دارای نسخه باشند، هر دو شاخه نصب شده‌اند، اما این ثابت نمی‌کند که دو هستهٔ متفاوت روی دیسک وجود دارد، زیرا دو بستهٔ متا می‌توانند به یک تصویر هسته (kernel image) اشاره کنند. تا تاریخ 2026-11-17، در نسخه 26.04 هر دو بسته linux-image-generic و linux-image-generic-hwe-26.04 به linux-image-7.0.0-43-generic وابسته هستند، بنابراین هر دو شاخه به یک تصویر هستهٔ فعلی اشاره دارند. این بدان معنا نیست که فقط یک هسته نصب شده است. هسته‌های حاصل از به‌روزرسانی‌های قبلی تا زمانی که چیزی آن‌ها را حذف نکند روی دیسک باقی می‌مانند و حتی apt autoremove بیش از یکی را نگه می‌دارد: صفحه راهنمای apt.conf می‌گوید تعداد هسته‌ها «به‌طور پیش‌فرض 2 است، به این معنی که دو هسته نگهداری می‌شوند»، بنابراین یک هسته قدیمی همچنان می‌تواند در GRUB فهرست شود. در نسخه 24.04 آن‌ها متفاوت هستند: GA به یک تصویر 6.8 و شاخه فعال‌ساز به یک تصویر 7.0 اشاره دارد. هنگامی که تصویر فعال‌ساز جدیدتر است، GRUB_DEFAULT=0 پیش‌فرض اوبونتو آن را بوت می‌کند، اما اگر کسی GRUB_DEFAULT را روی یک ورودی خاص یا روی saved تنظیم کرده باشد، هسته GA همچنان می‌تواند همان هسته‌ای باشد که بوت می‌شود. فقط uname -r به شما می‌گوید که چه چیزی در حال اجراست.

برخی از تصاویر ارائه‌دهنده، به جای linux-generic، بسته linux-image-virtual را نصب می‌کنند. این یک مجموعه ماژول کوچک‌تر است که برای ماشین‌های مجازی ساخته شده و دارای نوع فعال‌ساز مخصوص به خود است. نام آن را حدس نزنید. از دستگاه بپرسید که چه بسته‌های هسته‌ای انتخاب شده‌اند، سپس از آرشیو بپرسید که چه بسته‌های فعال‌سازی برای نسخه شما وجود دارد.

apt-mark showmanual | grep '^linux-'
apt-cache search linux-image | grep hwe
apt-cache depends linux-image-generic-hwe-24.04
dpkg -l 'linux-image-*' | grep '^ii'
ls /boot/vmlinuz-*

apt-cache depends نشان می‌دهد که بستهٔ متا فعال‌ساز امروز به کدام تصویر هسته اشاره دارد. آن را روی linux-image-generic نیز اجرا کنید تا بدانید تصویر شاخه GA به چه چیزی اشاره دارد. اگر این دو به تصاویر متفاوتی اشاره کنند و تصویر فعال‌ساز با uname -r مطابقت داشته باشد، شما در حال اجرای هسته فعال‌ساز هستید. اگر آن‌ها به یک تصویر اشاره کنند، همان‌طور که در 26.04 تا تاریخ 2026-11-17 انجام می‌دهند، تطابق آن‌ها چیزی درباره شاخه به شما نمی‌گوید، زیرا سروری که از GA پیروی می‌کند نیز همین تست را با موفقیت پشت سر می‌گذارد. در آن صورت، خطوط Installed: از apt-cache policy تنها پاسخ هستند و هسته در حال اجرا در هر دو شاخه یکسان است. ls /boot/vmlinuz-* نشان می‌دهد که چه چیزی واقعاً نصب شده و قابل بوت است، که اغلب بیش از آن چیزی است که انتظار دارید.

عملکرد هر نسخه نقطه‌ای (point release) در هر مسیر (track)

در مسیر GA، یک نسخه نقطه‌ای هیچ تغییری در سروری که در حال اجراست ایجاد نمی‌کند. نسخه نقطه‌ای صرفاً یک ایمیج نصب به‌روزرسانی‌شده به همراه همان آپدیت‌هایی است که apt قبلاً به شما ارائه می‌داده است. این نسخه تعیین می‌کند که یک ماشین تازه نصب‌شده چه چیزی دریافت می‌کند، نه اینکه یک ماشین موجود چه چیزی را اجرا می‌کند. آنچه یک نسخه نقطه‌ای اوبونتو واقعاً تغییر می‌دهد بقیه جزئیات را پوشش می‌دهد.

در مسیر enablement، متا-پکیج (meta-package) در یک چرخه به‌روزرسانی عادی هسته که پیش از نسخه نقطه‌ای رخ می‌دهد جابه‌جا می‌شود، نه در روز انتشار. تا زمانی که این مسیر در حال حرکت (rolling) است، Canonical هسته enablement را پیش از هر نسخه نقطه‌ای LTS (به جز نسخه اول) جلو می‌برد، تا زمانی که به هسته‌ای برسد که هسته GA نسخه LTS بعدی را به همراه دارد. در 24.04 این نسخه 24.04.5 با هسته 7.0 بود. یک نسخه نقطه‌ای پس از آن مرحله، هیچ هسته enablement جدیدی به همراه نمی‌آورد: Ubuntu 20.04.6 در مارس 2023 منتشر شد، با این حال صفحه چرخه حیات هسته اوبونتو، نسخه 5.15 (از 20.04.5) را به عنوان آخرین هسته enablement برای 20.04 فهرست می‌کند. برای 24.04.3 که در تاریخ 2025-08-07 منتشر شد، انتقال از 6.11 به 6.14 برای چرخه SRU هسته در تاریخ 2025.06.16 برنامه‌ریزی شده بود. linux-image-generic-hwe-24.04 وابستگی خود را به یک ایمیج هسته جدیدتر تغییر می‌دهد و اجرای بعدی آپدیت عادی شما، آن ایمیج را نصب می‌کند. صفحه راهنمای apt به‌صراحت توضیح می‌دهد که چرا یک اجرای آپدیت ساده کافی است: "پکیج‌های جدید در صورت نیاز برای برآورده کردن وابستگی‌ها نصب می‌شوند، اما پکیج‌های موجود هرگز حذف نخواهند شد." بنابراین apt upgrade هسته جدید را فراخوانی می‌کند. این هسته تنها پس از ریبوت بعدی به هسته در حال اجرا تبدیل می‌شود.

در 24.04 این روند rolling به پایان رسیده است. تا تاریخ 2026-11-17، linux-generic-hwe-24.04 در معماری amd64 به یک ایمیج هسته 7.0 وابسته است که هسته GA نسخه 26.04 محسوب می‌شود. از اینجا به بعد، این مسیر فقط اصلاحات (fixes) دریافت می‌کند و دیگر جهش‌های نسخه upstream نخواهد داشت.

اینکه آیا یک job خودکار (unattended) این کار را برای شما انجام می‌دهد یا خیر، به پیکربندی خودتان بستگی دارد. فایل /etc/apt/apt.conf.d/50unattended-upgrades را بخوانید و به بلوک Allowed-Origins نگاه کنید. پیش‌فرض ارائه‌شده، مخازن release و security را مجاز می‌داند و مخزن updates را در حالت کامنت‌شده باقی می‌گذارد. این موضوع مانع از مراحل enablement نمی‌شود، زیرا اوبونتو آپدیت‌های متا-پکیج هسته، از جمله تغییرات enablement را نیز در مخزن security منتشر می‌کند. تا تاریخ 2026-11-17، نسخه 7.0.0-43.43~24.04.1 از linux-generic-hwe-24.04 در noble-security منتشر شده است. بنابراین در یک پیکربندی پیش‌فرض با متا-پکیج enablement نصب‌شده، unattended-upgrades هر هسته enablement جدید را به‌طور خودکار نصب می‌کند. این هسته همچنان تنها پس از ریبوت اجرا می‌شود. به‌جای فرض کردن وضعیت، فایل را بررسی کنید.

پنجره‌های پشتیبانی از همین مکانیزم پیروی می‌کنند. هسته GA برای پنجره استاندارد نسخه LTS بدون نیاز به هیچ اقدامی از سوی شما پشتیبانی می‌شود. هر هسته enablement تا زمانی که هسته enablement بعدی جایگزین آن شود، پشتیبانی می‌شود. آخرین مورد یک استثنا است: این هسته تا پایان دوره LTS پشتیبانی می‌شود. تا پیش از آن مرحله نهایی، HWE تنها زمانی یک مسیر پشتیبانی‌شده است که شما تمام مراحل آن را دنبال کنید. عقب ماندن به اندازه دو مرحله در این مسیر، باعث می‌شود هسته‌ای را اجرا کنید که دیگر اصلاحیه‌ای دریافت نمی‌کند و apt نیز هیچ هشداری در این مورد نخواهد داد.

تاریخ‌های دقیق را از هیچ پست وبلاگی، از جمله این یکی، برداشت نکنید. Canonical تاریخ پایان هسته‌ها را در صفحه چرخه حیات هسته اوبونتو و تاریخ‌های انتشار و پشتیبانی را در صفحه چرخه انتشار اوبونتو منتشر می‌کند. البته جدول هسته، تمام هسته‌ها را فهرست نمی‌کند. تا تاریخ 2026-11-17، این جدول هیچ ردیفی برای هسته‌های 6.11 و 6.14 نسخه 24.04 یا هسته‌های 5.19، 6.2 و 6.5 نسخه 22.04 ندارد، بنابراین تاریخ پایانی برای جستجو در مورد آن‌ها وجود ندارد. ردیف‌های موجود، الگوی پاراگراف بالا را نشان می‌دهند: 6.17 که هسته enablement نسخه 24.04.4 بود، در ژوئیه 2026 به پایان پشتیبانی استاندارد رسید، یعنی همان ماهی که 7.0 در آن مسیر جایگزینش شد. این صفحات را با خروجی دستورات uname -r و grep VERSION_ID /etc/os-release روی سرور خود مقایسه کنید. این دو واقعیت، تنها مواردی هستند که وضعیت ماشین شما را توصیف می‌کنند.

چرا enablement kernel به‌ندرت برای یک VPS مفید است

هسته HWE برای سخت‌افزار طراحی شده است. یک لپ‌تاپ یا سرور فیزیکی که دارای کارت شبکه (NIC)، کنترلر ذخیره‌سازی یا GPU جدیدتر از هسته LTS باشد، تا زمانی که هسته جدیدتر ارائه نشود، به‌درستی کار نمی‌کند. enablement kernel راه‌حل این مشکل است و در سخت‌افزارهای واقعی، اغلب تفاوت بین یک ماشین فعال و یک ماشین ازکارافتاده را رقم می‌زند.

یک VPS اجاره‌ای چنین مشکلی ندارد، زیرا آن سخت‌افزارها را نمی‌بیند. سیستم‌عامل مهمان تنها مجموعه‌ای کوچک و عمداً قدیمی از دستگاه‌های مجازی را مشاهده می‌کند. دستگاه‌های خود را بررسی کنید.

sudo apt install -y pciutils
lspci -nnk

lspci -nnk هر دستگاه را به همراه درایور هسته‌ای که به آن متصل است، نمایش می‌دهد. در اکثر نمونه‌های VPS، این لیست کوتاه است: virtio_net برای شبکه، و virtio_blk یا virtio_scsi برای دیسک‌ها. این درایورها سال‌هاست که در هسته اصلی (mainline) وجود دارند. دستگاه مجازی به‌طور هدفمند یک رابط پایدار است، زیرا وقتی ارائه‌دهنده، ماشین مهمان را به سخت‌افزار فیزیکی متفاوتی منتقل می‌کند، آن ماشین باید همچنان به کار خود ادامه دهد. بنابراین، دلیلی که افراد enablement kernel را نصب می‌کنند، عمدتاً در یک سرور اجاره‌ای وجود ندارد.

هزینه آن همچنان باقی است. هر مرحله از enablement، یک باینری هسته جدید است که نیاز به reboot جداگانه دارد؛ علاوه بر rebootهایی که برای به‌روزرسانی‌های امنیتی انجام می‌دهید. در یک VPS تکی که هیچ جایگزینی برای failover ندارد، هر reboot به معنای downtime است که باید برای آن برنامه‌ریزی کنید و بر آن نظارت داشته باشید. Live kernel patching می‌تواند برخی از rebootهای امنیتی را حذف کند، اما نمی‌تواند reboot مربوط به ارتقای نسخه را حذف کند، زیرا این مورد یک هسته متفاوت است و نه یک هسته وصله‌شده.

چه زمانی باید به هسته enablement مهاجرت کنید

چهار مورد که پاسخ در آن‌ها واقعاً مثبت است:

  • هایپروایزر (hypervisor) دستگاهی را ارائه می‌دهد که هسته شما قادر به راه‌اندازی آن نیست. نشانه این مشکل مشخص است: یک رابط شبکه که در ip -brief link دیده نمی‌شود، یا یک دیسک که در lsblk وجود ندارد، در حالی که دستگاه در lspci -nnk لیست شده و هیچ خط Kernel driver in use: در زیر آن وجود ندارد.
  • نرم‌افزاری که اجرا می‌کنید، حداقل نسخه هسته بالاتری نسبت به نسخه فعلی شما مستند کرده است. ابزارهای کانتینری (container runtimes)، پایگاه‌های داده و ابزارهای eBPF معمولاً چنین الزامی دارند. حداقل نسخه اعلام‌شده توسط سازنده را با uname -r مقایسه کنید و به مستندات سازنده اعتماد کنید.
  • با باگی مواجه شده‌اید که در نسخه بالادستی (upstream) پس از نسخه GA رفع شده اما به نسخه شما backport نشده است. پیش از تغییر نسخه، اطمینان حاصل کنید که اصلاحیه واقعاً در نسخه enablement وجود دارد؛ در غیر این صورت، تنها زحمت ریبوت کردن را متحمل شده‌اید و باگ همچنان باقی خواهد ماند.
  • به قابلیتی در سیستم فایل یا شبکه نیاز دارید که پس از نسخه GA معرفی شده است و آن قابلیت، دلیل اصلی وجود سرور شماست.

اگر هیچ‌کدام از این موارد توصیف‌کننده وضعیت سرور شما نیست، نسخه GA انتخاب درستی است و دست‌نخورده باقی گذاشتن آن، یک تصمیم آگاهانه است، نه اهمال‌کاری.

نحوه تغییر و مواردی که باید پس از راه‌اندازی مجدد بررسی شوند

ابتدا فضای آزاد را بررسی کنید. اگر /boot یک پارتیشن کوچک و مجزا باشد، افزودن یک خط هسته (kernel) دوم می‌تواند آن را پر کند و در نتیجه apt با خطای No space left on device به‌صورت نیمه‌پیکربندی‌شده متوقف شود.

df -h /boot
sudo apt update
sudo apt install --install-recommends linux-generic-hwe-24.04
ls /boot/vmlinuz-*
sudo reboot

هنگامی که سرور دوباره بالا آمد، تأیید کنید چه چیزی تغییر کرده و چه چیزی ثابت مانده است.

uname -r
ip -brief link
lsblk
journalctl -k -b 0 -p err --no-pager

uname -r اکنون باید با تصویر apt-cache depends linux-image-generic-hwe-24.04 که نام‌گذاری شده است مطابقت داشته باشد. در نسخه 24.04، این به معنای نسخه بالادستی (upstream) بالاتر از قبل است، یعنی 7.0 به‌جای 6.8. در نسخه‌ای که مسیر فعال‌سازی آن هنوز تغییر نکرده است، هسته می‌تواند دقیقاً همان باقی بماند: تا تاریخ 2026-11-17، linux-generic و linux-generic-hwe-26.04 در نسخه 26.04 هر دو در 7.0.0-43.43 هستند و همان تصویر یعنی linux-image-7.0.0-43-generic را دریافت می‌کنند؛ بنابراین در یک سرور 26.04 به‌روز، تغییر مسیر، هسته دومی نصب نمی‌کند و uname -r همان خروجی قبلی را نمایش می‌دهد. لیست‌های شبکه و دیسک باید دقیقاً مشابه قبل باشند، زیرا همان دستگاه‌های مجازی همچنان وجود دارند. نبود یک رابط شبکه در اینجا تنها خرابی مهم است، زیرا معمولاً به این معنی است که سرور فقط از طریق کنسول ارائه‌دهنده در دسترس است. journalctl -k -b 0 -p err پیام‌های هسته این بوت را با اولویت خطا و بالاتر (err، crit، alert و emerg) چاپ می‌کند که در یک VPS سالم، خالی یا نزدیک به خالی است. خواندن لاگ هسته در یک VPS توضیح می‌دهد که خطوط پرسر و صدا به چه معنا هستند. هسته قدیمی را در همان روز حذف نکنید. این تنها راه بازگشت شماست.

نحوه بازگشت به عقب در صورت بروز مشکل با هسته جدید

هسته قدیمی همچنان نصب است و در منوی GRUB دیده می‌شود. کنسول ارائه‌دهنده سرور خود را باز کنید، سیستم را ری‌بوت کنید و در بخش "Advanced options for Ubuntu" هسته قبلی را انتخاب نمایید. انجام این کار برای یک بار، تأیید می‌کند که هسته قدیمی همچنان بوت می‌شود. دائمی کردن این انتخاب برای ری‌بوت‌های بعدی، موضوعی جداگانه است که در پین کردن هسته‌ای که VPS شما با آن بوت می‌شود توضیح داده شده است. اگر ماشین دیگر بالا نیامد و کنسول به جای سیستم‌عامل، خطای GRUB یا kernel panic نشان داد، VPS که پس از به‌روزرسانی هسته بوت نمی‌شود مسیر بازیابی را به شما نشان می‌دهد.

هنگامی که با یک هسته سالم بوت شدید، بسته‌ها را به حالت قبل بازگردانید.

sudo apt install linux-generic
sudo apt remove linux-generic-hwe-24.04 linux-image-generic-hwe-24.04 linux-headers-generic-hwe-24.04
sudo reboot

حذف متا-بسته‌ها باعث می‌شود مرحله فعال‌سازی بعدی انجام نشود. این کار تصویر هسته‌ای که هم‌اکنون نصب است را حذف نمی‌کند، بنابراین تغییری در سیستم در حال اجرا ایجاد نمی‌شود. پس از ری‌بوت، تأیید کنید که uname -r دوباره نسخه GA را نشان می‌دهد. sudo apt autoremove --purge برخی از تصاویر قدیمی را پاک می‌کند، اما لزوماً آن نسخه‌ای که به‌تازگی از آن خارج شده‌اید را حذف نمی‌کند. APT همیشه هسته در حال اجرا و جدیدترین هسته نصب‌شده را نگه می‌دارد و تصویر enablement معمولاً جدیدترین نسخه است. هنگامی که uname -r تأیید کرد که شما از آن نسخه استفاده نمی‌کنید، بسته‌های linux-image-، linux-modules- و linux-modules-extra- مربوط به آن نسخه را با استفاده از نام و نسخه‌ای که dpkg -l 'linux-image-*' نشان می‌دهد، حذف کنید. پاکسازی هسته‌های قدیمی از /boot به بررسی شرایط دشوارتر می‌پردازد، یعنی زمانی که /boot پیش از رسیدن شما به این مرحله پر شده باشد.

یک نکته آخر که دانستن آن مفید است: مسئله مسیر (track) در LTS بعدی خودبه‌خود حل می‌شود. انتقال به LTS بعدی، هسته GA آن را در اختیار شما قرار می‌دهد که از هسته GA فعلی شما جدیدتر است و پنجره پشتیبانی را مجدداً آغاز می‌کند. اگر به دلیل برنامه‌ریزی برای این انتقال، به فکر نسخه‌های point release هستید، ارتقای 24.04 به 26.04 رویه استاندارد آن است. ماندن روی نسخه GA تا آن زمان، انتخابی منطقی و قابل‌دفاع برای یک سرور اجاره‌ای است.

FAQ

آیا انتشار یک نسخه فرعی (point release)، هسته (kernel) سروری را که قبلاً نصب کرده‌ام تغییر می‌دهد؟

در مسیر GA خیر. یک نسخه فرعی عمدتاً یک ایمیج نصب به‌روزرسانی‌شده است و تعیین می‌کند که یک ماشین تازه نصب‌شده چه چیزی دریافت می‌کند. سرور موجود، هر مسیری را که بسته‌های متا (meta-package) نصب‌شده‌اش مشخص کرده‌اند، حفظ می‌کند. اگر بسته linux-...-hwe-... نصب شده باشد، مرحله فعال‌سازی به عنوان یک به‌روزرسانی عادی هسته به دست شما می‌رسد که پیش از انتشار نسخه فرعی مربوطه منتشر شده است و دستور apt upgrade بعدی شما آن را نصب می‌کند. هسته جدید در ریبوت بعدی شروع به کار می‌کند، نه در لحظه‌ای که apt کار خود را به پایان می‌رساند.

چگونه بفهمم که هسته HWE را اجرا می‌کنم یا GA؟

دستور apt-cache policy linux-generic linux-generic-hwe-24.04 را با جایگزین کردن شماره نسخه خود به جای 24.04 اجرا کنید. بسته‌ای که در خط Installed: خود نسخه واقعی دارد، همان مسیری است که به‌روزرسانی‌های شما دنبال می‌کنند. این دستور ثابت نمی‌کند که کدام هسته در حال اجراست، بنابراین uname -r را با نام ایمیج‌های apt-cache depends linux-image-generic-hwe-24.04 و apt-cache depends linux-image-generic مقایسه کنید. اگر هر دو نام یکسانی داشته باشند، همان‌طور که در نسخه 26.04 تا تاریخ 2026-11-17 این‌گونه است، شما در هر دو مسیر هسته یکسانی را اجرا می‌کنید و تنها خطوط Installed: مسیرها را از هم متمایز می‌کنند. سعی نکنید مسیر را فقط از روی uname -r تشخیص دهید، زیرا نام هسته در حال اجرا در هر دو مسیر به -generic ختم می‌شود و هرگز شامل hwe نیست. اگر هیچ‌کدام از این بسته‌ها نصب نشده‌اند، apt-mark showmanual | grep '^linux-' را اجرا کنید، زیرا برخی ایمیج‌های ارائه‌دهندگان از خانواده linux-image-virtual استفاده می‌کنند.

آیا هسته HWE نسبت به هسته GA پایداری کمتری دارد؟

هر هسته فعال‌سازی (enablement kernel)، یک هسته پشتیبانی‌شده اوبونتو است، بنابراین این موضوع بحث کیفیت نیست، بلکه بحث تغییرات است. هسته GA یک نسخه بالادستی (upstream) را برای سال‌ها حفظ می‌کند، بنابراین رفتاری که بر اساس آن تست کرده‌اید ثابت می‌ماند. هسته فعال‌سازی تقریباً هر شش ماه یک‌بار به نسخه بالادستی جدیدتری منتقل می‌شود تا زمانی که به هسته LTS بعدی برسد، و هر یک از این مراحل فرصتی است که تنظیمات پیش‌فرض درایور یا sysctl تحت بار کاری شما تغییر کند. در سروری که به‌ندرت به آن دست می‌زنید، قطعات متحرک کمتر، ارزشمندتر از درایورهای جدیدتر هستند.

آیا VPS من باید از هسته HWE استفاده کند؟

معمولاً خیر. یک ماشین مجازی مجموعه‌ای ثابت از دستگاه‌های مجازی، عمدتاً virtio را می‌بیند که درایورهای آن‌ها سال‌هاست در هسته وجود دارند، بنابراین پشتیبانی سخت‌افزاری که مسیر فعال‌سازی برای ارائه آن وجود دارد، هیچ مزیتی برای VPS ندارد. ریبوت‌های اضافی همچنان واقعی هستند. تنها به دلیل خاصی سوئیچ کنید: دستگاهی که هسته فعلی قادر به راه‌اندازی آن نیست، یا حداقل نسخه هسته مستندشده برای نرم‌افزاری که مجبور به اجرای آن هستید.

اگر هسته فعال‌سازی را نصب کنم و هرگز ریبوت نکنم چه اتفاقی می‌افتد؟

ایمیج هسته جدید در /boot نوشته شده و به منوی GRUB اضافه می‌شود، اما سرور شما همچنان به اجرای هسته قدیمی ادامه می‌دهد. uname -r حقیقت را درباره آنچه در حال اجراست بیان می‌کند، نه لیست بسته‌ها. اوبونتو زمانی که یک بسته نصب‌شده برای اعمال تغییرات نیاز به ریبوت داشته باشد، /var/run/reboot-required را ایجاد می‌کند، بنابراین ls -l /var/run/reboot-required به شما اطلاع می‌دهد که ریبوت در انتظار است. تا زمانی که آن ریبوت انجام نشود، شما فضای دیسک اشغال‌شده توسط هسته جدید را دارید اما هیچ‌کدام از اصلاحات آن را دریافت نمی‌کنید.

آیا این مقاله مفید بود؟

#ubuntu#kernel#lts#server-maintenance#upgrades